Хартфорд архиепархиясы – АҚШ Коннектикут штатындағы Католик шіркеуінің бас шіркеуі. Аймақ: Хартфорд, Литчфилд, Нью-Хейвен округтері. Жаңа бас архиепископ – Кристофер Койн.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Латын обрядының католик шіркеуінің Коннектикут штатындағы діни юрисдикциясы, АҚШ.
Latin Rite Catholic ecclesiastical jurisdiction in Connecticut, US
Хартфордтың митрополиттік архиепископиясы (Archidioecesis Metropolitae Hartfortiensis) – АҚШ-тың Коннектикут штатындағы Католик шіркеуінің Латын шіркеуінің діни аумағы немесе архиепископиясы. Ол митрополиттік орын. Хартфорд архиепископиясының бас шіркеуі – Хартфордтағы Сент-Джозеф соборы. Ол Хартфорд, Личфилд және Нью-Хейвен округтерін қамтиды. Кристофер Дж. Койн 2024 жылдың 1 мамырынан бастап Хартфорд архиепискобы қызметін атқарып келеді.
The Metropolitan Archdiocese of Hartford (Archidioecesis Metropolitae Hartfortiensis) is a Latin Church ecclesiastical territory or archdiocese of the Catholic Church in Connecticut in the United States. It is a metropolitan see. The mother church of the Archdiocese of Hartford is the Cathedral of Saint Joseph in Hartford. It covers Hartford, Litchfield and New Haven counties. Christopher J. Coyne is the archbishop of Hartford as of May 1, 2024.
1780 жылдан 1843 жылға дейін
1780 және 1781 жылдар аралығында, Америка революциясы аяқталуға аздай қалғанда, болашақ Коннектикут штатында алғашқы католик миссасы Ливанда өткізілді. Бір деректе: "Мисса алғаш рет Коннектикут штатының шегінде, үзіліссіз және ұзақ мерзімге өткізілді" делінген. 1789 жылы Ватикан Балтимор епархиясын жаңа Құрама Штаттардың барлық аумағын қамту үшін құрды. Бірнеше жыл өткен соң, 1808 жылы Ватикан Коннектикут пен Жаңа Англияның қалған бөлігін қамтитын Бостон епархиясын құрды. 1818 жылға дейін конгрегациялық дін штатта ресми дін болып саналды және салық төлеушілерден қолдау алды. Бұл мәртебе алынғанда, католик шіркеуі штабта орнығуға мүмкіндік алды. 1820 жылдары католик иммигранттар Фармингтон және Энфилд-Фолс каналдарын салу үшін Коннектикутқа келе бастады. Бостон епископы Бенедикт Фенвик 1829 жылы штаттағы алғашқы католик шіркеуін құру үшін Хартфордтағы бар епископальдық шіркеуді сатып алды. 1840 жылдары аймақтағы халық саны жеткілікті деңгейге жетіп, Фенвикті Коннектикут және Род-Айленд үшін епархия құру туралы Ватиканға өтініш жасауға итермеледі.
Between 1780 and 1781, just before the end of the American Revolution, the first Catholic mass in the future State of Connecticut was celebrated in Lebanon. A reference stated "Mass was first celebrated, continuously and for a long period, within the limits of the State of Connecticut." In 1789, the Vatican erected the Diocese of Baltimore to cover the entire territory of the new United States. Several years later, in 1808, the Vatican erected the Diocese Boston, covering Connecticut and the rest of New England. Until 1818, Congregationalism was the official religion in the state, receiving taxpayer support. When that status was repealed, it opened the door for the Catholic Church to establish itself in the state. In the 1820's, Catholic immigrants started arriving in Connecticut to construct the Farmington Canal and Enfield Falls Canal. Bishop Benedict Fenwick of Boston in 1829 purchased an existing Episcopalian church in Hartford to create Holy Trinity, the first Catholic church in the state. By the 1840's, the population in the region had grown sufficiently to move Fenwick to petition the Vatican for a diocese for Connecticut and Rhode Island.
1843 жылдан 1858 жылға дейін
1843 жылғы 28 қарашада Папа Григорий XVI Коннектикут және Род-Айленд штаттарын қамтитын Хартфорд діншілдігін құрды. Папа Рим Уильям Тайлерді Бостоннан Хартфордтың алғашқы епископы етіп тағайындады. Діншілдік құрылған кезде Хартфордта 600 католик, ал Провиденсте 2000 католик тұрды. Осы себепті Тайлер Ватиканға діншілдік орталығын Провиденске көшіру туралы петиция жіберді. Тайлер каретадан бас тартып, әрқашан жаяу жүрді. Ол ашқандарға әр дүйсенбі күні үйінен тамақ таратуды ұйымдастырды. Ол жеке өзі приходтағы науқастарға барып көмектесті. Тайлер Ирландиядағы All Hallows колледжінен дін қызметкерлерін тартты және Францияның Лион қаласындағы Иманды тарату қоғамынан, сондай-ақ Австриядағы Леопольд қоғамынан қаржылық көмек алды. Тайлер 1849 жылы қызмет еткен алты жылдан кейін қайтыс болды. Хартфордтың екінші епископы 1850 жылы Папа Пий IX тағайындаған Нью-Йорк діншілдігінің Бернард О'Райли болды. Ол діншілдік үшін дін қызметкерлерін қамтамасыз етуге және сол дәуірдегі католиктерге қарсы қозғалыстардан католиктерді қорғауға жұмыс істеді. Ол бастапқыда епископтық резиденцияда орналасқан Сент-Мэри теологиялық семинариясын қаржыландырып, сабақтың алғашқы аптасын өзі оқыды. 1852 жылы ол діншілдікке көбірек дін қызметкерлерін алу үшін Еуропаға сапар шекті. Олардың арасында Дублиндегі All Hallows колледжінің студенттері де болды. 1856 жылдың қаңтар айында О'Райли "Пасифик" кемесімен теңізде жоғалып кетті. Хартфорд діншілдігі келесі екі жыл бойы епископсыз қалды.
On November 28, 1843, Pope Gregory XVI erected the Diocese of Hartford, which included both Connecticut and Rhode Island. The pope selected William Tyler of Boston as the first bishop of Hartford. At the time of its creation, the Diocese of Hartford had only 600 Catholics living in Hartford as opposed to 2,000 in Providence. For that reason, Tyler petitioned the Vatican to move the diocesan see to Providence. Tyler refused a carriage, going everywhere by foot. He arranged for food to be distributed at his house every Monday to the hungry. He personally went out on sick calls in the parish. Tyler recruited clergy from All Hallows College in Ireland, and received financial assistance from the Society for the Propagation of the Faith in Lyon, France, and the Leopoldine Society in Austria. Tyler died in 1849 after six years in office. The second bishop of Hartford was Bernard O'Reilly of the Diocese of New York, named by Pope Pius IX in 1850. He worked to secure priests for the diocese, and defended Catholics from the anti Catholic movements of the era. He funded St. Mary's Theological Seminary, located initially in the episcopal residence, and taught the first week of classes. In 1852 he traveled to Europe in an attempt to obtain more priests for the diocese. Among those recruited were a number of students from All Hallows College, Dublin. In January 1856, O'Reilly was lost at sea on board the steamer Pacific. The Diocese of Hartford would be without a bishop for the next two years.
1858 жылдан 1877 жылға дейін
1858 жылы Нью-Йорктік Фрэнсис Макфарлендті Пий IX Хартфорд епископы етіп тағайындады. Денсаулығының нашарлауына байланысты Макфарланд Ватиканға өзінің епархиясын бөлу туралы өтініш жасады. 1872 жылы Ватикан Хартфорд епархиясынан Род-Айленд штатының барлық аумағын алып, Провиденс епархиясын құрды. Осы бөлу нәтижесінде епархия Коннектикут штатымен және Нью-Йорктегі Фишер аралымен шектелді. Бөлінгеннен кейін Макфарланд собор салу үшін Морган иелігін сатып алды. Ол епархияға Францискан монахтарын, Винстед қаласына қоныстанған Франциск орденінің үшінші дәрежелі сестерін, Христиан бауырларын, Мейірімділік сестерін және Нотр-Дам қауымын әкелді. Сонымен қатар, ол собордың жанына Мейірімділік сестері үшін монастырь салдырды. Макфарланд 1874 жылы қайтыс болды.
Francis McFarland of New York was named bishop of Hartford by Pius IX in 1858. Due to his declining health, McFarland petitioned the Vatican to divide his diocese. In 1872, the Vatican erected the Diocese of Providence, taking all of the Rhode Island from the Diocese of Hartford. The diocese was reduced to the state of Connecticut and Fisher's Island in New York. After the division, McFarland purchased the Morgan estate for the construction of a cathedral. He introduced into the diocese the Franciscan Friars, the Sisters of the Third Order of St. Francis, who settled at Winsted, the Christian Brothers, the Sisters of Charity, and the Congregation De Notre Dame. He also built a convent near the cathedral for the Sisters of Mercy. McFarland died in 1874.
1877 жылдан 1945 жылға дейін
Томас Галбери, августиндік монах және Вилланова колледжінің бұрынғы президенті, 1877 жылы Хартфордтың 4-ші епископы болып тағайындалды. Галбери кенеттен қайтыс болғанға дейін екі жыл қызмет етті, бірақ ол бастапқы собордың іргетасын қалады. Галбериден кейін Лоуренс С. МакМахон келді. МакМахон 28-ші Массачусетс полкіне капеллан болып қызмет еткен. Оның 14 жылдық басшылығымен 48 шіркеу, сондай-ақ 16 шіркеу мектебі құрылды. Алтыншы епископ Майкл Тирни бес епархиялық аурухананың құрылысына көмектесті. 1953 жылы Папа Хартфорд епархиясын Хартфорд архиепархиясына көтерді. Папа сонымен қатар Норич пен Бриджпорттың жаңа епархияларын құрды, олардың аумағын архиепархиядан алып, бірақ оларды оның қарастырылатын епархиялары етті. О'Брайен Хартфордтың алғашқы архиепископы болып тағайындалды. Әйін Жүсіп соборы 1956 жылы күмәнді өрттен қирады. О'Брайен дереу сол жерде жаңа собор салуды жоспарлай бастады. Жаңа ғимараттың іргетасы 1958 жылы қаланды, ал 1962 жылы ашылды. О'Брайен 1968 жылы зейнеткерлікке шықты. 1968 жылы Эри епархиясынан епископ Джон Уилон Папа Пауыл VI-ның бұйрығымен Хартфорд архиепископы болып тағайындалды. 23 жылдық басқару кезінде Уилон үйленген ер адамдарды диакон ретінде даярлау бағдарламасын құрды, әйелдердің шіркеу құрылымындағы рөлін жақтады және діни қызметкерлер мен мирян бірлесіп шіркеуді басқаратын командалық қызметті енгізді. 1986 жылы ол Хелен М. Финиді архиепархияның алғашқы әйел канцлері және елдегі бесінші әйел канцлер ретінде тағайындады. Уилон сонымен қатар Хартфордта WJMJ радиостанциясын құрды. Ол экуменикалық мәселелерде белсенділік танытты, Католик епископтарының ұлттық конференциясының экуменизм жөніндегі комитетінің төрағасы және Коннектикут штатының христиан конференциясының басшысы болды. Манселл 2013 жылы зейнеткерлікке шықты. Манселлдің орнын 2013 жылы Папа Франциск тағайындаған Толедо епархиясының епископы Леонард Блэр басты. 2020 жылдың қазан айында Колумб салт аттыларының негізін қалаушы Майкл Дж. МакГивни Сент-Джозеф соборында өткен рәсімде жарылқады. МакГивни 1882 жылы Нью-Хейвендегі Сент-Мария шіркеуінде пастор болып қызмет еткен. 2023 жылдың наурыз айында МакГивни соңғы рет пастор болып қызмет еткен Томстандағы Сент-Томас шіркеуінде Евхаристиялық керемет оқиға болды. Коммуния кезінде қасиетті нан жетіспейтін болды. Цибориумдағы қасиетті нанның өздігінен көбейгені хабарланды. Архиепархия бұл мәлімдемені Ватиканның Дін ілімі жөніндегі департаментіне тергеу үшін жіберді. 2023 жылдың 26 маусымында Папа Франциск Берлингтон епархиясының епископы Кристофер Дж. Койнді архиепископ Блэр зейнеткерлікке шыққанға дейін оған көмектесу үшін коадъютор архиепископы етіп тағайындады. Архиепископ Койн Блумфилдтегі пасторальдық орталықта өткен баспасөз конференциясында өзінің үш бұрынғы архиепископымен бірге болды.
Thomas Galberry, an Augustinian friar and former president of Villanova College, was installed as the 4th bishop of Hartford in 1877. Galberry only served for two years before an abrupt death but he was able to lay down the cornerstone of the original cathedral. Galberry was followed by Lawrence S. McMahon. McMahon had served as chaplain with the 28th Massachusetts. Under his leadership of 14 years, 48 parishes as well as 16 school parishes were established. The sixth bishop, Michael Tierney, helped with the creation of five diocesan hospitals. The pope in 1953 elevated the Diocese of Hartford to the Archdiocese of Hartford. The pope also erected the new Dioceses of Norwich and Bridgeport, taking their territory from the archdiocese, but making them suffragan dioceses of it. O'Brien was named as the first archbishop of Hartford. The Cathedral of St. Joseph was destroyed by a suspicious fire in 1956. O'Brien immediately began plans to construct a new cathedral on the same site. Ground was broken for the new edifice in 1958 and it was dedicated in 1962. O'Brien retired in 1968. In 1968, Bishop John Whealon from the Diocese of Erie was appointed archbishop of Hartford by Pope Paul VI. During his 23 year long administration, Whealon established a program to train married men to be ordained as deacons, advocated the promotion of women within the structure of the church, and developed a team ministry in which clerical and lay people administer a parish together. In 1986, he appointed Sister Helen M. Feeney to be first woman chancellor of the archdiocese and only the fifth woman chancellor in the country. Whealon also founded the radio station WJMJ in Hartford. He was active on ecumenical issues, and was chair of the Committee on Ecumenism of the National Conference of Catholic Bishops and head of ChrisConn, the Christian conference of Connecticut. Mansell retired in 2013. Mansell was succeeded in 2013 by Bishop Leonard Blair of the Diocese of Toledo, appointed by Pope Francis. In October 2020, Michael J. McGivney, the founder of the Knights of Columbus, was beatified in a ceremony at the Cathedral of St. Joseph. McGivney had served as a curate at St. Mary's Church in New Haven in 1882. In March 2023, a eucharistic miracle allegedly happened during a Mass at St. Thomas Church in Thomaston where McGivney had last served as pastor. An extraordinary minister of Holy Communion was running out of hosts during communion. It was reported that the hosts self multiplied in the ciborium. The archdiocese forwarded the claim to the Dicastery for the Doctrine of the Faith at the Vatican for investigation. On June 26, 2023, Pope Francis appointed Bishop Christopher J. Coyne of the Diocese of Burlington as coadjutor archbishop to assist Archbishop Blair until his retirement in 2024. Archbishop Coyne appeared at a press conference at the Pastoral Center in Bloomfield with his three predecessor archbishops.
Жыныстық қатынаспен байланысты қылмыстар туралы хабарлар
2005 жылдың ақпан айында, бұрынғы епархиялық дін қызметкері Роман Крамек, 2002 жылы оның рухани кеңесін іздеген жасөспірім қызды жыныстық тұрғысынан зорлағаны үшін тоғыз ай түрмеде отырғаннан кейін Польшаға депортацияланды. 2005 жылдың қараша айында, архиепископтық 43 адамның 14 дін қызметкеріне қарсы келтірген жыныстық зұлымдыққа қатысты талаптарын реттеу үшін 22 миллион доллар төледі, осы оқиғалардың көп бөлігі 1960 және 1970 жылдарға келеді. Менселл осы келісімге қатысты мәлімдеме жасады. Архиепископтықтағы 14 дін қызметкеріне қатысты жыныстық зұлымдық ісінің шешілуі туралы Манселлтің сөздері Нью-Йорк Таймс газетіндегі Уильям Ярдлидің мақаласында келтірілген: "[Бұл] жыныстық зұлымдықтың салдарынан ауыр зардап шеккен адамдардың және шіркеудің өзінің жазылу процесінің бір бөлігі". 2019 жылдың 22 қаңтарында архиепископтық, қызмет еткен кезеңінде жыныстық зорлық-зомбылық жасағаны үшін "сенімді айыптауларға ие" болған 48 дін қызметкерінің тізімін жариялады. Архиепископтық сонымен қатар, жыныстық зорлық-зомбылыққа қатысты 140-тан астам талапты реттеу үшін 50,6 миллион доллар төленгенін хабарлады. Гонкало 1991 жылы өзіне-өзі қол жұмсады.
In February 2005, Roman Kramek, a former archdiocesan priest, was deported to Poland after serving nine months in prison for sexually assaulting a teenage girl who had sought his spiritual counseling in 2002. In November 2005, the archdiocese paid $22 million to settle sexual abuse claims brought by 43 people against 14 priests, the majority of cases occurring in the 1960s and 1970s. Mansell made a statement regarding the settlement. Of the settlement of the sexual abuse case regarding the 14 priests in the Archdiocese, Mansell was quoted in a New York Times article by William Yardley, stating: "[It is] part of a healing process for the persons whose lives have been severely harmed by the evil of sexual abuse and for the Church itself." On January 22, 2019, the archdiocese released a list of 48 clergy who were "credibly accused" of committing acts of sex while serving in the archdiocese. The archdiocese also revealed that $50.6 million was paid to settle more than 140 claims of sexual abuse. Goncalo committed suicide in 1991.