Ирландия жерді сатып алу туралы Ашборн заңы (1885)
Purchase of Land (Ireland) Act 1885
Ирландиядағы 1885 жылғы Жерді Сату Заңы (Ashbourne Act) – шаруаларға жер сатып алуға £5 млн несие берген, үкіметтік қарызды бөліп төлеуге мүмкіндік берген заң.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Жерді сатып алу (Ирландия) туралы 1885 жылғы заң (48 және 49 Vict. c. 73), көбінесе Ашборн актісі деп белгілі – Ұлыбритания Парламентінің лорд Солсбери басшылығымен Консервативтік партия үкіметі қабылдаған заңы. Ол Килменхам келісімінде қол жеткізілген шарттарды кеңейтті. 5 миллион фунт стерлингтік қор құрылып, жерді сатып алғысы келген кез келген жалға алушы мұндай мүмкіндікке ие болды. Үкіметтен қарыз алып, оны ай сайын төлеуге болады. Актті сол кездегі Ирландияның лорд-канцлері, 1-ші барон Эшборн атанған Эдвард Гибсон жүзеге асырды және оған ресми емес атау берді. Қарыздар 48 жылдың ішінде өтеледі, ал пайыздық ставкасы жылына 4% болды. Бұл қарыз төлемдерін қолжетімді етіп, осы актінің арқасында көбірек адам өздеріне жер сатып ала алды. Бұл акті бұрынғы ирландтық жер заңдарын нығайтты, себебі олар жалға алушыларға шектеулі жағдайларда ғана жер сатып алуға мүмкіндік берген еді. Ашборн актісі жалға алушыларға осы құқықты ресми түрде берді және Жер комиссиясын қаржыландырды.
The Purchase of Land (Ireland) Act 1885 (48 & 49 Vict. c. 73), commonly known as the Ashbourne Act is an Act of the Parliament of the United Kingdom, passed by a Conservative Party government under Lord Salisbury. It extended the terms that had been achieved under the Kilmainham Treaty. It set up a £5 million fund and any tenant who wanted to buy land could do so. One could take a loan from the government and would pay it back in monthly installments. The Act was effected by, and informally named for, Edward Gibson, 1st Baron Ashbourne, the then Lord Chancellor of Ireland. The loans would be paid back over 48 years and the rate of interest would be fixed at 4% per annum. This made the loan repayments affordable, and more people could benefit from the Act as they would now be able to buy their own land. It strengthened the original Irish Land Acts as they had enabled tenants to buy land in restricted circumstances. The Ashbourne Act formally gave this right to the tenants and funded the Land Commission
Солсбери либералдық партияның көпшілік дауысына ие болғандықтан, үкіметінің ұзаққа соқпайтынын білген. Ол билікті сақтап тұру үшін Ирландия партиясының қолдауы қажет екенін түсінді. Сондықтан Ашборн актісі – Парнеллдің қолдауын жеңіп алудың және Уильям Эварт Гладстонды оппозицияда ұстап тұрудың бір жолы болды. Алайда, бұл жоспар сәтсіз аяқталды, өйткені Гладстон көп ұзамай үкіметке келіп, 1886 жылғы Ирландия үкіметі туралы заң жобасын ұсынды, бірақ ол да қабылданылмады. Ашборн актісі 1889 жылы ұзартылды. Ол қарызға берілетін мемлекеттік гранттарды тағы 5 миллион фунтқа арттырды және 1891 жылдың тамызында заң күшіне енді.
It has been argued that the Act was passed to win the support of Charles Stewart Parnell. Salisbury knew that his government would not last long as the Liberal Party had an overall majority. Salisbury realised that he would need Irish Party support to maintain power. Therefore, the Ashbourne act was a way to win over Parnell while keeping William Ewart Gladstone on the opposition benches. This failed, as Gladstone came into government soon after and introduced the Government of Ireland Bill 1886; which however also failed. The Ashbourne Act was extended in 1889. It increased the government grants for loans by a further £5 million and became law in August 1891.