1400 жылғы Англиядағы Генрих IV-ке қарсы көтеріліс туралы мақала. Ричард II жақтастарының құрбандығы, төңкеріс, титулдар жоғалуы және қатысушылар туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1400 жылы Англияның Генрих IV-ге қарсы көтеріліс
1400 rebellion against Henry IV of England
Епифания көтерілісі – 1400 жылдың қаңтар айының басында Англия королі Генрих IV-ге қарсы болған сәтсіз көтеріліс.
The Epiphany Rising was a failed rebellion against King Henry IV of England in early January 1400.
Өмірбаян
Ричард II Глостер мен Лордтар апелляциясына қарсы қолдау көрсеткендерді көптеген жаңа атақтармен марапаттады. 1399 жылы Генрих IV патшаның билікті басып алуы және таққа отыруымен, олардың көптеген атақтары Глостер герцогының өлтірілуіне қатысқандары үшін жойылды.
Richard II rewarded those who had supported him against Gloucester and the Lords Appellant with a plethora of new titles. Upon the usurpation and accession of King Henry IV in 1399, many of those titles were placed under attainder, due to the complicity of their holders in the murder of the Duke of Gloucester.
Құрлық
Құрлықтың жетекшілері Джон Монтегю, 3-ші Солсбери графы, Джон Холланд, 1-ші Хантингдон графы (бұрынғы Эксетер герцогы және Генрих IV-нің қарындасы Елизаветаның күйеуі) және Ричард II-нің жартылай ағасы, Томас Холланд, 3-ші Кент графы (бұрынғы Суррей герцогы) және Томас ле Деспенсер, 4-ші барон ле Деспенсер (бұрынғы Глостер графы) болды. Басқа мүшелеріне Эдвард Норвич, 1-ші Ратланд графы (бұрынғы Аумале герцогы), Ральф Ламли, 1-ші Ламли бароны, сэр Томас Блоунт және сэр Бернард Брокас кірді. Олар 1399 жылдың 17 желтоқсанында Вестминстердегі аббат үйінде кездесіп, жаңа король Генрих IV-ті Виндзордағы Эпифания мерекесінде тұтқындауды жоспарлады. Олар патшаны турнир кезінде қолға түсіріп, өлтіріп, Ричард II-ні таққа қайта орнатуды ниеттенді. Алайда, Эдуард Норвич заговоршыларды король Генрихке жария еткен, бірақ Тейттің сөзіне сүйенсек, заговорды сипаттайтын заманауи ағылшын деректерінде Ратланд туралы ешқандай мәлімет жоқ, сондықтан оның рөлі күмәнді. Дегенмен, алдын ала ескертілген Генрих Виндзорға бармады және Лондонда әскер жинауға кірісті. Кент пен Солсбери 400-ге жуық қарулы және садақшылармен қамалға келді, бірақ корольдің ескертілгенін естіп, ол енді онда жоқ екенін білген соң, дереу кетіп қалды.
The ringleaders of the conspiracy were John Montagu, 3rd Earl of Salisbury, John Holland, 1st Earl of Huntingdon (formerly Duke of Exeter and husband of Henry IV's sister Elizabeth) and half brother to Richard II, Thomas Holland, 3rd Earl of Kent (formerly Duke of Surrey), and Thomas le Despenser, 4th Baron le Despencer (formerly Earl of Gloucester). Other members included Edward of Norwich, 1st Earl of Rutland (formerly Duke of Aumale), Ralph Lumley, 1st Baron Lumley, Sir Thomas Blount and Sir Bernard Brocas. They met on 17 December 1399 at the Abbey house in Westminster and plotted to capture the new King Henry IV while he was at Windsor for the feast of Epiphany. They hoped to seize the king during a tournament, kill him, and restore Richard II to the throne. However, Edward of Norwich betrayed the conspirators to King Henry, although according to Tait, contemporary English sources which describe the conspiracy make no mention of Rutland, and his role in it is open to doubt. Nevertheless, forewarned, Henry failed to appear at Windsor and began to raise an army in London. Kent and Salisbury arrived at the castle with a force of about 400 men at arms and archers, but hearing that the king, forewarned, was no longer there, quickly left.
Салдары
Оқиғаға қатысқандар батыс округтерге қашып, бүлік көтерді. Бірақ олар аз қолдауға ие болды және жергілікті билік органдары тарапынан тез ұсталды. Сиренчестерді басып алуға тырысқанда, Ламли қала тұрғындарымен қысқа, бірақ қанағатсыз шайқаста басы кесілді, ал Солсбери мен Кент тұтқындалды. Ұсталып, қысқа уақыт қамауда болғаннан кейін, олар 1400 жылдың 7 қаңтарында сотсыз-ақ басы кесілді. Ле Деспенсер Бристольде халықтың наразылығынан тұтқындалып, 1400 жылдың 13 қаңтарында бас кесілді. Хантингдон Плешиде тұтқындалып, 1400 жылдың 16 қаңтарында оған да сондай жаза тағайындалды. Блаунт Оксфордқа қашып, 1400 жылдың 12 қаңтарында асылып, кесіліп, төрт бөлікке бөлінді. Брокас Киренсестерде тұтқындалып, Тибернде басы кесілді. Өлімге кесілгендер наурыз айында тасталды; Кенттің бауыры және Солсбери мен Хантингдонның ұлдары кейін әкелерінің лауазымдарына қайта орналастырылды. 1461 жылы Йорк парламентінің шешімімен тастау ресми түрде жойылды. Бұл бүлік Генрих IV-ті құлатылған, түрмеде отырған және тірі Ричард патшаның оған үлкен қауіп екеніне көндірді. Құлатылған монарх 1400 жылдың 17 ақпанында Понтефракт қамалында "белгісіз жағдайда" қайтыс болды.
The conspirators fled to the western counties and raised the standard of rebellion. However, they obtained little support and were quickly apprehended by local authorities. While attempting to seize Cirencester, Lumley was beheaded in a short but violent skirmish by the townsfolk and Salisbury and Kent were captured. Held briefly in custody, they were abruptly beheaded without trial on 7 January 1400. Le Despenser was captured at Bristol by a mob and was also summarily beheaded on 13 January 1400. Huntingdon was captured at Pleshey and dealt with likewise on 16 January 1400. Blount escaped to Oxford, where he was hanged, drawn and quartered on 12 January 1400. Brocas was captured in Cirencester and beheaded at Tyburn. Those executed were subsequently attainted in March; the brother of Kent and the sons of Salisbury and Huntingdon were later restored to their fathers' titles. The attainders were formally reversed in 1461 by a Yorkist parliament. The rebellion also convinced Henry IV that a deposed, imprisoned and alive King Richard was a very dangerous liability for him. The deposed monarch would come to his death 'by means unknown' in Pontefract Castle by 17 February 1400.