Кіріспе

1937 жылы Марк Сандричтің түсірген "Француз балетінен сабақ" және басқа да көркем шығармалары галоп стилінде жазылған. "Репетиция фрагменттері": Фильмнің негізгі би тұжырымын ынталандыруға тырысатын қысқаша сегментте Астер "балет техникасын осы басқа көңіл-күйдің жылылығы мен құмарлығымен" біріктіру идеясын екі балет секіруін орындау арқылы көрсетеді, екіншісі шүмектейді. "Румба сериясы": Астер Джинджер Роджерс пен Пит Теодордың қысқа оркестрлік румба биін көрсететін флип-китапты қарайды, оны Гермес Пан хореографиялаған; бұл Роджерстің Астерсіз серіктес бидегі он фильмдік мюзиклдер сериясындағы жалғыз биі. Гершвиннің музыкасындағы күрделену мен хроматизм осы реттіліктегі музыка мен Гершвиннің бес жыл бұрын жазылған Кубалық увертюрадағы румбадағы ертедегі әрекеті арасында байқалады. Камералық оркестр үшін жазылған. "(I've Got) Beginner's Luck": Астердің номерді репетициялауы таяқпен қысқаша комикалық соломен аяқталады, бірақ жазба ілініп қалғанда тоқтатылады. "Қызыл шарлар вальсі" вальс-жой стилінде жазылған. "Slap That Bass": Астер өз заманы үшін ерекше, аралас нәсілді музыканттар тобын кездестіреді, олар кемедегі машина бөлмесінде, арт-деко стиліндегі таза бөлмеде джем сессиясын өткізеді. Дадли Дикерсон әннің бірінші шумағын орындайды, содан кейін хорын Астер қабылдайды. Келесі виртуоздық соло - бұл суреттегі алғашқы маңызды музыкалық нөмір, және оны "Follow the Fleet" (1936) фильміндегі "I'd Rather Lead A Band" солосының жалғасы ретінде қарастыруға болады, ол да кемеде өтті. Бұл жолы негізінен сызықтық хореографияға вертикальді элемент қосылды, балет позицияларына кейбір сыни сілтемелер жасалды, ал ортаңғы бөлімде музыкалық сүйемелдеусіз, бірақ қазір ырғақты қозғалтқыш шуларымен қиялға негізделген. Джордж Гершвиннің осы номерді репетициялаған Астердің түсті үй фильміндегі бейнесі тек 1990 жылдары ғана ашылды. "Долғалар биі": баркаролль стилінде жазылған. "Итті серуендету": Бұл 1960 жылы "Променад" ретінде Астер мен Роджерстің екі пантомималық ретімен бірге жарияланды. Бұл - Хоктор балетінен басқа, концерттік залда орындауға арналған тұжырымдаманың осы уақытқа дейін жарияланған жалғыз бөлігі. Камералық оркестр үшін жазылған. (Фильмде естілген "Итті серуендету" сериясының бәрі жарияланған саундтректе жоқ, сахнаның соңында тақырыптар бір-бірінен кейін (музыка) ауысады.) "Beginner's Luck" (әні): Астер бұл әнді күмәнданатын Роджерске орындайды, оның күмәні жабылу кезінде үрген иттердің тобымен күшейеді. "Graceful and Elegant": Гершвин жазған тағы бір вальс, бұл pas de deux стилінде жазылған (балеттегі екі pas de deux-ның біріншісі). "Олар бәрі күлді (Кристофер Колумбқа)": Джинджер Роджерс Гершвиннің қазір классикалық әнінің кіріспесін орындайды, содан кейін Астер балет пародиясымен басталатын күлкілі би дуэтіне қосылады: Астер орыс акцентімен Роджерсті "твистке" шақырады, бірақ ол жауап бермегеннен кейін жұп таспаға оралады. "Let's Call the Whole Thing Off": Айра Гершвиннің әйгілі ән мәтініндегі әзілдің пайда болуы белгісіз: Айра бұл идея оған 1926 жылы келді және пайдаланылмаған болып қалды деп мәлімдейді. Астер мен Роджерс Central Park-тағы коньки тебу алаңында роликтермен бірге комикалық биге кіріспес бұрын, осы жылдам қадамның баламалы өлеңдерін айтады. Астер дөңгелек пішінді алаңды пайдаланып, "оомпа трот" түрін енгізеді, ол және оның қарындасы Адель водевильде танымал болды. Балетке тағы бір сын ретінде, жұп шөпке құлаудан бұрын арабескелік позаға ие болады. "They Can't Take That Away from Me": Гершвиндердің танымал фокстроты, сүйіспеншіліктің тыныш, ностальгиялық мәлімдемесі; олардың ең тұрақты туындыларының бірі және Джорджның жеке сүйіктілерінің бірі - Астер ұсынады. "The Way You Look Tonight" сияқты "Swing Time" (1936) фильмінде де әнді фильмнің би финалында қайталау туралы шешім қабылданды. Джордж Гершвин бұл туралы "Олар сөзбе-сөз бір-екі әнді ешқандай плагинсіз тастайды" деп жазды. Астер мен Роджерс өз өмірлерінде жеке-жеке айтылғандай, ән олардың сүйікті жеке әндерінің бірі болды, және олар оны 1949 жылы "Бродвейдің Барклилері" үшін құтқарып қалды, Роджерспен соңғы кездесуі, романтикалық серіктестік биіндегі ең танымал эсселерінің бірі болды, және бұл Астердің алдыңғы фильмде орындаған әнін қайталауға рұқсат берген жалғыз оқиға болды. Джордж Гершвин фильмнің түсірілімінен екі ай өткен соң қайтыс болды, ал ол 1937 жылғы "Оскар" сыйлығында осы ән үшін "Үздік түпнұсқалық ән" номинациясына ақтық марапатталды. "Хоктордың балеті": Фильмнің үлкен өндіріс нөмірі әйел хоры мен балет солисі Гарриет Хоктордың балетімен басталады, оның ерекшелігі - балеттегі шеберлікпен орындалған эллипстік артқы иілу. Астер жақындасады және жұп "They Can't Take That Away From Me" әнінің қайталануына дуэт орындайды. Бұл нөмір тікелей келесіге өтеді: "Shall We Dance/ Финал және Кода": Астер мен әйел хоры үшін, әрқайсысы Джинджер маскасын киген қысқаша репетициядан кейін, ол кетеді және Хоктор оның артқы иілу репетициясының екі вариациясын орындайды. Астер енді цилиндр, ақ галстук және фрақта қайта оралады және атау әнін орындайды; көрермендерін "соққан ұзақ бетіңді тастауға/кел, көңіл көтеруге/неге көңілсіздікке берілуге" шақырады, содан кейін жандағы жарты минуттық таспа солосын орындайды. Балет сахналарына сілтеме жасайтын басқа музыкалық мотивтер де енгізілген. Соңында, хормен араласу үшін маска киген Джинджер сахнаға келеді, содан кейін Астер оның маскасын шешеді және олар қысқа финалдық дуэт билейді. Бұл репетиция 1999 жылғы "Simply Irresistible" романтикалық комедиясында көрсетілген.

Өндіріс

Фильм идеясы студияның Ричард Роджерс пен Лоренц Харттың 1936 жылғы Бродвейдегі «On Your Toes» хитімен құрған табысты формуласын пайдалану ниетінен туындады. RKO үшін үлкен жетістікке ие болып, Пандро Берман Гершвиндерді – Джордж Гершвин, симфониялық музыканы жазған, және Ира Гершвин, ән сөздерін жазған – осы мюзиклдің музыкасын жазуға шақырды, бұл олардың 1931 жылғы «Delicious» фильмінен кейінгі екінші Голливуд мюзиклі болды. Фильм – Астер мен Роджерстің ең қымбат жобасы – сапалы комедия шеберлерінің, Ван Нест Полглаздың жетекшілігімен Каролл Кларк жасаған әсем декорацияларының және Гершвиннің үш классикалық әнін ұсынатын мәңгілік музыкасының арқасында жоғары бағаланады. Астер Гершвиндерге жат емес еді, ол әпкесі Адельмен бірге екі Гершвиннің Бродвей шоуларында бас рөлде ойнады: 1924 жылғы «Lady Be Good!» және 1927 жылғы «Funny Face». Джордж Гершвин де 1926 жылы олардың бірнеше жазбасын фортепианода сүйемелдеді. Роджерс алғаш рет 1930 жылы Гершвиндердің «Girl Crazy» сахналық мюзиклінде ойнағанда Голливудтың назарына ілікті. «Shall We Dance» атауы Гершвиндердің досы Винсенте Миннеллидің ұсынысымен берілді. Миннелли бастапқыда «Shall We Dance?» дегенді, сұрақ белгісімен бірге ұсынған, бірақ ол кейін жоғалып кетті. Паромда 1936 жылғы Packard Twelve Coupe Roadster машинасы қолданылды.

Сақталу жағдайы

2013 жылдың 22 қыркүйегінде «Shall We Dance» толық оркестрлік партитурасының музыкатанулық сындық басылымы жарық көретіні хабарланды. Гершвин отбасы Конгресс кітапханасы және Мичиган университетімен бірлесіп, Гершвиннің нағыз ниетін көрсететін ноталарды көпшілікке қолжетімді ету үшін жұмыс істеп жатыр. Гершвиннің барлық жобасын аяқтауға 30-40 жылға дейін уақыт кетпесi мүмкiн, ал «Shall We Dance» қашан жарық көретіні әлі белгісіз. «Хоктордың балеті» және «Итті серуендету» бөлімдерінен басқа, бұл партитура алғаш рет жарияланбақ.

Танымал мәдениетте

2019 жылғы психологиялық триллер «Джокер» фильмінде Артур Флек бір көріністе телевизорында ойнап тұрған «Slap That Bass» әуенімен билейді.