Томас Макдоно: Америкалық теңізші офицерінің өмірі мен ерліктері

Кіріспе

Ирланд-американдық теңіз офицері (1783–1825)

Томас Макдонау, кіші (31 желтоқсан, 1783 – 10 қараша, 1825) – 19 ғасырдың басындағы ирланд-американдық теңіз офицері, алғашқы Барбарий соғысы мен 1812 жылғы соғыстағы рөлімен танымал. Ол революциялық офицер Томас Макдонау ағаның ұлы, ол Делавэр штатының Миддлтаун қаласының жанында тұрған. Ол он бауырдың отбасында алтыншы бала болып дүниеге келді және ауылда өсті. Ол ерте жасында теңіз қызметіне қабылданды және он алты жасында мичмандыққа тағайындалды. Триполиде Стивен Декатурмен бірге қызмет еткен ол, Коммодор Преблдің басшылығымен Бірінші Барбарий соғысында қызмет еткен АҚШ теңіз офицерлерінің таңдаулы тобы – «Преблдің жігіттері» құрамына кірді. Макдонау 1812 жылғы соғыста аты шықты, ол америкалық теңіз күштеріне Шамплейн көліндегі шайқаста британдық теңіз күштерін жеңуге қолдау көрсетті, бұл Платсбург шайқасының бір бөлігі болды және соғысты аяқтауға көмектесті.

Ерте өмір

Майор Томас Макдонау аға, капитан Томас Макдонаудың әкесі, Делавэр штатының Нью-Касл округіндегі "Трап" (кейде "Трапп" деп те жазылады) деп аталатын шаруашылықта тұрды. Ол осы жерде заманауи білім алды, бірақ ол қандай да бір ресми мектепке барған-жоқпы, әлде отбасы мүшелері немесе жеке оқытушыдан білім алған-жоқпы, әлі де белгісіз. Ол Континенталдық армияның майоры болған. Макдонаудың әкесінің әкесі, сонымен қатар Томас Макдонау аталған, Ирландияда, Дублинге жақын орналасқан Салмон Лип аймағында тұрған. Ол протестант дінін ұстанған, ал келесі буындар АҚШ-тағы Епископальдық шіркеумен байланысты болды. Томас Макдонау кіші Одесса қаласының жанындағы шағын елді мекенде дүниеге келді, кейін ол оның құрметіне Делавэр штатындағы Макдонау деп аталды. 1799 жылы Франциямен болған Квази соғысында француз кемесімен теңіз шайқасында аяғын жоғалтқан ағасы Джеймстің оралуымен ол Миддлтаунда кеңсе қызметкері болып жұмыс істеді. Одан кейін Макдонау Делавэр штатының сенаторы Латимердің көмегімен АҚШ Әскери-теңіз күштеріне қабылдану туралы өтініш берді. Макдонау бойы ұзын, қадірлі, әскери қызметке өте лайықты, әмір беруге бейім мінезді адам еді. Ол, ата-анасы мен туыстары сияқты, Епископальдық дінді ұстанатын, дінге берілген адам болды. Ол жеке және әскери өмірінде берік қағидаларға адал болды. Теңіз күштеріне қосылар алдында Томас кіші, себептері белгісіз, өзінің тегінің жазылуын "Макдонау" деп өзгертті. 1800 жылдың 27 мамырында он алты жасында Макдонау рұқсат алып, 24 зеңбірекке ие "Ганг" кемесінде мичман болып қызмет етті, ол сауда кемесінен ауыстырылған корвет класындағы кеме болды және соғыс кемесі ретінде жабдықталды. Капитан Джон Муллонидің басшылығымен "Ганг" Батыс Үндістанға жол тартты. Онда мамыр мен қыркүйек аралығында үш француз сауда кемесін басып алды. 1801 жылдың 20 қазанында АҚШ пен Франция арасындағы жаулық аяқталғаннан кейін Макдонау 38 зеңбірекке ие "Констелляция" фрегатына тағайындалды. Александр Мюррей басқарған "Констелляция" Жерорта теңізіндегі миссиясын бастауға дайындалып жатты. "Констелляция" кемесінде қызмет еткенде ол Мюррейден теңізшілік, навигация, артиллерия және басқа да теңіз ғылымдары бойынша жан-жақты білім алды, бұл оның кіші офицер ретіндегі қызметін жақсартуға көмектесті.

Major Thomas Macdonough Senior, Captain Thomas Macdonough's father, lived at a farm referred to as "The Trap" (also spelled 'Trapp'), in the county of New Castle, Delaware. He received a contemporary education here but it remains uncertain if he attended any sort of formal schools or was taught by family members or a tutor. He was a major in the Continental Army. Macdonough's great grandfather, also named Thomas Macdonough, lived in Ireland in the Salmon Leap district not far from Dublin. He was of the Protestant faith and succeeding generations were connected with the Episcopal Church in the United States,

Thomas Macdonough Jr. was born in a small town near Odessa, which later was named MacDonough, Delaware, in his honor. He was employed in Middletown as a clerk upon the return of his brother James, who lost a leg in a naval battle with a French vessel in 1799 during the Quasi War with France. Shortly after, Macdonough requested a commission with the United States Navy with the assistance of Senator Latimer from the state of Delaware. Macdonough was a tall, dignified man with a commanding character which suited him well for military service. He was a devoutly religious man of Episcopal faith, as were his parents and greater family. He was known to adhere to a set of steadfast principles in his personal and military life. Before joining the Navy, Thomas, Jr., for unknown reasons, changed the spelling of his last name from "McDonough" to "Macdonough. On May 27, 1800, at the age of sixteen, Macdonough secured a warrant and served as a midshipman aboard the 24 gun Ganges, a corvette class ship, converted over from a merchantman vessel and outfitted as a man of war. Under the command of Captain John Mullowny, Ganges then set sail for the West Indies. During operations there she captured three French merchant ships between May and September. When hostilities between the United States and France had finally ended the following year on October 20, 1801, Macdonough was assigned to Constellation, a 38 gun frigate. Commanded by Alexander Murray, Constellation was about to embark on its mission in the Mediterranean sea. While serving aboard Constellation he received a thorough education from Murray in seamanship, navigation, gunnery, and other nautical sciences towards improving his service as a junior officer.

Бірінші варвар соғысы

1802 жылдың қаңтар айында «Констелляция» кемесімен Макдонаф Бірінші Барбария соғысы кезінде Триполиге қарсы теңіз операцияларында өзгеше көзге түсті. Бұл кемеде оның інісі Джеймс бірнеше жыл бұрын қызмет өткен еді. 1803 жылы Әскери-теңіз министрі Роберт Смит Макдонафты Уильям Бэйнбридж басқаратын 38 зеңбірекке ие «Филадельфия» фрегатында қызмет етуге таңдады. 1803 жылдың 26 тамызында марокколық «Мирбока» кемесін басып алғанда Макдонаф осы кемеде болды. «Филадельфия» жағаға тіреліп, Триполиліктерге түскенге дейін, Макдонаф демалысқа жағаға шыққан еді. 31 қазанда ол лейтенант Стивен Декатурдың басқаруындағы 12 зеңбірекке ие «Энтерпрайз» шлюпына ауыстырылды. Макдонаф Декатурдың Триполи портына жасаған сәтті шабуылына ерікті түрде қатысты. 1804 жылдың 6 ақпанында олар «Филадельфияны» өртеп, жойды. «Филадельфияда» қызмет өткендіктен, Макдонафтың бұл операциядағы рөлі аса маңызды болды. Батылдығы үшін ол лейтенант міндетін атқарушы болып тағайындалды. Макдонаф Декатурдың оның ағасы Джеймс Декатурды өлтірген қылмыскерді іздеуіне де қатысты. Ол адам Триполилік кемеге шабуыл жасағанда, кеменің командирі оны өлтірген. Күшін жинап, кемеге жақындасқаннан кейін, Декатур мичман Макдонафтың және тоғыз ерікті сарбаздың ілесіп келуімен жау кемесіне бірінші болып шабуыл жасады. Декатур, Макдонаф және экипаждың қалған бөлігі 5-ке 1-ге дейін кем болғанымен, нық қадамды, ұйымдасқан және бір-біріне жақын тұрып, аяусыз күресіп, командирді және экипаждың көп бөлігін өлтіріп, Триполилік кемені басып алды.

Басқа қызмет

Филадельфиядағы шабуылға қатысқандығы үшін лейтенант шеніне көтерілгеннен кейін, Макдонаф Триполиде «Интрепидке» көмектескен 18 зеңбірекке ие «Сирена» бригінде қызмет етті. Содан кейін Ысқақ Халлға көмектесіп, Коннектикут штатының Миддлтаун қаласында бірнеше канонерлік қайықтар салуға жетекшілік етті. 1806 жылдың қаңтар айында Макдонаф лейтенант қызметіне тағайындалды. 18 зеңбірекке ие «Уасп» кемесінің командирі ретінде Макдонаф Ұлыбритания жағалауларында және Жерорта теңізіндегі түрлі аймақтарды күзетті. Ол Америкаға оралып, 1807 және 1808 жылдары Эмбарго заңы мен Атлантикалық блокаданы сақтады. 1809 жылы ол капитан Смитпен бірге «Эссекс» кемесінде қызмет етті, бірақ кейінрек басқа қызметке ауысуды сұрады. Макдонаф Коннектикут штатының Миддлтаун қаласына қайтып оралып, ондағы бірнеше канонерлік қайықтарға жауапкер болды. Миддлтаун қаласында Макдонаф болашақ әйелі Энн Шейлермен танысты. Эмбарго заңы күшін жойғаннан кейін теңіз күштерінің рөлі азайды, офицерлерінің бесіден бірі жартылай жалақымен демалыста болды. Макдонаф Миддлтаунда сегіз ай ғана болғаннан кейін 1810 жылдың маусымында демалысқа өтініш берді. 1810-1812 жылдары Макдонаф Үндістанға бет алған британдық сауда кемесінің капитаны ретінде екі жылға демалысқа шықты.

1812 жылғы соғыс

1812 жылғы соғыс басталғанда американдық теңіз күштерінің саны өте аз болды, бұл британдықтарға Ұлы көлдер мен Нью-Йорктің солтүстік су жолдарында көптеген ілгерілеулер жасауға мүмкіндік берді. Эри көлінде Оливер Хазард Перри, Онтарио көлінде Исаак Чонси және Шамплейн көлінде Томас Макдонаф сияқты командирлер атқарған рөлдер, сол соғыс кезінде американдық территорияны сақтауға үлкен үлес қосып, теңіз күш-жігерінің өте маңызды екенін дәлелдеді. Макдонаф USS Constellation кемесіне бірінші лейтенант ретінде тағайындалып, 1812 жылғы маусымда соғыс басталғанға дейін қайтадан активті қызметке кірісті. Кеме сол кезде Вашингтон қаласында келесі миссияға дайындалып, жабдықталып жатты, бірақ дайын болуға тағы бірнеше ай керек еді. Сонымен қатар, ол 1814 жылға дейін Чесапик шығанағындағы британдық блокададан қашып шыға алмады. Көбірек активті майданға ауысуды сұраған Макдонаф Портленд, Мэн қаласын қорғаған канонерлік қайықтар эскадрильясына командир болып тағайындалды. Бірақ ол әскери-теңіз министрі Гамильтоннан жаңа бұйрық алған соң, ол жерде көп тұрмады. Макдонаф 1812 жылғы қазан айында Шамплейн көліндегі АҚШ теңіз күштеріне басшылық ету үшін Вермонт штатының Берлингтон қаласына қайта тағайындалды. Шамплейн көліндегі қызметінен уақытша босап, Макдонаф 1812 жылғы 12 желтоқсанда Миддлтаун қаласындағы Христос шіркеуінде епископ Абрахам Джарвис арқылы Люси Энн Шейлерге үйленді. 1813 жылғы 2 маусымда Макдонаф лейтенант Сидни Смитпен бірге «Growler» кемесін, сондай-ақ желкен шебері Лумисті «Eagle» кемесімен бірге Ришелье өзеніндегі Канада-АҚШ шекарасында британдықтардың шабуылына қарсы күзету үшін жіберді. Асығыс Смит британдық суларға кірді, бұл оның бұйрықтарына қайшы болды, және бірден британдық эскадрильяның күшіне тап болды. Төрт сағатқа созылған шайқастан кейін Смит, ақыры, капитуляциялауға мәжбүр болды.

Шамплен көліне қарсы жорық

1813 жылғы 24 шілдеде Макдонау бас комиссар шеніне көтерілді. 1812 жылы соғыс басталғанда Шамплейн көлінде тек екі американдық әскери кеме – «Граулер» және «Игл» болды, олардың әрқайсысында он пушка және елуге жуық экипаж болды. 1813 жылғы 3 маусымда екі кеме британдық канонерлік қайықты қуғанда, күшті ағысқа ілігіп, бағыттарын және орналасқан жерлерін сақтап қалуға мүмкіндік болмады, бұл британдық күштерге басымдық берді, нәтижесінде олар тұтқынға алынды. Көлдегі екі ғана американдық кеменің жоғалтылуы осы стратегиялық су жолының бақылауын британдықтарға берді. Бұл Макдонауды Вермонт штатының Вергенн қаласындағы Оттер Крик кеме жасаушылығында «Саратога» корветін, жаңа «Игл» шлюпін және бірнеше канонерлік қайықтарды салуға итермеледі. Салыныс жүріп жатқанда, «Тикондерога» шхунасы он жеті пушка тасымалдайтын әскери кемеге айналдырылды. 1814 жылы Шамплейн көлінің мұзы, әдетте мамыр айына дейін сақталатын, сәуірдің басында ерте еру және үзілу басталды. Макдонау британдықтардың кеме жасау туралы білетінін және олардың осы мүмкіндікті пайдаланып, салынып жатқан кемелерді басып алуы немесе жоюы мүмкін деп қорқыды. Макдонаудың кеме жасау қызметі туралы білген британдықтар қыс бойы «Окс-Ной аралында» ауыр қаруланған бриг және бес үлкен канонерлік қайық салды. Макдонау болжағандай, британдық күштер көлден өтуге тырысты. Қарсы желдің салдарынан британдық командир Дэниел Принг, күштері Шамплейн көлінің жоғарғы бөлігіндегі Окс-Ной аралында орналасқан, 14 мамырға дейін Оттер Крикке дейінгі 65 мильдік саяхатын аяқтамады. Жерге жеткен соң Принг эскадрильясын көлдің жағасында сегіз галерея және бомбалық шлюппен орналастырды, бұл американдық күштердің солтүстікке және теңізге өтуіне кедергі келтірді. Командир Принг бір сағат бойы ауыр атыс жүргізді. Алайда Макдонау шабуыл туралы құрлықтағы бақылаушыларынан бұрын хабар алып, осы оқиғаны күтіп, қорғанысқа дайындалды. Ол кемелерінің пушкаларын пайдаланып, оларды Оттер Крик сағасына түсірді. Макдонау артиллериялық батарея салып, оның көмегімен шабуылды тойтарды және Корольдік флотты күзге қарай Канада суларындағы Окс-Ной аралына кері шегіндірді. Жол ашық болғандықтан, Макдонаудың эскадрильясы Оттер Криктен шығып, Нью-Йорк штатының Платсбург қаласына қарай жүзіп, жағалауға жақын жерде кемеге тігізді, келесі және сөзсіз британдық шабуылды күтіп.

On July 24, 1813, Macdonough was promoted to the rank of master commandant. When the war began in 1812, there were only two American naval vessels on Lake Champlain, Growler and Eagle, each carrying ten guns with a crew of fifty. On June 3, 1813, the two vessels were pursuing a British gunboat but were caught up in a strong current that prevented them from maintaining their heading and position, giving the advantage to British forces, resulting in their capture. The loss of the two and only American vessels on the lake gave undisputed control of this strategic waterway to the British. This prompted Macdonough to begin the construction of the corvette Saratoga and new sloop Eagle and several gunboats at the shipyard in Otter Creek at Vergennes, Vermont. While construction was underway, Ticonderoga, a schooner, was being converted to a warship carrying seventeen guns. In 1814 the ice covering Lake Champlain, which usually lasted well into May, began melting and breaking up early in April. Macdonough feared that the British, who he assumed by now knew of the ship construction going on there, would use the opportunity to capture or destroy the vessels being built. Having learned of Macdonough's ship building activity, the British constructed a heavily armed brig and five large gunboats at 'Isle Aux Noix' over the winter. As Macdonough had predicted, British forces attempted to navigate the lake. Because of unfavorable winds, the British commander Daniel Pring, whose forces were based at Isle Aux Noix in upper Lake Champlain, didn't complete the 65 mile journey to Otter Creek until May 14. Upon arrival, Pring situated his squadron in the lake just off Otter Creek with eight galleys and a bomb sloop, preventing the American forces' passage north and to the sea. For one hour, Commander Pring maintained a heavy fire. However, Macdonough had learned of the attack beforehand from his observers on land and had prepared a defense in anticipation of this likely event. Using the guns of his ships, he had them landed on shore at the mouth of Otter Creek. Macdonough constructed an artillery battery with which he repelled the attack and drove the Royal Navy back to Isle Aux Noix in Canadian waters by autumn. With the way now clear, Macdonough's squadron sailed out of Otter Creek and made its way to Plattsburgh, New York, where it anchored just off shore in anticipation of the next and inevitable British advance.

Платцбург шайқасы

1814 жылдың тамыз айының соңында Джордж Превост басқаратын шамамен 10 000 британдық әскер Монреаль маңында, Канада мен АҚШ шекарасында жиналды. Осы сарбаздардың көпшілігі жақсы жаттығудан өткен, Веллингтонның қол астында қызмет еткен, Еуропадағы Наполеонға қарсы жеңілістен кейін соғысқа қатысқан регулярлы әскерлер еді. Макдонаудың теңіз шайқасына қатысу тәжірибесі шектеулі болды. Барбария соғыстарындағы қызметі канонерлік қайықтармен және Филадельфияны басып алу және жоюмен ғана шектелді. Ол әлі кемеден кемеге шайқасқа қатыспаған, өлген және жараланғандардың арасында болған кемеде болған еді. Тәжірибесінің жетіспеуіне қарамастан, Макдонау Платсбургті қорғап, ұстап тұрудың, осылайша генерал Макомбтың әскерлерін британдық күштердің құрлық пен теңізден қоршауына жол бермеудің соғысты жеңу үшін маңызды екенін жақсы түсінді. 3 қыркүйекте Превост әскері шекарадан өтіп, Нью-Йорк штатының солтүстігіне қарай ілгерілеп, Платсбургке бет алды. Қаланы генерал Макомб 2000-нан аз регулярлы әскермен, генерал Мурс басқаратын Нью-Йорк ополчениесінің және генерал Стронг басқаратын Вермонт еріктілерінің қолдауымен ұстады. Алайда, шын ниетпен келген Превост жаудың күші мен орналасқан жерін білгендіктен, американдық күштерді бұрып жіберу үшін теңіз қолдауы болмаса қалаға шабуыл жасаудан бас тартты. Комодор Джордж Дауни басқаратын эскадрилья оңтүстікке қарай ашық көлге жүзіп, Макдонау басқаратын американдық флотпен шайқасуға шықты. Британдық флотты күтіп, Макдонау флотын Платсбургтен шамалы қашықтықта орналастырып, Даунидің ілгерілеуіне дайындық жасады. 11 қыркүйекте Даунидің әскері Ной аралынан шығып, Ришелье өзені арқылы Шамплейн көліне қарай оңтүстікке жүзіп кетті. Макдонаудың флоты Платсбург портында күтіп тұрғанда, Дауни дереу шабуылға көшті, шайқастың басында басымдыққа ие болды, бұл негізінен 36 зеңбіректі британдық флагманның үлкен оттық күшінің арқасы болды. Осы шайқаста американдық зеңбіректің оғы британдық зеңбіректің орнынан жылдырып, Дауниді қаза тапты. Анкер мен кабель тактикасын пайдаланып, "Саратога" командасындағы Макдонау кемесін британдық флагманның зақымдалмаған жағына бұрып, британдық флотқа қарсы оттық күшін арттыра алды. Жақсы жабдықталмаған және асығыс жиналған "Конфианс" өзінің тәжірибесіз экипажымен бірдей тактиканы қолданған кезде, Макдонау мүмкіндікті пайдаланып, кең жақтағы оқ атып, британдық кемені қатты зақымдап, оның капитуляциялауын мәжбүр етті. Британдық флагманды шайқастан шығарғаннан кейін, американдық күштер флоттағы қалған үлкен кемелерді басып алды немесе жойды. Екі командир де Макдонаудың Шамплейн көліндегі орналасуын 1 тамыз күні Абукир шығанағындағы Нил шайқасында британдық контр-адмирал сэр Хорацио Нельсонға қарсы шыққан француз вице-адмиралы Франсуа Поль Брюистің орналасуымен салыстырды. Нельсонның шайқастарын зерттеу теңіз командирлерінің кәсіби білімінің бір бөлігі болды. Бірақ Макдонау Брюистің істемегенін жасады. Ол Шамплейн көліндегі желдің Даунидің шабуыл бағытын шектеуін пайдалануды күтті. "Нельсонның пайдасына жұмыс істеген барлық жағдай Дауниге кері әсер еткендіктен, Шамплейн көлінің шайқасын ағылшындар кейде "Жалған Нил" деп атайды". Британдық теңіз тарихшысы Уильям Лэрд Клоуз Макдонаудың Жалған Нилдегі жеңісін "жалпы алғанда, осы соғыстағы кез-келген басқа теңіз капитанынан асып түсетін ең елеулі ерлік" деп бағалады. Клоуз Рузвельттің пікірін қайталап: "Көлдердегі британдық теңізшілер біздікідей жақсы болды, бірақ одан артық емес. Олардың ешбір командирі Макдонауға тең келмейді". Шайқас аяқталғаннан кейін Макдонау британдық офицерлерге қылыштарын қайтарды. Капитан Принг былай деп жазды: Мен сізге коммодор Макдонаудың жараланғандарға көрсеткен адамилықпен таныстырудан үлкен ләззат аламын; олар дереу Краб аралындағы өзінің госпиталіна жеткізілді және барлық қажеттілікпен қамтамасыз етілді. Оның маған, офицерлерге және сарбаздарға көрсеткен жомарттығы мен сыпайылығы мәңгілікке есте қалды. Капитан Принг Шамплейн көлінің бақылауын британдықтардан тартып алғаннан кейін, Макдонаудың жеңісі британдық күштерді Канадаға қайтаруға мәжбүр етті, оның әрекеттері 24 желтоқсанда Гент бейбітшілік конференциясы басталғанда британдықтардың ешқандай аумаққа талап етуіне негіз қалдырмады. Превостты Канадаға қайтаруға жетуі үшін Макдонау капитан шеніне лайықты түрде көтерілді. Ол осы кезде Конгресс алтын медалін де алды. Ол сонымен қатар Нью-Йорк штатынан Каюга округінде 1000 акр жер алды, ал Вермонт штатынан тағы 100 акр алды, бұл бұрынғы қарапайым коммодорды бай адамға айналдырды.

By late August 1814, approximately 10,000 British troops under the command of George Prevost had assembled near Montreal at the Canada–US border. Many of these soldiers were well trained, regular troops who served under Wellington, already battle hardened from their recent defeat of Napoleon in Europe. Macdonough had little naval combat experience. His service in the Barbary wars was limited to gunboat actions and the capture and destruction of Philadelphia. He had yet to experience a ship to ship action, being on a vessel that was receiving broadsides, surrounded by dead and wounded men. Regardless of this lack in experience, Macdonough well understood that defending and holding Plattsburgh, thus not allowing General Macomb's troops to be surrounded by British forces on land and water, was vital to winning the war. On September 3, Prevost's army crossed the border and marched into northern New York State, advancing on Plattsburgh. The city was held by General Macomb with less than 2,000 regular troops, with the support of the New York militia, under the command of General Mooers and the Vermont volunteers, under the command of General Strong. However, Prevost who had arrived in earnest was yet aware of enemy strength and positions and refused to march on the city itself without adequate naval support to divert the American forces. A squadron under the command of Commodore George Downie sailed southward into the open lake to engage the American fleet commanded by Macdonough. In anticipation of the British fleet, Macdonough strategically positioned and anchored his fleet a short distance off shore from Plattsburgh and made further preparations for Downie's advance. On September 11, Downie's forces departed from Isle aux Noix and sailed southward along the Richelieu River into Lake Champlain. Upon encountering Macdonough's fleet waiting in Plattsburgh harbor, Downie immediately attacked, achieving the upper hand early in the battle, largely because of the great firepower of the 36 gun British flagship As the battle unfolded, the British squadron incurred considerable damage from close range cannon fire. In the process an American cannon shot blasted a British cannon off its mount, crushing and killing Downie. Through use of anchor and cable tactics, Macdonough in command of Saratoga was able to swing his ship around the undamaged side of the British flagship, gaining firepower superiority over the British fleet. As the poorly and hurriedly equipped Confiance with its inexperienced crew attempted the same tactic, Macdonough seized the opportunity and fired a broadside, severely damaging the British vessel and forcing its surrender. Having removed the British flagship from action, the American forces captured or destroyed the remaining larger ships in the fleet. Both commanders would have seen the parallels of Macdonough's anchorage on Lake Champlain to that of the French under Vice Admiral Francois Paul Brueys, opposing British Rear Admiral Sir Horatio Nelson, at the Battle of the Nile in Aboukir Bay on August 1, 1798. A study of Nelson's battles was part of the professional knowledge expected of naval commanders. But Macdonough did all that Brueys did not. He expected to take advantage of the prevailing winds on Lake Champlain that constrained Downie's axis of approach. "Because nearly every circumstance that worked to Nelson's advantage proved disadvantageous to Downie, the Battle of Lake Champlain is sometimes called the False Nile" by the English. The British naval historian William Laird Clowes regarded Macdonough's False Nile victory as "a most notable feat, one which, on the whole, surpassed that of any other captain of either navy in this war." Clowes echoed Roosevelt's view, "The British sailors on the lakes were as good as our own, but no better. None of their commanders compare with Macdonough." After the battle, Macdonough returned to the British officers their swords. Captain Pring wrote:

I have much satisfaction in making you acquainted with the humane treatment the wounded have received from Commodore Macdonough; they were immediately removed to his own hospital on Crab Island, and furnished with every requisite. His generous and polite attention to myself, the officers, and men, will ever hereafter be gratefully remembered.|Captain Pring

Upon wresting control of Lake Champlain from the British, Macdonough's victory forced the British forces to retire to Canada, the actions of which left no grounds for any claims by the British for any territory when the Ghent peace conference convened on December 24. For his success in forcing the retreat of Prevost into Canada, Macdonough was duly promoted to the rank of captain. He was also awarded the Congressional Gold Medal at this time. He was also awarded by the State of New York a thousand acres of land in Cayuga county, with another hundred acres awarded to him from the State of Vermont, making the once modest commodore a wealthy man.

Кейінгі күндер

Макдонау 1815 жылы 1 шілдеде Исаак Халлді Портсмут теңіз базасының басшылығынан босатып, өзі басқарды. Ол үш жыл бойы басшылық еткен соң, 1818 жылы Жерорта теңізі эскадрильясына оралды және 44 зеңбірекке ие Guerriere фрегатының командирі болып тағайындалды. Ол құрметті Г.У. Кэмпбелді Ресейдегі Санкт-Петербургке, Англия, Эльсинейр және Копенгаген порттары арқылы тасымалдады. Сәуір айында Макдонау туберкулезге шалдыққанмен, мүмкіндігі шектеулі болса да қызметін жалғастырды. Кейін сол жылы Америкаға оралғаннан кейін, Нью-Йорк портында құрылысы жүріп жатқан 74 зеңбірекке ие Ohio кемесіне басшылық етті. 1818 жылдан 1823 жылға дейін Макдонау оның капитаны болды. 1822 жылдың күзінде Макдонау батыс Нью-Йорк штатын аралап, Ниагара шарлауына сапар шекті, содан кейін Сент-Лоуренс өзенімен Квебекке дейін батэукспен саяхаттады.

Теңізде белсенді қызмет атқару үшін бірнеше рет өтініш бергеннен кейін, Макдонау 1824 жылы 44 зеңбірекке ие Constitution фрегатының басшылығын алды. Алайда, денсаулығы нашарлай берді. 1825 жылдың 14 қазанында Макдонау басшылық қызметінен өзінің қалауымен бас тартуға мәжбүр болды. 14 қазанда ол Гибралтарда Constitution басшылығын капитан Дэниел Т. Паттерсонға тапсырды. Нью-Йоркке қайтуды жоспарлаған Макдонау Жерорта теңізінен Edwin саудалық бригімен аттанды. Өлер алдындағы күні, доктор Турктің куәлігінде, Макдонау өсиетнама жасап, оған қол қойды, онда қызметшісіне шамалы сомада ақша қалдырды, өйткені оның әйелі бірнеше ай бұрын қайтыс болған еді. 1825 жылдың 10 қарашасында Томас Макдонау Гибралтардан өтетін кемеде қайтыс болды. Макдонаудың денесі Америка Құрама Штаттарына қайтарылып, Коннектикут штатының Миддлтаун қаласында жерленді. Ол әйелі Энн Шейлермен бірге жерленді, ол Миддлтаун қаласының көрнекті отбасынан шыққан әйел, ол бірнеше ай бұрын қайтыс болған еді.

Мұра

Бұл шайқаста Макдонаудың атақ-даңқы соғыстың кез келген басқа британдық немесе американдық қолбасшысынан жоғары болды. Ол қарсы тұру үшін айтарлықтай басым күшке ие болды, екі жақтың офицерлері мен сарбаздары барлық жағынан шамалас болды. Біздің жеңісіміз оның көрегендігі мен тапқырлығының нәтижесінде болды. Ол британдықтарды қолайсыз жағдайда шайқасуға мәжбүр етті, өйткені позицияны тамаша таңдады, сондай-ақ кез келген мүмкін жағдайға алдын ала дайындалды. Оның жеке батырлығы Триполидің қарақшыларына қарсы шайқаста көрсетілген еді, ал бұл шайқаста ол ең жақсы теңізшілер сияқты қаруларды тиімді қолданды. Оның шеберлігі, теңізшілік дағдылары, жылдам көзі, тапқырлығы мен жігерлілігі сөзсіз мақтауға лайық. Азамат соғысына дейін ол американдық теңіз тарихындағы ең ірі тұлға болып саналады. Commodore Macdonough атындағы жылдық желкенді қайық жарысы (Шелберн, Вермонт қаласындағы Lake Champlain Yacht Club ұйымдастыратын түнгі жарыс) 1968 жылдан бері әр қыркүйекте көлде өткізіліп келеді. Нью-Йорк штатының Платсбург қаласындағы Нью-Йорк мемлекеттік университетінде Макдоно Холл аталған жатақхана бар; бұл зал ең көне жатақхана және алғашқы жатақхана ғимараты. Макдоно, Нью-Йорк және Шығыс Макдоно, Нью-Йорк, сондай-ақ Ченанго округіндегі Макдоно қаласы соғыс батырының құрметіне аталған. АҚШ Әскери-теңіз академиясының Макдоно Холл залында бокс, спринт футбол, су полосы және гимнастика секциялары, сондай-ақ спорт залы, ракетбол алаңдары, бассейн және курсанттарға арналған салмақ көтеру залдары орналасқан. Платсбург қаласының мэриясының қарсысында орналасқан 135 фут (41 метр) биіктіктегі обелиск – бұл Платсбург шайқасындағы американдық әскер мен теңізшілердің жеңісіне арналған Макдонау монументі. 1925 жылы Вермонт штатының Вергенн қаласында USS Saratoga және Платсбург шайқасында қолданылған басқа да кемелерді құрылысының құрметіне Макдонау монументі орнатылды. Камано аралы (бұрын Макдонау аралы деп аталған), Вашингтон штаты. Чарльз Уилкс 1838–1842 жылдардағы Уилкс экспедициясы кезінде 1812 жылғы соғысты аяқтаған Платсбург шайқасындағы (Шамплен көлі шайқасы) жеңісіне құрмет көрсету мақсатымен аралды Макдонаудың құрметіне атады. Макдонау округінің атауы Томас Макдонаудың есімімен байланысты, округ орталығы – Макомб қаласы. Сент-Джордж, Делавэр және Миддлтаун, Коннектикут қалаларындағы екі бастауыш мектеп Макдонаудың құрметіне аталған. Бруклиндегі Стюивесант Хайтс ауданындағы Макдонау көшесі Томас Макдонаудың есімімен аталған. Макдонау көшесі, Варвар соғысы кезінде Макдонаумен бірге қызмет еткен Стивен Декатурдың құрметіне аталған Декатур көшесінен бір блок қашықтықта параллель орналасқан. Макдоноу, Джорджия штатының Генри округінің орталығы, Макдонаудың құрметіне аталған. Алабама штатының Монтгомери қаласындағы Макдонау көшесі де Макдонаудың есімімен аталған. Ол Варвар соғысы / 1812 жылғы соғыс теңіз батырларының құрметіне аталған басқа көшелерге параллель: Бейнбридж көшесі, Уильям Бейнбридждің құрметіне; Декатур көшесі, Стивен Декатурдың құрметіне; Халл көшесі, Исаак Халлдың құрметіне; Лоренс көшесі, Джеймс Лоренс және Перри көшесі, Оливер Хазард Перридің құрметіне. Командир Томас Макдоноу үйі 1978 жылы тарихи орындардың ұлттық тізіліміне енгізілген. 1814 жылдың қазан айында Мэн штатының Уэстпорт аралында, Клауф Пойнт маңында Томас Макдонау (Макдоноу) атымен форт салынды. Форт 1812 жылғы соғыс аяқталғанға дейін қолданыста болды.

blockquote|Macdonough in this battle won a higher fame than any other commander of the war, British or American. He had a decidedly superior force to contend against, the officers and men of the two sides being about on a par in every respect; and it was solely owing to his foresight and resource that we won the victory. He forced the British to engage at a disadvantage by his excellent choice of position; and he prepared beforehand for every possible contingency. His personal prowess had already been shown at the cost of the rovers of Tripoli, and in this action he helped fight the guns as ably as the best sailor. His skill, seamanship, quick eye, readiness of resource, and indomitable pluck, are beyond all praise. Down to the time of the Civil War he is the greatest figure in our naval history. The annual Commodore Macdonough sailboat race (a nonstop overnight event sponsored by the Lake Champlain Yacht Club of Shelburne, Vermont) has been held on the lake every September since 1968. The New York State University of New York located at Plattsburgh, Plattsburgh, N. Y. has a dormitory with the name Macdonough Hall; the hall being the oldest dormitory, and the initial dorm building. McDonough, NY and East McDonough, NY, and the greater Town of McDonough, Chenango County, NY are named after the war hero. Macdonough Hall, at the United States Naval Academy, is home to the boxing, sprint football, water polo, and gymnastics programs, as well as housing a gymnasium, racquetball courts, a swimming pool, and recreational weight rooms for Midshipmen. There is a 135 feet (41 m) obelisk that is located across from City Hall in Plattsburgh, N. Y. known as the Macdonough Monument which honors the victory of American soldiers and sailors in the Battle of Plattsburgh. In 1925, a Macdonough Monument was erected in the city green in Vergennes, Vermont to commemorate the building of the USS Saratoga and other ships at Otter Creek that were used in the Battle of Plattsburgh. Camano Island (formerly known as Macdonough Island), Washington. Charles Wilkes, during the Wilkes Expedition of 1838–1842, named the island in honor of Macdonough in tribute to his victory at the Battle of Plattsburgh (aka Battle of Lake Champlain) that ended the War of 1812. McDonough County, Illinois is named after Thomas Macdonough, its seat being Macomb. Two elementary schools, one in St. Georges, Delaware and one in Middletown, Connecticut are named in honor of Macdonough. MacDonough Street in the Stuyvesant Heights section of Brooklyn, New York is named after Thomas Macdonough. MacDonough Street runs parallel to Decatur Street, one block away, named after Stephen Decatur, with whom Macdonough served during the Barbary War. McDonough, the county seat of Henry County, Georgia, is named in honor of Macdonough. McDonough Street in Montgomery, Alabama is named for Macdonough. It runs parallel to streets named after other Barbary War/War of 1812 naval Heroes: Bainbridge Street, named for William Bainbridge; Decatur Street, named for Stephen Decatur; Hull Street, named for Isaac Hull; Lawrence Street, named for James Lawrence and Perry Street, named for Oliver Hazard Perry. The Comdr. Thomas MacDonough House was listed on the National Register of Historic Places in 1978. In October 1814 a fort was constructed on Westport Island, Maine near Clough Point and named after Thomas MacDonough (McDonough) the fort was actiive till the end of the war of 1812.