Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық әскери және азаматтық полиция жетекшісі (1815–1890)
American military and civilian police leader (1815–1890)
Абрам Дюрье (/d//ʊər/'/j//eɪ/; 29 сәуір, 1815 – 27 қыркүйек, 1890) – Америка Азамат соғысы кезінде Одақ армиясының генералы, ең танымал Зуав полктерінің бірі – 5-ші Нью-Йорк ерікті жаяу әскерінің командирі. Соғыстан кейін Нью-Йорк қаласы полиция комиссары болды.
Abram Duryée (/d//ʊər/'/j//eɪ/; April 29, 1815 – September 27, 1890) was a Union Army general during the American Civil War, the commander of one of the most famous Zouave regiments, the 5th New York Volunteer Infantry. After the war he was New York City Police Commissioner.
Туу және ерте жылдары
Дюрье Нью-Йорк қаласында француз гугеноттарының әскери отбасында дүниеге келді. Оның әкесінің әкесі Америка Тәуелсіздік соғысында шайқасқан, ал әкесі мен екі інісі 1812 жылғы соғыста офицерлер болды. Колумбия колледжінің гимназиясын бітірген Абрам саудагер болып жұмыс істеді және Нью-Йоркте махоган импорттау арқылы байлыққа ие болды. 1833 жылы ол Нью-Йорк штатының милициясына қосылып, 142-ші Нью-Йорк полкінде қызмет етті. Бес жыл өткен соң, ол 27-ші полкке (қазіргі 7-ші полк) ауысты. Қарапайым сарбаз болып бастаған ол 1859 жылы полк полковнигі деңгейіне көтерілді. Милицияда қызмет еткен кезінде ол Астор-плейс көтерілісінде полкті басқарды және екі рет жарақат алды. 1859 жылы ол қызметтен кеткенде, әріптестері қарсылық білдірді.
Duryée was born in New York City to a family of soldiers of French Huguenot ancestry. His grandfather fought in the American Revolutionary War, and his father and two uncles were officers during the War of 1812. Graduating from the grammar school at Columbia College, Abram worked as a merchant and became wealthy as a mahogany importer in New York. In 1833, he joined the New York State Militia, serving in the 142nd New York Regiment. He moved on to the 27th Regiment (the 7th today) five years later. Starting as a private, he eventually rose to Colonel of the regiment in 1859. During his time in the militia, he led the regiment in the Astor Place Riot and was wounded twice. When he resigned his commission in 1859, it was against the protests of his colleagues.
Азаматтық соғыс
Азамат соғысы басталғаннан кейін Дюрье бір аптадан да аз уақыт ішінде жаңа полк – 5-ші Нью-Йорк еріктілерін құрды. 1861 жылдың 14 мамырында ол полковник атанды. Бұл 19-ғасырдың ортасында құрылған бірнеше зуав бөлімшелерінің бірі болатын. Оларды "Дюрье зуавтары" деп атады және олар Үлкен Бетел шайқасына қатысты. Дюрье 1861 жылдың 31 тамызында бригадир генерал болып тағайындалды. Президент Авраам Линкольн 1861 жылдың 21 желтоқсанында оның кандидатурасын АҚШ Сенатына ұсынды, ал Сенат 1862 жылдың 3 ақпанында растады. Дюрье генерал Джеймс Б. Рикетс басқаратын дивизиядағы бригадаға қолбасшылық етті. Кейін ол Седар Тауы шайқасында, Булл-Раның екінші шайқасында және басқа да шайқастарда күресті. Антиетам шайқасында Рикетс жараланғаннан кейін, Дюрье оның орнына дивизия командирі болды. Ол қақтығыстың қақ ортасында болудан қорқа қоймады; Екінші Булл-Ра, Оңтүстік Тауы және Антиетам шайқастарында жарақат алды. Антиетамнан кейін Дюрье қысқа мерзімдік демалысқа кетті, ал қайтып келгенде бригадасының басшылығы генерал Джон Гиббонға берілгенін көріп, көңілі қалып қойды, ол одан қызмет бабы бойынша кіші болған. 1863 жылдың 5 қаңтарында армия оның бұрынғы қолбасшылыққа деген талаптарын қабылдамағаннан кейін ол отставкаға шықты. Осыған қарамастан, 1866 жылдың 20 шілдесінде президент Эндрю Джонсон Дюрьені 1865 жылдың 13 наурызынан бастап еріктілердің генерал-майоры қызметіне тағайындауға ұсынды, және АҚШ Сенаты 1866 жылдың 26 шілдесінде бұл ұсынысты растады. Ол сондай-ақ 71-ші Нью-Йорк жаяу әскер полкі тарапынан полковник, ал 4-ші Нью-Йорк бригадасы тарапынан бригадир генерал болып сайланды, бірақ екеуінен де бас тартты.
Just after the start of the Civil War, Duryée raised a new regiment, the 5th New York Volunteers, in less than a week. He became its colonel on May 14, 1861. It was one of the several Zouave units that were formed in the mid 19th century. "Duryée's Zouaves", as they became known, fought at Big Bethel. Duryée was appointed brigadier general, on August 31, 1861, to rank from that date. President Abraham Lincoln submitted the nomination to the U. S. Senate on December 21, 1861, and the Senate confirmed the nomination on February 3, 1862. Duryée was given command of a brigade in the division under General James B. Ricketts. He later fought in the Battle of Cedar Mountain, Second Battle of Bull Run, and several others. At the Battle of Antietam, he succeeded Ricketts as division commander, when the latter was wounded. He was not afraid to be in the thick of the action; he was wounded at Second Bull Run, South Mountain, and Antietam. After Antietam, Duryée went on a short leave of absence, and, when he returned, was disheartened to find his brigade under the command of Brig. Gen. John Gibbon, who was his junior by date of rank. He resigned on January 5, 1863, after the army rejected his claims to his old command. Despite this, on July 20, 1866, President Andrew Johnson nominated Duryée for appointment to the brevet grade of major general of volunteers, to rank from March 13, 1865, and the U. S. Senate confirmed the nomination on July 26, 1866. He was also elected by the 71st New York Infantry Regiment as their colonel and as Brigadier General by the 4th New York Brigade, both of which he declined.
Кейінгі мансап
1873 жылы Дюрье Нью-Йорк қаласының полиция комиссары болып тағайындалды. Полиция комиссары қызметін атқару кезінде, 1874 жылдың 13 қаңтарында Дюрье Томпкинс сквері саябағындағы жұмысшылар наразылығын басу үшін 1600 полиция қызметкерін басқарды. Көрермендерге жиынға рұқсаттың күшін жойғанын ескертетін ешқандай хабарлама болмаса да, комиссар Дюрье полиция жасағын жиналғандардың арасына кіргізіп, наразылық білдірушілерге тарап кетуге бұйрық берді. Полиция дереу таяқтарды қолданып және атты полиция шабуылы арқылы көрермендерге шабуыл жасады. Сэмюэл Гомперс кейіннен естеліктерінде осы оқиғаны былай сипаттады: «Атты полиция сегізінші көшедегі көрермендерге шабуыл жасап, ерлер, әйелдер және балаларды ешқандай ажыратусыз тепті және шабуылдады. Бұл – қатыгездіктің шырмауы. Мен көшедегі көрермендердің арасында тұрып, жертөледен секіріп, басыма соққы тиюден қиындықпен құтылдым». Полиция 46 наразылық білдірушіні қамауға алды, ал кейіннен он адам полиция қызметкерлеріне қарсы шабуыл жасау, тәртіпсіздікке көмектесу және оны қоздыру, немесе «көшеде жиналып, дауыстап сөйлеу» айыптарымен сотқа жіберілді. Томпкинс сквері наразылығын ұйымдастырушылар, Нью-Йорк қауіпсіздік комитетінің өкілдері комиссар Дюрьені «полициясын көптеген "булдогтар" сияқты әдепсіз жұмысшыларға шабуылдағаны үшін» айыптады. Дюрье полицияның күш қолдануын қорғады: «Полицияның халықты бұзып, қууына куә болғанымдағы көрініс ең ғажайып болды. Олар таяқтарын көтеріп шабуылдағандағы тәртібі үлгілі болды». 1884 жылы Дюрье докмастер болып қызмет етті. Абрам Дюрье Нью-Йоркте қайтыс болды және Бруклиндегі Грин Вуд зиратына жерленді.
In 1873, Duryée was appointed New York City Police Commissioner. During his tenure as police commissioner, on January 13, 1874, Duryée led a force of 1,600 policemen to suppress a labor protest in Tompkins Square Park. Although there were no notices in sight to inform the crowd that the meeting's permit had been revoked, Commissioner Duryée led a squad of patrolmen into the crowd and ordered protestors to disperse. Police immediately began to attack the crowd using batons and mounted police charges. Samuel Gompers later described the scene in his memoirs, writing that "mounted police charged the crowd on Eighth Street, riding them down and attacking men, women, and children without discrimination. It was an orgy of brutality. I was caught in the crowd on the street and barely saved my head from being cracked by jumping down a cellarway." 46 protestors were arrested by the police, and ten were later arraigned on charges of assault and battery against police officers, aiding and inciting a riot, or with charges of "meeting and talking wildly in the streets." Speakers for the New York Committee of Safety, the organizers of the Tompkins Square protest, condemned Commissioner Duryée for having "charged his police upon inoffensive workingmen like so many 'bulldogs.'" Duryée defended the police's use of force: "It was the most glorious sight I ever saw the way the police broke and drove the crowd. Their order was perfect as they charged with their clubs uplifted." In 1884, Duryée served as dockmaster. Abram Duryée died in New York and is buried in Green Wood Cemetery, Brooklyn.
Отбасы
Генерал Дюри мен оның әйелі Каролина Элизабет Аллен Дюри (1820–1905) бес бала сүйді. Оның ұлы Джейкоб Дюрье (1839–1918), ол да Азамат соғысында подполковник болған, 1867 жылғы 5 шілдеде президент Эндрю Джонсон оны 1865 жылғы 13 наурыздан бастап еріктілердің бригадалық генералы шеніне тағайындауға ұсынды, бұл ұсыныс АҚШ Сенатымен 1867 жылғы 19 шілдеде мақұлданды. Генерал Дюридің қалған балалары – Аделаида Аллен Дюри (шамамен 1842–1911), Каролина Антуанетта Дюри (1845–1918), Уильям Аллен Дюри (1850–1852) және Корделия Уетмор Дюри (1854–1891).
Gen. Duryee and his wife, Caroline Elizabeth Allen Duryee (1820–1905), had five children. His son Jacob Duryée (1839 – 1918), who was also a lieutenant colonel in the Civil War, and who was nominated by President Andrew Johnson on July 5, 1867, for appointment to the brevet grade brigadier general of volunteers to rank from March 13, 1865, which the U. S. Senate confirmed on July 19, 1867. Gen. Duryee's other children were Adelaide Allen Duryee (c. 1842–1911), Caroline Antoinette Duryee (1845–1918), William Allen Duryee (1850–1852), and Cordelia Wetmore Duryee (1854–1891).