Кіріспе
Американдық феминист автор, медбике және әлеуметтік белсенді Уилма Луиза Скотт Хайд (26 ақпан 1921 жыл – 8 мамыр 1985 жыл) – американдық автор, медбике және әлеуметтік белсенді. Пенсильвания штатының Ферндейл қаласында туған Хайд Бруклин мемлекеттік ауруханасында психиатрия саласындағы тіркелген медбике болып оқыды. Ол Пенсильвания штатының Торранс қаласындағы психиатриялық ауруханада жұмыс істей бастады, онда қызметкерлер мен науқастарға қатысты жүйелі зәбір-зеңбірді жою үшін өзгерістер енгізді. Питтсбург университетінен социология бойынша бакалавр және магистр дәрежелерін алды және қаладағы бірнеше белсенді топтардың жұмысына қатысты. 1967 жылы Ұлттық әйелдер ұйымына (NOW) қосылып, Питтсбург бөлімінің негізін қалаушылардың бірі болған кезде феминистік қозғалысқа белсенді түрде қатысты. Хайд «Питтсбург Пресс» ісіне қатысты, нәтижесінде 1973 жылы АҚШ Жоғарғы Соты «Питтсбург Пресс Ко.» мен «Питтсбург Адам құқықтары жөніндегі комиссиясы» ісі бойынша ерлер мен әйелдерге арналған жеке жарнамаларды жариялау тоқтатылды. Ол сондай-ақ АҚШ Сенатының кіші комитеті отырысында демонстрация ұйымдастырды, бұл тең құқықтар туралы түзетулер (ERA) бойынша тыңдауларды қайта бастауға ықпал етті. Хайд 1971 жылдан 1974 жылға дейін NOW президенті қызметін атқарды, осы кезеңде ұйым мүшелерінің санын 50 000-нан астам адамға жеткізіп, AT&T компаниясының жыныстық дискриминациясына қарсы науқанға жетекшілік етті және көптеген ұйымдарды ERA-ны мемлекеттік заң шығарушы органдарда ратификациялауға ашық қолдау көрсетуге көндірді. Ол сонымен қатар Ұлттық әйелдер саяси кокусы және Үшінші ғасыр әйелдер коалициясы сияқты бірнеше әйелдер ұйымдарын құруға көмектесті және «Денсаулық үшін феминизм» атты кітаптың авторы болды. 1976 жылы Эксперименттік колледждер мен университеттер одағынан докторлық диссертациясын қорғады және өмірінің соңғы он жылында елдің әртүрлі колледждерінде әйелдер зерттеулері бойынша профессор болып жұмыс істеді. Ол 1985 жылы Пенсильвания штатының Норристаун қаласында 64 жасында қайтыс болды.
Wilma Louise Scott Heide (February 26, 1921 – May 8, 1985) was an American author, nurse, and social activist. Born in Ferndale, Pennsylvania, Heide trained as a registered nurse in psychiatry at Brooklyn State Hospital. She began her career at a mental hospital in Torrance, Pennsylvania, where she imposed changes to rectify the persistent mistreatment of staff and patients. She received her bachelor's and masters' degrees in sociology from the University of Pittsburgh and was involved in a number of activist groups in the city. She became more heavily involved in the feminist movement in 1967, when she joined the National Organization for Women (NOW) and became a founding member of the Pittsburgh chapter. Heide was involved in The Pittsburgh Press case that ended the practice of listing separate help wanted ads for men and women, decided in 1973 by the Supreme Court of the United States in Pittsburgh Press Co. v. Pittsburgh Commission on Human Relations. She also led a demonstration during a United States Senate subcommittee meeting that was credited with restarting hearings on the Equal Rights Amendment (ERA). Heide was the third president of NOW from 1971 to 1974, during which time she grew the organization to over 50,000 members, led a campaign against AT&T for sex discrimination, and convinced a number of other organizations to publicly support the ratification of the ERA by state legislatures. She also helped found a number of other women's groups, including the National Women's Political Caucus and the Women's Coalition for the Third Century, and was the author of the book Feminism for the Health of It. She received her doctorate from the Union of Experimenting Colleges and Universities in 1976 and worked as a women's studies professor at colleges across the country throughout the final decade of her life. She died in Norristown, Pennsylvania, in 1985 at the age of 64.
Ерте өмір
Хайд Вильма Луиза Скотт 1921 жылдың 26 ақпанында Пенсильвания штатының Ферндал қаласында дүниеге келді. Оның әкесі Уильям Роберт Скотт – теміржол тежегіші және Теміржолшылар бауырластығының еңбек одағының мүшесі, ал анасы Ада Кэтрин Скотт (Лонг) – мұғалім және дүкен сатушысы. Ол төрт баланың үшіншісі болды, ал оның екі ағасы, Рей Юджин және Гарольд Дуайт, кейіннен елге танымал спорт комментаторлары болды. 1932 жылы отбасы Пенсильвания штатының Коннеллсвилл қаласына көшіп келді. Ол анасы үй шаруасын жүргізген, әкесі отбасын асырау үшін жұмыс істеген дәстүрлі отбасында өсті. Хайд лютеран дінінде тәрбиеленді және жастар тобына қатысты, бірақ әйелдердің дін қызметкері бола алмайтынын білген соң, жасөспірім кезінде шіркеуден шығып кетті. Ол орта мектепте жақсы оқыды, Ұлттық құрмет қоғамының және Quill and Scroll мектеп журналистикасы құрмет қоғамының мүшесі болды. Ол сонымен қатар баскетбол, теннис, футбол және софтбол сияқты спорт түрлерімен де белсенді түрде айналысты, және соңғы курста қыздар баскетбол командасының капитаны болды. Ол екі жарым жыл бойы «Файетт Шэмрокс» жартылай кәсіби баскетбол командасына қосылды, онда ол шығындарын жабуға жеткілікті ақша тапты және Пенсильвания, Огайо және Батыс Вирджиниядан келген командаларға қарсы бір кешке екі-үш ойын ойнауға міндетті болды. Ол 1938 жылдың маусымында Коннеллсвилл орта мектебін бітіріп, Сетон-Хилл университетіне оқуға грант алды, бірақ ата-анасы барлық балаларын колледжге жіберуге қаржылық мүмкіндіктері болмағандықтан, оған қатысуға рұқсат бермеді. Оның орнына ол «Файетт Шамрокс» командасымен ойнауын жалғастырды және үйде тұрып, дүкенде уақытша жұмыс істеді немесе үйден-үйге тауар сатты.
Медбикелік мансап
1940 жылы Хайд Пенсильвания штатының Торранс қаласындағы мемлекеттік психиатриялық ауруханада науқастарға көмектесуші болып жұмыс істей бастады. Ол пациенттер мен қызметкерлердің жағдайларына наразы болды. Оның екі әріптесі ұйымдастырған кәсіподаққа қосылып, ауруханадағы жалақы мен еңбек жағдайларын жақсарту үшін екі жыл бойы олармен бірге жұмыс істеді. Хайд жұмысының ауырлығына шыдамады, ол оның психикалық денсаулығына зиян келтірді. Ол әріптесінің біріне оны өлтіруге ниеттенген әйелдің қудалап жүргені туралы айтты, ал әріптесі бұл оның күшейіп бара жатқан стресі мен көңілсіздігінің белгісі екенін анықтады. Осыдан кейін ол жұмыстан кетіп, медбикелік мектебіне оқуға түсуге кеңес берді. 1942 жылы ол Нью-Йорк штатының Бруклин қаласындағы Бруклин мемлекеттік ауруханасында медбикелікке оқуға түсіп, психиатриялық медбике мамандығы бойынша диплом алды. Оқу кезінде ол АҚШ-тың Бірінші ханымы Элеонора Рузвельтпен кездесіп, әлеуметтік белсенділік туралы бір сағат бойы әңгімелесті. Бітірген соң Хайд бұрын жұмыс істеген психиатриялық ауруханаға қайта оралды. Жағдайлар жақсармады, ол қызметкерлердің жұмыс уақытын аптасына қырық сағатқа дейін қысқарту және қызметкерлер мен науқастарға қатысты жүйелі қатыгездікті жою үшін жұмыс істеді. Ол науқастардың емделуі туралы әлдебір жалған есептерге қол қоюдан бас тартты және аурухананы ережелерді бұзғаны үшін басқармаға хабарлады. Хайд басшылар тарапынан бағынусыздық танытқандықтан, жұмыстан кетіп, теріс айыптауларға ұшырады. 1948 жылы ол Питтсбург университетінде оқып, Пенсильвания әйелдер колледжінде медбике болып жұмыс істеді. 1950 жылы Хайд социология мамандығы бойынша бакалавр дәрежесін алды, ал 1955 жылы социология және медбикелік мамандықтары бойынша магистр дәрежесін алды. Ол сол жерде оқып жүргенде Юджин Хайдемен танысып, 1951 жылдың мамырында үйленді. Сол жылы ол Освегоға (Нью-Йорк штаты) көшіп барып, денсаулық сақтау сабағын оқытады және мектеп медбикесі болып жұмыс істеді. Ол жерде ол жергілікті Жас ерлер христиан қауымдастығының (YMCA) басқарма мүшесі болып қызмет еткен алғашқы әйел болды, себебі қалада оған тең келетін Жас әйелдер христиан қауымдастығы (YWCA) болған жоқ. Жазғы демалыста ол Пенсильванияның оңтүстігіндегі скаут лагерінде лагерь медбикесі және Эдит Мейсидің скаут көшбасшыларын даярлау мектебінде кеңесші болып жұмыс істеді. Ол күйеуімен бірге 1953 жылы Оңтүстік Каролинаға көшіп барды, ал ол Орангебургтегі медбикелік мектепте білім беру директоры лауазымына тағайындалды. Юджин Джорджия штатының Форт-Беннинг қаласына жіберілгенде, Хайд Феникс қалалық ауруханасында түнгі күзетші және социология зерттеушісі болып жұмыс істеді. Ол Түсті адамдардың дамуы үшін ұлттық қауымдастыққа (NAACP) және Әйелдер сайлаушылар лигасына (LWV) қосылды. Ол LWV ережелеріне қайшы келетін қара нәсілді сайлаушыларды тіркегеннен кейін жеккөрушілік хаттар мен қауіп-қорқытулар алды. Ол сонымен қатар "Тайм Фор Ливинг" атты радио бағдарламасын жүргізді. 1955 жылы ерлі-зайыптылар Нью-Кенсингтонға (Пенсильвания) көшіп барды, онда Юджин Пенсильвания мемлекеттік университетінің жаңа кампусын құрды. Хайд университеттің жаңа бөлімшесінде медбике, социология оқытушысы және әкімші болып жұмыс істеді. Ол азаматтық құқық қозғалысына, ата-аналар мен мұғалімдер қауымдастығына (PTA) қатысты және Шахташылар клиникасының үйдегі денсаулық сақтау кеңесші комитетінің төрағасы болды. Олар Пенсильванияға оралғаннан кейін бір жыл өткен соң, олардың тұңғыш баласы Терри Линн дүниеге келді. Оның екінші қызы Тамара Ли 1959 жылы дүниеге келді, және Хайд жүктілік кезінде ауыр депрессиямен және өзін-өзі өлтіру ойларымен күресті. Дәрігер оған депрессияның себебі еркек болуға деген құштарлық екенін айтты, бұл сөз оның ашуын туғызды, бірақ "өзінің өсіп келе жатқан феминистік көзқарастарымен бетпе-бет келуге мәжбүр етті".
Әлеуметтік белсенділік
1960 жылдардың басында Хайд әлеуметтік белсенділік жұмысын бірнеше бағыт арқылы кеңейтті. Ол студенттерге сабақ беруін жалғастырды, сонымен қатар Head Start бағдарламасының алғашқы үлгісін жасауға уақыт бөлді. Пенсильвания психикалық денсаулық қауымдастығының атқарушы директоры лауазымына үміттү болды, бірақ оның әйел екендігіне байланысты жұмысқа қабылданбағанын хабарлады. 1965 жылы ол Valley Daily News және Daily Dispatch газеттері үшін азаматтық құқықтардың жергілікті афроамерикалықтарға тигізген әсері туралы бірнеше жүлделі мақалалар жазды. 1965 жылы Аллегей округінің Азаматтық құқықтар кеңесінің төрағасының орынбасары және Вестморленд округінің Экономикалық мүмкіндіктер бағдарламасының вице-президенті қызметін атқарды. Сонымен қатар, ол Пенсильвания штатының Адам қатынастары жөніндегі комиссиясының жалғыз әйел мүшесі болды, ол 1969 жылы осы лауазымға тағайындалды. Хайд NAACP-тің Нью-Кенсингтон бөліміндегі қызметімен қатар, Америка зерттеу институттарында жұмыс істеді және Питтсбург университетінде докторлық диссертациясын қорғауға дайындалды, бірақ белсенділік қызметіне көбірек назар аудару үшін білімін тоқтатты.
" NOW " газетінің Питтсбург бөлімшесі
Хайд 1967 жылы, ұйым құрылғаннан кейін көп ұзамай Ұлттық әйелдер ұйымы (NOW) туралы білді. Сол жылы ол Питтсбург бөлімін құрып, президенті болып сайланды. Ол сонымен қатар ұйымның ұлттық бөлімшесінде бірнеше лауазымдарды қысқа мерзімде атқарып, 1967 жылдың қыркүйегінде Пенсильвания координаторы, 1967 жылдың қарашасында ұлттық кеңестің мүшесі, 1967 жылғы жылдық конференцияда мүшелік төрағасы және 1968 жылдың ақпан айында Ұлттық мүшелік координаторы болды. 1970 жылы наурыз айында Хайд ұйымның ұлттық кеңесінің төрағасы болып сайланды. Осы арада Питтсбург бөлімшесі алғашқы бірнеше айдың ішінде қырық мүшеге дейін тез өсті және жергілікті дискриминацияға қатысты бірқатар істерді, соның ішінде мейрамханалардағы дискриминацияға қарсы күресті қабылдады. Ұйым Оуклендтегі Stouffer's мейрамханасын таңдады, онда ерлер жеке асханада отыра алады, ал әйелдер қоғамдық жерде тамақтанады. Бөлім мүшелері Питтсбург Пресс басылымының назарына түскен отырыс өткізді. Бұл шабуылды Хайд жұмыс, тұрғын үй және қоғамдық орындарды қамтитын дискриминацияға қарсы заңда гендерлік ерекшеліктерді қорғау туралы науқанмен тұспа-тұс келген уақытта ұйымдастырды. Хайд бастаған бөлім мүшелері өтінішхатқа қосылу үшін YWCA, Американдық азаматтық бостандықтар одағы (ACLU) және Аллегени округінің азаматтық құқықтар кеңесіне шақырды. Питтсбургтің адам құқықтары жөніндегі комиссиясы Питтсбург қалалық кеңесіне 1968 жылы 23 қазанда Хайдтың мәлімдемесін қоса алғанда, ұйымдардың куәлігін тыңдағаннан кейін түзету енгізді. Бұл қаулы 1969 жылдың 3 шілдесінде заңға айналды. 1967 жылы NOW директорлар кеңесі әр бөлімге жыныстық бөлінген жарнамаларға наразылық білдіруді ұсынды. Питтсбург бөлімшесі Адам құқықтары жөніндегі комиссияға Питтсбург Пресс газетіне қарсы қалалық кеңес қабылдаған жыныстық дискриминацияға тыйым салатын жарлыққа сәйкес шағым берді. Бұл шағым газеттің әйелдер мен еркектерді іздейтін жұмыс берушілердің көмек сұраған жарнамаларын әр түрлі тақырыптағы бағандарда бөлу практикасына қарсы болды. Комиссия жарлыққа сәйкес шағымды қабылдады және газет бұл шектеу оның баспа еркіндігіне қатысты құқықтарын бұзғанын айтып, сотқа берді. Жоғарғы Сот 1973 жылы Pittsburgh Press Co. v. Pittsburgh Commission on Human Relations ісі бойынша тыйым салуды қолдады, бұл практиканың дискриминациялық екендігі туралы 5/4 айырмашылықпен шешім шығарды. Олар сонымен қатар компанияның дискриминациялық әрекеттеріне наразылық білдіру үшін Colgate Palmolive компаниясына бойкот жариялады. Компанияның кейбір лауазымдарға әйелдерге тыйым салатын саясаты бар еді, ол қызметкерлерге пакеттерді көтеруді талап ететін шектеуді енгізді. Сот шешімі бойынша компанияға өз тәжірибесін өзгертуді бұйырған еді, бірақ жауап баяу болды. NOW ұлттық кеңесінің әр түрлі бөлімдері компанияға наразылық білдіру үшін бір күнді таңдады. Хайд сол күні "Колгейт Палмолив - жыныстық қылмыскер" деген жазуды көтеріп алып жүрді. 1970 жылы 17 ақпанда Хайд пен Жан Виттер жиырма мүшесі бар топты бастап, он сегіз жастағыларға дауыс беруге рұқсат беру туралы тыңдауды бұзды, оны Конституцияға түзетулер енгізу туралы АҚШ Сенатының кіші комитеті өткізді. Әйелдер плакаттарды көтеріп, Хайд Сенаттың Тең құқықтар түзетуін (ERA) қабылдауын талап етіп, сөз сөйледі. Тоқтатудан кейін әйелдер сенатор Бёрч Бэйхпен жеке кездесті, ол жыл соңына дейін ERA туралы тыңдаулар өткізуге келісті, кейіннен олардың демонстрациясы оны мәселеге қатысты әрекет етуге сендірді. Осы демонстрация нәтижесінде өткен тыңдаулар 1956 жылдан бері ERA бойынша алғаш рет өткізілді. 1970 жылы 15 қыркүйекте түзетуді қолдағандар Сенаттың сот комитетінің алдында куәлік берді, ал Хайдқа сөйлеуге мүмкіндік берілді. 1972 жылы 22 наурызда Конгресс ERA-ны қабылдады.
NOW-ның төрағалығы
1971 жылдың қыркүйегінде Хайде Эйлин Эрнандезден кейін NOW президенті болып сайланды. Президенттік қызметін атқару кезінде Хайде ұйымды бүкіл әлем бойынша 50 000 мүшесі бар 700 бөлімшеге дейін өсірді және ол қызметтен кеткен кезде жылдық бюджеті үш ширек миллион долларды құрады. 1971 жылы ол 3000 мүшесі мен 28 000 долларлық бюджетпен бастаған еді. Президент болып қызмет еткен кезінде Хайде мен Юджин 1972 жылы ажырасып, халықаралық жаңалықтарға айналды. 1973 жылдың 18 ақпанында ол екінші мерзімге NOW президенті болып қайта сайланды. Президенттік кезеңінде Хайде AT&T компаниясына қарсы жыныстық дискриминацияға қарсы науқанға жетекшілік етті. Жұмыспен қамту мүмкіндіктері жөніндегі комиссия (EEOC), NOW-дың ұсынысы бойынша, әйелдер барлық қолжетімді жұмыс орындарында жұмыс істемейтінін анықтады, бұл олардың 422 миллион доллар (эквиваленті $) жоғалтуына әкелді. 1972 жылы Хайде және NOW-тың басқа мүшелері AT&T президенті Роберт Лиллимен кездесіп, EEOC есебін талқылады және ұсынылған оң іс-қимыл жоспарының жеткіліксіздігін сынады. Бірақ AT&T NOW-пен одан әрі ынтымақтастықтан бас тартты және ақырында EEOC-мен 53 миллион долларға (эквиваленті $) келісім жасады, бұл сол кездегі ең ірі жұмыс дискриминациясы бойынша келісім болды. Хайде ERA-ны қолдау үшін басқа ұйымдарды да белсенді түрде тартты. ACLU сол кезде ERA-ға қарсы болды, өйткені әйелдердің құқықтары Төртінші түзетумен қамтылған деп санды, бірақ Хайде Луиза Ноун және Паули Мюрреймен бірге ACLU кеңесін өз позициясын өзгертуге көндірді. Ол сондай-ақ NOW мүшелерін Common Cause лоббилік ұйымына ERA-ны қолдайтын болғанша қосылудан бас тартуға шақырды; бұл Джон Гарднермен және Хайде, Эйлин Эрнандес, Энн Скотт және Кэрол Бёррис арасындағы кездесуден кейін орын алды. Хайде LWV, Американдық медбикелер қауымдастығы (ANA), AFL–CIO және Адам құқықтары жөніндегі көшбасшылық конференциясын ERA-ны қолдауға көндірді. Осы кезеңде NOW халықаралық әйелдер қозғалысын құруға да назар аударды. 1973 жылдың 1 маусымында Хайде, Джо Энн Эвансгарднер, Патриция Хилл Бернетт және Рона Филдс 27 елден 300-ден астам әйелді біріктірген халықаралық конференцияда бірлесіп жұмыс істеді. Конференциядан кейін Хайде үш португал әйелінің – Мария Изабель Баррено, Мария Тереза Хорта және Мария Вельхо да Костаның «Жаңа португал хаттарын» жазғаны үшін тұтқындалғанын білді. Хайде олардың тұтқындалуына наразылық білдіру үшін баспасөз конференциясын өткізді, ал бір аптадан кейін АҚШ және Еуропа бойынша әйелдерді қолдау үшін демонстрациялар өтті. Олар ақырында босатылып, Хайде Швецияға шақырылды. Ол Сэнди Берд, Джуди Пикеринг және Бетти Сполдингпен бірге ұшып келді, ал төрт әйел он күн бойы елді аралап, Хайдеге Стокгольм қаласының кілті табыс етілді. NOW 1973 жылды кедейлікке қарсы күрес жылы деп жариялады. Сол жазда Хайде әйелдердің экономикалық проблемалары туралы бірлескен экономикалық комитет алдында куәлік берді, бұл проблемалар мемлекеттік органдардағы сексизмнен туындайтынын айтты. Осыған қарамастан, ұйымның ішіндегі кейбір әйелдер бұл мәселені шешу үшін жеткілікті жұмыс жасалмайды деп ойлады. Бұл NOW-тағы келіспеушіліктердің бірі болды. Сол жылы бөлімдер арасында жүргізілген сауалнама нәтижесінде түстес әйелдердің ұйымға қатысуы өте аз екені анықталды, тіпті олар мүше болған жағдайда да. Хайде басқарманы нәсілшілдікке қарсы шаралар қабылдауға шақырды, мысалы, Анжела Дэвиске әділ сот процесіне құқығы бар екенін мәлімдеді, бірақ олар мектептегі сегрегацияны феминистік мәселе ретінде қарастырудан бас тартты. Сол кезде феминистік ұйымдардағы лесбиянкалардың рөлі туралы да сөз болды. Хайде гетеросексуализмді феминистік мәселе деп санайтын және оны күн тәртібіне қосу үшін кеңеске өтініш жасады.
Кейінгі өмірі
1974 жылы мамыр айында Хайд NOW президенті лауазымына үшінші рет сайланудан бас тартты. Оның орнына ол 1974 және 1975 жылдары ұйымның ұлттық кеңесшілер кеңесінің төрағасы болып қызмет етті, содан кейін докторлық диссертациясын қорғауға назар аудару үшін ұйымнан кетті. Президенттік лауазымнан кейін Хайд өзге де ұйымдарға көңіл бөлді. 1974 жылы ол ANA өкілдерімен кездесіп, оларды белсенді саяси қызметке шақырды, бұл кездесу кейіннен "Іс-қимыл және саясатқа бағытталған медбикелер коалициясының" құрылуына ықпал етті. Хайд 1971 жылы Ұлттық әйелдер саяси кокусының құрылуына көмектескен, және ол 1974 жылға дейін Саясат кеңесінде, ал 1977 жылға дейін Кеңесшілер кеңесінде мүше болып қызмет етті. Ол ACLU, Қоғамдық хабар тарату корпорациясы, Тұрғын үй серіктестерінің ұлттық кеңесі, Адамдардың қажеттіліктері мен бюджеттік басымдықтары жөніндегі ұлттық коалиция және "Әлеуметтік саясат" журналымен де байланыста болды. 1972 жылы ол Федералды американ революциясының екі жүз жылдығына арналған комиссиядан кеңес беру туралы сұранысқа жауап ретінде "Үшінші ғасыр әйелдер коалициясын" құруға бірлесіп қатысты. Коалиция ұйымдастырушылардан өткенге емес, болашаққа назар аударуды және әйелдер мен нәсілдік азшылықтарды алға қоюды талап етті, содан кейін Комиссиядан бөлініп, жаңа ұйым құрып, "Міндеттемелер декларациясын" және "Өзара тәуелділік декларациясын" жазды. Өзара тәуелділік декларациясына 1976 жылдың 4 шілдесінде қол қойылды, ал ол 1977 жылдың 3 қазанында Смитсонов институтында өткен ресми шарада таныстырылды. Хайд 1978 жылы Эксперименттік колледждер мен университеттер одағынан феминистік теория және мемлекеттік саясат бойынша докторлық диссертациясын қорғады. Оның диссертациясы "Денсаулық үшін феминизм" деп аталды, және ол қайтыс болғанға дейін кітап ретінде жарияланды. Ол жарты онжылдық бойын қонақ лекторы болып жұмыс істеді, 1974 жылы Уэлсли колледжінде және Массачусетс университетінде оқытушылық қызметін бастады, ал 1975 және 1976 жылдары оқу орындарынан кетті. Содан кейін ол 1978-1980 жылдары Годдард колледжіне ауысты, 1978-1982 жылдары Иллинойс штатының Спрингфилд қаласындағы Сангамон мемлекеттік университетінде әйелдерді зерттеу бағдарламасының директоры болып қызмет етті. Ол сол жылы Пенсильвания штатының Норристаун қаласына көшті. 1985 жылдың 8 мамырында 64 жасында жүрек талмасынан "Сакред-Харт" ауруханасында қайтыс болды.