Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Шотландия герцогы (1680–1741)
Scottish duke (1680–1741)
Джон Кер, Роксбургге 1-ші герцогы, КГ, ПК, ФРС (30 сәуір 1680 – 27 ақпан 1741) – шотланд ақсұлтаны.
John Ker, 1st Duke of Roxburghe, KG, PC, FRS (30 April 1680 – 27 February 1741) was a Scottish nobleman.
Ерте өмір
Кер 1680 жылдың 30 сәуірінде дүниеге келген. Ол Роксбургтің 3-ші графы Роберт Кер мен Твиддейлдің 1-ші маркизі Джон Хейдің қызы Маргарет Хейдің екінші ұлы болды. Оның ағасы – Роксбургтің 4-ші графы Роберт Кер, ал кіші інісі – Хон. Уильям Кер, ол Марлборо герцогының басшылығымен Еуропа құрлығында соғысқан және Шерифмуир шайқасына қатысқан. 1714 жылы ол Уэльс принцінің жеке бөлмесіндегі қызметкер болып тағайындалды және Бервик пен Дисарт қалаларының Парламентіне депутат болды. Джон 1696 жылы ағасы Роберт қайтыс болғаннан кейін Роксбургтің 5-ші графы атанды.
Ker was born on 30 April 1680. He was the second son of Robert Ker, 3rd Earl of Roxburghe, and Margaret Hay, daughter of John Hay, 1st Marquess of Tweeddale. His older brother was Robert Ker, 4th Earl of Roxburghe, and his younger brother was The Hon. William Ker, who fought on the Continent under the Duke of Marlborough and was present at the Battle of Sheriffmuir. He served as Groom of the Bedchamber to the Prince of Wales in 1714, and was a Member of Parliament for Berwick and Dysart Burghs. John became 5th Earl of Roxburghe on the death of his elder brother Robert in 1696.
Мансап
1704 жылы ол Шотландияның мемлекеттік хатшысы болып тағайындалды және Англиямен одақтасуға көмектесті, осыған байланысты қызметтері үшін 1707 жылы Роксбург герцогі титулын алды. Бұл шотландтық жұртшылықтың соңғы туындысы болды. 1707 жылғы 28 мамырда ол FRS-ге қабылданды. Герцог төрт парламентте шотландтық өкіл болды. Георг I оны Шотландияның құпия кеңесшісі және құпия мөрінің сақтаушысы етті, ал 1715 жылы Якобиттік көтеріліс кезінде патшаға адал болды. Ол 1716 жылдан 1725 жылға дейін Британ парламентіне Шотландияның мемлекеттік хатшысы болып қызмет етті, бірақ ол балға салығына қарсы болды, ал 1725 жылы сэр Роберт Уолпол оны қызметінен босатты. Ол 1739 жылы 17 қазанда патша жарғысымен құрылған қайырымдылық ұйымы – Foundling Hospital-тің алғашқы басқарушыларының бірі болды. Леди Мэри белгілі бір ықпалға ие болды. Ол 1715 жылы досы Мэри Белленденді Уэльс ханшайымы Каролинаның құрмет қызына айналдыра алды. Джон мен Мэридің балалары болды: Ол бірінші Боуден Кирк астындағы отбасылық күмбезге жерленді. Кейін оның сүйектері Келсо абаттығына қарасты Роксбургке көшті. Ол қайтыс болғаннан кейін, оның жалғыз ұлы, 1722 жылы Уэйкфилд графы Кер болып тағайындалған, 2-ші герцог болды.
In 1704, he was made a Secretary of State of Scotland, and he helped to bring about the union with England, being created Duke of Roxburghe in 1707 for his services in this connection. This was the last creation in the Scottish peerage. On 28 May 1707, he was admitted a FRS. The duke was a Scottish representative peer in four parliaments. George I made him a privy councillor and Keeper of the Privy Seal of Scotland, and he was loyal to the king during the Jacobite rising in 1715. He served as Secretary of State for Scotland in the British Parliament from 1716 to 1725, but he opposed the malt tax, and in 1725 Sir Robert Walpole procured his dismissal from office. He was one of the original governors of the Foundling Hospital, a charity created by royal charter on 17 October 1739. Lady Mary enjoyed some influence. She was able to get her friend Mary Bellenden a position as a maid of honour to Caroline, princess of Wales in 1715. Together, John and Mary were the parents of: He was buried first in his family vault beneath Bowden Kirk. Later his remains were relocated to the Roxburghe Aisle attached to Kelso Abbey. Upon his death, his only son, who had been created Earl Ker of Wakefield in 1722, became 2nd duke.