Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1933 жылы туған, бұрынғы Шығыс Фримантель ойыншысы Джон Эдвард "Джек" Кларк (14 шілде 1933 – 3 желтоқсан 2001) – Австралия ережесі бойынша футболшы және VFL-дегі жаттықтырушы. Эссендон және Виктория штатының чемпионы Кларк он жылдан астам VFL-дің ең үздік орталық шепшіктерінің бірі болды. Кларк 1962 жылы Эссендонға капитан ретінде жеңіс әкелді, сондай-ақ 1965 жылы жеңімпаз команда құрамында ойнады. 1996 жылы Кларк Австралия Футбол Даңқы залына енгізілді және 1997 жылы Эссендон ғасырының командасының орталық ойыншысы деп танылды.
Australian rules footballer, born 1933
the former East Fremantle player
John Edward "Jack" Clarke (14 July 1933 – 3 December 2001) was an Australian rules footballer and coach in the VFL. An Essendon and Victorian champion, Clarke was one of the premier midfielders of the VFL for well over a decade, Clarke led Essendon to the flag in 1962 as captain, and also played in the victorious 1965 side. Clarke was inducted into the Australian Football Hall of Fame in 1996, and was named as the centreman of the Essendon Team of the Century in 1997.
Отбасы
Ол Эссендон крикет алаңының (Винди Хилл) кураторы, сондай-ақ бұрынғы Эссендон және Брансуик футболшысы Том Кларктың ұлы еді; одан әрі, ол танымал марафоншы Рон Кларктің үлкен ағасы болды.
He was the son of Tom Clarke, the curator at the Essendon Cricket Ground (Windy Hill) and a former Essendon and Brunswick footballer; additionally, he was the older brother of the well known distance runner Ron Clarke.
Сәулетші
Кларк VFL карьерасының басында оқыған танымал сәулетші болды.
Clarke was a noted architect, who studied during the early stages of his VFL career.
Футбол
Кларк талантты орталық ойыншы болды, ол 1951 жылы он сегізінші туған күнінде дебют жасады және 1951 жылдан 1967 жылға дейін «Эссендон» футбол клубы үшін 263 матч өткізіп, 180 гол соқты. Ол зейнетке шыққан кезде «Эссендон» клубында өткізілген матчтар (263) және капитандыққа ие болған матчтар (121) бойынша барлық уақытта үшінші орында тұрды. Екі жағдайда да орта алаңдағы алдыңғы буын өкілдері Билл Хатчисон мен Дик Рейнольдс одан озып кетті, олардың жетекшілігімен ол өзінің барлық карьерасын өткізді. Кларк Хатчисон, Джон Коулман, Джон Бирт, Барри Дэвис, Хью Митчелл және Кен Фрейзер сияқты легендарлар бар күшті «Эссендон» командаларында ойнады, бірақ Кларк қарсыластардың бапкерлерінен ешқашан назардан тыс қалмады және «Эссендонның үздік ойыншысы» сыйлығында үнемі жақсы көрсеткіштерді көрсетіп, 1958 және 1962 жылдары бұл сыйлықты жеңіп алды. Кларк Браунлоу медалінде үлкен жетістікке жете алмады, 1958 жылы 6-шы орынды, ал 1953 жылы 20 жасында 7-ші орынды иеленді. Кларк 1958 жылдан 1964 жылға дейін клуб капитаны болды, бір чемпиондық титул жеңіп, осы лауазымда екі рет «Үздік ойыншы» сыйлығын жеңіп алды. 1958 жылғы 17-ші турда Кларк лига тарихында ойыншыларды санауға шақырған үш капитанның бірі болды, алайда екі команда да тең болды.
Clarke was a talented centreman who debuted on his eighteenth birthday in 1951 and played 263 games for the Essendon Football Club from 1951 to 1967, kicking 180 goals. At the time of his retirement he was third in the all time ranks of both games played (263) and games captained (121) at Essendon, on both occasions being bested by his mid field predecessors, Bill Hutchison and Dick Reynolds, under whose guidance he had played his entire career. Clarke played in strong Essendon teams that featured legends such as Hutchison, John Coleman, John Birt, Barry Davis, Hugh Mitchell and Ken Fraser, but Clarke was never overlooked by opposition coaches and regularly polled well in the Essendon Best and Fairest award, winning the award in 1958 and 1962. Clarke was not as successful in the Brownlow Medal, with best finishes of equal 6th in 1958, and equal 7th in 1953 at the age of 20. Clarke captained the club from 1958 to 1964, winning one premiership and winning two Best and Fairest awards while in the role. In Round 17, 1958, Clarke was the second of only three captains in league history to have called for a headcount; however, the teams were even.
Көлік жүргізушісі
Ол 1968 жылы Джон Коулманнан кейін Эссендонның бас жаттықтырышы болды, команданы Ұлы финалға алып шықты, бірақ Карлтонға шамалы есебімен жеңіліп қалды. 1970 жылғы маусым соңында Эссендон 12 команданың арасында 11-орынды алғаннан кейін ол бас жаттықтырушы лауазымынан босатылды.
He took over from John Coleman as Essendon coach in 1968, taking the team to the Grand Final, which they narrowly lost to Carlton. He was replaced as coach at the end of the 1970 season when Essendon finished 11th (of 12).
Атак-даңқ залы
1996 жылы Австралия футбол даңқы залының мүшесі болды.
He was inducted into the Australian Football Hall of Fame in 1996.
Эссендон чемпиондары
2002 жылы Эссендон клубының комиссиясы оны «Эссендон чемпиондары» тізімінде 8-орынға қойды: Эссендон үшін барлық уақытта ойнаған 25 ең ұлы ойыншының тізімі.
In 2002 an Essendon panel ranked him at 8 in their Champions of Essendon: a list of the 25 greatest players ever to have played for Essendon.