92-ші Әуе май куюлық қанатының тарихы мен миссиясы

Кіріспе

92-ші әуе жанармай құю қанаты – Әуе қозғалысы командасының 18-ші әуе күштеріне қарасты АҚШ Әуе күштерінің бөлімшесі. Ол Вашингтон штатындағы Фэрчайлд әуе базасында дислокацияланған. Бұл қанат Фэрчайлдтегі үй иесі бөлімше болып табылады. Қанат әуеде жанармай құю, жолаушылар мен жүк тасымалдау, сондай-ақ әуедегі медициналық эвакуация миссияларын жүзеге асырады. Оның 92-ші операциялық тобы Екінші дүниежүзілік соғыстағы 92-ші бомбалау тобының мұрагері болып табылады. 1942 жылдың қыркүйегінде Англиядағы RAF Бовингдон әуе базасынан оккупацияланған Еуропа мен нацистік Германиядағы стратегиялық мақсаттарды бомбалауға алғашқы VIII бомбалау командасының Boeing B-17 Flying Fortress ауыр бомбалау тобы кірді. 1948 жылдан 1992 жылға дейін 92-ші бомбалау қанаты Суық соғыс кезінде Стратегиялық әуе қолбасшылығының ядролық тежеу күшінің құрамында болды. 92-ші әуе жанармай құю қанатына полковник Чесли Л. Дайкус басшылық етеді, оның орынбасары – полковник Гаррет Ж. Билбо, ал командалық бас сержант – бас сержант Уильям Ж. Аркури.

Тарих

Құрғының бастауы Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде құрылған 92-ші бомбалаушы топтан бастау алады. 1947 жылдың 17 қарашасында Вашингтон штатының Спокан әуеайлағында 92-ші бомбалаушы қанаты құрылды. АҚШ-қа оралғаннан кейін қанат Convair B 36 Peacemaker ұшағымен қайта жабдықталды. 1953 жылдың тамыз және қыркүйек айларында қанат "Биг Стик" операциясы аясында Қиыр Шығысқа алғашқы рет ұшақтарды жіберді. 92-ші дивизия Жапония, Окинава және Гуамдағы базаларды аралады. "Биг Стик" Кореядағы жаулықтардың аяқталуына жақын болды және Американың Қиыр Шығыста бейбітшілікті сақтауға деген шешімін көрсетуді мақсат етті. 1954 жылдың 15 және 16 қазанында қанат 90 күн бойы Гуамдағы Андерсен әуе күштері базасына орналасты. Бұл – бейбітшіліктің барлық бөлімдерінің шетелдегі базаға алғаш рет жіберілгені еді. 1956 жылдың 26 сәуірінен 6 шілдесіне дейін Андерсенге қайтадан орналасты. 1957 жылдың қыркүйегінде қанат бомбалау миссиясына әуеде жанармай құю операцияларын қосты. 1959 жылдың наурыз айынан маусым айына дейін қанат Хром Дом операциясының бастамасы болған "Хед Старт III" операциясына қатысты. 92-ші қанат өзінің бес Stratofortress ұшағын әрдайым әуеде ұстады, экипаждар он KC 135 танкерлерінің қолдауымен 24 сағаттық миссияларды орындады. 1961 жылдың қаңтар айында SAC "әуеде дайындық оқытуы" үшін әуеде күш ұстап тұрғанын жариялады. 1961 жылдың шілдесінен 1965 жылдың тамызына дейін SM 65E Atlas зымыран эскадрильясын бақылады. 1965 жылдың басынан 1975 жылдың желтоқсанына дейін Оңтүстік-Шығыс Азиядағы SAC қызметін бомбалаушы және танкерлік ұшақтар мен экипаждарды және Air Weather 9thWS Det3 орналастыру арқылы қолдады. 1969 жылы Аляскадағы "Жоғарғы найза" операциясы үшін ұшақтарды жеткізіп берді. Бұл құпия миссия Кеңес Одағын қорқытып, солтүстік вьетнамдықтарды қолдамайтындай етуге бағытталған еді. 1968 жылдың наурыз-қыркүйек, 1969 жылдың наурыз-қыркүйек, 1972 жылдың маусым-қазан, 1973 жылдың қазан айлары аралығында барлық қанатты Boeing B 52 Stratofortress және көптеген Boeing KC 135 Stratotanker, сонымен қатар әуе экипаждары мен көмекші персонал Оңтүстік-Шығыс Азия операцияларына қатысты. 1975 жылдан кейін, АҚШ Әуе күштері мен АҚШ Әскери-теңіз флотының бірлескен теңізде барлау және қадағалау миссияларын орындады. 1983 жылы қанаттағы B 52G AGM 86B әуеден ұшырылатын зымыранды (ALCM) тасымалдауға бейімделді. 1985 жылы B 52H типті ұшаққа жаңартылды, стратегиялық қаруларды тасымалдау және шабуылдық электроникалық мүмкіндіктері жақсартылды. 1953, 1986 және 1992 жылдары Фэрчайлд кубогын жеңіп алды, соңғы жарыста жеңіске жетіп, кубокты зейнеткерлікке шығарды. Сондай-ақ 1992 жылы SAC-те ең жақсы әуеде жанармай құюшы бөлімше үшін Саундерс трофейін жеңіп алды. 1992 жылға дейін АҚШ, Еуропа және Тынық мұхиты аймақтарындағы танкерлік топтарға KC 135 ұшақтарын ұсынды.

The wing's origins lie with the 92d Bombardment Group, first established during World War II. On 17 November 1947, the 92d Bombardment Wing, Very Heavy was organized at Spokane Army Air Field, Washington The 92d Bombardment Group, flying Boeing B 29 Superfortresses became its operational component. Upon return to the United States, the wing reequipped with the Convair B 36 Peacemaker. In August and September 1953, the wing completed the first mass flight of B 36s to the Far East in Operation Big Stick. The 92d visited bases in Japan, Okinawa and Guam. Big Stick followed close on the heels of the end of hostilities in Korea and was intended to show American determination to keep the peace in the Far East. On 15 and 16 October 1954 the wing deployed to Andersen Air Force Base, Guam for 90 days. This was the first deployment of an entire wing of Peacemakers to an overseas base. The wing deployed to Andersen again from 26 April until 6 July 1956. The wing added air refueling operations to bombardment mission in September 1957. From March to June 1959, the wing participated in Operation Head Start III, a precursor to Operation Chrome Dome. The 92d kept five of its Stratofortresses airborne at all times, with crews flying 24 hour missions with the support of ten KC 135 tankers. In January 1961, SAC disclosed it was maintaining an airborne force for "airborne alert training." From July 1961 to August 1965, controlled an SM 65E Atlas missile squadron. Supported SAC activities in Southeast Asia from early 1965 to December 1975 through deployment of bomber and tanker aircraft and crews and Air Weather 9thWS Det3. In 1969, supplied aircraft for Operation Giant Lance over Alaska, a secret mission designed to intimidate the Soviet Union into backing away from supporting the North Vietnamese. From March–September 1968, March–September 1969, and June 1972 October 1973, all wing Boeing B 52 Stratofortresses and many Boeing KC 135 Stratotankers, plus aircrews and support personnel, were involved in Southeast Asia operations. After 1975, performed joint USAF/US Navy sea reconnaissance and surveillance missions. In 1983, the Wing's B 52Gs were modified to carry AGM 86B Air Launched Cruise Missiles (ALCM). In 1985, upgraded to B 52H with improved strategic weapons carriage and offensive electronics capabilities. Earned the Fairchild Trophy in 1953, 1986, and again in 1992 when it won SAC's last competition and retired the trophy. Also won the Saunders Trophy for best air refueling unit in SAC for 1992. Provided KC 135 aircraft to tanker task forces in the US, Europe, and the Pacific through 1992.

Салқын соғыс кезеңінен кейінгі кезең

1992 жылдың қыркүйегінде B-52 ұшақтарының дайындық міндеттерін аяқтады, ал 1994 жылы бомбалау миссиясын тоқтатты. Соңғы B-52H ұшағы кеткен кезде Әуе шабуылы Командалығынан Әуе тасымалдау Командалығына ауысты. 1994 жылдың 24 маусымында B-52H әуе шоуына дайындық кезінде рұқсатсыз, төмен биіктікте тік бұрылыс жасағанда әуеайлақта апатқа ұшырады. Ұшақ 90 градустан астам бұрылып, тоқталып, жерге құлап, бортындағы барлық адам – эскадрилья командирі мен стандарттау және бағалау басшысы қоса – қаза тапты. Ұшқыш, подполковник Артур "Бад" Холланд, бомбалаушыны оның жұмыс шегінен тыс маневрледі және басқаруын жоғалтты. Ұшақ тоқтады, жерге құлап, жарылып, Холланд пен оның ілесіндегі үш АҚШ Әскери-әуе күштерінің офицері қаза болды. Апат видеоға түсіріліп, әлемдік жаңалықтар арналарында көп рет көрсетілді. Таза жанармай құю бөлімі ретінде, топтың эскадрильялары Панама, Еуропа, Түркия және Оңтүстік-Батыс Азиядағы AMC-нің теңіздік жанармай құю күштерін үнемі күшейтіп, шабуыл және тасымалдау ұшақтарына әуеде жанармай құюды қамтамасыз етті. 1999 жылы қанат Косово соғысы (НАТО-ның "Одақтас күштер операциясы") аясында Ұлыбритания, Франция, Германия және Испаниядағы экспедициялық базаларға қызметкерлер мен ұшақтарды орналастырды. Сол жылы қанат Испаниядағы Морон әуе базасында 92-ші әуе экспедициялық қанат болып қайта құрылды, оған соғысқа қатысқан НАТО ұшақтарына отын беру міндеті жүктелді. 92-ші әуе экспедициялық қанат штабы ретінде қызмет етуден басқа (Францияда, Критте, Сицилияда және Испаниядағы бөлімшелерге қызмет көрсету), Морон 37 жанармай құю ұшағын (KC-135 және KC-10) және 800 қызметкерді қабылдады. 92-ші әуе экспедициялық қанат Вьетнам соғысынан бері ең ірі жанармай құю қанаты болды және Косово соғысы кезінде ең ірі жанармай құю базасы болып ерекшеленді. 2010 жылдардың ортасында қанаттың басшылығы ресми түрде қанаттың "1,6 миллиард долларлық құны бар 34 KC-135 R/T Stratotanker жанармай құю ұшағын және бүкіл әлемдік әскери миссияларды қолдау үшін 58 ұшқыштар экипажына ие екенін" мәлімдеді. Фэрчайлд Әскери-әуе күштері базасының иесі ретінде, қанат 1248 ғимаратты басқарды. Қанатта 2200-ден астам әскери қызметкер және 700-ден астам азаматтық қызметкер жұмыс істеді.

Ended B 52 alert duties in September 1992, and ended bombardment mission in 1994, with transfer from Air Combat Command to Air Mobility Command upon departure of last B 52H. On 24 June 1994, a B 52H practicing for an airshow crashed on the airfield while making an unauthorized, low altitude, steep turn. The aircraft exceeded 90 degrees of bank, entered a stall and impacted the ground killing all on board, including the squadron commander and chief of standardization evaluation. The pilot, Lt Col Arthur "Bud" Holland, maneuvered the bomber beyond its operational limits and lost control. The aircraft stalled, fell to the ground and exploded, killing Holland and the other three USAF officers aboard. The crash was captured on video and was shown repeatedly on news broadcasts throughout the world. As a purely air refueling unit, the group's squadrons routinely augmented AMC's overseas tanker task forces in Panama, Europe, Turkey, and Southwest Asia, providing aerial refueling to attack and transport aircraft. The wing deployed personnel and aircraft to expeditionary bases in the United Kingdom, France, Germany, and Spain as part of the Kosovo War (NATO "Operation Allied Force") in 1999. That year, the Wing became the 92d Air Expeditionary Wing at Morón Air Base in Spain, tasked with providing fuel to NATO aircraft involved in the war. In addition to serving as the HQ 92 AEW (serving units in France, Crete, Sicily and Spain), Morón hosted 37 tankers (KC 135 and KC 10) and 800 personnel. The 92 AEW became the largest tanker wing since the Vietnam War and held the distinction of being the largest tanker base during the Kosovo War. In the mid 2010s, wing staff officially stated that the wing 'operate[d] 34 KC 135 R/T Stratotanker refueling aircraft valued at $1.6 billion and 58 aircrews to support worldwide military missions. Serving as Fairchild Air Force Base host unit, the wing control[led] and 1,248 buildings. The wing employ[ed] over 2,200 active duty military, as well as over 700 civilian employees.'