Джулио Аристиде Сарторио: Итальян суретшісі мен кинорежиссері
Giulio Aristide Sartorio
Джулио Сартorio – италия суретшісі, режиссер (1860-1932). Римде туған, символизм өнеріндегі жетістіктері, Венеция биенналесі, Weimar академиясында оқытушылық қызметі туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Италиялық суретші және кинорежиссер (1860–1932)
Джулио Аристид Сарторио (11 ақпан 1860 – 3 қазан 1932) – Рим қаласындағы итальян суретшісі және кинорежиссері.
Italian painter and film director (1860–1932)
Giulio Aristide Sartorio (11 February 1860 – 3 October 1932) was an Italian painter and film director from Rome.
Өмірбаян
Рим көркемөнер институтында оқыған Сарторио 1883 жылы Римдегі халықаралық көрмеде символизм туындысын ұсынды. Ол Нино Коста мен Габриэле Д’Аннунциомен достық қарым-қатынас орнатты және Рим аймағының суретшілері мен фотографтарымен байланыс жасады. 1889 жылы Париждегі Көрмеде алтын медаль жеңіп алды және 1893 жылы Англияда Прерафаэлиттермен танысты. Оның Венеция биенналесіне қатысуы 1895 жылы Венецияның 1-ші халықаралық көркемсурет көрмесімен басталды, содан кейін 1896 жылдан 1898 жылға дейін Ваймар Көркемсурет академиясында оқытушылық етті. Оның ең танымал кезеңі ғасыр басында келді, ол Венецияның 5-ші Халықаралық Көркемсурет Көрмесі (1903), Көркем өнердің Ұлттық Көрмесі (Милан, Парко Семпионе, 1906) және Римдегі Монтечиторио сарайы (1908–12) үшін сәндік фриздер жасады. Бірінші дүниежүзілік соғыста жарақаттанған ол 1920 жылдары Таяу Шығыс, Жапония және Латын Америкасы бойынша кеңінен саяхаттады, содан кейін Италия Корольдік академиясының мүшесі атанды.
Having attended the Rome Institute of Fine Arts, Sartorio presented a Symbolist work at the 1883 International Exposition of Rome. He formed friendships with Nino Costa and Gabriele D’Annunzio, and associated with the painters and photographers of the Roman countryside. He won a gold medal at the Paris Universal Exhibition of 1889 and met the Pre Raphaelites in England in 1893. His participation in the Venice Biennale began in 1895 with the 1st International Exposition of Art of Venice, after which he taught at the Weimar Academy of Fine Arts from 1896 to 1898. His period of greatest renown came at the beginning of the century, when he produced decorative friezes for the 5th Esposizione Internazionale d’Arte of Venice (1903), the Mostra Nazionale of Fine Arts (Milan, Parco Sempione, 1906) and Palazzo Montecitorio in Rome (1908–12). Wounded during World War I, he travelled extensively in the Middle East, Japan and Latin America during the 1920s and became a member of the Italian Royal Academy.
Шығармалары
Оның ең танымал туындылары: Ефестік Диана және құлдар, Горгона және Батырлар (1895–99) және Монтециторио сарайындағы фриз. Ол сонымен қатар Габриэле Д'Аннунциомен бірлесіп "Банкет" (1895–98) атты журналда жұмыс істеді. Ол "Галатеяның құпиясы" (1919) фильмін режиссерлік етті, онда оның әйелі, актрисалық өнерді Элеонора Дузеден үйренген Марға Севилья басты рөлде ойнады.
His most famous works are: Diana of Ephes and the slaves, Gorgon and the Heroes (1895–99) and a frieze in the Palazzo Montecitorio. He also collaborated with Gabriele D'Annunzio in a magazine entitled The Banquet (1895–98). He directed the motion picture Il mistero di Galatea (1919), starring Marga Sevilla, his wife, who studied acting with Eleonora Duse.