Кіріспе

Денесінде аяқ немесе қанаттары жоқ омыртқалы жануарлар

Көптеген омыртқалы жануарлар аяқсыз, аяқтары жетілмеген немесе аяқтары жоқ болып келеді, олардың дене құрылысы бас пен омыртқа бағанасынан тұрады, бірақ аяқ немесе қанаттар сияқты қосымша мүшелері болмайды. Жауырықсыз балықтар аяқсыз, бірақ омыртқалы жануарлардың аяқтарының эволюциясына дейін пайда болған болуы мүмкін, ал көптеген бауырымен жорғалаушылар мен қосмекенділер – және кейбір шабақтар мен шабаққа ұқсас балықтар – өздігінен аяқтарын жоғалтқан. Қосмекенділердің дернәсілдері, яғни, қызылқанаттар, көбінесе аяқсыз болады. Емшектілер мен құстар аяқсыз емес, бірақ кейбіреулері аяқтарының жартылай жоғалуы немесе аяқтарының қысқаруымен сипатталады.

Мысалдар

Жауы жоқ балықтар (сабақ балығы мен лампрея) қанаттар сияқты қосымша мүшелеріне ие емес. Олар мүшелерін жоғалтпаған, керісінше, омыртқалы жануарлардың аяқ-қолдар эволюциясына дейінгі түрін сақтап қалған. Сонымен қатар, қанаттары жоқ немесе қанаттарға ұқсас қосымша мүшелері азайтылған, мысалы, егіздер мен батпақ егіздері сияқты денесі созылған балықтар да бар. Жорғалаушылар көптеген жағдайларда аяқсыз формаға эволюциялады – жыландар, амфисбаниандар және аяқсыз кесірткелер (кесірткелердегі аяқ-қолдардың жоғалуы бірнеше рет тәуелсіз түрде дамыды, мысалдарға Pygopodidae және Dibamidae тұқымдастары, сондай-ақ Isopachys, Anguis және Ophisaurus түрлері кіреді). Аяқсыз кесірткелердің бірнеше түрі, мысалы, пигоподидтер сияқты, кішкентай, пайдасыз аяқтары бар, олар қарапайым қақпақтарын сақтайды. Керісінше, құрткесіртке Bipes, атауынан көрінетіндей, шын мәнінде, тышқанша қазуға көмектесетін екі қысқа алдыңғы аяққа ие. Қалған амфисбаниандардың барлығында алдыңғы аяқ белдіктері азайтылған немесе жоқ. Шабақ қосмекенділер, яғни, дернәсілдер, көбінесе аяқ-қолдарыз болады. Ересек қосмекенділерде де аяқсыздық бірнеше рет дамыды – кесектілер, Сиренидтер (алдыңғы аяқтары атрофияланған басқа аяқтары жоқ саламандрлер клады), Амфиумидтер (қызмет етпейтіндей көрінетін өте атрофияланған аяқтары бар саламандрлер клады) және кем дегенде үш жойылған топ (Aïstopoda, Lysorophia және Adelospondyli). Сүтқоректілер мен құстардың аяқсыз түрлері белгілі емес, бірақ бірнеше топтарда, соның ішінде киттер мен дельфиндерде, сирендарда, кивилерде, жойылған моа мен піл құстарында аяқ-қолдардың жартылай жоғалуы мен азаюы орын алды. Моа ерекше көзге түседі, өйткені олардың қанаттары мүлдем жоғалып, денесінен тыс қанаттардың тіні де қалмаған. Атындай болса да, қанатсыз дельфин екі қанаты бар.

Эволюция

Рептилиялар мен амфибиялардың аяқтары жоқ түрлері, ықтималда, жер астында немесе суда оңайрақ қозғалу үшін пайда болған. Кейбір талдаулар созу және толқынды қозғалыс (сығу) аяқ-қолдардың жоғалуынан бұрын дамығанын көрсетеді. Аяқ-қолсыздықтың пайда болуы туралы пікірталас уақытша гипотезаға әкелді, онда жыландар теңізден пайда болған деп есептелді, бірақ жыландардың артқы аяқтарының қалдықтары табылғаннан кейін бұл гипотеза қолдау таппады. Эволюция барысында аяқ-қолдардың жоғалуы жағдайында, қалдық құрылымдар осы өзгерісті куәландырады (жамбас қалдықтары, қарапайым сан сүйегі немесе боалар, питон және Тифлоптардағы шүкірлер). Төрт аяқты кесірткелердің аяқсыз түрлерге айналу эволюциялық процесі үш негізгі ерекшелікке әкеледі: аяқ-қолдардың регрессиясы олардың мөлшерін азайту және фалангалар немесе саусақтардың санын кеміту арқылы біртіндеп жүзеге асырылады; омыртқалардың көбеюі (кейбір жыландарда 600-ға дейін) дененің ұзаруына және икемділігіне ықпал етеді; және омыртқа осі мойыннан клоакаға дейін біртегіс болады, соның салдарынан үздірілмейтін қабырға қабырғасын құрайды.