Кіріспе

Сильвин Рубинштейн (1914 жылы Мәскеуде дүниеге келген, 30 сәуір 2011 жылы Гамбургте қайтыс болған) – еврей орыс бишісі, сонымен қатар әйел киімдерін киетін, Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде нацизмге қарсы күреске қатысқан тұлға.

Соғысқа дейінгі кезең

Рубинштейн 1917 жылы Ресейде дүниеге келген. Рубинштейн геттодан қашып құтылғанын, күзетшіден автоматтарыш алып, бірнеше гестапо офицерін өлтіргенін айтады.

Қарсылық қозғалысына кіру

Рубинштейннің "Dolores & Imperio: Die drei Leben des Sylvin Rubinstein" ("Долорес және Империо: Силвин Рубинштейннің үш өмірі") атты өмірбаянында поляк қарсыласы қозғалысындағы жұмысы туралы айтылады. Ол, нацистік Германияға қарсы майор Курт Вернердің оны қарсылыққа қабылдағанын мәлімдейді. "Бір күні ірі бойлы неміс офицері маған көңіл бөлді де, маған қадалып қарады. Ол маған ілесіп, сосын жақындап келді, мен: "Енді болды" деп ойладым. Бұл офицер, Вермахт майоры Курт Вернер, "Империо и Долорес" әртісінің жанкүйері екенін және Рубинштейннің соғысқа дейін Берлиндегі қойылымынан есінде қалғанын анықтады. Вернер Рубинштейн мен оның қарындасына жалған құжаттар жасап, Швейцарияға кетуге кеңес берді. Бірақ оның қарындасы Бродиде қалған анасын іздеуді қалады. "Мен оның шығысқа бағытталған пойызға отырғанын көрдім және онымен қоштасқанда, оны ешқашан қайта көрмейтінімді түсіндім. Мен оның маған бірге қалуын талап ете алатын едім. Бірақ мен олай істемедім. Бұл – өмірімде ешқашан ұмыта алмайтын екі өкініштің бірі." Оның анасы мен қарындасы Треблинкада қаза тапты. Рубинштейн Варшавада қалды және майор Вернер оны поляк қарсыласы қозғалысына қабылдады. Ол шеберлігімен көзге түсетін қаскөй және саботажшы болды. Рубинштейн осы тапсырмаларды орындау үшін әйел кейпінде жүру қабілетін пайдаланды. Мысалы, ол Гестапо офицерінің "өте жаман, еврейлерді жасырған үйлерді тауып алып, қуанышпен оларды және оларды бағындырған неміс отбасыларын ұстап әкеткен нацист екенін" еске алды. "Шындығында, ол өте жаман еді. Берлиндегі барлық адамдар, яһудилер де, гойимдер де одан қорқып, жек көрді. Бір күні оның туған күні болды, және өте әдемі киінген әйел (егер өзім айтсам) оның кеңсесіне қызыл гүлдермен келіп, жеке кездесуді сұрады."

Соғыстан кейінгі кезең

Соғыстан кейін Рубинштейн биге қайта оралды. "Долорес болу – менің егіз қарындасымның өліміне шыдаудың жолым еді. Егіз ғана оның қаншалықты қорқынышты екенін түсіне алады. Ол денеңнің екіге жарылғандай сезінуімен тең еді. Оны бір күн де ойламай өтпеймін". Одақтас әскерлері Германияны басып алған кезде Рубинштейн майор Вернердің қорғанына АҚШ алдында куәлік берді, оның бостандығын қамтамасыз ету үшін. Рубинштейн, Долорес кейпінде, 1950-ші жылдары танымал музыкалық зал артисіне айналды. Бірақ жасы ұлғайған сайын және талғамдар өзгерген сайын, ол қиындыққа тап болды. Гамбургтың Рипербан ауданындағы нашар клубтарда өнер көрсетуге дейін түсіп қалды және шамамен 1970 жылы зейнеткерлікке шықты. "Мен сахнада жыныстық қатынас жасайтын бір жұптың өнері басты рөлде болған жерде биледім. Сонда мен: "Долорес, кастаньеталарды қою уақыты келді" дедім". Сильвин Рубинштейн 2011 жылдың 30 сәуірінде қайтыс болды, ол Гамбург портының Рипербаннан алыс емес жердегі пәтерде тұрған кезде. Оның өмірбаянына арналған "Er tanzte das Leben" ("Өмірін биледі") атты деректі фильм түсірілді.