Жан-Филипп Туссен: Бельгиялық жазушы, суретші және кинорежиссер

Кіріспе

Жан Филипп Туссен (Jean Philippe Toussaint, 29 қараша 1957, Брюссель) – бельгиялық жазушы, фотограф және кинорежиссер. Оның кітаптары жиырмадан астам тілге аударылған, ал фотосуреттері Брюссель мен Жапонияда көрмеленді. Туссен 2005 жылы «Фуир» (Қашу) романы үшін «Prix Médicis» сыйлығын жеңіп алды, бұл «Мари циклінің» екінші томы, он жылға жуық уақыт бойы жарық көрген төрт томдық хроника, онда Мари мен оның жарының арадағы қарым-қатынасының ажырасуы бейнеленген. Оның 2009 жылғы «La Vérité sur Marie» (Мари туралы шындық) романы, циклдің үшінші томы, «Prix Décembre» сыйлығына ие болды.

Отбасы

Жан Филипп Туссен Брюссельде, бельгиялық журналист және жазушы Ивон Туссеннің (1933–2013) және литва тегінен шыққан кітап сатушы анасы Моник Туссеннің (қыз есімі Ланскоронскис) ұлы ретінде дүниеге келді, бірақ оның әкесі Бельгияның «Le Soir» газетінің Франциядағы тілшісі болғандықтан, көбінесе Парижде өсті. Ол бельгиялық кино өндірушісі Анн Доминик Туссеннің бауыры. Қазір Брюссельде және Корсикада тұрады.

Ерте өмір және білім

Брюссельде дамыған мәдени ортада өскен, 1970 жылдан кейін Парижде орта мектепті бітірген, Париждегі Саяси зерттеулер институтын бітірген (1979) және Сорбоннадан қазіргі заманғы тарих магистрі (1980) дәрежесін алған. Оқуын аяқтағаннан кейін, әскерден босатылудың орнына Алжирдің Медеа қаласында екі жыл француз тілін оқытқан. 1985 жылы өзінің алғашқы романы «La Salle de bain» (Ванна бөлмесі) жазып, оны Париждегі «Les Éditions de Minuit» баспасының ықпалды баспашысы Жером Линдонға ұсынды, ол оны қабылдап, оның эксклюзивті баспашысы болды. Роман мен оның стилі сыншылардың жоғары бағасын алды және Жан-Филипп Туссенді жас және үміткер автор ретінде таныстырды. Содан кейін 1980 жылдардың соңында Жапония мен Азияда үлкен танымалдыққа ие болған «Мсье» романы мен «L'Appareil photo» (Фотоаппарат) жариялады, бұл оның жазушы ретіндегі беделін нығайтып, кинорежиссерлік мансабын бастауға мүмкіндік берді. Ол көп ұзамай екі фильм түсірді: Андре Кавенс сыйлығымен марапатталған «Мсье» (1990) және «La Sévillane» (1992). Бельгияда Виктор Россель сыйлығын жеңіп алған Берлиндегі жазу резиденциясы кезінде. Шетелде өмір сүрген тәжірибесіне негізделген «Автопортрет (шет елде)» атты эссе жариялағаннан кейін, ол екі ғашықтың – Мари мен повествовательдің – бір жыл ішінде төрт маусым бойы созылған ұзақ және белгісіз ажырасуын бейнелейтін романдық циклді бастауға шешім қабылдады («Мари Мадлен Маргарита де Монталь циклы» деп аталады, бірақ ресми түрде Мари циклы деп аталады, ол басты кейіпкер Маридің есімімен аталған). Бұл кітаптар 2000-2013 жылдар аралығында жазылды және оның шедевр туындысы болып табылады. «Мари» циклы 2002 жылы «Faire l'amour» (Махаббат жасау, 2004) романымен басталды, содан кейін 2005 жылы «Fuir» (Қашу, 2009) жарық көрді. (2006) жылы француз футболшысы Зинедин Зиданның 2006 жылғы Берлиндегі әлем чемпионатының финалында итальяндық ойыншы Марко Матерацциді баспен соққан сәті туралы лирикалық эссе жазылды. Туссен сол кезде Берлинде тұрды және ойынды тамашалады. 2007 жылы ағылшын тіліне аудармасы британдық «New Formations» журналында жарияланды. Жан Эшеноз, Лоран Мовинье, Мари НДиае немесе Эрик Шевильяр сияқты авторлармен бірге Жан-Филипп Туссен «Минуит» стилімен байланысты.

Raised in flourishing cultural milieu in Brussels, then after 1970 in Paris where he attended high school, he graduated from the Institut d'études politiques de Paris (1979) and holds a master of Arts in contemporary history from the Sorbonne (1980). After his studies, he was engaged in teaching French for two years in Médéa, Algeria as an alternative to conscription; He wrote his first novel, La Salle de bain (The Bathroom) in 1985 and submitted it to Jérôme Lindon, the influential publisher of Les Éditions de Minuit in Paris, who accepted it and became his exclusive publisher. The novel and its style were critically acclaimed and established Jean Philippe Toussaint as a young and promising author. Subsequently, he published Monsieur (a novel that was earned a large following in Japan and Asia) and L'Appareil photo in the late 1980s which confirmed his status as a writer and allowed him to start a parallel career as a filmmaker. He directed two movies soon after: Monsieur (1990)—distinguished by the André Cavens Award—and La Sévillane (1992). During a writing residency in Berlin which won the Prix Victor Rossel in Belgium. After publishing an essay, Autoportrait (à l'étranger), based on his experiences living abroad, he then decided to embark on a series of novels (entitled « cycle of Marie Madeleine Marguerite de Montale » but formally known as « cycle of Marie », named after Marie, the main protagonist) depicting the long and uncertain breakup of two lovers—Marie and the narrator—over four seasons during the course of a year. The books were written between 2000 and 2013 and constitute his Magnum opus. The « cycle of Marie » started in 2002 with Faire l'amour (Making Love, 2004), followed by Fuir in 2005 (Running Away, 2009) (2006) is a lyrical essay on the French football player Zinedine Zidane's headbutting of the Italian player Marco Materazzi during the 2006 World Cup final in Berlin. Toussaint lived in Berlin at the time and was at the game. An English translation was published in 2007 in the British journal New Formations. Along with Jean Echenoz, Laurent Mauvignier, Marie NDiaye or Éric Chevillard, Jean Philippe Toussaint is associated with the so called « Style [des éditions de] Minuit ».