Барон Бартоломью Бёргерш: Англия арыбы, сардары және Garter орденінің рыцары

Кіріспе

Ағылшын дворяны және әскері Бартоломей Бургерш, 2-ші Бургерш бароны, КГ (1329 жылға дейін – 5 сәуір 1369), «кіші» атымен танымал, ағылшын дворяны және әскері болған.

Өмір

Ол аға Бартоломей Бургерштің ұлы, әкесінің қарулы кәсібін жалғастырып, әскери өнерде оған теңесті. Оның ресми қызметі 1339 жылы Эдуард III-ге Фландрияға жасаған жорыққа қатысып, француз территориясына алғашқы шабуылға қатысқаннан басталады. 1342–1343 жылдары Бретаньдегі үшінші, даңқсыз және нәтижесіз жорықта патшаға бірге болғаны да мәлім. 1346 жылы ол он бес жасар Эдуард Қара ханзаданың жасағында Креси шайқасына қатысты, ал келесі жылы Кале қамалында болды, онда көрсеткен ерен еңбегі үшін бай иелікпен марапатталды. 1349 жылы Гаскониядағы жорықта болды. 1348 жылы Гартер ордені құрылғанда, ол алғашқы серіктестердің бірі болып таңдалды. 1354 жылы діни парызын орындап, Киелі жерге саяхат жасады. 1355 жылы үйіне оралған соң, ол Қара ханзадамен бірге экспедицияға қатысты. Ол басып кірген армияның ең көрнекті қолбасшыларының бірі болды және науқанның барысында, әсіресе 1356 жылдың 19 қыркүйегіндегі Пуатье шайқасында маңызды рөл атқарды. Фруассар шайқасқа дейін Бургерш жасаған батыл ерлікті жазған. Сэр Джон Чандос пен сэр Джеймс Одлимен бірге, тек жиырма төрт атты серігімен ол армияның негізгі бөлігінен шығып, француз армиясының арт жағына шабуыл жасап, отыз екі рыцарь мен джентльменді тұтқынға алды. Оның шеберлігі мен батылдығы сол кезде тағы да сынақтан өтті, ол Роморантенге жақын Берриде шағын азық іздеу тобымен қайтып келгенде, оған күшті күш шабуыл жасады, бірақ ол Қара ханзада келгенге дейін қарсы тұрып, қашып құтылуға үлкерді. Осы жорық кезінде оның әкесі, лорд Бургерш қайтыс болды, ол мұрагер ретінде жерлерін иеленді. 1359 жылы ол Эдуард III-ге Францияға жасаған соңғы және ең қауіпті шабуылға қайтадан қатысты, ол 1360 жылдың 8 мамырындағы Бретінь келісімімен аяқталды. Ол Шартрда «Англия және Франция патшаларының аға ұлдары» арасындағы осы келісімді келіссөздер жүргізуге тағайындалды, оған қорғау қағаздары берілді. Ол және оның аға комиссарлары келісімді бұзғандықтан тұтқынға алынды, Эдуард оларды босату үшін араласуға мәжбүр болды. Осы жорық кезінде Найтон Гаскониядағы Сурмусси қамалының сәтті қоршауын жазды, онда ол ерекше шеберлік танытқан. 1362 жылы ол Ирландия мәселелері жөніндегі комиссарлардың бірі болып тағайындалды. 1364 жылы Франция королі Иоанн II, Анжу герцогы Людовик I-нің сенімін бұзғаны үшін өзін тұтқынға беруге бел буғанда, Савой сарайына қонғаннан үш ай өткен соң қайтыс болады деп шешті, Бургерш оны Доверде қарсы алып, Кентербери арқылы Эдвардтың алдына Елтэмге жеткізуге тағайындалды. 1366 жылы ол король Иоанннан алымның төленбеген сомасын талап еткен Урбан V-ке жіберілген комиссарлардың бірі болды. Ол 1369 жылы қайтыс болды. Өсиеті бойынша ол Уолсингэм аббаттығының әйелдер капелласына жерленді.

He was the son of Bartholomew Burghersh the elder, adopted his father's profession of arms and rivalled him in military distinction. His recorded career begins in 1339, when he accompanied Edward III in his expedition to Flanders and took part in the first invasion of French territory. We find his name also as attending the king on his third inglorious and unprofitable campaign in Brittany in 1342–3. In 1346, he was one of the retinue of Edward the Black Prince, then in his fifteenth year, in the Battle of Crécy, and in the following year was present at the Siege of Calais, being rewarded for his distinguished services there by a rich wardship. In 1349, he was in the campaign in Gascony. On the institution of the Order of the Garter in 1348, he was chosen to be one of the first knights companions. In 1354, he fulfilled a religious vow by taking a journey to the Holy Land. On his return home, he joined the Black Prince in the expedition, in 1355. He was one of the most eminent of the commanders of the invading army, and had a leading share in the events of the campaign, especially in the Battle of Poitiers, 19 September 1356. A daring exploit of Burghersh is recorded by Froissart shortly before the battle. In company with Sir John Chandos and Sir James Audley, and attended by only four and twenty horsemen, he made an excursion from the main body of the army, and, falling on the rear of the French army, took thirty two knights and gentlemen prisoners. His prowess and skill were again tried about the same time, when, on his return with a small foraging party at Romorantin near Berry, he was attacked from an ambuscade by a much more formidable force, which, however, he managed to keep at bay till relieved by the Black Prince. During this campaign his father, Lord Burghersh, died, and he received livery of his lands as his heir. In 1359, he again accompanied Edward III on his last and most formidable invasion of France, ending in the decisive treaty of Brétigny, 8 May 1360. He was deputed to aid in the negotiation of this treaty between 'the firstborn sons of the kings of England and France' at Chartres, for which letters of protection were given him. He and his brother commissioners were taken prisoners in violation of the bond, and Edward had to interpose to obtain their liberation. During this campaign Knighton records his successful siege of the castle of Sourmussy in Gascony, in which he appears to have evidenced no common skill. In 1362, he was appointed one of the commissioners on the state of Ireland. When, in 1364, King John II of France, to make atonement for the Louis I, Duke of Anjou's breach of faith, determined to yield himself back to captivity, to die three months alter his Landing at the Savoy Palace, Burghersh was one of the nobles deputed to receive him at Dover and conduct him by Canterbury to Edward's presence at Eltham. In 1366, he was one of the commissioners sent to Urban V, who had rashly demanded the payment of the arrears of the tribute granted by King John. His death took place in 1369. By his desire, he was buried in the lady chapel of Walsingham Abbey.