Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Оркней, Шотландиядағы төрт тас жол
Four causeways in Orkney, Scotland
Черчилль кедергілері – Оркней аралдарындағы төрт тас жол. Олар Оркней материгін солтүстікте Оңтүстік Роналдсей аралымен Бэррей және кіші Лэмб Холм мен Глимпс Холм аралдары арқылы байланыстырады. Бұл кедергілер 1940 жылдың мамырынан 1944 жылдың қыркүйегіне дейін негізінен Скапа-Флоудың тұрақ орнын қорғау мақсатында теңіз қорғанысы ретінде салынған. Бірақ 1945 жылдың 12 мамырынан бастап аралдар арасындағы жолдар қызметін атқарып келеді. Оңтүстік екі кедергі – Глимпс Холмнан Бэррейге және Бэррейден Оңтүстік Роналдсейге дейінгі кедергілер А санатында тіркелген.
The Churchill Barriers are four causeways in the Orkney islands with a total length of They link the Orkney Mainland in the north to the island of South Ronaldsay via Burray and the two smaller islands of Lamb Holm and Glimps Holm. The barriers were built between May 1940 and September 1944, primarily as naval defences to protect the anchorage at Scapa Flow, but since 12 May 1945 they serve as road links between the islands. The two southern barriers, Glimps Holm to Burray and Burray to South Ronaldsay, are Category A listed.
Тарих
1939 жылы 14 қазанда Корольдік теңіз күштерінің HMS Royal Oak соғыс кемесі Скапа-Флоу табиғи портындағы тұғырларында батып кетті. U 47 1938 жылы іске қосылды және Гүнтер Приеннің басқаруында болды. U 47 Скапа-Флоуға Holm Sound арқылы кірді, ол Скапа-Флоудың бірнеше шығыс кіреберісінің бірі еді. Шығыс өткелдер батып кеткен кемелермен жабдықталған, бумдармен және суастына қарсы торлармен қорғалған, бірақ U 47 түнде, толқынның жоғары көтерілуімен кемелердің арасымен өтіп кірді. Басқа шабуылдарды болдырмау үшін Адмиралтействоның бірінші лорды Уинстон Черчилль тұрақты тосқауылдар салуға бұйрық берді. Бұл Еуропадағы Жеңіс күніне төрт күн бұрын орын алды.
On 14 October 1939, the Royal Navy battleship HMS Royal Oak was sunk at her moorings within the natural harbour of Scapa Flow, by the U 47 was launched in 1938. under the command of Günther Prien. U 47 had entered Scapa Flow through Holm Sound, one of several eastern entrances to Scapa Flow. The eastern passages were protected by measures including sunken block ships, booms and anti submarine nets, but U 47 entered at night at high tide by navigating between the block ships. To prevent further attacks, First Lord of the Admiralty Winston Churchill ordered the construction of permanent barriers. four days after Victory in Europe Day.
Құрылыс
Кедергілерді салу жөніндегі келісімшарт Balfour Beatty компаниясына тапсырылды, бірақ оңтүстікке қарайғы кедергілердің бір бөлігі (Буррей мен Оңтүстік Роналдсей арасындағы) William Tawse & Co компаниясына субподрядқа берілді. Алғашқы резиденттік бас инженер Е. К. Адамсон болды, ол 1942 жылы Г. Гордон Николмен алмастырылды. Дайындық жұмыстары 1940 жылдың мамыр айында басталды, ал жобаның модельдері бойынша тәжірибелер Манчестер университетінің Уитворт инженерлік зертханаларында жүргізілді. Кедергілердің негізі 250 000 тонна тас сынығымен толтырылған габиондардан салынды, тас сынықтары Оркнейдегі карьерлерден алынды. Габиондар жоғарыдан кабельдік жолдар арқылы суға, тереңдігіне дейін түсірілді. Содан кейін негіздер 5 тонналық және 10 тонналық жергілікті құйылған 66 000 бетон блоктармен жабылды. 5 тонналық блоктар негізге төселді, ал 10 тонналық блоктар толқындарды баяулату үшін қабырғаларында кездейсоқ орналастырылды.
The contract for building the barriers was awarded to Balfour Beatty, although part of the southernmost barrier (between Burray and South Ronaldsay) was sub contracted to William Tawse & Co. The first Resident Superintending Civil Engineer was E K Adamson, succeeded in 1942 by G Gordon Nicol. Preparatory work on the site began in May 1940, while experiments on models for the design were undertaken at Whitworth Engineering Laboratories at the University of Manchester. The bases of the barriers were built from gabions enclosing 250,000 tonnes of broken rock, from quarries on Orkney. The gabions were dropped into place from overhead cableways into waters up to deep. The bases were then covered with 66,000 locally cast concrete blocks in five tonne and ten tonne sizes. The five tonne blocks were laid on the core, and the ten tonne blocks were arranged on the sides in a random pattern to act as wave breaks.
Қиындық
2011 жылдың қазанында Оркни аралдары кеңесі Қорғаныс министрлігінен кедергілерді өз бақылауына алды. Төрт кедергінің ішінде, Шотландияның қоршаған ортаны қорғау агенттігінің мәліметінше, Ламб Холмнан Глимп Холмға дейінгі No. 2 кедергінің ауыстыру қажеттігіне байланысты жоғары тәуекел бар. Оркниде тарихи маңызы бар болғандықтан, осы өткелдердің тіпті біреуін ауыстыру да кеңінен жақтырылмайды. Кеңес 2021 жылдың ақпан айына дейін барлық өткелдерді сақтап қалу мүмкіндіктерін қарастырып жатты.
In October 2011, the Orkney Islands Council took control of the barriers from the Ministry of Defence. Of the four barriers, only Barrier No. 2, from Lamb Holm to Glimps Holm, is at high risk for needing to be replaced, according to the Scottish Environment Protection Agency. Replacing even one of the causeways is extremely unpopular in Orkney due to their historical significance. The council was as of February 2021 exploring options that would preserve all of the causeways.