Кіріспе

Париж қаласын қоса алғанда, Францияның Іле-де-Франс аймағын қамтитын қала маңы жолаушылар теміржолы желісінің бренд атауы – Transilien (tʁɑ̃siljɛ̃). Желіде тоғыз бағыт бар: H, J, K, L, N, P, R, U және V, олардың барлығын француз мемлекеттік теміржол компаниясы SNCF басқарады. Бағыттар Париждің ірі станцияларында басталып, аяқталады, тек Париж қаласының шекарасынан тыс ірі станцияларды байланыстыратын U және V бағыттары бұл ереженің ерекшелігі. RER желісінен өзгеше, Transilien пойыздары Париж қаласының орталық бөлігінен өтпейді. Transilien бренді 1999 жылдың 20 қыркүйегінде он тоғызыншы ғасырдың соңынан бері бар қала маңы желілерін біріктіру мақсатымен құрылды. "Трансиль" атауы Іле-де-Франс аймағында тұратын адамдарды білдіретін "Франсильян" атауынан туындаған. Жаңа брендтік стратегия аясында станциялар мен пойыз паркі жаңартылды. Желінің қамту аймағы Іле-де-Франс аймағының шекараларымен толық сәйкес келмейді, кейбір бағыттар басқа аймақтарға дейін созылады. Алайда, Іле-де-Франс аймағының шетінде орналасқан кейбір станциялар Transilien бағыттарымен қызмет көрсетілмейді, олар көршілес аймақтардан келген TER пойыздарымен қамтамасыз етіледі. Transilien пойыздары SNCF Réseau (бұрынғы RFF) иелігіндегі теміржол желілерімен жүреді, сондай-ақ осы желілерді магистральдық жолаушылар пойыздары (TGV және Intercités), басқа көлік операторлары (Renfe, Deutsche Bahn, Eurostar және Venice Simplon Orient Express) және жүк пойыздары да пайдаланады. Transilien бренді тікелей желіге жатпаса да, RER C, D және E бағыттарында, сондай-ақ SNCF-тің осы бөлімшесімен жұмыс істейтін 4-ші трамвай бағытында да қолданылады.

Алғашқы қала маңы пойыздарының пайда болуы

Париждің шеткі аймақтарындағы алғашқы теміржол желісі 1837 жылғы 26 тамызда Париж (Сен-Лазар станциясы) мен Сен-Жермен арасында ашылды (желі уақытша түрде Le Pecq-те тоқтайтын). Бұл желі 1972 жылғы 1 қазанда RER A іске қосылғанда RATP-ға берілді. Оның дереу табысқа ие болуы көптеген жаңа желілердің құрылуына әкелді, олар негізінен Францияның ірі қалаларын байланыстыруға бағытталған. Қала маңындағы қызметтер ірі компаниялар үшін ұзақ жылдар бойы маңызсыз болды, батыс аймағын қоспағанда, ондағы тұрғын алаптары арқылы өтетін бірнеше қысқа желілер жергілікті жолаушылар ағынының күрт өсуін көрсетуде. Жұмысшыларға арналған билеттердің енгізілуі көлік қозғалысын күрт арттырды, әсіресе Париждің шетіндегі кең ауқымды қала құрылысы кезеңінде, сондай-ақ көшіп-қонысқан жұмысшылардың пайда болуымен байланысты.

Париж маңындағы урбанизацияға сызықтардың әсері

Үлкен Хаусманн жұмыстарының нәтижесінде тұрғын үй құнының өсуі және Париждің ішкі гигиеналық жағдайы жұмысшыларды, содан кейін астанада жұмыс істейтін қызметкерлерді ауылдық қала маңындағы аудандарға көшіруге мәжбүр етті. Қала маңындағы пойыздар оларға мүмкіндік берді және бүгінге дейін Île de France аймағындағы жұмыс орындарына жетуге мүмкіндік береді. Француз IGN-нің тізбектелген топографиялық карталары ондаған жылдар бойы қала маңындағы теміржол желілерінің станциялары маңында Париж маңындағы қалалардың қалалануын көрсетеді. Аймақта, әсіресе астананың оңтүстігінде, бұл желілер аңғарлардың түбімен өтеді, себебі бу локомотивтері тік көлбеулерді көтере алмады: табақтардың қалалануы XX ғасырдың екінші жартысында автомобильдің жалпы қолданысқа енуімен кейінге қалды. Автомобильдер адамдарға жұмысқа тікелей баруға немесе станциядан қашықта, жер бағасы мен жалдау ақысы станцияларға жақын жерге қарағанда төмен болатын жерлерде тұруға мүмкіндік берді. Географтар кейде осы екі кезеңді сипаттау үшін көрнекі тіл қолданады: қалалану қала маңындағы пойыздар желілері бойында "қолғап саусақтары" (қолғаптың ортасы Парижде), ал содан кейін автомобильдің арқасында станциядан сәл алыс тұруға мүмкіндік беретін "май дағы" сияқты болып жүзеге асты.

Екінші дүниежүзілік соғыстан кейінгі кезең

1938 жылы жаңа SNCF ірі компаниялар мұра еткен әртүрлі желілер мен материалдарды пайдаланды. Батыс электрленген желілері мен қуатты өздігінен жүретін құралдарымен артықшылыққа ие болса, желінің қалған бөлігі осы стандарттардан әлі де қашық болды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде көлік қозғалысы күрт бұзылып, шектелді. Бомбалау салдарынан деполар мен жылжымалы құрамның бір бөлігі қирады. Көлік жағдайлары өте қиын болды және соғыс аяқталғаннан кейін бірнеше жыл бойы солай жалғасты, осы кезеңде көптеген нысандарды қайта жаңғырту қажет болды. Осы қиын жылдардың жағымсыз естеліктері мен жеке тасымалдаулардың артуы көлік қозғалысын азайтты, 1946 жылдан 1958 жылға дейін регрессия болды, ал 1952 мен 1958 жылдар аралығында жағдай одан да нашарлады. 1959 жылдан 1969 жылға дейін ірі электрлендіру теміржол желісін біртіндеп жаңғыртуға бастама берді, 1970 жылы қала маңындағы бу машиналары толығымен жойылды. Автомобильдердің тығырынының күшеюі, желінің жаңғыруымен бірге, көлік қозғалысының қайта жандануына әкелді. 1969 жылдан 1988 жылға дейін RER құрылысы теміржол көлігінің бейнесін түбегейлі өзгертті. RER А желісінде жолаушылар саны күрт өсті, нәтижесінде он жылдың ішінде толыққанды жағдайға жетті. 1999 жылдың 1 қыркүйегінде жолаушылар желісіндегі барлық пойыздарда, сондай-ақ RER-де бірінші класс жойылды. Ол кезде ол жолаушылардың барлық санының 1% құрады. Бірінші класс Париж метросында 1991 жылы бұрыннан жойылған еді.

Transilien белгісі

Дегенмен, соңғы үш онжылдықта жасалған көптеген инвестицияларға қарамастан, қала маңындағы желі нашар беделге тап болып, жергілікті билік органдарының дұрыс емес шешімдер қабылдауына әкелді. RATP RER имиджінен пайда тапса, ол әдетте осымен байланысты, ерекше логотипімен қатар заманауилық пен инновацияның аурасын сыйлайды, ал SNCF желісі көбінесе ескірген пойыз құрамы, үнемі кешігулер және жағымсыз станциялармен байланысты қала маңы пойыздарын еске салды. SNCF станциялар мен пойыз құрамын дамыту және жаңартудың ең төменгі стандартын әзірледі, сондай-ақ оны жалпы жұртшылыққа анық тануға мүмкіндік беретін белгіні енгізді. Қала маңы желісін анықтау үшін TER Île de France, Citélien және тіпті RER деген атаулар да қарастырылды. Бірақ, соңында Transilien таңдалды. Атау 1999 жылдың 20 қыркүйегінде ресми түрде таныстырылды. Осы атауға ие болу үшін станциялар жайлылық және жаңғырту бойынша ең төменгі талаптарды сақтауы керек. Алайда, SNCF қай станцияларға атау берілетінін бақылайды және бұл брендке айналады, TGV, TER немесе Intercités сияқты. Transilien жағдайында жабдықты жаңғырту әлдеқайда қымбатқа түседі және кезең-кезеңімен жүзеге асырылады. Бұл белгімен жабдықталған алғашқы пойыз Z 6400 сериясының Z 6435/6 пойзы болды.