Кіріспе

Цзинь әулетінің мемлекет қайраткері (320–385)

Сянь Эн (謝安) (320 – 12 қазан 385), әдепті аты Анши (安石), ресми түрде Люлингның Вэньцзинь герцогы (廬陵文靖公), сондай-ақ "Сянь Донгшань" (谢东山, "донгшань" сөзбе-сөз "Шығыс тауы") деп белгілі, Шығыс Цзинь әулетінің саясаткері болды. Әскери қабілеті мен шеберлігі болмаса да, ол Цзиньді маңызды дағдарыстан – Бұрынғы Цинь шабуылдарынан өткізіп шығарды. Оның іс-қимылдарының нәтижесінде оның кланы – Чэньнің Сянь кланы – Ван Даоның Ланья кланымен бірге келесі Оңтүстік династиялар кезеңінде ең құрметті екі кланның біріне айналды, және халықтың санасында императорлық кландармен тең дәрежеде құрметке ие болды. Сянь Эн Цзинь Гуляңның "У Шуан Пу" (無雙譜, Теңдесі жоқ батырлар тізімі) еңбегінде бейнеленген.

Ерте мансап

Сзе Анның әкесі Сзе Пу (謝裒) Цзинь үкіметінде министр болған. Сзе Ан бала кезінде өзінің талантымен Цзинь шенеуніктері Хуан И (Хуан Вэньнің әкесі), Ван Мэн және Ван Даоға әсер еткен. Кейін ол канцлердің төменгі деңгейдегі көмекшісі болды, бірақ кейін үкімет қызметінен шығып, тиімді түрде усақтап, үкіметтік тапсырмаларды бірнеше рет қабылдамады. Дегенмен, халық арасында оның беделі жоғары болғандықтан, одан үлкен үміт күтті. Ол өзінің балаларына және бауырларының балаларына әдебиет, философия және пікірталас үйретті. Оның сүйікті қызы – жазушы және пікірсайысшы ретінде танымал болған Сзе Даоюн. Кейіннен ол Хуан Сюаньның сынап-қанауларына қарсы оны қорғады. Алайда, оның ағасы Сзе Ван, губернатор және генерал, 359 жылы шайқаста жеңіліп, қарапайым азаматқа дейін төмендетілгеннен кейін ғана Сзе Ан үкіметтік қызметке қайта оралуды ойлады. Ол бұрын өзіне таң қалған генерал Хуан Вэньге барды, Хуан оны көмекші ретінде қабылдады. Бірақ ол Хуанның императорлық тақты басып алу жоспарына қатыспады. 372 жылы император Цзяньвэнь қайтыс болғанда, Хуан Сзеге императорлық үкіметтегі маңызды лауазымдардың біріне ие болуды ұсынды, бірақ императорлық үкіметті Хуан атынан басқарудың орнына, Сзе Уан Танцзибен бірігіп, Хуаннан император Цзяньвэньтің 10 жасар ұлы, император Сяовуға регенттік атағын беруден бас тартты. Оның орнына император Сяовудың туысы, император Канның әйелі, император жесір Чуды регент ретінде қызмет етуге шақырды. Сондықтан Хуан Сзе мен Ванға реніш білдірді. 373 жылы Хуан астанаға келгенде, Ван мен Сзе оны қарсы алуға жіберілді, және Хуан Ван мен Сзені өлтіріп, тақты басып алады деген қауесет тарады. Ван қатты қорқып, Сзе сабырлы түрде: «Біздің саяхатымыз империяның аман қалуын немесе жоқ болуын анықтайды», – деді. Хуан келген кезде, ол әскерін тамашалап көрсетті, Ванның қатты уайымдауынан киімдері терден ылғалданып, қолындағы жазу тақташасы кері бұрылды. Алайда, Сзе отыруда өте сабырлы болды, содан кейін Хуанды әскерін көрсетуден бас тартуға көндірді. Хуан сол жылы қайтыс болғаннан кейін, Сзе Хуанның руын қанағаттандыруды, бірақ оларды әлсіретуді жоспарлады. Ол Хуанның әскери басшылығын үш бөлікке бөліп, оларды Хуанның ағалары Хуан Чонг пен Хуан Хуоға және немере інісі Хуан Шисиуға (桓石秀) берді. Хуан Чон императорлық үкіметтің сақталуына бел буғандықтан, Хуанның таққа таласу қаупі сейілді. Император Сяовудың билігінің басында Сзе Ван Танцзи және Ван Бяоцзибен билікті бөлісті. Бірақ Ван Танцзи көп ұзамай әскери қолбасшы және губернатор болды, содан кейін 375 жылы қайтыс болды. Сзе Ан іс жүзінде жалғыз премьер-министр болды.

Фей өзеніндегі шайқастан бұрын

Премьер-министр ретінде Ши адамдарға кеңшілік көрсетуге тырысты, және бұл Цзинь императорлық үкіметі жариялаған бірқатар жалпы кешірімдер арқылы көрінді. Сондай-ақ, ол 376 жылы жерге иелік етуге негізделген салық жүйесін жеке басына салыққа ауыстырды. Осы уақытта Цзиньдің қарсыласы, Бұрынғы Цинь солтүстікте кеңейіп, 370 жылы Бұрынғы Янды жойды, 373 жылы Цзиньдің Лян (梁州, қазіргі Оңтүстік Шэньси) және И (益州, қазіргі Сычуань және Чунцин) провинцияларын басып алды, ал 376 жылы Дай және номиналды Цзинь вассалы Бұрынғы Лянды жойды. 378 жылы Бұрынғы Цинь Цзиньдің маңызды қалалары – Сянъян, Вэйсин (魏興, қазіргі Анкаң, Шэньси) және Пэнчэн (彭城, қазіргі Сючжоу, Цзянсу) қалаларына шабуыл жасады. Сье Аньның жүрегі, генерал Сье Сюань Пэнчэнге жасалған Бұрынғы Цинь шабуылын тойтарды, бірақ 379 жылы Сянъян мен Вэйсин құлдырады, және Цзиньдің жағдайы одан да қиын болды. Дегенмен, Шидің сабырлылығы халықтың рухын көтеріп, оларды тыныштандырды деседі. 383 жылы Хуан Чун Сянъянды қайта басып алуға тырысты, бірақ бірнеше нәтижесіз шайқастардан кейін Хуан шегінді.

Фей өзеніндегі шайқас

383 жылдың күзінде бұрынғы Цинь императоры Фу Цзянь Цзиньді жойып, Қытайды біріктіру үшін ірі шабуылға шықты. Сэ өзінің кіші інісі Сэ Шиді (謝石) бұрынғы Циньге қарсы тұру үшін күштерге басшылық етуге жіберді. Сэ Шидің қолбасшылығындағы генерал Сюань майданға аттануға дайын тұрғанда, Сэ Андан қосымша нұсқау сұрады, ол тек: «Кейіннен толыққанды нұсқау беремін» деді. Сюань одан әрі сұрауға батылы жетпеді. Содан кейін олар Сэ Анның демалыс үйіне барды, онда Сюань әдетте Сэ Аннан әлдеқайда жақсы ойнайтын Го ойынын ойнады, бірақ алдағы шайқасқа алаңдаған Сюань, көбінесе тыныш болатын Сэ Анға есе жіберді. Осы уақытта Хуань, елорда Цзяньканға қосымша қорғаныс қажет деп есептеп, бірнеше мың элиталық әскерді елорданы қорғауға жөнелтті; бірақ Сэ оларды Хуаньға қайтарды, елорданың қазірдің өзінде жеткілікті түрде күзетілгенін және әскерлердің батыс провинцияларды қорғауы тиімдірек екенін айтты (Хуаньдың басшылығымен). Бұрынғы Цинь әскерлері маңызды Шуян қаласын жылдам басып алды. Бірақ, әскерлер Фэй өзенінде (қазір жоқ, бірақ шамамен Луань арқылы Хуай өзеніне жақын ағып өткен) тоқтап қалғаннан кейін, бұрынғы Цинь әскерлері Цзинь әскерлерін өзеннен өткізуге тырысып, шегінді, содан кейін күтпеген жерден үрейленіп, күйреп кетті. Жеңіс туралы жаңалық Сэ Анның штаб-пәтеріне жеткенде, ол қонақпен Го ойнап отырды, бірақ ерекше эмоция көрсетпеді, тек: «Жас әскерлер шайқаста жеңіске жетті» деді. Дегенмен, оның қуанышы ойыннан кейін, жатын бөлмесіне қайтып бара жатқанда байқалды, ол жатын бөлмесінің есік алдынан жаңылды да, ағаштан жасалған сандалын сындырып жіберді, тіпті оның бұл жағдайды байқамады.

Фей өзеніндегі шайқастан кейін

Алайда шайқастан кейін Сиедің күші әлсірей бастады. Оның бір себебі – оның күйеу баласы Ван Гуобао, Ван Танцзидің ұлы, Сие оның мінез-құлқынан наразы болғандықтан, император Сяову мен оның інісі Сима Даози, Куаиджи ханзадасының алдында оған шабуыл жасады. Бұл императордың Сие Анға сенімі азайды, бірақ ол премьер-министр қызметінде қалды. 384 жылы Хуан Чонг қайтыс болды, және бастапқыда көптеген шенеуніктер Хуанның орнын Сие Хуанның басатынын жақтады, бірақ Сие Ан өзінің әулетінің тым көп билікке ие болуын қаламай, Хуан әулетінің ренжігенін сезінуінен де қорқып, Хуан Чонгтың иелігін өзінің туыстары Хуан Шимин (桓石民) және Хуан Шицян, сондай-ақ Хуан әулетінің тағы бір өкілі Хуан И арасында бөлді. Сол жылы Сие Ан бұрынғы Циньнің құлауынан кейін солтүстікке әскер басқарып, жоғалған жерлерді қайтаруға рұқсат сұрады. Дегенмен, Сие Хуан Сары өзеннің оңтүстігіндегі жерлерді қайтарып алса, ал басқа генералдар Лян және И провинцияларын қайтарып алды, ал Сие Ан өзі әскери науқан жүргізбеді, бірақ Сима Даозимен қақтығыстан қашу үшін астананы тастап кетті, себебі Сима Даози премьер-министрлік лауазымын иеленгісі келді. 385 жылдың күзінде ауырған Сие Ан астанаға оралуға рұқсат сұрады және көп ұзамай қайтыс болды. Император Сяову оны қайтыс болғаннан кейін Лулинг герцогы деп атады (бұрынғы Цзянчаннан гөрі үлкен герцогтық) және Хуан Вэнге көрсетілген құрметпен жерледі.