Кіріспе

Альмунекар (алмуˈɲekaɾ) – Испанияның Гранада провинциясындағы Коста-Гранадина аймағының оңтүстік-батысында орналасқан қала және муниципалитет. Ол Жерорта теңізінің жағалауында орналасқан және Гранаданың Отивар, Жете, Итрабо және Салобрена муниципалитеттерімен, сондай-ақ Нерханың Малага муниципалитетімен шектеседі. Оның аумағы арқылы Верде өзені ағып өтеді. Секситано муниципалитетіне Альмунекар – муниципалитет орталығы – Ла Херрадура, Велилья Тарамай, Торрекуэвас, Рио Секо, Эль-Рескате және Эль-Сервал елді мекендері кіреді. 1975 жылдан бері қала Гранада провинциясының және Коста Гранадинаның ең маңызды туристік орталықтарының біріне айналды; қалада жақсы көлік инфрақұрылымы және футбол (футбол) стадионы бар. Альмунекар Лори Лидің «Мен бір жазғы таңда сыртқа шыққанда» атты кітабында Испания Азамат соғысының басталуын сипаттауда маңызды орынға ие, ал кітапта қала «Кастильо» деп аталып, адамдардың жеке басын жасыру мақсатында қолданылған. Альмунекардың гербі, теңізде жүзетін үш бербер қарақшысының бас киімді бас суреттерін бейнелейді және 1526 жылы король Карлос I қалаға бербер шабуылдаушыларын талқан еткені үшін осы гербті сыйлаған.

Саясат

Тринидад Эррера – Альмунекар қаласының тұңғыш әйел мэрі. Қалалық кеңес 2011 жылдың 11 маусымында Халық партиясының (Partido Popular) жергілікті жетекшісі Эррераны сайлады.

Тарих

Алмунекар финикиялықтардың Секси атты колониясы ретінде басталып, бүгінгі күнге дейін оның тұрғындары өздерін секситандықтар деп атайды. Маврлар билігінде Альмунекар әл-Мунаккаб (المُنَكَّب) немесе Хисн әл-Мунаккаб (حصن المنكب) балықшылар қаласы ретінде гүлденді. Грек және римдік дереккөздерден ауданның финикиялық және римдік тарихы белгілі болғанымен, маңызды археологиялық дәлелдер 1950 жылдарға дейін табылған жоқ.

Финикия тілі

Финикиялықтар алғаш рет шамамен б.з.д. 800 жылы Альмунекар қаласында отар құрды. Алты жүз жыл бойы бұл қала Экс немесе Секси деген атпен маңызды порты мен қалаға айналды. Олар Грекия мен Римді балықпен қамтамасыз ететін ірі балық тұздау және кептіру өнеркәсібіне ие болды. Сонымен қатар, кішкентай балықтардың ішегінен ашыту арқылы жасалған, гарум деп аталатын құнды балық пастасын да өндірді. Археологиялық деректер көбінесе финикиялық зираттардан табылды, олардың ішінде Серро-Сан-Кристобаль төбесіндегі Laurita некрополі және Пунте-де-Нойдағы некрополь ерекше аталады. Сан-Мигель қамалындағы қалалық мұражайда және "Cueva de Siete Palacios" үңкірінде финикиялықтардың қабірлік заттары мен басқа да археологиялық жәдігерлердің кең жинағы қойылған.

Римдік

Римдіктер 218 жылға дейін, Рим мен Карфаген арасындағы Екінші Пуника соғысы кезінде, Оңтүстік Испанияға жағалаудағы Финикиялық елді мекендерді бағындыру мақсатымен жасалған жорықтарының бір бөлігі ретінде келді. Римдік колониялық үкімділіктің 700 жылында қала мен оның өнеркәсібі гүлденді, ал б.з.д. 49 жылы муниципалитетке (сол кезде Испаниядағы 20 қаланың бірі, құрметтелген) қаланың Римге адалдығын мойындағандығы үшін Firmium Julium Sexi атағы берілді. Балықты тұздау және кептіру өнеркәсібіне қатысты маңызды дәлелдер 1970 және 1980 жылдардағы Маджуэло ботаникалық бағындағы қазба жұмыстары кезінде табылды. Бұл қазбалар Римнің ықпалымен өнеркәсіптің кең ауқымда қайта жаңғыртуын көрсетті. Осы учаскенің бір бөлігі мұқият сақталған, ол өнеркәсіптің масштабы туралы аңғартпа береді. Бұл өнеркәсіпке жағалаудың көптеген жерлерінде өндірілетін үлкен мөлшердегі балық пен теңіз тұзының, сондай-ақ таза ағын судың үздіксіз жеткізілімінің қажеттігі болды. Осы қажеттілікті қанағаттандыру үшін римдіктер біздің заманымыздың I ғасырында Рио-Секо және Рио-Верде өзендерінің аңғарларында төрт шақырымдық су құбырын, оның ішінде бес маңызды акведукты салды. Олардың барлығы таңқаларлық түрде бүгінге дейін сақталған, ал төртеуі 2000 жылдан кейін де қолданыста – ғасырлар бойы маврлар оларды егін суару қажеттіліктеріне бейімдеген. Римдік сумен жабдықтау қалаға да қызмет етті, ал қала орталығындағы соңғы қазбалар бесінші акведукты және римдік моншаларды ашты. Римдіктер, мүмкін, алғаш рет Сент-Мигель қамалын нығайтқан, бірақ жиі қайта құрулар Римнің кең көлемді бекіністерінің көп бөлігін жойды. Олардың ішінде кем дегенде 1800 жылға дейін сақталған үлкен аркасы бар, қамалдан "Пенон дель Сантоға" дейінгі көпір де болды. Қамалдың құрлық жағындағы төменгі бөлігінде "Cueva de Siete Palacios" орналасқан, ол "Жеті сарайдың үңгірі" деп аударылады. Алайда, бұл шынымен үңгір емес, Альмунекарда табылған римдік сарайдың ең үлкен қалдығы, ол 1970 жылдарға дейін "үңгірде тұратындар" жайғастырылғанға дейін жүздеген жылдар бойы "әлеуметтік тұрғын үй" ретінде сақталды. Тек содан кейін ғана оның нағыз тарихы белгілі болды. Қазір ол қалалық мұражайға айналдырылған. Ауданның басқа да маңызды римдік қалдықтарына Котобродағы римдік көпір және бірнеше жердегі римдік қабірлер жатады.

Визиготтар

V ғасырда Батыс Рим империясының құлдырауымен герман халықтары, соның ішінде вестготтар Пиреней таулары арқылы Пиреней түбегіне енді. 456 жылға қарай вестготтар үстем күшке айналып, өз аумағын Жерорта теңізінің оңтүстік-батыс жағалауына дейін кеңейтті. Дегенмен, Испания олардың билігінде де белгілі бір дәрежеде римдік мәдениетті сақтап қалды. Вестготтар римдік мәдениет пен тілді қабылдады және көптеген ескі римдік институттарды қолдады, бірақ экономикалық құрылымның көп бөлігі құлдырап, Алмунекарда балық өңдеу саласы тез дамымай қалды. Католик епископтары VI ғасырдың соңы мен VII ғасырдың басына дейін – вестготтар мемлекетінде ариандықтан католицизмге өту кезеңіне дейін вестготтардың билігі мен мәдениетіне қарсылас болды.

Мұсылмандар

755 жылы Кордова әмірлігінің негізін қалаушы Дамаск әмірі Абд ар-Рахман I өзінің мемлекетін құру үшін Солтүстік Африкадан келді. Қаланың бекінісі қаланың басты нығайтылған орталығы болып қалды және оның қабырғалары күшейтілді. Жергілікті билеушілердің ықыласына түспегендер үшін кең түрмелер, сондай-ақ Аль-Андалус дәуірінде әлеуметтік элита пайдалануы үшін моншалар салынды. Ескі портың кіреберісіндегі тас Пењон-дель-Сантодағы крест арабтардың жеңілісін, Альмунекардағы олардың капитуляциясын және 1489 жылы Кастилия Корольдығына қосылуын көрсетеді. Арабша атауы المُنَكَّب (аль Мунаккаб, таулармен қоршалған) қазіргі Альмунекардың пайда болуына себеп болды.

Қазіргі заман және қазіргі заман

Христиандық биліктің қайта орнатылуынан кейін жаңа архитектуралық ескертулер жасалды. Мысалы, 1557 жылы жаңа шіркеудің құрылысы басталды және 1600 жылы соңғы жоба бойынша аяқталды – Гранада провинциясындағы алғашқы барокко стиліндегі шіркеу. Ескі қала да христиандастырылды (немесе, мүмкін, ежелгі дінге қайта оралды) – өзі құдайшалықтың күшімен, 1559 жылы салынған және корольдық белгісі бар Calle Real (Корольдік көшесі) су таратқышында, бірақ сол кезде Лас Ангостурадан 1500 жыл бұрын орнатылған римдік су жүйесі қолданылды. Қамал қайтадан кеңінен қайта жаңартылып, Сан-Мигельдің қамқорлығына берілді. Оны христиан королі Карл III қайта салып, нығайтты және Наполеон соғыстарында соңғы рет қорғады. Тек бір мұнара ғана ішінара қирады, сондай-ақ ішкі ғимараттардың көп бөлігі де қирады. Бұл британдық HMS Hyacinth кемесінің экипажының, 27 мамыр 1812 жылы Нерхадан испан партизандарымен бірлесіп жасаған ісі болды. Олар француз гарнизонын қашуға мәжбүр етті, содан кейін қамалды қолдануға жарамсыз етуге тырысты, бірақ оқ-дәрі ылғал болғандықтан көп нәтижеге жете алмады. Дегенмен, қамал әскери бекініс ретінде аяқталды және 1830 жылы холера эпидемиясынан кейін қалалық зиратқа айналды, ол 1986 жылы қайта жаңарту жұмыстарын жүргізу үшін тазаланды, ол әлі де жалғасуда. 1562 жылы испан флоты Ла-Эррадура шығанағында дауылда сүңгіп кетті. Испания азамат соғысының басында, 1936 жылдың жазында ағылшын ақыны және жазушысы Лори Лиді осы жерде Корольдік теңіз күштері құтқарып алды. Оқиға оның «Жаздың ортасында таңертең шығып кеттім» атты кітабында сипатталған. Қала экономикасы 1970 жылдан бері ұлттық және халықаралық туризмнің өсуінен, сондай-ақ көршілес Мотрилден де пайда тапты.

Алмунекарға қалай жетуге болады

Жолмен: Алмунекарға жағалаудағы A7 тас жолы арқылы жетуге болады, ол шығысқа қарай Алмериядан және батысқа қарай Малагадан жалғасады. Солтүстікке қарай Алмунекарға A 44 тас жолы арқылы жетуге болады, ол Autovía de Sierra Nevada Costa Tropical деп те аталады. Пойызбен: Өкінішке орай, Алмунекарға жақын маңдағы пойыз қатынасы жоқ. Теңіз арқылы: Алмунекардың Марина-дель-Эстеде жеке қайықтармен кіре алатын шағын теңіз порты бар. Балама ретінде, сіз Алмунекарға 20 шақырымнан кем жерде орналасқан Мотриль порты арқылы да келе аласыз, онда паромдық қызметтер мен тіпті коммерциялық круиздер ұсынылады. Әуе арқылы: Алмунекардың өз әуежайы жоқ, бірақ 90 шақырым радиуста екі әуежай бар: Гранада-Хаэндегі Федерико Гарсия Лорка әуежайы (GRX) және Малага-Коста-дель-Соль әуежайы (AGP). Екі әуежай да сол қалаларға автобуспен қатынау мүмкіндігін ұсынады. Бірақ Алмунекарға жету үшін ең қолайлы әуежай – Малага әуежайы, себебі ол Испаниядағы үшінші ірі әуежай және жақсы әуе байланыстарына ие, ал Гранада әуежайы одан әлдеқайда кішкентай және халықаралық рейстері өте аз. Сол жерден Малагадағы автобус станциясынан Алмунекарға тікелей автобуспен баруға болады. Такси тұрағы келу терминалында, 3-терминалда орналасқан. Әдетте, Малага әуежайынан Алмунекарға такси бағасы шамамен 130-150 евроны құрайды, бұл күннің уақыты, трафик және басқа да жағдайларға байланысты өзгеруі мүмкін. Сонымен қатар, Малага әуежайында жергілікті және халықаралық брендтерді ұсынатын бірнеше автомобиль жалға беру компаниялары бар, сондай-ақ Малага әуежайынан алдын ала брондалған жеке трансфер қызметтері де қолжетімді. Өкінішке орай, ортақ шатл қызметі ұсынылмайды.