Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Квирлік педагогика (КП) – квирлік теория мен сындық педагогиканың өзара байланысын зерттейтін академиялық сала. Ол марксистік сындық теорияға негізделген. Сонымен қатар, ол гетеросексуалды емес студенттер мен оқытушыларды маргинализациялайтын немесе қысымға ұшырататын, деп аталатын "міндетті цисгендерлік және нормативтік құрылымдар, тәжірибелер мен оқу жоспарларын" сынға алуымен де белгілі.
Queer pedagogy (QP) is an academic discipline devoted to exploring the intersection between queer theory and critical pedagogy, which are both grounded in Marxist critical theory. It is also noted for challenging the so called "compulsory cisheterosexual and normative structures, practices, and curricula" that marginalize or oppress non heterosexual students and teachers.
Практика
QP студент-мұғалім қарым-қатынасын, сыныптағы жеке тұлғалардың рөлін, оқыту процесіндегі эротизмнің орнын, пәндер мен оқу бағдарламаларының мәнін, сынып пен ауданаралық байланысты зерттейді және талдайды. Бұл педагогикалық сынау/педагогиканы сынау және/немесе педагогикалық қызметпен айналысатындарға арналған құралдар жиынтығы болып табылады. Педагогика эпистемологиялық шектеулер мен билік жүйелерінен туындайтын білім өндірісінің дағдарысына баса назар аударады. Атап айтқанда, педагогика білімге құштарлықтың гетеросексуалдық және квир нормаларын қайталау арқылы шектелуімен туындаған жағдайда жұмыс істейді. Осы аяқта бұл мәселелерге қатысты бір жол – адамның ойлары мен білімдеріне қатысты алаңдаушылық пен бейсінбілікке назар аудару болып табылады.
QP explores and interrogates the student/teacher relationship, the role of identities in the classroom, the role of eroticism in the teaching process, the nature of disciplines and curriculum, and the connection between the classroom and the broader community with a goal of being both a set of theoretical tools for pedagogical critique / critique of pedagogy and/or a set of practical tools for those doing pedagogical work. The pedagogy focuses on the crisis of knowledge production that result from epistemological limits and regimes of power. Particularly, the pedagogy operates in a situation where the desire for knowledge is inhibited by the repetition of the heterosexual and queer normalization. One of the ways that these are addressed in this framework is by drawing attention to the unease and uncertainty regarding what one thinks and knows.
Тарих
Уильям Пинар, Британ Колумбия университетінің оқу бағдарламасы бойынша теоретигі, гомосексуализм мен педагогиканың ежелгі гректер мен римдіктер дәуірінен бері байланысты екенін айтады. Дегенмен, білім берудегі квир теориясының қазіргі түсініктері 1981 жылы Пинардың «Жыныстық мәтін ретінде оқу бағдарламасын түсіну» еңбегімен қалыптасты. 1982 жылы Мередит Райнигер өзінің ағылшын тілі сабағындағы орта мектеп оқушыларының іштен сіңірген әйелге қарсы сезімдері туралы жазды. 1983 жылы Джеймс Сирс «Changing Schools» журналында «Сексуалдық: масканы шешу» деген мақала жариялады. Алайда, «квир педагогикасы» термині 1993 жылы «Canadian Journal of Education» журналында жарық көрген мақалада пайда болған сияқты. Бұл мақаланың авторлары – канадалық профессорлар Мэри Брайсон (Британ Колумбия университеті) және Сюзанна де Кастелл (Симон Фрейзер университеті) сынып ортасындағы сәйкестік теорияларын постструктуралистік және эссенциалистік тұрғысынан қарастырды. Олар сынаған әртүрлі әдістерін ұсынады, бірақ соңында бұл міндеттің қажетті де, мүмкін емес те екенін түйіндейді: «Шын мәнінде, квир педагогика – өзгертуге тырысқанда, бізді анықтап, бөліп-жаратын эссенциалистік шекараларды күшейтуге ұқсайды». 1995 жылы Дебора Брицман «Квир педагогика бар ма, әлде тура оқуды тоқтату керек пе?» деген мақала жазды. 1998 жылы Уильям Пинардың «Білім берудегі квир теориясы» антологиясының бөлігі ретінде Йорк университетінің докторанты Сюзанн Луманн квир педагогикасын түсіндіру мәселесін зерттеді. «Квирлендіру/Сұрау педагогикасы? Немесе, педагогика – қызықты нәрсе» (Білім берудегі квир теориясы туралы үлкен антологияның бөлігі) атты мақаласында ол мынандай сұрақтар қояды: «Квир педагогикасы квир студенттерге немесе квир оқытушыларға арналған ба? Квир педагогикасы квир оқу бағдарламасы туралы ма? Әлде, бұл квир мазмұнына сәйкес келетін оқыту әдістері ме? Немесе, квир оқыту және үйрену туралы, және бұл нені білдіреді? Сонымен қатар, квир педагогикасы квир зерттеулерінің негізгі педагогикасына айналуы керек пе, әлде бұл педагогикалық теорияны квирлендіру туралы ма?» Ол «оқытуды мүмкін ететін немесе үйренуді қиындататын жағдайларды» зерттеуді ұсынады, мұғалім мен оқушы арасындағы қарым-қатынасты және «білімді түсіну немесе қабылдамау шарттарын» қарастырады. 2002 жылы Таня Олсон (Вэнс Гранвилл қоғамдық колледжінде ағылшын тілінің дамуын оқытады) «Bad Subjects» онлайн мәдени зерттеулер журналында мұғалім мен оқушы арасындағы қарым-қатынасты одан әрі зерттейді. «TA/TG: The Pedagogy of the Cross Dressed» атты мақаласында Олсон әйел кейпінде жүрген ер адамның қай жаққа бару керектігін білмейтін сезімі мен оқытушының көмекшісі (TA) болудың толық студент немесе оқытушы емес екенін салыстырады, осыдан педагогиканың жаңа тұжырымын жасауға шабыт алады. Ол былай деп қорытындылайды: «Мүмкін, академиядағы TA-ны қайта анықтау олардың жұмысын сипаттайтын маскарадты тоқтатуға көмектесер. Олар мәдени стандарттарға қаншалықты қарсылық көрсетсе де немесе қоғамның екіұшты бөлігінен шықса да, әркім өз үйі деп атай алатын дәретханаға ие болуға лайық. Осыдан бастап біз «аяқ киім киген» педагогикасын құра аламыз». Ли Эдельманның еңбектеріне сүйене отырып, оның Лорен Берлантпен бірге жазған кітабына ден қойып, Депау университетінің профессоры Дерек Р. Форд «Curriculum & Pedagogy» журналында синтомостудингтің квир педагогикасын теориялық тұрғыдан қарастырады, ол «бізді Символикалықтың ішінде де, одан да тыс жерде де болатын алшақтықта бекітеді» және «алшақтықты бекіту мүмкіндігін ашады және жоққа шығарады». Ол Эдельманның білім туралы жазғандарының шын мәнінде оқыту педагогикасы туралы екенін түсіндіреді және оқыту капиталистік болашақтың педагогикалық логикасы екенін көрсетеді. Форд үшін мұндай оқу тәжірибесі коммунистік, өйткені ол Джоди Диннің «коммуникативтік капитализм» деп атаған нәрседен шығуға мүмкіндік береді.
According to William Pinar, a curriculum theorist at the University of British Columbia, homosexuality and pedagogy have been linked as far back as the ancient Greeks and Romans. Modern notions of queer theory in education, however, originate around 1981 with Pinar's "Understanding Curriculum as Gender Text," critiquing the way in which machisimo and masculinity plays out in Marxist educational theory. In 1982, Meredith Reiniger wrote about misogyny that had been internalized by her secondary English students. In 1983, James Sears wrote an article entitled "Sexuality: Taking off the Masks" for a journal called Changing Schools. The term "queer pedagogy" itself, however, appears to have originated in 1993 with an article in the Canadian Journal of Education. This article was written by two Canadian professors, Mary Bryson (University of British Columbia) and Suzanne de Castell (Simon Fraser University), who were grappling with poststructuralist and essentialist theories of identity in the context of a classroom setting. They present various techniques that they tried, but eventually conclude that the task is both necessary and impossible, concluding: "Queer pedagogy it is indeed, that, after all, in trying to make a difference we seem only able to entrench essentialist boundaries which continue both to define and to divide us." In 1995, Deborah Britzman wrote an article entitled "Is there a queer pedagogy Or, stop reading straight." In 1998, as part of William Pinar's anthology Queer Theory in Education, the challenge of articulating a queer pedagogy was taken up by a doctoral student at York University, Susanne Luhmann. In "Queering/Querying Pedagogy? Or, Pedagogy is a Pretty Queer Thing" (part of a larger anthology on Queer Theory in Education), she asks questions such as, "Is a queer pedagogy about and for queer students or queer teachers? Is a queer pedagogy a question of queer curriculum? Or, is it about teaching methods adequate for queer content? Or, about queer learning and teaching and what would that mean? Moreover, is a queer pedagogy to become the house pedagogy of queer studies or is it about the queering of pedagogical theory?" She suggests that an "inquiry into the conditions that make learning possible or prevent learning" through exploration of the teacher/student relationships and "the conditions for understanding, or refusing, knowledge." In 2002, Tanya Olson (who teaches Developmental English at Vance Granville Community College) further explored the teacher/student relationship in an article in Bad Subjects, an online cultural studies journal. In this article, entitled "TA/TG: The Pedagogy of the Cross Dressed", Olson compared the experience of being a butch woman and not knowing which restroom and whether one was male or female to use to the experience of being a Teaching Assistant (TA) and not being fully a student or a teacher, drawing on it for inspiration towards creating a new conception of pedagogy. She concludes, "Maybe re defining TAs in the academy will help stop the sense of masquerade that currently characterizes their work. No matter how much they challenge accepted cultural standards or straddle societal binary divisions, everyone deserves a bathroom they can call home. From there we can create a pedagogy of the cross dressed." Building on Lee Edelman's work, including his book with Lauren Berlant, DePauw University professor Derek R. Ford theorizes a queer pedagogy of sinthomostudying in the Journal of Curriculum & Pedagogy, which "places us firmly in the gap that is both within and beyond the Symbolic" and "exposes and rejects the possibility of fastening the gap." He clarifies that Edelman's writing on education is actually about the pedagogy of learning, and demonstrates that learning is the pedagogical logic of capitalist futurity. For Ford, such a practice of studying is communist as it provides a break out of what Jodi Dean calls "communicative capitalism."