Кіріспе

Аллахабад қамалы 1583 жылы Моғол императоры Акбар Праягражда салған қамал. Ол Ямуна өзенінің жағасында, Гангпен қосылатын жерге жақын тұр. Археологиялық зерттеулер институты оны ұлттық маңызы бар ескерткіш деп санайды. Қамал ішіндегі тас жазуда 1583 жыл қалыптау жылы деп көрсетілген, бірақ бұл тас жазу Ашоққа қатысты, ол бұрынғы кезде Қосамбиде орналасқан және содан Аллахабад қамалына әкелінген.

Құрылысы: Акбар

Аллахабад бекінісін моғол императоры Акбар 1583 жылы салған. Әбу'л Фазл өзінің "Акбарнама" кітабында былай деп жазады: "Акбар бекініске "Иллахабас" ("Алланың нығматы") деген ат берді, ол кейін "Аллахабад" деп өзгерді. Аллахабадтың стратегиялық маңызынан басқа, Акбар Тривени Сангамға келетін көптеген қажылардан салық жинауға мүмкіндік алғанын да ойлаған болуы мүмкін. Дегенмен, 1563 жылы Акбар қажылық салықтарын жойғанын ескерсек, бұл күмәнді көрінеді. Акбардың бекінісі сол кезде құтқарылу үшін өз-өзіне қол жұмсайтын адамдар жиналатын атақты Ақсайавата ағашын қоршап тұрды. Жергілікті аңыз бойынша, Акбар бұрынғы өмірінде Мукунда Брахмачари есімді индус аскеті болған. Бір күні сүт ішкенде қатемен сиырдың шашын жұтып қойған. Осы күнәсінен қорқып, ол өз-өзіне қол жұмсаған. Осы күнәсінің нәтижесінде ол млечча (мұсылман емес) болып дүниеге келді және қасиетті Тривени Сангамда бекініс салуға итерілді. Бұл бекіністе үш галерея және олардың екі жағында биік мұнаралар бар. Тарихшы Уильям Финчтің мәлімдемесіне сәйкес, бекініс құрылысына қырық жылдың ішінде әртүрлі діндердің өкілдерінен 5000-нан 20000-ға дейін жұмысшы жұмылдырылды.

Салим ханзаданың көтерілісі

1600 жылы Моғол ханзадасы Сәлім, болашақ император Джахангир, әкесіне қарсы шығып, Аллахабад бекінісінде жеке сарайын құрды. Ол өте шағын аумақты басқарды және көп ұзамай әкесімен келісімге келді.

Британдық Шығыс Үндістан компаниясының билігі

Форт алғаш рет 1765 жылы Британдық Шығыс Үндістан компаниясының әскерлерімен, Бухар шайқасынан кейін Британдық Үндістанның бас қолбасшысы Роберт Клайв, Моғол императоры Шах Алам II және Авадх билеушісі Наваб Шуджа уд-Даула қол қойған Аллахабад келісімінің аясында гарнизонға орналасты. Осы келісімге сәйкес, форттағы британдық гарнизон Шах Аламды қорғауға және қауіпсіздігін қамтамасыз етуге міндетті болды, бірақ Шах Алам бұл жағдайды шектеулі деп санап, 1772 жылы Делиге қашып кетті, онда ол Аллахабадты Маратха империясына беруге тырысты. Британдықтар бұл әрекетке араласып, Аламның фортқа деген құқығын жойды және Шужа уд-Дауланы оның жалғыз иесі деп жариялады. Шужа уд-Даула қайтыс болды, ал 1775 жылы Асаф уд-Даула Авадхтың науабы болды. Компания фортты ресми түрде сатып алуға талпынғанмен, ол науабтың билігінде қалды. Асаф уд-Даула 1787 жылы қайтыс болды, Компанияға үлкен қарыз қалдырды және тегі даулы мұрагерді қалдырды, ол Саадат Әли хан I тарапынан дереу тақтан алынды. Соңында, 1798 жылдың ақпан айында қаржылық қиындыққа тап болған Саадат Әли фортты Компанияға өткізді. Үш жылдан кейін, 1801 жылы Саадат Әли Аллахабад ауданын ағылшындарға берді. Аллахабад Шығыс Үндістан компаниясының аумағының бір бөлігі болғаннан кейін, форт әскери жабдықтарды сақтау үшін ірі қойма ретінде пайда болды.