Кіріспе
Америкалық өнертапқыш (1840–1930)
Генри Алонзо Хаус (23 сәуір 1840 – 18 желтоқсан 1930) – бірнеше индустрияға ұзақ мерзімді әсер еткен машиналар мен технологияларды әзірлеген американдық өнертапқыш.
Ерте өмір
Хаус Бруклинде, Нью-Йоркте, архитектор және құрылысшы Езекиел Хаустың және Сюзанна Кингтің кіші ұлы болып дүниеге келді. Оның әкесі сәулетші және құрылысшы болды, сол кезде ол ағасы Корольдік граф Хаустың жаңа Баспа телеграфына капиталдық қызығушылықты жетілдіруге және тартуға көмектесіп жатқан еді. 1846 жылдың көктемінде Хаус отбасы Пенсильвания штатының Сускеханна округіне, Литтл Медоузға көшіп барды, онда олар төбенің беткейінде "Қалқа" деп аталатын үй салды. Жақын жерде табиғи бұлақ болды, ол құбырлар арқылы үйге тасылып, сол заман үшін ерекше жағдай – ағын суды қамтамасыз етті. Сол кезде елдің бұл бөлігінде теміржол болған жоқ, сондықтан олар Нью-Йорктан үй мүліктерін көшіру үшін Гудзон өзенімен Трояға дейін бу машинасымен сүйретілетін баржаға мінді. Одан Эри каналына шлюз арқылы өтіп, Нью-Йорк штатының Кайуга көліндегі Итакаға дейін жылқылармен сүйретілді. Сапардың соңғы бөлігін өгіздермен жасады, ал бүкіл саяхат бір айдан астам уақыт алды. 1852 жылы отбасы Овего қаласына (Нью-Йорк) көшіп барды, онда білім беру мүмкіндіктері жақсырақ болды. Олар Сюсквенна өзенінің жағасында тұрды. Джеймс және Генри ұлдар қайық жасап, Гудзон өзенінде көрген дөңгелекті кемелер сияқты жабдықтады. Олар осы қайықпен өзен бойынан адамдарды серуенге алып шығып, өнімдерді төменге тасып, содан әкелеріне қайықты салуға жұмсалған материалдар үшін ақы төледі.
Шығармашылық жылдары
Езекиел Хаус 1854 жылдың көктемінде Овегодан кетті, себебі ол Иллинойс штатының Рокфорд қаласының шетінде округтік сот үйін салуға келісімшарт жасаған еді. Генри мен оның інісі күзде Рокфордқа барып, әкесімен бірге шаруа ашты. 1857 жылы Генри Чикагодағы ескі қалалық әкімшілік ғимаратын көтеру және қайта жаңарту жұмыстарын қадағалап отырған әкесіне көмектесті. Нью-Йоркте ғимаратта жұмыс істеп жатқанда Генридің оң қолының созылғыш бұлшығы мұнарадан құлаған кескішпен кесіліп қалды. Осының салдарынан ол бірнеше ай бойы ағаш жұмысын істей алмады. Осы мәжбүрлі жатқан уақытта ол автоматты қақпаны жобалап, патент алды.
Автоматты түйме тесігі бар машина
Азамат соғысы басталғанда және Генридің оң қолының сәл кемістігіне байланысты ерікті болып тіркелуден бас тартқанда, ол түйме тесігі жасау машинасымен айналысуға көшті. Ол және оның інісі Джеймс мырза Сименмен серіктестікке келісті және 1862 жылы автоматты түйме тесігі тігу машинасын жасап шығарды. Бұл машина Нью-Йорктегі киім дүкенінде әскери пальтолар мен плащтарда сынақтан өтті, онда күніне 1000-нан 1200-ға дейін түйме тесігі жасалды. Бұл қолмен түйме тесігі жасайтын жұмысшылардың наразылығын тудырды, бір күні түскі үзілісте олар машинаны қиратты. Бірақ, ертесі күні таңертең оның орнына басқа машина жұмыс істеді. Барлығында жүз мыңнан астам түйме тесігі жасалды. Патенттерді Бриджпорт қаласындағы (Коннектикут штаты) Уилер мен Уилсон өндіріс компаниясы алды. Хаус Вашингтонда, Д.К., патенттік өтінімді қарап жатқанда, Авраам Линкольнмен кездесті және оған алғашқы дауысын берді. 1862 жылдың қараша айында ол Литтл Медоусқа қайта оралып, өзінің туысы Мэри Элизабет Хаусқа үйленді, ол Уильям Хаустың, диқанның қызы еді. Оның анасы ауыр сырқатқа шалдыққандықтан, олар Бруклинге асығып барды, онда анасы 1862 жылдың 28 қарашасында қайтыс болды. Содан кейін ол әйелін Бриджпортқа (Коннектикут штаты) алып барды, онда Уилер мен Уилсон оны түйме тесігі машинасын жасауды бақылауға алды. 1863 жылдың көктемінде оның әкесі Езекиел Хаус Бруклинде қайтыс болды. Сол жылы автоматты түйме тесігі тігу машинасына төрт патент берілді. 1867 жылы Хаус компанияны Францияда 1867 жылдың мамырында ашылған Париждің Универсалды көрмесінде өкілдік етті.
Тағы бір тігін машинасының патенті
1864 жылы оның дүкені Бруклиннен Бриджпортқа көшірілді, және оның інісі Джеймс оған қосылды. Олар көп ұзамай отбасылық тігін машинасына орнатылатын жаңаша құрылғыны жасап шығарды. Бұл жүйе толығымен жаңа болды және 1868 жылы патент алғаннан кейін, ол бүкіл әлемде қолданысқа енді. 1865 жылдың 27 ақпанында Генри Алонзо Хаус кіші дүниеге келді. 1874 жылдың 22 ақпанында тағы бір ұлы, Уильям Езекиел дүниеге келді. 1875 жылдың 21 қарашасында Либби Грейс есімді қызы дүниеге келді.
Булы атсыз көлік
1866 жылдың көктемінде Генри Хаус ағасы мен оның інісі Джеймс өздерінің ләззаты мен демалысы үшін бу машинасымен жүретін көлікті құрастырды. Онда жүргізуші мен отты өшірушіні есептегенде жеті адам сыйып, артқы орындыққа орналасты. Ол 15 ат күшіне ие болды және жақсы, тегіс жолда сағатына 30 миль жылдамдықпен жүре алды. Көптеген аттарды, тіпті адамдарды қорқытып, оны ұзақ пайдаланбады.
Тоқу машинасы
Хаус 1869 жылы Уилер мен Уилсоннан кетіп, әртүрлі өлшемдегі, жазық және түтікше пішіндегі бұйымдарды тоқуға арналған машина жасауға назар аударды. Ол кезде осындай мүмкіндігі бар машиналар нарықта болған жоқ. 1870 жылы Армстронг пен Хаус өндіріс компаниясы құрылып, жаңа тоқу машиналарын шығару үшін шеберхана салынды. Хаусқа 1869 жылдан 1872 жылға дейін бес патент берілді, олардың арасында үздіксіз түтікшеге арналған жаңа тоқу жүйесіне арналған патент те болды. Процесс алдымен жоғары жағын тоқып, содан кейін бүйір тігісін жасап, одан кейін табаны мен саусақ тігісін, содан кейін тағы да жоғары жағын тоқып, осылай жалғаса береді. Содан кейін саусақ бөлігін жіппен тартып, барлық инелерді жабуға дайын қалдырады.
Басқа өнертабыстар
Хаус 1872 жылдың күзінде Армстронг пен Хаустан кетіп, 1873 жылы отындық ағаш тіркеу машинасы ойлап тапты. 1875 жылы оның назары бизон терісі сияқты түк терілерін өңдеуге ауды. Бұрынғы технологияларды қолданып, үлкен теріні иілгіш күйге келтіруге екі-екі жарым күнге созылатын қажырлы еңбек қажет болды. Хаус күніне төрт немесе одан да көп теріні өңдейтін машина жасай аламын деді, олар таң қалды, себебі ешбір құрал осы құрғақ терілерге тіпті он минут та тұра алмайды десті. Осы шақыруға жауап ретінде Хаус, қозғалғанда берілетін сақиналы кескішпен жабдықталған айналмалы жоба жасады. Кескіштің екі жағындағы кішкентай абразивті дөңгелектер кескішті әр айналымда өткірлейтін болды. Жоба барлық жағынан ілініп, салмақталғандықтан оператордың қолында салмақсыз болды, бірақ оны қозғалтқышпен басқарылатын күшпен жұмыс істетті. Бір тікелей сынақ бойынша, алғашқы оператор он сағаттың ішінде елу теріні өңдеді.
Қағаз ыдыстар
1878 жылы Филадельфиядағы Union Paper Bag Co. компаниясының президенті Хаусты шақырды, себебі ол Хаустың қағаздан қапшық табаны бар қаптар жасауға арналған машина ойлап тапқанын естіген еді. Хаус олардың ескі машиналарына бүктеуге арналған қосымша құрылғы жасады, бірақ бұл толыққанды қанағаттандырмаса да, машиналардың өзі ескі әрі дұрыс құрастырылмаған болатын. Содан кейін Хаус жаңа машиналар жобалады. Филадельфияда осы қосымша құрылғымен жұмыс істеп жатқанда, Хаустан Union компаниясының батыс филиалдарының біріне қағаз ыдыстар жасауға көмектесуі сұралып, олар ыдыстарды кептіруде қиындыққа тап болған еді. Хаус дөңгелек жиекті үлгілер жасағанда, бұл дизайн қабылданды және оған 10 сағат ішінде жиырма мың қағаз ыдыс жасауға келісімшарт берілді. Ыдысты екі (2) секундта кептіру үшін қажетті 800-900 градус температураны сақтау үшін көп еңбек қажет болды. Хаус мырза қыздырылған буды пайдалану жүйесін енгізді, ол қалыптарды қызыл қыздыру күйінде ұстады. Пресс алғаш рет Бриджпорттағы зауытында сыналып, содан кейін Айова штатының Клинтон қаласына жіберілді.
Шапқыр жасау
1878 жылдың соңында Дуайт Уилермен бірлесіп, Хаус 28 секунд ішінде кірпішті қалыптауға арналған машинаны ойлап тапты және патент алды. Патенттер 1879 жылдың 25 ақпанында берілді, және сол жылы Бриджпортта «Хаус және Уилер Hat Flanging Co.» акционерлік қоғамы құрылды. Бір практикалық машина Коннектикут штатының Салисбери қаласындағы «Марринет Hat Co.» компаниясына орнатылды. Компаниядағы өз маңызын азайтуы мүмкін жаңалықтарға қарсы болған қызметкерлер ереуілге шықты. Шапқа арналған фланга машинасы барлық талаптарды орындады, және машина бірнеше ай жұмыс істегеннен кейін ереуілшілер келісімге келуге дайын болды. Кейінірек Шапкашылар одағы оны пайдалануға толығымен қарсы дауыс берді.
Қалпақпен жұмыс
1880 жылы С.Д. Касл мен Генри Хаус тері терумен қызығушылық танытты. Бұқа терісі сиреп қалды, Касл мысық немесе сусар терісін пайдаланғысы келді, бірақ терілерді сыртқы ұзын түктерінен тазалау қажет екенін анықтады, бұл білімі жоқ адам үшін қиын жұмыс еді. Бірнеше айдан кейін Хаус кішкентай машина жасады, ол үлкен немесе кішкентай терілерді бір түк те қалдырмай тазалай алатын. Машинамен тазартылған терілер Нью-Йорктегі тері сатушыларға көрсетілді. Бірнеше күннен кейін Нью-Йорк қаласының Уолл-стриттен Фрейзер мырза Хаусты Бриджпортқа шақырды, және екеуі Хаус алты фут ұзындығы және үш фут ені бар бұқа терісін тазалайтын машина жасауға келісті, машина теріні ылғалды және жылы күйде ұстап тұру керек еді. Бұл патент, сондай-ақ терілерді өңдеуге арналған алғашқы патент, 1882 жылдың 19 қазанында, өтінім берілгеннен кейін бір ай бес күн өткен соң шығарылды. Лондон компаниясы үшін жасалған үлкен машинаның жұмысы 1882 жылдың көктемінде аяқталды. Терілер ылғалданғаннан кейін ыстық су айналымы арқылы жылытылатын барабанға орналастырылды. Фрейзер өте қанағаттанды және оны Лондонға, Англияға мүмкіндігінше тезірек жіберуге асықты. Хаусқа "Ақ жұлдыз" желісінің "С.С. Адриатик" кемесімен маусымның ортасына билет брондалды. Оның келгенінен кейін бірнеше апта кешігуден кейін, демонстрация бір сенбі күні түстен кейін жасырын түрде өтті. Үш сағаттың ішінде, бір шебердің екі күнде істейтін жұмысынан да көп жұмыс орындалды. Лондон компаниясы тері теру және өңдеуге қатысты барлық патенттерді сатып алды. Барлығы 30 күн ішінде Лондонға жіберілді. Айырықша жағдай, бұл машиналар ешқашан ашылмады, тері теру саудасының толық бақылауын ағылшын нарығына қалдырды.
Қағаз қораптар
1883 жылы Хаус Compressed Paper Box Co. компаниясын құрып, тігіссіз қағаз қораптар жасауға кірісті. Ол "дөңгелек квадрат" деп аталатын қораптың жаңа түрін ойлап тапты, ол әсіресе оқ-дәрілерді сақтауға арналған, себебі бұрыштары сыртқа емес, ішке қарай қысылған, осылайша қосымша беріктік берді. Бұл қораптарды жасауға арналған машиналар жартылай автоматты болды. Осы кезде оның ұлы Генри (Гарри) Алзонзо Хаус кіші, оның тәжірибелік жұмысына қосылды.
Металл жылтырату
1885 жылы Бриджпорттың дезоксидтелген металл компаниясы Вашингтондағы Қазынашылық ғимаратына қажетті қола балустерлерге тапсырыс алды. Бұл балустерлер жапырақтар, мұқтарлар және өрнектерді қамтитын күрделі дизайн болды, барлығы жарық жылтыр болуы тиіс еді, бұл көптеген қол жұмыстарын қажет етті. Дезоксидтелген компания балустерлерді жасаса да, жылтырата алмады және бұл жұмысты субподрядқа беруге тырысты, бірақ ешкім олардың ұсынысын қабылдамады. Ол кезде металдарды жылтыратуға арналған машиналар болған жоқ, әдеттегі процедура оларды қышқылға батыру болды, ал қолмен жұмыс жасау тым қымбатқа түсті. Вашингтондан келген тапсырыста қышқылды пайдалануға тыйым салынғаны нақты көрсетілген. Дезоксидтелген компанияның президенті «көптеген ерекше нәрселер жасаған» Хаусқа хабарласып, жылтыратудың жолын табуға көмектесуін сұрады. Хаус Вашингтонға жіберілген және қабылданған үлгілерді ұсынды. Ол балустердің ұзындығынан екі есе үлкен кішкентай шкафты пайдаланды, онда балустер білікке орнатылып, оған ұсақ, жоғары жылдамдықты құммен атылды, осылайша барлық беттері – ойыс және дөңес – жылтыратылды.
Телеграфтар мен телефондар
1885 жылы Генри Хаус аға Нью-Йорк штатының Бингемтон қаласындағы Пошталық телеграф компаниясының акционері болды және олардың тәжірибелік бөлімінің бастығы тағайындалды. Зерттеулері барысында Хаус 1866 жылы оның ағасы Роял Э. Хаус алған «Электрлік фонетикалық телеграф» деп аталатын құрылғының патентына тап болды. Бұл құрылғы хабарларды дыбыс, сигналдар және әріптер арқылы жіберуге арналған еді. Бұл өнертабыс электр телефонының негізгі принципін қалыптастырды. Оның құрылысы қазіргі заманғы үш есе үлкен телефонға ұқсас болды. Құлаққа арналған қуыс бөлік дыбыс толқындарын оператордың құлағына бағыттау үшін жасалған. Оған қарама-қарсы жағына жұқа металл мембрана бекітілді, ал мембрананың қаңқасына бұрылатын арматурасы бар екі магнит бекітілді және тірек арқылы мембранамен қосылды, бұл арматураның батарея тогымен қуаттандырылған магниттердің полюстеріне жақындауына жол бермеді. Ток қосылғанда, арматура мембрананы магниттік күйде ұстады. Ток күшінің кез келген ең кішкентай өзгеруі мембранаға және сол желідегі барлық құрылғыларға әсер етті. Осы жобаны дамыту және өндіруге байланысты барлық жұмысты Бриджпорттағы Хаустың шеберханасына көшіруге және Роял Хаусты (ол кезде 70 жастан асып қалған) және оның әйелін де алып кетуге шешім қабылданды. Біраз уақыттан кейін құрылғылар жетілдіріліп, барлық жағдайларға бейімделіп, өндіріске дайын болды. Бірақ Бингемтондағы компания директорлары мен акционерлерімен туындаған кейбір келіспеушіліктер сотқа дейін жетті, ол патенттердің мерзімі біткенге дейін сот процесінде тоқтап тұрды. 1886-1887 жылдары Royal E. House Telegraph баспа телеграфымен бірге шығарылғанда, Морзе телеграфы олардың Морзе патенттерін бұзуына тыйым салуға тырысты. Морзе электр қуаты арқылы ақпарат таратудың жалғыз құқығына ие екенін мәлімдеді (Морзе кодын пайдалана отырып). Соттар Хаус компаниясы Морзе патентін ешқандай дәрежеде бұзбағанын шешті, өйткені Хаус жүйесі арқылы жіберілген хабарламалардың барлығы қағазға басылған, ал Морзе сигналдары кодпен (дақтар мен сызықтармен) жазылған және кейіннен сөздерге аударылған. Генри Хаус фонетикалық телеграф патентінің көшірмесін алғаннан кейін, ол оның сөйлейтін телефонның барлық элементтері мен талаптарын қамтитынын байқады және ол 1896 жылдың 14 желтоқсанында «Электрлік фонетикалық телеграф жібергіші» ретінде патент алған құрылғылар жиынтығын жасады. Бұл патент Белл патенттері шығарылғанға дейін бірнеше жыл бұрын, 1866 жылдың 12 мамырында алынған Royal E. House патенттерінің нақты комбинациясы мен принципін көрсетеді. Генри Хаустың өнертабысы тұрақты ток қолданудан тұрды, ал Белл компаниясы сол кезде ауыспалы ток қолданды. Хаус адвокаттарына ол Белл жүйесінен өзге ток қолданғанын көрсетті және Белл патенті аспап емес, жаңалық екенін түсіндірді. Осы кезде Royal E. House компаниясы мен Морзе компаниясы бірігіп, Great Western компаниясын құрды. Осы уақытта Генри Хаус алғашқы сұйық есік тежегішін ойлап тапты және жасады. Бұл 1887 жылы Хаус пен оның ұлы Х.А. Хаус-кіші алған негізгі патент болды. Бұл құрылғылар кейіннен лицензия бойынша Питтсбург компаниясымен өндірілді. 1888 жылы Хаус 1873 жылы патент алған машиналарын пайдаланып, ағаш бундеттерін жинау бизнесіне кірісті.
Ұшатын машина
1889 жылы наурыз айында зауытының бір бөлігін қиратқан қасіретті өрттен кейін Генри Хаус аға Англияда Хирам Максиммен бірге Кенттегі Бекслиде 300 ат күші бар ұшу аппаратын құру үшін жұмысқа орналасты. Қараша айында оның ұлы Генри Хаус кіші осы жұмыста көмектесу үшін оған қосылды. Осы кезеңде Хаус ағаға көптеген патенттер беріліп, Максим Синдикатына берілді. Хаустың досы П.Т. Барнум 1889 жылы Англияға өзінің танымал циркін алып келіп, Максим Синдикатына хабарласып, ұшу машинасы жобасына инвестиция салуға ниет білдірді, бірақ Максим бұған қарсылық танытты. Максим ұшу аппаратын бірнеше сынақтан өткізгеннен кейін жоба тоқтатылды.
Қайық
1891 жылдың көктемінде Хаус «Максим Синдикатынан» шығып, Темза өзенінің жағасындағы Теддингтон қаласында керосин майын отын ретінде пайдаланатын жылдам моторлық қайықтарды жасау үшін зауыт ашты. Алғашқы қайық – «Дойл» сынақтан өтетін кезінде оның жылдамдығы өзен жағалауына толқындарды шағылыстырып, суға батты. Осыдан кейін Генри Хаусты сотқа шақырып, 10 фунт стерлинг және сот шығындарын төлеуге міндеттеді. Корольдік куәгерлердің бірі кеме сағатына 26 теңіз шақырымымен жүргенін айтты, бұл жақсы жарнамаға айналды. 1893 жылғы сот отырысынан кейін, өндіріс орталығы Уайт аралындағы Ист-Коуз қаласына көшірілді, сол жерде «Сұйық Отын Инженерлік Компаниясы» (LIFU) тауарлық белгісі құрылды. Бұл компания Санкт-Олбанс герцогы, Уэльс принці, Германия императоры, Бельгия королі, сэр Томас Липтон және тағы да басқа белгілі тұлғалар үшін жоғары жылдамдықты қайықтар жасады. Жүйеде жоғары қысымды мыс құбырлы қазандықтар, керосин майын жағатын бу машинасы және арнайы жасалған пернелер қолданылды. 1894 жылы Генри Хаус ұлын басқарушы етіп тағайындап, Америкаға оралды және Бриджпорт қаласында керосин жағатын құрылғыларының үлкен өлшемдерін жетілдірді. 1/2 ат күшінен 100 ат күшіне дейін сиымдылығы бар он түрлі өлшемдегі құрылғы жасалды. Хаус 1896 жылдың көктемінде LIFU Co. компаниясына тіркелген жаңа патенттерімен Уайт аралына қайта оралды. Компания Хаус аға үшін жоғары жылдамдықты, 40 футтық, 35 ат күші бар қайық жасады, ол 1896 жылдың тамыз айында Америкаға әкелінді. Ол бұл қайықты Америкадағы «Сұйық Отын Инженерлік Компаниясын» құру үшін жүйесін көрсету мақсатымен пайдалануды жоспарлаған, бірақ ағылшын серіктесі сэр Роберт Саймонстың қайтысынан кейін қайық жасау бизнесінен бас тартты.
Түрлі өнертабыстар
1898 жылдан 1904 жылға дейін Хаус атқа тірелмейтін көліктермен айналысты және алғашқы автомобильдерде қолданылған көптеген құрылғыларға патент алды. 1904 жылы ол Массачусетс штатындағы Вурчестер қаласына Болдуин шынжыр компаниясы үшін шынжыр жасауға барды. Сол жерде ол сұйық көрсеткіш және ауа қысымы мен вакуум көрсеткішін патенттеді. 1906-1907 жылдары Бриджпортта ол толығымен болаттан жасалған бөшкелер мен бөтелкелерді жасап, патент алды. 1908 жылы ол Англиядан оралған ұлы Гарри Хаус кішісімен бірге металл белбеуді әзірлеуде қайта жұмыстасты. 1909 жылы Хартфордтан шыққан Джордж Мортсон арқылы, ол бұрын Maxim ұшқыш машинасымен бірге жұмыс істеген, парафиндік ішімдік стаканын жасауға қызығушылық танытты. Бұл екеуін U.S. Paper Bottle Co. компаниясын құруға әкелді.
Қиыртылған бидай
1915 жылы Генри Хаус мырза Нью-Йорк штатының Ниагара шарлауындағы Shredded Wheat компаниясымен байланысқа түсті. Ол ұнтақталған бидайдан жасалған бисквиттерді пісіру, өңдеу және қаптау үшін толыққанды жаңа жүйе құрды. Алғашқы машина Бриджпорттағы шеберханасында жасалып, Shredded Wheat Co. қабылдап, Ниагара шарлауына жіберілді. Жүйені одан әрі дамыту жобаның басынан бері Хауспен бірге жұмыс істеген Эрл Вебстерге тапсырылды. Осы кезде Ниагара шарлауы мен Рочестерге сапарлаған Мэри Хаус ауыр сырқатқа шалдығып, Рочестер маңындағы Форрест-Лондағы немерелерінің үйінде қайтыс болды. Бірнеше жылдан кейін Shredded Wheat Co. компаниясы Канаданың Ниагара шарлауында жаңа зауыт салып, оған Хаус жүйесінің бір бөлігі болған жаңа автоматты пешті орналастырды. Бұл пеш тәулігіне 456 000 бисквит өндіре алатын болды. 1929 жылдан бастап 89 жасқа толған Хаус қалған өмірін металл барабан мен иілгіш металл белбеуін жетілдіруге арнады. Хаус 300-ден астам патент алғанын есептейді, оның ішінде шетелдерде алынған патенттер де бар. Ол он үш негізгі патенттің авторы болса да, ұнтақталған бидайдан жасалған бисквиттерді пісіру процесін өзінің ең маңызды жетістігі деп санады. Генри А. Хаус 1930 жылдың 18 желтоқсанында 90 жасында дүние салды. Одан Генри А. Хаус кіші, және екі қызы – Джон Бинкли ханым мен Джордж Мортсон ханым қалды.