Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Харви бронясы – 1890-шы жылдардың басында жасалған, пластиналардың алдыңғы беті қатайтылған болаттан жасалған теңіздік броняның бір түрі. Бұл қатайту әдісі Харви процесі деп аталды және оны американдық инженер Хейвард Август Харви ойлап тапқан. Осы броня түрі 1890-шы жылдардың соңында Крупп бронясымен алмастырылғанға дейін капиталдық кемелердің құрылысында қолданылды. Харви Юнайтед Стил компаниясы – Альберт Викерс төрағалық еткен болат картелі. 1894 жылы Викерс, Армстронг, Крупп, Шнайдер, Карнеги және Бетлехем Стил сияқты бронялық пластиналардың он негізгі өндірушісі Харви синдикатын құрды.
Type of casehardened naval armor
Harvey armor was a type of steel naval armor developed in the early 1890s in which the front surfaces of the plates were case hardened. The method for doing this was known as the Harvey process, and was invented by the American engineer Hayward Augustus Harvey. This type of armor was used in the construction of capital ships until superseded by Krupp armor in the late 1890s. The Harvey United Steel Company was a steel cartel whose chairman was Albert Vickers. The year 1894 would see the ten main producers of armor plate, including Vickers, Armstrong, Krupp, Schneider, Carnegie and Bethlehem Steel, form the Harvey Syndicate.
Алдыңғылар
1880 жылдары күрделі бронь пайда болғанға дейін броньдық қаптама біртекті темір немесе болат пластиналардан жасалатын, олардың артында оқтардың соққысын жұмсарту үшін бірнеше дюйм қалыңдықтағы тик ағашы орналастырылатын. Күрделі бронь 1880 жылдардың ортасында пайда болды және екі түрлі болаттан жасалды: өте қатты, бірақ сынғыш жоғары көміртекті болаттан жасалған алдыңғы пластина және одан икемдірек төмен көміртекті ұрып соққымен жасалған болат пластина. Алдыңғы пластина кіріп келе жатқан снарядты қирату үшін, ал артқы пластина сынғыш алдыңғы пластина сынып қалса, сынықтарды ұстап, броньды тұтас ұстау үшін арналған. Күрделі бронь жасау үшін қызыл ыстық ұрып соққымен жасалған болат пластинасы мен қатайтылған болаттан жасалған алдыңғы пластинаның арасына балқытылған болат құйылып, оларды біріктіретін еді. Бұл процесте екі пластинаның қасиеттері арасындағы өте тар аумақта күрт өзгеру туды. Салдарынан, екі пластина снарядтан соққы алғанда бөлініп кетуі мүмкін, ал артқы пластина көбінесе сынықтарды тоқтатуға жеткілікті икемді болмады. 1889 жылы никельді болат қорытпасы ашылғаннан кейін күрделі бронь қолданудан шығарылды.
Before the appearance of compound armor in the 1880s, armor plating was made from uniform homogeneous iron or steel plates backed by several inches of teak to absorb the shock of projectile impact. Compound armor appeared in the mid 1880s and was made from two different types of steel, a very hard but brittle high carbon steel front plate backed by a more elastic low carbon wrought iron plate. The front plate was intended to break up an incoming shell, while the rear plate would catch any splinters and hold the armor together if the brittle front plate shattered. Compound armor was made by pouring molten steel between a red hot wrought iron backing plate and a hardened steel front plate to weld them together. This process produced a sharp transition between the properties of the two plates in a very small distance. As consequence, the two plates could separate when struck by a shell, and the rear plate was often not elastic enough to stop the splinters. With the discovery of nickel steel alloys in 1889, compound armor was rendered obsolete.
Өндіріс процесі
Харви бронясы бір тақта болаттан жасалды, бірақ құрама броньтың артықшылықтары қайтадан енгізілді. Алдыңғы беті "цементтеу" арқылы жоғары көміртекті болатқа айналдырылды. Бұл процесте болат тақта көмірмен жабылып, екі-үш апта бойы шамамен 1200 градус Цельсийге дейін қыздырылды. Бұл процесс беткі қабатындағы көміртектің мөлшерін шамамен 1 пайызға дейін арттырды; көміртектің мөлшері осы деңгейден тақтаның ішіне қарай біртіндеп азайып, шамамен бір дюйм тереңдікте бастапқы пропорциясына (шамамен 0,1–0,2 пайыз) жетеді. Цементтеуден кейін тақта алдымен май ваннасында, содан кейін су ваннасында салқындатылды, ал кейін тақтаның артқы жағын нығайту үшін қайтадан қыздырылды. Су ваннасы кейіннен судың салқындату әсерінен болатты оқшаулап, будың пайда болуын болдырмау үшін су шашыратумен ауыстырылды. Бұл процесті соңғы термиялық өңдеуден бұрын төмен температурада соғу арқылы одан әрі жетілдірді. Американдық әскери-теңіз күштері Харви бронясы үшін никельді болатты (шамамен 0,2 пайыз көміртек, 0,6 пайыз марганец, 3,5 пайыз никель) пайдаланса, британдықтар қарапайым болаттарды қолданды, себебі олардың сынақтары Харви процесінен өткен қарапайым болаттың никельді болатқа қарағанда тесілуге бірдей төзімді екенін көрсетті, бірақ ол одан әлдеқайда мықты болмады. Харви бронясы барлық ірі теңіз флотында қолданылды, өйткені Харви бронясы никельді болаттан жасалған броня сияқты қорғаныс деңгейін ұсынды. Бірақ 1890 жылдардың соңында Крупп бронясының дамуымен ол қолданудан шығарылды.
Harvey armor used a single plate of steel, but re introduced the benefits of compound armor. The front surface was converted to high carbon steel by "cementing". In this process, the steel plate would be covered with charcoal and heated to approximately 1200 degrees Celsius for two to three weeks. The process increased the carbon content at the face to around 1 percent; the carbon content decreasing gradually from this level with distance into the plate, reaching the original proportion (approximately 0.1–0.2 percent) at a depth of around an inch. After cementing, the plate was chilled first in an oil bath, then in a water bath, before being annealed to toughen the back of the plate. The water bath was later replaced with jets of water to prevent the formation of a layer of steam which would insulate the steel from the cooling effect of the water. The process was further improved by low temperature forging of the plate before the final heat treatment. While the American navy used nickel steel for Harvey armor (roughly 0.2 percent carbon, 0.6 percent manganese, 3.5 percent nickel), the British used normal steels since their tests had shown that ordinary steel subjected to the Harvey process had the same resistance to penetration as nickel steel, although it was not quite as tough. Harvey armor was taken up by all of the major navies, since of Harvey armor offered the same protection as of nickel steel armor. It was in turn rendered obsolete by the development of Krupp armor in the late 1890s.