Кіріспе
Жанна д'Арктың анасы Изабел Роме, сондай-ақ Изабелл де Вутон және Изабелл д'Арк (1377–1458) және Изобе Роме, Жанна д'Арктың анасы болды. Ол Вутон-Бас елді мекенінде өсті, кейін Жаку д'Аркқа үйленді. Олар Домремиге көшіп, онда шамамен 1,5 гектар жері бар шаруашылыққа ие болды. 1429 жылы қызының даңқты ерліктерінен кейін, сол жылдың желтоқсан айында Карл VII оларға дворяндық мәртебе берді. Изабел күйеуінің қайтысынан кейін 1440 жылы Орлеанға көшіп, қаладан зейнетақы алды. Ол папа Николай V-ге Жаннаны дінге қарсылық жасады деп айыптаған сот ісін қайта қарауды сұрады, содан кейін жетпістен асқан шағында Париждегі Нотр-Дам соборындағы апелляциялық сот отырысының ашылуында сөз сөйледі. Апелляциялық сот 1456 жылдың 7 шілдесінде Жаннаның үкімін күштен шығарды. Изабел екі жылдан кейін, шамамен Орлеан қаласының жанындағы Сандильонда қайтыс болды.
Isabelle Romée, also known as Isabelle de Vouthon and Isabelle d'Arc (1377–1458) and Ysabeau Romee, was the mother of Joan of Arc. She grew up in Vouthon Bas and later married Jacques d'Arc. The couple moved to Domrémy, where they owned a farm consisting of about of land. After their daughter's famous exploits in 1429, the family was granted noble status by Charles VII in December of that year. Isabelle moved to Orléans in 1440 after her husband's death and received a pension from the city. She petitioned Pope Nicholas V to reopen the court case that had convicted Joan of heresy, and then, in her seventies, addressed the opening session of the appellate trial at Notre Dame cathedral in Paris. The appeals court overturned Joan's conviction on 7 July 1456. Isabelle died two years later, probably at Sandillon near Orléans.
Өмірбаян
Изабел Роме Вотон-Бас ауылынан шыққан, Домремиге жақын жердегі ауыл, онда ол күйеуі Жак д’Аркпен бірге қоныстанды. Олардың шамамен жері мен қарапайым үйі болды. Изабел Роме өзінің тегін Римге жасаған қажырлы сапардан алған болуы мүмкін. 15 ғасырдың басында тегін алу кеңінен таралмаған, сондықтан әйел күйеуінен өзгеше тегімен танылуы мүмкін еді. Изабел Роме қызына діни, католиктік тәрбие берді және оған жүн илеу өнерін үйретті. Оның үш ұлы болды – Жакмен, Жан және Пьер, сондай-ақ Екатерина есімді қызы да болды, бірақ оның өмірі туралы көп мәлімет жоқ. Ол, жақын туыстары сияқты, 1429 жылдың 29 желтоқсанында патшалық жарлықпен абыройлы атаққа ие болды. Күйеуінің қайтысынан кейін 1440 жылы Орлеанға көшіп келді және қаладан зейнетақы алды. Изабел Роме өмірінің қалған бөлігін қызының атын қайта орнатуға арнады. Ол Папа Николай V-ге Жаннаны дінге қарсы деп айыптаған сот ісін қайта қарауды өтінді. 1449 жылы тергеу басталды. Францияның бас инквизиторы Жан Брегал 1452 жылдың мамыр айында бұл істі қолға алып, алғашқы тергеу жүргізді. 1455 жылдың 7 қарашасында, Папа Калликст III билікке келгеннен кейін, Изабел Парижге Киелі Тақтың делегациясын кездесу үшін барды. Ол жетпістен асқан болса да, жиын алдындағы әсерлі сөз сөйледі. Ол былай деп бастады: «Мен заңды некеде туған қызымды шомылдыру және мінездеме рәсімдерімен лайықты нығайттым, Құдайдан қорқып және Шіркеу дәстүрін құрметтеумен өсірдім», ал сөзін былай аяқтады: «Оның әділдігіне ешқандай көмек көрсетілмей, опасыздықпен, зорлықпен және заңсыздықпен сотталды, ешқандай құқықсыз оны кінәлі деп танып, қорқынышты және қылмысты түрде өртте өлімге кесті». Изабел денсаулығы нашар болғанға қарамастан, апелляциялық сот отырыстарының көп бөлігіне қатысты. Апелляциялық сот 1456 жылдың 7 шілдесінде үкімді жоққа шығарды. Изабел 1458 жылдың 28 қарашасында, шамасы Орлеанға жақын Сандильон ауылында қайтыс болды.