Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Мексикалық суретші (1920–2006)
Mexican artist (1920–2006)
Хуан Сориано (шын аты Хуан Франсиско Родригес Монтойя; 18 тамыз 1920 – 10 ақпан 2006) – мексикалық суретші, кескіндемеші, мүсінші және театр өнеріндегі еңбектерімен танымал. Ол өте ерте жасынан-ақ дарынды бала ретінде көзге түсіп, оның туралы көптеген жазушылар шығармалар жазған. Ол Америка Құрама Штаттары мен Еуропаның қатар-қатар Мексикадағы Музео де Арт Модерно және Паласио де Беллас Артес сияқты маңызды орындарында көрмелер өткізді. Оның монументальді мүсіндерін Мексиканың түрлі аймақтарында және Еуропада да кездестіруге болады. Оның еңбектері үшін Мексиканың Ұлттық өнер сыйлығымен, «Chevalier des Arts et Lettres» орденімен және Францияның Құрмет Легионының мүшесі атағымен марапатталды.
Juan Soriano (born Juan Francisco Rodríguez Montoya; August 18, 1920 – February 10, 2006) was a Mexican artist known for his paintings, sculptures and theater work. He was a child prodigy whose career began early as did his fame with various writers authoring works about him. He exhibited in the United States and Europe as well as major venues in Mexico such as the Museo de Arte Moderno and the Palacio de Bellas Artes. His monumental sculptures can be found in various parts of Mexico and in Europe as well. Recognitions of his work include Mexico's National Art Prize, the Chevalier des Arts et Lettres and membership in France's Legion of Honour.
Өмір
Сориано Гвадалахарада Хуан Франсиско Родригес Монтойя болып дүниеге келді. Әкесі Рафаэль Родригес Сориано, анасы Амалия Монтойя Наварро болған. Бала кезінен бастап ол өзін Хуан Сориано деп атай бастады, анасының әкесінің тегін артық көрді. Ол өзінің туған отбасын «ерекше» деп сипаттады.
Soriano was born Juan Francisco Rodríguez Montoya in Guadalajara to Rafael Rodríguez Soriano and Amalia Montoya Navarro. Starting in childhood he began to call himself Juan Soriano, preferring the maternal surname of his father. He described his family of origin as “eccentric.”
Ол дарынды бала болды, 1933 жылы әпкесі оны суретші Альфонсо Мишель Мартинеске таныстырды, ол оған экспрессионизм және нео-барокко сурет салудың қазіргі стильдерін үйретті. Содан кейін Гвадалахарадағы «Эволюция» студиясында Франсиско Родригес «Каркалладан» оқыды, онда Рауль Ангиано мен Хесус Герреро Гальван да білім алды. Осы кезде ол Хесус Рейес Феррейраның үйіне және бизнесіне жиі баратын. Рейес оған өзінің шеберханасында сәнді орама қағазы жасау жұмысын тапсырды, бірақ Сориано бұл жұмыс қиын болғанын сезді. Дегенмен, осы уақыт оған Луис Барраган және Роберто Монтенегро сияқты өнерпаздармен танысуға, кітаптар мен журналдардағы еуропалық өнерді көруге және Рейес жинаған Хосе Мария Эстраданың портреттерін табуға мүмкіндік берді. Сориано алғашқы рет мұражайға барып, Хосе Васкончелос редакциялаған классикалық кітаптарды оқи бастады. Оның алғашқы көрмесі оған Хосе Чавес Морадо, Лола Альварес Браво және Мария Изкьердо сияқты суретшілермен танысуға көмектесті, олар оны 1935 жылы он бес жасында, қарындасы Мартамен бірге Мехико қаласына көшіп баруға ынталандырды. Хуан Сориано 2006 жылы 85 жасында Мексика қаласындағы Сальвадор Зубиран атындағы Ұлттық тамақтану институтында көптеген аурулар салдарынан қайтыс болды. Суретші өмірінде және қайтыс болғаннан кейін өнері мен еңбегі үшін көптеген сыйлықтар мен наградалар алды. 1950 жылы ол «Salón de Invierno» көрмесінде бірінші орынды жеңіп алды, ал 1957 жылы Халиско штатының үкіметінен Хосе Клементе Ороско сыйлығын алды. 1963 жылы Мехикодағы Хуан Хосе Арреола атындағы «Casa del Lago» театрдағы жұмыстарына арналған ретроспективалық көрме өткізді. 1976 жылы Францияның Кань-сюр-Мер қаласында өткен VII Халықаралық сурет фестивалінде жүлде алды. 1984 жылы «Instituto Cultural Cabañas» институтының «Алтын медалімен» марапатталды.
He was a child prodigy, and in 1933, his sister introduced him to painter Alfonso Michel Martínez who taught him current modes of Expressionist and neo Baroque painting. He then studied under Francisco Rodríguez “Caracalla” at the Evolución Studio in Guadalajara, which also trained Raúl Anguiano and Jesús Guerrero Galván. At this time he was also a regular visitor to the home and business of Jesús Reyes Ferreira. Reyes gave him work in his shop to make decorated wrapping paper as he did but Soriano found the work difficult. However, the time here allowed him to meet creators such as Luis Barragán and Roberto Montenegro, experience European art in books and magazines and discover portraits by José María Estrada, which Reyes collected. Soriano also went to his first museum and began to read classic books edited by José Vasconcelos. His first exhibition of his work allowed him to meet artists such as José Chávez Morado, Lola Álvarez Bravo and María Izquierdo, who encouraged him to move to Mexico City, which he did in 1935 at the age of fifteen, along with his sister Martha. Juan Soriano died in 2006 at the age of 85 at the Instituto Nacional de Nutrición Salvador Zubirán in Mexico City from multiple causes. The artist has received numerous awards and other recognitions for his art and career during his lifetime and posthumously. In 1950 he received the first prize at the Salón de Invierno, and in 1957 he received the José Clemente Orozco Award from the government of Jalisco. In 1963 the Casa del Lago Juan José Arreola in Mexico City held a tribute and retrospective of his theater work. In 1976, he received an award from the VII International Painting Festival in Cagnes sur Mer, France. In 1984 he received the Gold Medal from the Instituto Cultural Cabañas .
Өнер
Мексикалық мурализм қозғалысының екінші толқынының бір бөлігі саналатын Сорианоның туындыларына сурет салу, мүсін жасау, керамика, графика, иллюстрациялар, гобелендер, сондай-ақ Эжен Ионеско, Педро Кальдерон де ла Барка, Франсиско де Кеведо, Хуан Ибаньес және тағы басқалардың туындылары үшін костюмдер мен декорациялар жасау кіреді. Оның еңбектерін Октавио Паз, Карлос Пеллисер және Елена Понатовска сияқты көптеген жазушылар жоғары бағалаған, ал өнер сыншысы Луис Кардоса и Арагон оны «күлкіші, көрнекті ойлардың суретшісі» деп атады. MMAC – архитектор Хавьер Санчес Коррал басқаратын JSa Arquitectura компаниясының жобасы. Оның орналасқан жері Куэрнаваканың 1500 жылдық тарихы бар ерекше қаласы Аматитланды Куэрнаваканың тарихи орталығымен байланыстырып, қалалық өмірді жаңарып етіп көрсетеді. Бұл Морелос штатындағы ең ірі көрме алаңы болып табылады, ол уақытша көрмелерге арналған екі галереядан – Орталық галерея мен Кубтан, сондай-ақ көп салалы Ашық форумнан тұрады. Мұражайда кітапхана, мүсіндік бақ және қоғамдық бағдарламаларға арналған шеберханалар бар. Мұражай 300 миллион песоға салынды және Сорианоның 1200-ге жуық туындысын, оның ішінде мүсіндерін, суреттерін, сызбаларын және фотосуреттерін қамтиды. Мұражай ашылуына байланысты даулар туды. Ол ашылмас бұрын, Coordinadora Morelense de Movimientos Ciudadanos (Морелос штатының азаматтық қозғалыстарының үйлестірушісі) атты ұйым жобалық құны 195 миллион песодан 300 миллион песоға дейін өскенін мәлімдеп, сотқа шағымданып, талап қойды. Сонымен қатар, мұражай батыс аймағынан шыққан суретшінің туындыларын басымдықпен көрсетуге бағытталғандығын, ал жергілікті суретшілерді назардан тыс қалдырғандығын айтты. Мұражай ашылғаннан кейін жергілікті өнер қауымының өкілдері жаңа губернатордың мұражайға куратор таңдауы саяси себептерге (ол бұрынғыда жергілікті жануарларды бақылау қызметкері болған) негізделгенін, біліктілікке емес, айтты.
Classified as part of the second wave of the Mexican muralism movement, Soriano's work include painting, sculpture, ceramics, graphic works, illustrations, tapestries and set and costume design for works such as those by Eugène Ionesco, Pedro Calderón de la Barca, Francisco de Quevedo, Juan Ibáñez and others. His work was highly prized by various writers including Octavio Paz, Carlos Pellicer and Elena Ponatowska, with art critic Luis Cardoza y Aragón quoted as saying he was “a poet, profound painter of visual parables.” The MMAC is a project by JSa Arquitectura led by the architect Javier Sánchez Corral. Its location links Amatitlán, an emblematic town of Cuernavaca whose origins date back 1500 years, to the Historic Center of Cuernavaca, enriching the urban experience. It is the largest exhibition space in the state of Morelos, distributed in two galleries for temporary exhibitions: Central Gallery and Cube, in addition to an Open Forum, a multidisciplinary space. The museum includes a library, a sculptural garden, and workshops for public programs. The museum covers and was built at a cost of MXN $300 million It houses 1,200 works by Soriano, including sculptures, paintings, drawing, and photographs. The museum has not been without controversy. Before it opened, a group called Coordinadora Morelense de Movimientos Ciudadanos (Morelense Coordinator of Citizen Movements) sued, claiming the projected cost of $195,000,000 pesos had increased to $300 million pesos. Also, they complained because the museum is designed to highlight the work of an artist from the western part of the country while ignoring local artists. Then after the museum opened, members of the local artistic community complained that the new governor's choice of curator for the museum was based on politics (she had been the local animal control officer) rather than on qualifications.