Камарина: ежелгі грек қаласы Сицилияда

Кіріспе

Камарина немесе Камарина (Καμάρινα) – Сицилия аймағындағы Магна Грециядағы ежелгі грек қала-мемлекеті. Қала орнының қираған қалдықтары мен археологиялық мұражай қазіргі Скоглитти қаласының оңтүстігінде, Рагуза провинциясындағы Виттория коммунасының (муниципалитеттің) фрационы (аудан) болып табылады.

География

Камарина қаласы Сиракузадан батысқа қарай 112 км жерде, Гиппарис және Оанис өзендерінің арасында, Гиппарис өзенінің оңтүстік жағалауында орналасқан. Өзен сағаларында екі порты болған, бірақ олар үлкен флотты қабылдауға жеткіліксіз болды, сондықтан кемелерді жағаға тіктеуге тура келді. Өзеннің солтүстігіндегі жерлерде батпақты жерлер болған, бұл басқыншылар үшін қиындықтар тудырған.

Тарих

Ол 599 ж.б.д. Магна Грецияда Сиракуза қаласымен құрылған, бірақ Сицилиялықтардың көмегімен ана қаласына қарсы көтерілген соң, 552 ж.б.д. Сиракузаның билігіне қайта бағынып, тонауға ұшырады. Камарина 492 ж.б.д. тағы да көтеріліс жасады, ал Гелалық Гиппократ (498–491 ж.б.д.) Сиракузаға қарсы соғыс ашу үшін араласты. Хелорос өзенінде Сиракуза әскерін жеңгеннен кейін, ол қаланы қоршады, бірақ Камаринаны өз иелігінде қалдыру шартымен кері шегінуге көндірді. 484 ж.б.д. Гела қаласын қиратты, бірақ 461 ж.б.д. Гелоандар оны Олимпиадалық ат споршысы Псаумис Камарина басшылығымен қайта құрды. Олар демократиялық конституциямен құрғанға ұқсайды (Бірлескен шешімнен кейін демократия институтының кеңінен таралуымен бірге). 415 ж.б.д. Фукидид қаланың бейтараптыққа келісімін шешкен (бірақ кейін бұл шешімді кері қайтаруға дауыс берген) қоғамдық жиналысты (силлогосты) сипаттады. Афина ғибадатханасының маңынан табылған 140-тан астам қорғасын тақталар, оларға жазылған азаматтар туралы мәліметтер кейбіреулерге Камарина қазылар алқасын және қалалық лауазымдарға ие болғандарды таңдау үшін лотерея қолданғандығын ұсынды (Афина және басқа демократиялық қала-мемлекеттер сияқты). Дегенмен, олар басқа мақсаттарда қолданылған болуы мүмкін, мысалы, әскери тізім ретінде. 427 ж.б.д. Сиракузаға қарсы Леонтини және Афинамен одақтасты, ал Гела Сиракузаның одақтасы болды. Сицилия соғыстарында Камарина мен Гела 425 ж.б.д. қарулы келісімге келді. Аралдың қалған бөлігінде бейбітшілік орнату үшін екі қала елшілерді жіберді, оларға дипломатиялық келіссөздер жүргізуге ерекше кең өкілеттік берді және барлық соғысушы тараптарды Гела конгресінде бейбітшілік шарттарын талқылауға шақырды. Сиракуза Моргантинаны Камаринаға ақшаға берді. Содан кейін ол 415–413 ж.б.д. Афиналық жорық кезінде Сиракузаға көмектесті. Камарина 406 ж.б.д. Акрагасты Карфагендіктерден қорғау үшін 500 гоплит, 600 жеңіл әскер және 20 атты әскер жіберді. Оның құлауынан кейін, 405 ж.б.д. Гелаға Карфагендіктер шабуыл жасады, ал Дионисий I басқарған одақтас грек әскері жеңіліске ұшырады, нәтижесінде Камарина тонауға ұшырады. Дионисий Геланы эвакуациялады, ал грек әскері Геладан келген босқындармен бірге мәжбүрлі түрде жүріп өткеннен кейін Камаринаға қайтып келді. Дионисий Камарина азаматтарына қорғаныс ұйымдастырмаудың орнына қаладан кетуді бұйырды. Карфагендіктер Камаринаны тонады және жаз бойы Сиракузаның алдында лагерь құрды. Біраз уақыттан кейін Карфагендіктердің Селинус, Акрагас, Гела және Камаринаны бақылауын растайтын бейбіт келісімге қол қойылды, бірақ гректерге осы қалаларға оралуға рұқсат берілді, ал Камаринаға қабырғаларын жөндеуге тыйым салынды. Осы оқиғадан бұрын Камариндіктер түсініксіз ауруға шалдықты. Камарина батпағы қаланың солтүстігіндегі жаулас көршілерінен қорғады. Бұл аурудың себебі батпақ деп күдіктелді және эпидемияны тоқтату үшін батпақты құрғату идеясы танымал болды (аурудың микробтық теориясы мыңжылдықтар бұрын пайда болды, бірақ кейбір адамдар батпақтарды аурумен байланыстырды). Қалалық оракулдан кеңес сұрады. Оракул басшыларға батпақты құрғатудан бас тартуды кеңес берді, себебі оның айтуынша, апат уақыт өте келе өтеді. Бірақ наразылық кеңінен тарады және басшылар оракулдың кеңесіне қарамастан батпақты құрғатуды шешті. Құрғатылғаннан кейін Карфаген әскеріне алға жылжуға ешқандай кедергі болмады. Олар жаңадан құрғатылған батпақты басып өтіп, қаланы қиратты және барлық тұрғындарын өлтірді. Камаринаны Коринфтік Тимолеон 339 ж.б.д. Сиракузаның бақылауына қайтарды. Тимолеон қаланы қайта құрғаннан кейін, өркендеудің жаңа кезеңі басталды. 311 ж.б.д. Сиракузамен болған қақтығыста Карфагендіктерге қолдау көрсеткеннен кейін, 309 ж.б.д. Сиракуза әскерлері оны қиратты.

It was founded in Magna Graecia by Syracuse in 599 BC, but after it rebelled against its mother city with the aid of the Sicels, it was sacked in 552 BC, rejoining the Syracuse domain. Camarina rebelled again in 492 BC and Hippocrates of Gela (498 491 BC) intervened to wage war against Syracuse. After defeating the Syracusan army at the Heloros river, he besieged the city but was persuaded to retreat in exchange for possession of Camarina. It was destroyed by Gela in 484 BC but the Geloans founded it anew in 461 BC, under the Olympic charioteer Psaumis of Camarina. They appear to have done so with a democratic constitution (alongside a more general institution of democracies in the wake of the Common Resolution). In 415 Thucydides describes a public meeting (syllogos) at which the city decided for neutrality (though it later voted to reverse this decision). A series of more than 140 lead plates, discovered around the Temple of Athena, and with information about citizens written on them, has suggested to some that Kamarina used allotment to select jurors and city officials (as Athens and other democratic city states did). These may, however, have had some other use, for example, as a register of citizens for military purposes. It had allied with Leontini and Athens in 427 BC against Syracuse, while Gela was an ally of Syracuse. In the Sicilian wars that followed, Camarina and Gela concluded an armistice in 425 BC. To settle peace in the rest of the island, the two cities not only sent ambassadors but also granted them unusually broad power to conduct diplomacy and invited all the belligerents to convene and discuss peace terms which were agreed at the Congress of Gela, and Syracuse ceded Morgantina to Camarina in exchange for money. Then it aided Syracuse during the Athenian Expedition in 415–413 BC. Camarina had contributed 500 hoplites, 600 light troops and 20 horse to defend Akragas against the Carthaginians in 406 BC. After its fall, Gela was attacked by the Carthaginians in 405 BC and the allied Greek army cammanded by Dionysius I was defeated and led to the Sack of Camarina. Dionysius evacuated Gela and the Greek army had fallen back to Camarina after a forced march along with Gelan refugees. Dionysius ordered the citizens of Camarina to leave their city instead of organizing a defence. The Carthaginians sacked Camarina and encamped before Syracuse during the summer, and after a while a peace treaty was signed which confirmed Carthaginian control over Selinus, Akragas, Gela, and Camarina, but Greeks were allowed to return to these cities, and Camarina was forbidden to repair their walls. Before this event the Kamarinians were plagued with a mysterious disease. The marsh of Kamarina had protected the city from its hostile neighbours to the north. It was suspected that the marsh was the source of the strange illness and the idea of draining the marsh to end the epidemic became popular (the germ theory of disease was millennia in the future, but some people associated swamps with disease). The town oracle was consulted. The oracle advised the leaders not to drain the marsh, suggesting the plague would pass with time. But the discontent was widespread and the leaders opted to drain the marsh against the oracle's advice. Once it was dry, there was nothing stopping the Carthaginian army from advancing. They marched across the newly drained marsh and razed the city, killing every last inhabitant. Kamarina was restored by the Corinthian Timoleon to Syracusan control in 339 BC. A new period of prosperity followed, after the reconstruction of the city by Timoleon. Having sided with the Carthaginians during a conflict with Syracuse in 311 BC, it was razed in 309 BC by Syracusan troops.

Рим дәуірі

259 ж.б.д. бірінші Пуникалық соғыста Хамилкар бастаған Карфагендіктер Камаринаны жаулап алды. 258 ж.б.д. ол римдіктердің қолына көшті.

Бұл шайқас екі оқиғасымен ерекшеленеді: бірінші, консул Аулус Атилиус Калатиннің әскерін сайға салып баруының ақымақтығы, нәтижесінде олар қоршауға түсіп, жаппай қаза тапқылы болды; екінші, әскери трибун Марк Кальпурний Фламманың білімі мен батылдығы, ол жақын жердегі төбенің стратегиялық маңыздылығын байқап, 300 сарбазды сол төбеге жетектеп, карфагендіктердің назарын Атилиустан аударды, соның арқасында негізгі күш сайдан қашып үлкерді. Кальпурнийдің 300 сарбазының барлығы төбеде қаза болды; ол өзі өлгендей қалдырылды, бірақ аман қалды және тұтқынға алынды. Қала ешқашан толыққанды қалпына келмеді. Страбон заманында (б.з.д. I ғасыр) ол көбінесе халықсыз болды және кейіннен жартылай ғана қайта қоныстандырылды. Камаринаның толық құлауы 827 жылы арабтардың басып алуымен басталды.