Кіріспе
Алдо Видуссони (21 қаңтар 1914 – 30 қараша 1982) – итальяндық заңгер және фашистік саясаткер. Триест университетінде заң білімін алғаннан кейін Видуссони 1936 жылдың мамырында Partito Nazionale Fascista (PNF) партиясына қосылды. Ол Екінші итальян-эфиопия соғысында ерікті сарбаз болды, содан кейін Испания азамат соғысында Франсиско Франко жағында шайқасты; Сантандер майданында бір көзін және бір қолын жоғалтты, ал жауынгерлік ерлігі үшін алтын медальмен марапатталды. Алдо Видуссонидің беделі оны Бенито Муссолини режимі үшін құнды тұлғаға айналдырды, және ол фашистік университет ұйымдарының – Gruppi universitari fascisti (GUF) иерархиясында маңызды рөл атқарды. Алдымен 1938 жылы ГУФ-тың Триест провинциясы бойынша хатшысы, 1940–1941 жылдары ГУФ-тың Эннадағы инспекторы, ал 1941 жылдың қараша-желтоқсан айларында ГУФ-тың ұлттық хатшысы болды.
Aldo Vidussoni (21 January 1914 – 30 November 1982) was an Italian lawyer and Fascist politician. After law studies at the University of Trieste, Vidussoni joined the Partito Nazionale Fascista (PNF) in May 1936. He was a volunteer soldier in the Second Italo Abyssinian War, and then on Francisco Franco's side in the Spanish Civil War; he lost an eye and an arm on the Santander front, and was awarded a gold medal for valor in combat. Aldo Vidussoni's reputation made him an asset with the Benito Mussolini régime, and he became an important figure in the hierarchy of the Fascist university corporations the Gruppi universitari fascisti (GUF). First a secretary of the GUF for the Province of Trieste (in 1938), he was (1940–1941) inspector for the GUF in Enna, and, in November–December 1941, national secretary of the GUF.
Фашистік партияның басшылығы
1941 жылдың 26 желтоқсанында Видуссони әлі жас болған кезінде Муссолинидің бұйрығымен Адельчи Серенаның орнына Ұлттық Фашистік партияның (ҰФП) ұлттық хатшысы болып тағайындалды. Оның саяси тәжірибесінің аздығы және басқа басшыларды үнемі сынауы оны осы қызметке лайықсыз етті: медальмен марапатталған әскер ретінде бастапқыда қызығушылық тудырса да, ол көп ұзамай тиімсіз, тіпті "күлкілі" деп есептелді. Сыртқы істер министрі және Муссолинидің күйеу баласы граф Галеаццо Чианоның күнделіктерінде айтылғандай, Видуссони 1942 жылдың 5 қаңтарында оған "словендерге қатысты қатыгез жоспарларымен" келді. Ол олардың бәрін өлтіргісі келеді. Мен олардың саны миллионға жуық екенін атап өттім. "Бұл маңызды емес", - деп қатаң жауап берді ол, "біз аскарилерді үлгі етіп, оларды жоюымыз керек!" Оның басы тынығуына үміттенемін. Видуссони 1943 жылдың басында аяусыз эскадрильяшы Карло Скорзамен ауыстырылды. 1943 жылдың шілдесінің соңында Ұлы Фашистік Кеңесте одақтастардың жасаған төңкерісінен және Пьетро Бадольо үкіметінің Кассибиледе қол қойған келісімінен кейін Видуссони нацистер қолдаған Италия Социалдық Республикасы (солтүстікте Муссолини құрып, басқарған) тарапына қосылды. Ол қайта құрылған ҰФП, Республикалық Фашистік партияның (Partito Fascista Repubblicano) жетекші мүшесі болды. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін Алдо Видуссони Веронада, содан кейін Кальяриде тұрды. Ол сақтандыру саласында жұмыс істеді.