Джеффри Барраклоу: Англия тарихшысының өмірбаяны мен еңбектері

Кіріспе

Джеффри Барраклоу (10 мамыр 1908 – 26 желтоқсан 1984) – ағылшын тарихшысы, орта ғасырлар мен Германия тарихын зерттеуші.

Өмірбаян

Ол Йорк қаласындағы Бутэм мектебінде (1921-1924) және Брэдфорд грамматикалық мектебінде (1924-1925) білім алған. Ол Оксфорд университетінің Ориел колледжінде 1926-1929 жылдары тарихты оқыды, келесі екі жылды Мюнхен мен Римде оқыды, содан кейін Оксфордқа қайтып келді, Мертон колледжінде Хармсворт аға ғалымы (1932-1934) және кіші ғылыми қызметкер (1934-1936) болды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде, онда ол Корольдік әуе күшінде қызмет етті, Барраклоудың КСРО-ға деген ықыласы және 1944 жылғы Варшава көтерілісіне қоғамдық қарсылығы Джордж Оруэлл және басқалардың сынына ұшырады. Ол 1945-1956 жылдары Ливерпуль университетінің Орта ғасырлар тарихы профессоры болды, осы кезеңде ол Сенешкаль үйінде, Халтон ауылында тұрды, 1956-1962 жылдары Стивенсон зерттеу профессоры, Лондон университетінде, 1965-1968 жылдары Калифорния университетінде, ал 1968-1970 және 1972-1981 жылдары Брандейс университетінің тарих профессоры болды. 1970 жылдан 1973 жылға дейін Оксфорд университетінің қазіргі заман тарихының Чичел профессоры болды. Барраклоу өзінің мансабын орта ғасырлар зерттеушісі ретінде бастады, бірақ заманауи әлемдік тарихшыға айналды. Ол тарихтың 20 ғасырдағы қолданылуы мен маңыздылығы туралы терең ойлармен болды. Оның пікірінше, саяси пікірталастар мен соңғы саяси шешімдер тарихи көрегендіктің жетіспеуінен зардап шегеді. Бұл мәселені шешу үшін Барраклоу салыстырмалы тарихты зерттеудің тарихнамалық әдістерін жасады. Тарихи зерттеудің бастауында өткенді зерттеуді бекіту арқылы, сонымен бірге осы бастапқы зерттеумен тікелей байланысты қазіргі заманғы салаларды зерттеу арқылы, оның әдістері өткен мен қазіргі арасындағы салыстыруларды орнатты. Осы екі бағытты зерттеу құрылымымен Барраклоу өзінің зерттеулерін өткеннен қарай және қазіргі заманнан артқа қарай ұйымдастыра алды. Ол өткенді қазіргімен байланыстыратын тарихи жіптерді іздеді, сонымен бірге өткен мен қазіргіні бөліп тұратын үзілістерді байқады. Ол өзінің еңбектерінде географияға, әлеуметтік және экономикалық циклдарға, империяларға, саудаға және тайпаларға тарихи бірліктер ретінде ерекше назар бөлді, олар өткенді қазіргімен байланыстырады немесе осы сабақтастықты тоқтату үшін бірігеді. Осы әдістерді қолдану оған әлемдік тарихтың жоспарын жасауға мүмкіндік берді, оның өрлеуі мен құлдырауы және шешімді нүктелерін анықтады. Оның тарихнамаға арналған алғашқы екі кітабы – «Өзгеріп келе жатқан әлемдегі тарих» және «Заманауи тарихқа кіріспе» – эсселер жинағы. Барраклоу ғалымдық беделімен «The Times Atlas of World History» атласының редакторы болды, ол үздіксіз жаңартылып келеді. Ол сондай-ақ 1965 жылдан бастап Thames and Hudson баспасында жарық көрген, көптеген белгілі авторлары бар танымал «Еуропа өркениетінің кітапханасы» сериясының бас редакторы болды.

He was educated at Bootham School (1921–1924) in York and at Bradford Grammar School (1924–1925). He read History as an undergraduate at Oriel College, Oxford University in 1926–1929, spent the following two years studying in Munich and Rome, then returned to Oxford, to Merton College, where he was a Harmsworth Senior Scholar (1932 1934) and a Junior Research Fellow (1934 1936). During the Second World War, in which he served in the Royal Air Force, Barraclough's sympathy for the USSR and public opposition to the Warsaw Uprising of 1944 drew the criticism of George Orwell, among others. He was Professor of Medieval History, University of Liverpool, 1945–1956, in which period he lived in the Seneschal's House, Halton Village, Stevenson Research Professor, University of London, 1956–1962, University of California, 1965–1968, and Professor of History, Brandeis University, 1968–1970 and 1972–1981. He was Chichele Professor of Modern History, the University of Oxford from 1970 to 1973. Barraclough began his career as a medievalist but developed into a contemporary global historian. He was deeply concerned about history's uses and relevance in the 20th century. It seemed to him that political debate and ultimately political decisions suffered from a lack of historical insight. To rectify this problem Barraclough developed historiographical methods for comparative history. By anchoring study of the past at the origins of a historical investigation, while simultaneously researching contemporary areas most directly connected to that anchor research, his methods established comparisons between past and present. With this two pronged research structure, Barraclough was able to organize his investigations by looking from the past forward and from the present backward. He sought historical threads that connect past to present while also observing the discontinuities that separate past from present. In his writing, Barraclough turned to geography, social and economic cycles, empires, trade and tribes as historical units he felt most clearly connect the past to present or combine to end that continuity. Using these methods allowed him to sketch an outline of world history, identifying its ups, downs and turning points. His first two books on historiography, History in a Changing World and An Introduction to Contemporary History are collections of essays. With scholarly authority, Barraclough served as editor of The Times Atlas of World History, which continues to be revised. He was also General Editor for the popular "Library of European Civilization" series, published by Thames and Hudson from 1965 with many notable contributors.