Ресей суретшісі Илларион Прянишников: Өмір және шығармашылығы
Illarion Pryanishnikov
Илларион Прянишников – ресейлік суретші, "Көшпенділер" мектебінің негіз қалаушысы. 19 ғасыр сурет өнеріндегі маңызды тұлға, "Алақорлар" картинасымен танылды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Ресей суретшісі Илларион Михайлович Прянишников (Илларион Михайлович Прянишников; 20 наурыз 1840 [ескі стиль бойынша 1 сәуір 1840] – 24 наурыз 1894 [ескі стиль бойынша 12 наурыз 1894]) – заманауи талаптардан қол үзген және 19 ғасырдың соңындағы ең маңызды орыс өнер мектептерінің біріне айналған "Передвижники" көркемөнер кооперативінің негізін қалаушылардың бірі болған суретші.
Russian painter
Illarion Mikhailovich Pryanishnikov (Илларион Михайлович Прянишников; 20 March 1840 [O. S. 1 April 1840] – 24 March 1894 [O. S. 12 March 1894]) was a Russian painter, one of the founders of the Peredvizhniki artistic cooperative, which broke away from the rigors of their time and became one of the most important Russian art schools of the late 19th century.
Өмірбаян
Илларион Прянишников Калуга губерниясының Боровск уезіндегі Тимашово ауылында (қазіргі Калуга облысының Боровск ауданы) саудагерлер отбасында дүниеге келген. 1856-1866 жылдары Евграф Сорокин мен Сергей Зарянконың кластарында Мәскеу сурет, мүсін және сәулет мектебінде оқыды. Оның «Жокерлер. Мәскеудегі Гостиный двор» атты картинасы бітіру курсының соңғы жылында салынды және оған бірден үлкен даңқ әкелді. Бұл кішкентай туындыда ол адамдық қадір-қасиеттің қорлануы, жансыздық пен әлемдегі қатыгездік тақырыбына ерекше шешім берді. Ішімдікке тойып, аккордеонмен билеуге мәжбүр болған саудагерлер мен жалқы қарт шенеунік бейнесін сомдағаннан кейін, суретші моральдық деформация мен өзіне сыймас мінез-құлықтың нағыз үлгілерін көрсетті. Бұл картина ресми академиялық өнердің жақтастарының наразылығын тудырды, олар жас суретшінің мәңгілік шындықтарды идеалды түрде бейнелеуге тиіс өнердің «жоғары» мақсатын жойғысы келгенін сезінді. 1870 жылы Прянишников «1-дәрежелі суретші» атағын алды. 1873 жылдан өмірінің соңына дейін Мәскеу сурет, мүсін және сәулет мектебінде оқытушы болып жұмыс істеді, оның шәкірттері Константин Коровин, Витольд Бялыницкий-Бируля, Михаил Нестеров, Алексей Степанов және тағы басқалар болды. «Передвижниктер» одағы құрылған сәттен бастап оның мүшесі болды және екінші көрмеден бастап одақтың директорларының бірі болды. Прянишников көбінесе Мәскеуде тұрса да, ол сурет салу үшін Ресейдің солтүстігіне жиі барып тұратын. 1931 жылы қиратылған Христиан Құтқарушы соборының әрлендірілуіне қатысты. Прянишников Мәскеуде қайтыс болды, және оның құрметіне қаладағы бір көше оның есімімен аталды.
Illarion Pryanishnikov was born in the village of Timashovo in the Borovsky Uyezd of Kaluga Governorate (today's Borovsky District of Kaluga Oblast) in a family of merchants. From 1856 to 1866 he studied in the Moscow School of Painting, Sculpture and Architecture in the classes of Evgraf Sorokin and Sergey Zaryanko. His picture Jokers. Gostiny Dvor in Moscow, painted in the last year of education, straight away brought to him a wide reputation. In this small canvas he gives an original solution of a theme of the humiliation of human dignity, callousness and cruelty in the world, where everything is bought and is sold. After depicting the tipsy merchants, who with a jeer are compelled to dance under the concertina and a poor elderly official, the artist authentically demonstrates a whole gallery of the specimens of moral deformity and complacent caddishness. The painting caused indignation in some adherents of official academic art who felt that the young painter appeared as the destroyer of the "high" destination of the art which was to express in the ideal form the eternal truths. In 1870 Pryanishnikov received the title of the "painter of 1st degree". From 1873 until his death he was a teacher in the MSoPSA and his apprentices were Konstantin Korovin, Vitold Byalynitsky Birulya, Mikhail Nesterov, Alexei Stepanov and others. From the outset of the existence of the union of Peredvizhniks, he was a member, and from the second exhibition he was one of directors of the union. Although Pryanishnikov lived in mainly in Moscow, he often visited the Russian north where he sketched. He took part in the decoration of the original Cathedral of Christ the Saviour, which was demolished in 1931. Pryanishnikov died in Moscow where one of the streets was named after him.