Кіріспе

Құс түрлері

Көбінесе ми қызуы құсы деп аталатын қарақұс (Hierococcyx varius) – Үндістан субконтинентінде қоныстанушы, орташа мөлшердегі көкқұс. Ол тіпті ұшу және қону әдісі бойынша да Шикраға өте ұқсас. Бұл топқа "көкөрі" деген жалпы атауды оның қарталарға ұқсастығы берген, және басқа көптеген көкқұстар сияқты, бұл да ұя салушы паразиттер, өз жұмыртқаларын шалшықтардың ұяларына салады. Көбейту маусымында жазда, аталықтары үш нотадан тұратын, қайталамалы дауыстар шығарады, олар "ми қызуы" деп жақсы бейнеленеді, екінші нотасы ұзағырақ және жоғарырақ дыбысталады. Бұл ноталар бірден тоқтамай, біртіндеп күшейеді және бірнеше минуттан кейін қайталанады; дауыс күн бойы, кештен соң және таңға дейін жалғасуы мүмкін.

Сипаттама

Жалпы соқырқұс – шамамен көгершін мөлшеріндегі (34 см шамасында) орташа және ірі куку. Қауырсыны жоғары жағы күлгін сұр, астыңғы жағы ақшыл, қоңыр жолақты. Құйрығы кеңінен жолақты. Еркек және ұрғашысы бір-бірінен айырмасыз. Олардың сары түсті көз шеңбері бар. Жасы кішірек құстардың кеудесі шиқраның жас құстарына ұқсас жолақты болады, ал қарнында ірі қоңыр V тәрізді белгілер бар. Жаз айларында, муссоннан бұрын, аталықтарын қайталап шақыруы арқылы оңай табуға болады, бірақ көру қиын. Дауысы – үш нотадан тұратын жоғары қысыммен қайталанып, 5-6 рет естілетін, күшейте түсіп, кенеттен тоқтайтын дауыс. Бұл дауыс күндіз бойы және айлы түндері жиі естіледі. Ұрғашыларының дауысы – сықырлаған ноталар тізбегі. Бұл түр Hierococcyx туысына жатады, оған басқа соқырқұстар да кіреді, бірақ кейде Cuculus туысына да жатқызылады. Үндістан популяциясының қауырсыны ciceliae-ден ақшылрақ. және оңтүстікке қарай Шри-Ланкаға дейін таралған. Үндістан популяциясының бір бөлігі қыстау үшін Шри-Ланкаға ұшып келеді. Шри-Ланканың орталық төбелерінде ciceliae жыл бойы қоныстанады. Әдетте, тұрақты түр, бірақ биік таулы және құрғақ аймақтарда жергілікті түрде көшіп-қонады. Гималайдың төменгі бөліктерінде (көбінесе 1000 м төмен) кездеседі, бірақ биік жерлерде үлкен соқырқұс жиірек кездеседі. Бұл түр ағаштарда қоныстанады және сирек жерге түседі. Оның мекен ету ортасына бау-бақшалар, ағаштардың тоғайлары, жапырақты және жартылай мәңгі жасыл ормандар кіреді.) сонымен қатар, Garrulax туысына жататын күлімсіреп жүретін құстарда да кездеседі деген хабар бар. Оның көбею маусымы наурыз бен маусым аралығында, Turdoides баблерлерінің көбею кезеңімен сәйкес келеді. Әр ұяда бір жұмыртқа болады, ол көк түсті, қожайынның жұмыртқасы сияқты. Балапан әдетте қожайынның жұмыртқаларын ұядан шығарып тастайды және асырап алған ата-аналары оны бір айға жуық соңынан еріп, жетілгенше өсіреді. Балапандар баблерлер тобымен бірге жүргенде, тамақ сұрағанда сықырлаған дауыс шығарады және топ ішіндегі асырап алған ата-аналары оны тамақтандыруы мүмкін. Соқырқұстар сондай-ақ үлкен сұр баблер Turdoides malcolmi-ге де паразиттік етеді. Шри-Ланкада олардың қожайын түрі - Turdoides striatus. Бұл түрдің орбиталық қуысында Oxyspirura туысына жататын паразиттік көз құрттары табылған.

Мәдениетте

Бұл құстың дауысы ағылшын тілінде көбінесе "мидың қайнауы" деп жазылады (кейбір ескі кітаптарда бұл атау Азиялық коэль үшін де қате қолданылады). Франк Финн [H]-нің дауысы оған әдеттегі атауын толыққанды беруге құқылы екенін айтты, себебі оның "азапты қайталануынан" немесе "мидың қайнауы" деген сөзді өткір дауыспен, жоғары тонға қарай қайталап айтуынан оның сәйкестігі анық. Құстың дауысының басқа түсіндірмелері: хинди тіліндегі piyaan kahan ("сүйіктім қайда?") немесе chokh gelo (бенгал тілінде "көздерім жоғалды") және paos ala (маратхи, "жаңбыр жақындап келеді"). Бодо тілінде бұл шақыру "хааб фиша хоува" деп естіледі, яғни "балам, қайдасың?". "Пи кахан" немесе "Папеха" деп естілетін дауыс, Гималай және оның етегінде мидың қайнауы құсының орнына кездесетін үлкен соқыр көкек Hierococcyx sparverioides-тің "пи пиа" деп айқайлаған дыбысына көбірек ұқсайды. "Боле Ре Папихара" – Болливудтағы осы құс және оның керемет дауысына арналған танымал ән.