Кіріспе
Австралиялық философ және биоэтик Джулиан Савулеску (22 желтоқсан 1963 жылы туған) – румыниялық тегі бар австралиялық философ және биоэтик. Ол Сингапур Ұлттық университетінің медицина этикасы бойынша Чен Су Лан ғасырлық профессоры және биомедициналық этика орталығының директоры. Бұрын Оксфорд университетінің практикалық этика кафедрасының Уэхиро профессоры, Оксфордтың Сент-Кросс колледжінің ғылыми қызметкері, Оксфордтың практикалық этика жөніндегі Уэхиро орталығының директоры және Велком этика және гуманитарлық ғылымдар орталығының бірлескен директоры болды. 2017 жылдан бері ол Австралиядағы Мердок балалар зерттеу институтында биомедициналық этика бойынша қонақ профессоры және Мельбурн университетінде заң бойынша ерекше қонақ профессоры болып табылады. Ол Биомедициналық этика зерттеу тобына жетекшілік етеді және Австралиядағы педиатриялық геномика этикасы орталығының мүшесі. Ол «Медициналық этика» журналының бұрынғы редакторы және қазіргі кеңес мүшесі (2001–2004 және 2011–2018), Google Scholar Metrics деректері бойынша 2022 жылдан бастап әлемдегі биоэтика бойынша екінші орында тұр. Ол қолданбалы этика мен философиядағы білімінен өзге, медицина және нейробиология саласында да білімі бар. Монеш университетінде MBBS (Hons) және BMedSc дипломдарын алып, медицина бойынша соңғы жылғы 19 сыйлықтың 18-ін жеңіп, курсын үздік бітірген. Ол Оксфорд университеті баспасынан шығатын «Практикалық этика бойынша Уэхиро сериясы» кітап сериясын редакциялайды. Философ Питер Сингердің жетекшілігімен Монеш университетінде докторлық диссертациясын қорғады. Оның докторлық диссертациясы өлімге дұрыс себептер және эвтаназия тақырыбына арналған. Бітіргеннен кейін Дерек Парфиттің жетекшілігімен Мензис қорының докторантурадан кейінгі стипендиясын алып, Австралияға оралды. Ол Австралиядағы Мердок балалар зерттеу институтында генетика этикасы бойынша топ құрды. 2002 жылы Оксфордтағы практикалық этика кафедрасының Уэхиро профессоры қызметін атқара бастады. 2003 жылы директор ретінде Оксфордтың практикалық этика жөніндегі Уэхиро орталығын құрды.
Julian Savulescu (born 22 December 1963) is an Australian philosopher and bioethicist of Romanian origins. He is Chen Su Lan Centennial Professor in Medical Ethics and director of the Centre for Biomedical Ethics at National University of Singapore. He was previously Uehiro Chair in Practical Ethics at the University of Oxford, Fellow of St Cross College, Oxford, director of the Oxford Uehiro Centre for Practical Ethics, and co director of the Wellcome Centre for Ethics and Humanities. He is visiting professorial fellow in Biomedical Ethics at the Murdoch Children's Research Institute in Australia, and distinguished visiting professor in law at Melbourne University since 2017. He directs the Biomedical Ethics Research Group and is a member of the Centre for Ethics of Pediatric Genomics in Australia. He is a former editor and current board member of the Journal of Medical Ethics (2001–2004 and 2011–2018), which is ranked as the No.2 journal in bioethics worldwide by Google Scholar Metrics, as of 2022. In addition to his background in applied ethics and philosophy, he also has a background in medicine and neuroscience and completed his MBBS (Hons) and BMedSc at Monash University, graduating top of his class with 18 of 19 final year prizes in Medicine. He edits the Oxford University Press book series, the Uehiro Series in Practical Ethics. He completed his PhD at Monash University, under the supervision of philosopher Peter Singer. His doctoral thesis was on good reasons to die and euthanasia. After graduating, he took a Menzies Foundation postdoctoral scholarship, supervised by Derek Parfit before returning to Australia. He established a group on the ethics of genetics at the Murdoch Children's Research Institute, Australia. In 2002, he took up the Uehiro Chair in Practical Ethics in Oxford. In 2003, he established the Oxford Uehiro Centre for Practical Ethics as director.
Марапаттар
Савулеску Бухарест университетінен Doctoris Honoris Causa (2014) дәрежесін алған. Ол 2009 жылы «Австралияның болашақ 100 жетекшісі» тізімінде «Thinker» сыйлығымен марапатталды, сондай-ақ Монаш университетінің ең үздік түлектерінің бірі атанды (2009). 2005 жылы ASMR алтын медалін жеңіп алды. 2018 жылы Савулеску және авторлар тобы Даниэль М. Вегнер атындағы теориялық инновациялар сыйлығына ие болды. Бұл сыйлық, белгілі бір жылы әлеуметтік/жеке психология саласына ең жаңашыл теориялық үлес қосқан мақала немесе кітап тарауының авторына табыс етіледі. Сондай-ақ, 2018 жылы ол медициналық гуманитарлық ғылымдар саласындағы көшбасшылық үшін AHRC медаліне үміткер болып іріктеліп алынды. 2023 жылы Австралия гуманитарлық академиясының корреспондент мүшесі болып сайланды.
Қабылдау
Вальтер Вейт Савулескуден одан да асып түсіп, «жасау» мен «таңдау» арасында ешқандай ішкі моральдық айырмашылық болмағандықтан, евгеника көбею арқылы жасалған игіліктің табиғи салдары болады деп мәлімдеді. Норберт Пауло Савулескудің моральдық жақсарту туралы аргументін сынап, егер демократиялық үкіметтер көпшілік халықтың моральдық жетіспеушілігіне байланысты халықтарын моральдық жағынан жақсартуға мәжбүр болса, олар халықтың еркін манипуляциялағандықтан заңды бола алмайды деді. Осылайша, Паулоның пікірінше, ірі масштабты, мемлекеттік басқарумен жүзеге асырылатын және ішінара міндетті моральдық жақсартуды қолдайтындар демократиялық емес жүйені қолдайды.
Басқа ақпарат
2009 жылы Савулеску Монаш университетінің «Құрметті түлек» сыйлығымен марапатталды. Сол жылы ол «Австралиялық газеттің» «Жаңа көшбасшылар» сыйлығының «Ой-сана» санатында жеңімпаз атанды. Ол Тони Хоуп пен Джудит Хендрикпен бірлесіп «Медициналық этика және құқық: Негізгі оқу бағдарламасы» және Ингмар Персонмен бірлесіп «Болашаққа лайықсыз: Моральдық жетілдіру қажеттігі» (Оксфорд университетінің баспасынан шыққан) атты екі кітаптың авторы. Савулеску Халықаралық нейроэтика қоғамы директорлар кеңесі атқару комитетінің мүшесі. Джон Харриспен бірге Джулиан Жаңа евгениканың жетекші тұлғасы деп танылды. Ол «Der neue Mensch? Enhancement und Genetik» (Николаус Кноэпфлермен бірлесіп), «Адамды жетілдіру» (Ник Бостроммен бірлесіп), «Адамның қабілеттерін арттыру», «Адамды жетілдірудің этикасы» кітаптарын да редакциялады. Сонымен қатар, ол «Love Is the Drug: The Chemical Future of Our Relationships» кітабының авторларының бірі болды, онда қарым-қатынастағы кейбір дәрі-дәрмектерді «пайдалы толықтыру» ретінде этикалық тұрғыдан қолдануға болатынын айтты. Осы кітапта махаббатқа ұшыру үшін де, одан айырылу үшін де қолдануға болатыны туралы пікір білдірді.