Томас Маккарти Феннелл: Ирландиялық саяси тұтқынның Батыс Австралиядағы тағдыры
Thomas McCarthy Fennell
Томас Маккарти Феннелл – ирландтық фениан, Австралияға жер аударылған. 1867 ж. Ирландия Республикасы атынан қару талап етуге қатысқан. Фениан қозғалысы тарихы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Томас Маккарти Феннелл (22 желтоқсан 1841 – 23 ақпан 1914) – Батыс Австралияға қылмыскер ретінде жер аударылған фениандық саяси тұтқын. 1841 жылы Ирландияның Клэр графтығында дүниеге келген Феннелл, Ұлы ашаршылық басталғанда бар болғаны төрт жаста болған. Дегенмен, ол жақсы білім алды, католик мектебінде немесе ұлттық мектепте оқыды және үйде ирланд тілінде сөйлеуді үйренді.
Thomas McCarthy Fennell (22 December 1841 – 23 February 1914) was a Fenian political prisoner transported as a convict to Western Australia. Born in County Clare, Ireland in 1841, Fennell was just four years old when the Great Famine struck. Nonetheless he received a good education, attending either a Catholic school or a national school, and he learned to speak Irish at home.
Фениандар
1863 жылы Феннелл Клэр округінен шақырылған алғашқы фениандардың бірі болды; ол кейін фениан көтерілісіне дайындалу үшін ерлер тобын тартуға және ұйымдастыруға көмектесті. 1867 жылдың 5 наурызында алты фениан Кильбаха жағалау күзет станциясына кіріп, "Ирландия Республикасының атынан" станцияның қару-жарағын талап етті. Соңынан қақтығыс болды, және Феннеллге жамбасы мен кілегейінен атылды. Топ шегініп, Феннеллге жарақаты емделді. Ол үш күннен кейін тұтқындалды. Клэрдегі сотта опасыздық қылған деп айыпталып, 1867 жылдың 15 шілдесінде кінәлі деп танылып, он жылға қатаң еңбекке кесілді. Алғашқыда ол саяси тұтқындарды қабылдайтын Маунтджой түрмесіне қамалды; кейін Портленд түрмесіне ауыстырылды. 1867 жылдың қазан айында ол Батыс Австралияға бағытталған "Хугумонт" атты сотталушылар кемесіне мінгізілді. "Хугумонт" 1867 жылдың 12 қазанында Портлендтен шығып, 1868 жылдың 9 қаңтарында Батыс Австралияның Фримантл қаласына жетті. Бұл Австралияға тұтқындарды тасымалдаған соңғы кеме болды.
In 1863, Fennell became one of the first Fenians recruited from County Clare; he then helped recruit and organize a group of men in preparation for the Fenian Rising. On 5 March 1867, six Fenians men entered the Kilbaha coastguard station, and demanded the station's arms "in the name of the Irish Republic". A scuffle ensued, and Fennell was shot through the hip and testicle. The group retreated, and Fennell was treated for his injuries. He was arrested three days later. Tried for treason in the Clare Assizes, on 15 July 1867 he was found guilty and sentenced to ten years' penal labour. Initially he was lodged at Mountjoy Prison, a clearinghouse for political prisoners; later he was transferred to Portland prison. In October 1867, he was put on board the Hougoumont, a convict ship bound for Western Australia. The Hougoumont departed from Portland on 12 October 1867 and arrived at Fremantle, Western Australia on 9 January 1868. It was the last convict ship to transport prisoners to Australia.
Кешіріңіз .
Феннелл 1871 жылдың наурызына дейін Батыс Австралияның түрме жүйесінде болды, ол Уильям Эварт Гладстонның өткен желтоқсанда жариялаған Патшалық кешірімі бойынша шартты кешірім алды. Ұлыбританияға қайтуға тыйым салынған Феннелл 1871 жылдың мамырында Жаңа Зеландияға аттанды. Жаңа Зеландияда бұрынғы қылмыскерлердің көшіп келуіне шектеулер болғандықтан, ол келген бойда тұтқындалып, Жаңа Оңтүстік Уэльске депортацияланды. Жаңа Оңтүстік Уэльсте де ұқсас заңдар болды, бірақ оны тұтқындамады, себебі ол АҚШ-қа көшіп кету ниетін білдірген. Ол "Сити оф Мелбурн" кемесімен Сан-Францискоға жол тартты. 1872 жылы Коннектикут штатына барды. Сол жерде Джон Девой оған Батыс Австралияның түрме жүйесінде әлі де отырған әскери фениандарды құтқару жоспарлары туралы айтты. Феннеллдің ұсынысы ақырында "Каталпа" құтқару операциясында іске асырылды. Девой және басқа ирланд-американдықтар Феннеллдің бастапқы идеясын мойындағанмен, Феннелл өзі бұл идеяның "Австралиядағы есімдерін атауға болмайтын екі джентльменнен және қазір осы елдің батысындағы дін қызметкерінен" келгенін мәлімдеді. 1874 жылы Феннелл Маргарет Коллинсқа үйленді және олар Нью-Йорк штатындағы Эльмираға көшіп кетті. Феннелл "Коммерциялық қонақ үйдің" иесі ретінде танылды, сонымен қатар Cunard Line компаниясының жергілікті өкілі болып жұмыс істеді. Одан бөлек, ол қалалық саябақ комиссары және Эльмираның алғашқы қоғамдық жұмыстар басқарушысы лауазымдарын атқарды. Феннелл түрлі ирландтық мақсаттарға, соның ішінде Манчестер шейіттеріне арналған Килруш ескерткішіне қаражат жинауға белсенді қатысты. Феннеллдің тұңғыш ұлы Томас Фрэнсис Феннелл 1904-1908 жылдары Пенсильвания штатының футбол командасының бас жаттықтырушысы болды.
Fennell remained in the Western Australian penal system until March 1871, when he received a conditional pardon under a Royal Clemency announced by William Ewart Gladstone the previous December. Banned from returning to the United Kingdom, Fennell sailed for New Zealand in May 1871. On arrival, he was immediately arrested and deported to New South Wales, as New Zealand had laws restricting immigration of ex convicts. New South Wales had similar laws, but did not arrest him, presumably because he made known his intention of emigrating to the United States. He sailed for San Francisco on board the City of Melbourne. In 1872 he went to Connecticut. While there, he was approached by John Devoy about plans to rescue the military Fenians still in Western Australia's penal system. Fennell's suggestion was ultimately implemented in the Catalpa rescue. Although Devoy and the other Irish Americans always credited Fennell with the original idea, Fennell himself claimed that the idea came from "two gentlemen in Australia whose names it would not be well to mention, and a Rev'd gentleman now out west in this country". In 1874, Fennell married Margaret Collins, and they moved to Elmira, New York. Fennell established himself as the operator of the Commercial Hotel and also served as the local agent for the Cunard Line. Additionally, he held positions as a city park commissioner and Elmira's first Superintendent of Public Works. Fennell actively contributed to fundraising efforts for various Irish causes, including the Kilrush monument dedicated to the Manchester Martyrs. Fennell's first son, Thomas Francis Fennell was the head football coach at Penn State from 1904 to 1908.
Өлім
Феннелл 1914 жылдың 23 ақпанында қысқа аурудан кейін дүние салды. Ол әйелі және үш баласымен қалды.
Fennell died on 23 February 1914 after a brief illness. He was survived by his wife and three children.