Даррен Миллан – талантты Австралия футболшысы, «Collingwood» клубының құрамында өнер көрсеткен. Өмірінің қасіретті аяқталуы футбол тарихында трагедия ретінде сақталды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Даррен Миллейн (9 тамыз 1965 – 7 қазан 1991) – Австралия футбол лигасының (АФЛ) «Коллингвуд» футбол клубында ойнаған австралиялық футболшы. Өз заманының ең қатал және ең шебер қанат шегіненің бірі саналатын Миллейн 26 жасында автокөлік апатында қаза тапты. «Магпиз» клубының ұзақ жылдық құрғақшылығын бұзған жеңісінен бір жыл өткен соң болған осы трагедия Австралия футболының ең қайғылы оқиғаларының бірі деп есептеледі.
Australian rules footballer
Darren Millane (9 August 1965 – 7 October 1991) was an Australian rules footballer who played for the Collingwood Football Club in the Australian Football League (AFL). One of the toughest and finest wingmen of his era, Millane's tragic death in a car accident at the age of 26, only a year after starring in the Magpies' drought breaking premiership, is considered one of Australian football's saddest moments.
Ерте өмір
Даррен Миллен Роберт Джозеф Миллен мен оның әйелі Денистің үш ұлының бірі еді. Оның бауырлары Джон мен Шон да Данденонг үшін футбол ойнады.
Darren Millane was one of three sons born to Robert Joseph Millane and his wife Denise. His brothers, John and Sean, also played football for Dandenong.
Футбол мансабы
Милейн 1982 жылы VFA лигасында «Данденонг» клубы сапында дебют жасады. «Сидней» және «Сент-Килда» клубтары Милейнді өздерінің тізіміне қосуды қарастырды. Бірақ «Хоторн» осы мүмкіндікті жеңіп алды, Милейн бастапқыда «Хоукс» командасымен «Гленферри Овалда» жаттықты. Алайда, атмосфера оған ұнамай, ол Виктория футбол ассоциациясында «Данденонг» клубының капитаны болып қайта оралды. «Коллингвуд» оны өз құрамына қабылдады, Милейн бұл командадағы жағдайды ұнатып, футболдық карьерасы жақсы дамыды, 1984 жылы 19 жасында алғашқы ойынын өткізді. 1987 жылы Милейн үздік ойыншыға берілетін сыйлықты жеңіп алды. Ол қанатта өте жақсы ойнады және қаталдығымен, ойынға деген көзқарасымен танымал болды. Күшті болғандықтан, допты қабылдаудың көп бөлігі оның үлесіне тиді. Оның шеберлігі кейде жетілмесе де, ең жақсы күндері допты жақсы сезіп, тиімді пайдаланды, «Виктория Парк» стадионындағы жанкүйерлердің сүйіктісіне айналды. 1990 жылы, «Маги» клубының премьерлік құрғақшылығы аяқталған жылы, Милейн карьерасының шыңына жетті. Ол AFL ойыншылар қауымдастығының MVP сыйлығын жеңіп алды, алғаш рет AFL жылдың командасына енді; сондай-ақ «Коллингвуд» клубының үздік ойыншысы сайлануында екінші орын алды; бірақ оның финалдық ойындары ерекше аталып өтті. Сериядан бұрын бас бармағын сындырып алғанмен, ауырсынуды басатын дәрілердің көмегімен ойынды жалғастырды. 1990 жылғы «Гранд Финалда» «Эссендонға» қарсы 24 допты қабылдап, 6 қазан күні сағат 17:11-де «Коллингвуд» клубының 32 жылдық құрғақшылығын аяқтаған сирена естілгенде, допты ауаға лақтырып жіберді.
Millane debuted for Dandenong in the VFA in 1982. Millane was considered by both Sydney and St Kilda for a spot on their club list. Yet it was Hawthorn that won the chance, with Millane initially training at Glenferrie Oval with the Hawks. but did not like the atmosphere and went back to captain Dandenong in the Victorian Football Association. Collingwood snapped him up and Millane liked what he saw, and his football career came along nicely, debuting in 1984, aged 19. In 1987, Millane won the best and fairest award. He found his place on the wing and was a footballer known for his toughness and attitude towards the game. He was most likely the recipient on the end of the kick outs because of his strength. Although his skills were occasionally poor, at his best he found and used the football well, becoming a favourite to fans at Victoria Park. In 1990, the premiership drought breaking year for the Magpies, Millane was at his peak. He won the AFL Players Association MVP Award, was selected in the AFL Team of the Year for the first time; and came second in Collingwood's best and fairest; but it was his finals campaign that was recognised. He broke his thumb just before the series, but continued to play with painkillers during the campaign. In the 1990 Grand Final, against Essendon, he had 24 touches and ended up throwing the ball up in the air as the siren went at 5:11 pm to end Collingwood's 32 year drought on 6 October.
Өлім
1991 жылы 7 қазанда Миллен мас күйінде көлік апатынан қаза тапты. Сол күні таңертең ол Альберт Парк көлінің жанындағы Куинс-роудта жүрген кезде, жартылай тіркемеге соқтығысып, көлігі аударылып, сол жерде қаза болды. Дәрігерлер жасаған сараптамада оның қанындағы спирт мөлшері 0,322 пайыз болғаны анықталды, бұл заңмен белгіленген 0,05 пайыздық рұқсат етілген шектен алты жарым есе жоғары. Бірақ 2023 жылға дейін бұл көрсеткіш қолданылмады.
On 7 October 1991, Millane was killed in a car crash while intoxicated. In the early morning of the day, he was driving on Queens Road, near Albert Park Lake, before he clipped a semi trailer and rolled his car, being killed instantly. The autopsy revealed his blood alcohol content was 0.322 — almost six and a half times the legal driving limit of 0.05. However, as of 2023, the number has remained unused.