Кіріспе
Италиялық Рим католик шіркеуінің әулиесі, Монтевержин Вильгельмі, немесе Верчелли Вильгельмі (Гулиелмус) (1085 – 25 маусым 1142), сондай-ақ Вильгельм аббат деп те белгілі, католик шіркеуінде оқшауланған ғұрыпшы және Монтевержин қауымының, немесе "Вильгельмиттер" қауымының негізін қалаушы. Рим-католик шіркеуі оны қасиетті деп құрметтейді.
William of Montevergine, or William of Vercelli, (Gulielmus) (1085 – 25 June 1142), also known as William the Abbot, was a Catholic hermit and the founder of the Congregation of Monte Vergine, or "Williamites". He is venerated as a saint by the Roman Catholic Church.
Өмір
Ол 1085 жылы Солтүстік-Батыс Италиядағы Верчелли қаласындағы ақсүйек отбасында дүниеге келді және ата-анасы қайтыс болғаннан кейін туысы тәрбиеледі. Ол Сантьяго-де-Компостелаға қажылық сапар жасады. Компостелаға қажылық сапарында Вильгельм бір теміршіден денесін қоршап, азабын арттыратын темірден жасалған құрал жасауды өтінді және ол қажылық сапарының бойында оны киді. Италияға оралғаннан кейін ол Иерусалимге баруды ниеттенді, осы мақсатта Оңтүстік Италияға жетті, бірақ қарақшылар оны ұрып-соғып, тонап кетті. Вильям осы оқиғаны Оңтүстік Италияда қалып, Христиан дінін тарату үшін Құдайдың қалауы ретінде қарастырды. Осы себепті ол енді Иерусалимге бармауға және Оңтүстік Италияда, Нола мен Беневенто арасындағы Монте-Вержине тауының (сол кезде Монте-Вергильяна деп аталған) етегінде, жалғыз өмір сүруге шешім қабылдады. Онда ол көптеген ізбасарларын жинап, Монтеверджин монастырына негіз салды. Монтеверджинеде Вильгельм кереметтер жасағандығы айтылады. Сондықтан ол 1128 жылы Монтеверджинен кетіп, Кампания мен Базиликата арасындағы Сант-Анджело-дей-Ломбарди аумағындағы Голето жазығына қоныстанды, онда жаңа монастырлық өмір бастады – әйелдерден құрылған екі ереселді монастырь. Кейіннен ол осы ересеге сәйкес бірнеше басқа монастырларды да құрды, бірақ көбінесе Голетода қалды, тек Апулияға жасаған бірнеше сапардан басқа. Соңында ол 1142 жылдың 25 маусымында Голетода қайтыс болды. Оның денесі Неаполь королі Джоакино Мураттың бұйрығымен 1807 жылдың 2 қыркүйегінде Монтеверджинеге көшірілгенге дейін Голетода жерленді. Оның кейбір қасиетті деректері басқа соборларда (Беневенто) және итальян шіркеулерінде де сақталған. Католик дәстүрі бойынша, Вильям өзінің жақын арада болатын өлімін «ерекше аян арқылы» болжаған. Қалған кейінгі дереккөздерде оның өмірі туралы бұрмаланған, тіпті ойдан шығарылған мәліметтер бар, сондықтан олар сенімді емес, бірақ міндетті түрде жалған емес, себебі бастапқы дереккөздер жоғалуы мүмкін.
Қасқырдың кереметі
Барлық дереккөздерге сәйкес, оның ішінде ең көне дереккөзге – Legenda de vita et obitu sancti Guilielmi Confessoris et heremitae – барлығы католицизмге жақын, ол көптеген кереметтер жасаған. Ең белгілі кереметі – "Қасқыр кереметі" (1591) және ол әлі де танымал. Осы себепті, ол көбінесе "үйретілген" қасқырмен бірге бейнеленеді, тіпті Монтевержине монастырында да. Бір күні қасқыр әулие есектің сүйреу және басқа жұмыстарда қолданылуын көріп, оны өлтірді. Әулие сосын қасқырға қарап, есек бұрын атқарған барлық жұмысты өзі атқаруын бұйырды. Деректерге сәйкес, жабайы аң бағынышты болды, ал әулиемен кездескен адамдар мұндай тыныш қасқырды көріп таң қалды.
Король Роджер ІІ сарайында
Хагиограф Томмазо Косто (1591) Сицилия королі Роже II Монтеверджиннің Вильгельмы туралы естігенін және онымен кездесуге ниеттенгенін жазды. Ол кезде патша Салернода тұрған екен. Деректерге сәйкес, патшаға барып тұрғанда, бір әйел Вильгельм Монтеверджиннің имандылығын сынап көргісі келді. Патшамен сөз байласып, Вильгельмнің төсегіне кіруге тырысты, бірақ ол төсегіне ыстық көмірлер салып, өзі сонда жатып, әйелді де солай істеуге шақырды. Содан кейін әйел өкініп, діни өмірге бет бұрды. Кейіннен жазылған дереккөздерде бұл әйелдің аты Агнес екені, сонымен қатар, ол Мәсіх жолына келгеннен кейін Венесада монастырь салып, басқа әйелдермен бірге дін қызметін атқарғаны айтылады, және оны "Венесалық Әзіз Агнес" деп атаған.