Кіріспе
Майкл Джозеф МакКормак (21 маусым 1930 – 15 қараша 2013) – американдық футболшы және жаттықтырушы, Ұлттық футбол лигасының (NFL) басшысы. Ол 1954 жылдан 1962 жылға дейін «Кливленд Браунс» командасында шабуылдаушы қорғаушы (tackle) ретінде ойнады және «Филадельфия Иглз», «Балтимор Колтс» және «Сиэтл Сихокс» командаларының бас жаттықтырушысы болды. 1984 жылы Профутбол Даңқы залына енгізілді.
Michael Joseph McCormack Jr. (June 21, 1930 – November 15, 2013) was an American professional football player, coach, and executive in the National Football League (NFL). He played as an offensive tackle with the Cleveland Browns from 1954 through 1962 and served as head coach of the Philadelphia Eagles, Baltimore Colts, and Seattle Seahawks. He was elected to the Pro Football Hall of Fame in 1984.
Ойын мансабы
МакКормак Канзас университетінде студенттер футболымен айналысты және жоғары мектептегі жаттықтырушы болып жұмыс істейтініне сенді. 1951 жылғы НФЛ драфтында оны «Нью-Йорк Янкс» клубы таңдады, бірақ оны үшінші раундқа дейін күтуге тура келді. 1951 жылғы маусым аяқталғаннан кейін ол АҚШ армиясына шақырылып, Корея соғысында қызмет етті. Ол кеткен кезде «Янкс» клубы Далласқа көшіп, бір маусымнан кейін таратылған «Техас» командасы болды. 1954 жылы МакКормак үйге оралғанда, оның командасының жоқ болғанын білді, сондықтан ол бос агент атанды және бірден өткен жылы құрылған, таратылған «Янкс»/«Техас» командасын алмастырған «Балтимор Колтс» клубымен келісімшартқа отырды. «Кливленд Браунс» клубының негізін қалаушы Пол Браун үш жыл бұрын МакКормак жаңа ойыншы ретінде ойнағанын есіне алды және оның ойынынан қатты әсерленді, сондықтан оны Балтимормен жасалған айырбастау арқылы құрамға қосуға шешім қабылдады. 1954 жылы командамен өткізген алғашқы маусымында ол қорғаныс шебінде ойнады және 1954 жылғы НФЛ чемпионатында «Детройт Лайонс» клубына қарсы ойында «Лайонс» командасының ойыншысы Бобби Лэйннің қолынан допты тартып алды (төрешілер бұл әрекетті допты қайтарып алу деп таныды), бұл маңызды гол соғуға мүмкіндік берді. Келесі маусымда ол шабуыл шебіне ауыстырылды және «Браунс» клубына НФЛ титулын жеңуге көмектесті. Ол легендарлы шабуылшы Джим Браунның ойынның ең үздік ойыншыларының біріне айналуына үлкен үлес қосты және карьерасын алты рет «Про Боулға» шақырылумен аяқтады. «Кливленд Браунс» клубының легендарлы негізін қалаушысы, иесі және жаттықтырушысы Пол Браун 1979 жылғы «ПБ: Пол Браунның тарихы» атты мемуарында: «Мен (Майк) МакКормакты кәсіби футболда ойнаған ең жақсы шабуылшы деп санаймын» деді. Сондай-ақ, Пол Циммерманның 1984 жылғы «Жаңа ойлаушының кәсіби футболға нұсқаулығы» кітабында Браун МакКормакты өзі жаттықтырған ең жақсы шабуылшы екенін айтқан. Кітапта МакКормак «Колтстың Джино Маркеттисін ойынның кез келген шабуылшысынан жақсырақ жеңе алатындығы» жазылған. Ол қуатты, зерек және 4,8 секундтық жылдамдыққа ие болды. «Мен оның ойынын көрдім», - дейді бұрынғы ойыншы және НФЛ бас директоры Букко Килрой, - «егер оны бағаласаңыз, ол 100 балл алады. Ол бірде-бір қателік жасамайды және оның қарсыласы ешқашан допты ұстай алмайды».
Жаттықтырушылық мансап
МакКормак 1962 жылы ойыншылық карьерасын аяқтап, жыл сайынғы Колледж All-Star ойынында төрт рет қатарынан көмекші жаттықтырушы ретінде жұмыс істеуге кірісті. 1965 жылы ол «Вашингтон Редскинс» командасының көмекші жаттықтырушысы болып тағайындалды және келесі сегіз маусымда төрт түрлі бас жаттықтырушымен бірге жұмыс істеді, оның ішінде 1966–1968 жылдары бұрынғы командаласы Отто Грэм де болды. МакКормак 1973 жылдың 17 қаңтарында Эд Хаяттың орнына «Филадельфия Иглз» командасының бас жаттықтырушысы болып тағайындалды. Ол 1972 жылы 2–11–1 көрсеткішпен NFC East турнир кестесінің соңғы орынында қалған команданы қабылдады және 1966 жылдан бері жеңіске жете алмады. Үш маусымдық және 16–25–1 есебінен кейін, ол 1975 жылдың 22 желтоқсанында 4–10 көрсеткішпен соңғы орынды алғаннан кейін қызметтен босатылды. 1976 жылдан 1979 жылға дейін «Цинциннати Бенгалс» командасының шабуылдық желі жаттықтырушысы болып төрт жыл жұмыс істегеннен кейін, ол 1980 жылдың 17 қаңтарында Тед Марчиброданың орнына «Балтимор Колтс» командасының бас жаттықтырушысы болып таңдалды, бұл ретте Франк Куш пен Джордж Уэлш басып озуға тырысты. Клуб МакКормак келгенге дейін екі маусымның әрқайсысында 5–11 көрсеткішпен соңғы орында қалды. «Колтс» 1980 жылы 7–9 көрсеткіштен келесі жылы 2–14 көрсеткішіне түскенде, ол 1981 жылдың 21 желтоқсанында қызметтен босатылды, ал келесі күні Куш оны алмастырды. МакКормак айтқандай: «Мен ұстазым Пол Браун сияқты болғым келді. Ол керемет ұстаз еді және мен де солай етуге тырыстым, бірақ өкінішке орай, мен әрқашан эмоцияларыма еріп кеттім».
Әкімшілік мансап
1982 жылы МакКормак «Сиэтл Сихокс» командасына қосылды, кейін президент және бас менеджер болды. Сол жылы «Сихокс» алғашқы екі ойында жеңіліске ұшырады, содан кейін 57 күндік ойыншылар ереуілі басталды. Үзіліс кезінде жетінші жылғы бас бапкер Джек Патера қазан айының ортасында жұмыстан босатылды және МакКормак уақытша бас бапкер болып тағайындалды. Ол команданы 4–3 есебімен жеңіске жеткізді, бұл оның NFL бас бапкері ретінде жеңіске жеткен жалғыз рекорды болды, бірақ «Сиэтл» 16 командадан тұратын плей-оффқа ілікпеді. 1983 жылы «Сихокс» Чак Ноксты жаңа бас бапкер етіп тағайындағаннан кейін МакКормак басқарушы лауазымына оралды және бас бапкер болу туралы барлық ұсыныстарды қабылдамады. 1989 жылдың қаңтар айының соңында «Сихокс» командасының жаңа иесі Кен Беринг оны күтпеген жерден жұмыстан босатты, бұл шешім команданың қаржылық операцияларында өзгерістер жасау үшін қажет екенін түсіндірді. Сол жылы МакКормак Джерри Ричардсон мен оның меншік тобына кеңесші болып, Солтүстік Каролина штатының Шарлотта қаласында NFL командасын құруға көмектесті. 1993 жылы ол жаңа құрылған «Каролина Пантерс» командасының президенті және бас менеджері болып жұмысқа орналасты, ал олардың алғашқы маусымы 1995 жылы өтті. 1997 жылы МакКормак «Пантерс» ұйымынан зейнеткерлікке шықты, содан кейін команда стадионында оған ескерткіш орнатты.
Өлім
2013 жылы 83 жасында МакКормак Калифорния штатының Палм-Дезерт қаласында жүрек жетіспеушілігінен қайтыс болды.