Кіріспе

Италиялық ақын, романист, эссеші және журналист Марио Карли (30 желтоқсан 1888 – 9 қыркүйек 1935) – итальяндық ақын, романист, эссеші және журналист.

Өмірбаян

Карли Сан-Северо қаласында, Апулия аймағында, флоренциялық әкесі мен апулиялық анасының отбасында дүниеге келді. Ол өзінің қалыптасу жылдарын Флоренцияда өткізді, онда 1910 жылдары Филиппо Томасо Маринеттимен танысты және «азур взвод» (pattuglia azzurra) деп аталатын топтың мүшесі ретінде фютуризмнің жақтаушысы болды. Бірінші дүниежүзілік соғыста шайқасқаннан кейін ол Ардитиді қолдады және 1919 жылы оккупацияланған Фьюмеде Габриэле Д’Аннунционың саяси тәжірибесіне қатысты. Карли 1920 жылы құрылған фашистерге қарсы Ардити дель Пополо ұйымын қолдады. Сәтті журналист болған Карли, қозғалысы басталған сәттен-ақ Бенито Муссолинидің фашистік қозғалысына қосылды; ол өзінің досы Эмилио Сеттимеллимен бірге қатыгез L’Impero газетін шығарды. Бірақ ол қарсылас болып шықты және «солшыл фашистер» санатындағы адамдардың қатарына қосылды. 1930 жылдары Карли Бразилияның Порту-Алегре қаласында Италияның бас консулы қызметін атқарды. Ауруға шалдыққан ол Римде ерте қайтыс болды.

Шығармалары

Карли көп жазды, тәжірибелік роман "Ретроскена" ("Фон"; 1915) және мемуар "Кон д’Аннунцио а Фьеме" ("Фьемеде Д’Аннунциомен"; 1920) сияқты шығармалар жазды. 1923 жылы ол "La mia divinità" ("Менің құдайлығым") атты туындысын жариялады, онда өзінің поэзиясын, прозадағы шағын өлеңдерін жинады, олардың ішінде "Notti filtrate" ("Сүзілген түндер") ерекше көзге түседі – сюрреализмге дейінгі маңызды туынды. Жазбаларында Карли өмірді энергия деп қабылдады, барлық қиындықтар мен қауіп-қатерге қарамастан өзін-өзі жүзеге асыруға бағытталған жеке күш-жігерін білдіреді.