Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америкалық генерал (1891–1967)
American general (1891–1967)
Генерал-майор Томас Фрэнсис Фаррелл (3 желтоқсан 1891 – 11 сәуір 1967) Манхэттен жобасының қолбасшы орынбасары және далалық операциялар бастығы, генерал-майор Лесли Р. Гроувздың жеке офицері болды.
Major General Thomas Francis Farrell (3 December 1891 – 11 April 1967) was the Deputy Commanding General and Chief of Field Operations of the Manhattan Project, acting as executive officer to Major General Leslie R. Groves Jr.
Фаррелл 1912 жылы Ренсселер политехникалық институтын азаматтық инженерия мамандығы бойынша бітірген. Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде ол Батыс майданында 1-ші инженерлер корпусында қызмет етті және «Ерен қызмет ордені» мен француздық «Круа де Герр» ордендерімен марапатталды. Соғыстан кейін ол Инженерлік мектепте, содан кейін Вест-Пойнттағы АҚШ Әскери академиясында оқытушы болып жұмыс істеді. 1926 жылы ол тұрақты армиядан кетіп, 1926 жылдан 1930 жылға дейін Нью-Йорк штатының каналдар мен су жолдары комиссары, ал 1930 жылдан 1941 жылға дейін Нью-Йорк штатының қоғамдық жұмыстар департаментінің құрылыс және инженерия бөлімінің басшысы болды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде ол Гровстың жеке офицері ретінде қайтадан әрекетке кірісіп, Бас штабтың құрылыс бөлімінің Операциялар бөлімінде қызмет етті. Ол Қытай-Бірма-Үндістан театрына Ледо жолын салуға көмектесу үшін барды. 1945 жылдың қаңтарында Гровс Фаррелді Манхэттен жобасының екінші бастығы етіп тағайындады. Фаррелл Дж. Роберт Оппенгеймермен бірге Аламогордо бомбалау және оқ ату полигонында «Trinity» сынағын бақылады. 1945 жылдың тамызында ол Хиросима мен Нагасаки қалаларын бомбалауды қадағалау үшін Тинианға барды. Содан кейін ол атом бомбаларының әсерін тексеру үшін ғалымдар тобын басқарды. 1946 жылы ол Нью-Йорк қалалық тұрғын үй басқармасының төрағасы болып тағайындалды. Кейін ол Триборо көпірі және туннельдер басқармасының кеңесшісі ретінде, мысалы, Кросс-Бронкс тас жолы сияқты жобалар бойынша жұмыс істеді. Ол «Крестовый переулок» операциясының бағалау кеңесінің мүшесі және Біріккен Ұлттар Ұйымының Атом энергиясы жөніндегі комиссиясындағы АҚШ өкілі Бернард Барухтың кеңесшісі болды. Корея соғысы кезінде Фаррелл тағы да әрекетке кірісіп, Қорғаныс өндірісі басқармасында, содан кейін Атом энергиясы комиссиясында Өндіріс жөніндегі бас менеджердің орынбасары болып қызмет етті. Ол 1951 жылы зейнетке шыққанға дейін Комиссияның өндірістік қуатын күрт арттыруын қадағалады. 1960 жылдан 1964 жылға дейін ол 1964 жылғы Нью-Йорк әлемдік көрмесіне дайындық жұмыстарында жұмыс істеді.
Farrell graduated from Rensselaer Polytechnic Institute with a degree in civil engineering in 1912. During World War I, he served with the 1st Engineers on the Western Front, and was awarded the Distinguished Service Cross and the French Croix de guerre. After the war, he was an instructor at the Engineer School, and then at the United States Military Academy at West Point. He resigned from the Regular Army in 1926 to become Commissioner of Canals and Waterway for the State of New York from 1926 to 1930, and head of construction and engineering of the New York State Department of Public Works from 1930 until 1941. During World War II he returned to active duty as Groves' executive officer in the Operations Branch of the Construction Division under the Office of the Quartermaster General. He went to the China Burma India theater to help build the Ledo Road. In January 1945, Groves chose Farrell as his second in command of the Manhattan Project. Farrell observed the Trinity test at the Alamogordo Bombing and Gunnery Range with J. Robert Oppenheimer. In August 1945, he went to Tinian to supervise the bombing of Hiroshima and Nagasaki. Afterwards he led teams of scientists to inspect the effects of the atomic bombs. In 1946 he was appointed chairman of the New York City Housing Authority. He subsequently worked as a consultant for the Triborough Bridge and Tunnel Authority on projects such as the Cross Bronx Expressway. He was a member of the evaluation board for Operation Crossroads, and was an advisor to Bernard Baruch, the United States representative on the United Nations Atomic Energy Commission. During the Korean War, Farrell returned to active duty once more, serving with the Defense Production Administration, and then with the Atomic Energy Commission as its Assistant General Manager for Manufacturing. He oversaw a vast increase in the Commission's production capabilities before retiring again in 1951. From 1960 to 1964, he worked on the preparations for the 1964 New York World's Fair.
Ерте өмір
Томас Фрэнсис Фаррелл 1891 жылғы 3 желтоқсанда Нью-Йорк штатының Брансуик қаласында Джон Джозеф Фаррелл ағаның тоғыз баласының төртіншісі болып дүниеге келді. Фаррелл отбасының фермасында өсті, онда оның әкесі алма бақшасын ұстады, шошқа және сүт малын өсірді. Балалар ферма жұмысына көмектесіп, сүт жеткізді, бірақ ешқайсысы ересек болғаннан кейін фермада қалған жоқ. Фаррелл 1912 жылы Ренсселер политехникалық институтын бітірді. Оның алғашқы кәсіби жұмысы Нью-Йорк штатының баржалық каналын салуға қатысу болды. Ирландиялық жұмысшылардың басшылар тарапынан зорлық-зомбылыққа ұшырағанын көрген ол ұйымдасқан еңбек қозғалысын ынталы түрде қолдады. Фаррелл өзінің көрсеткен ерлігі үшін құрметті соғыс кресімен марапатталды, ал 1-ші батальон V корпустың қолбасшысы генерал-майор Чарльз Саммераллдан алғыс айту алды. 1918 жылғы қарашада Германиямен келісімге келгеннен кейін 1-ші инженерлік полк Рейнландты оккупациялауға қатысты, Фарреллдің 1-ші батальоны Эбернханда орналасты. 1-ші инженерлік полк 1919 жылдың тамыз және қыркүйек айларында АҚШ-қа оралды. Соғыстан кейін Фаррелл тұрақты армияға қосылды. Ол 1921 жылдан 1924 жылға дейін А.А. Хамфрис лагеріндегі инженерлік мектепте оқытушы болып жұмыс істеді, содан кейін 1926 жылға дейін Вест-Пойнттегі АҚШ Әскери академиясында оқытты. бірақ Грин зейнетке шыққан жоқ. Ұлы депрессия елде де, Нью-Йоркте де қоғамдық құрылыс жұмыстарының кеңейе түсуіне әкелді. Нью-Йорктегі маңызды жобаларға Флашинг Медоус-Корона паркіндегі 1939 жылғы Нью-Йорк әлемдік көрмесі және ЛаГуардия әуежайының құрылысы кірді.
Thomas Francis Farrell was born on 3 December 1891 in Brunswick, New York, the fourth of nine children of John Joseph Farrell Sr., a farmer, and his wife Margaret née Connolly. Farrell was raised on the family's farm, where his father had an apple orchard, and raised pigs and dairy cattle. The children helped with the farm chores, and delivering the milk, but none stayed on as adults. Farrell graduated from Rensselaer Polytechnic Institute in 1912. His first professional job was working on the New York State Barge Canal. Seeing Irish workers being mistreated by bosses made him a staunch supporter of organized labor. Farrell was also awarded the Croix de guerre with palm for his actions, and the 1st Battalion received a citation from Major General Charles Summerall, the commander of V Corps. After the Armistice with Germany in November 1918, the 1st Engineers participated in the occupation of the Rhineland, with Farrell's 1st Battalion basing itself at Ebernhahn. The 1st Engineers returned to the United States in August and September 1919. After the war, Farrell joined the Regular Army. He served as an instructor at the Engineer School at Camp A. A. Humphreys from 1921 to 1924, and then at the United States Military Academy at West Point until 1926. but Greene did not retire. The Great Depression led to a vast expansion of public works activity, both nationally and in New York. Major projects in New York included the 1939 New York World's Fair at Flushing Meadows–Corona Park, as well as the construction of LaGuardia Airport.
Құрылыс АҚШ-та
Фаррелл 1941 жылдың ақпан айында подполковник шенімен қайтадан қызметке кірісті. Ол генерал-квартирмейстер кеңсесі жанындағы Құрылыс бөлімінің Операциялық бөлімінде сол кездегі полковник Лесли Р. Гроувздың басшылық орынбасары болды. Осы кезде АҚШ армиясы жалпыұлттық жұмылдыруға дайындалып жатқан еді, ал Квартирмейстер корпусының Құрылыс бөліміне құрылатын үлкен армия үшін қажетті тұрғын үйлер мен оқу орындарын дайындау міндеті жүктелді. Ауқымды құрылыс бағдарламасына түрлі кедергілер – бөгеттер, тапшылық, кешігулер, құнның өсуі және құрылыс алаңдарындағы нашар тұрмыс жағдайы тосқауыл қойды. Газеттер Құрылыс бөлімінің тиімсіздігі, нашар басқаруы және қабілетсіздігі туралы хабарлар жариялай бастады. Фаррелл мен Гроувс орталықтандырылған сатып алу жүйесі үшін жаңа, жеңілдетілген процедуралар жасады, бұл жобаларды уақтылы аяқтауға және осындай үлкен қаржылық шығындарға есеп беруді қамтамасыз етуге қажетті икемділікті ұсынды. Ол өз қызметі үшін "Ерлік орденімен" марапатталды.
Farrell returned to active duty in February 1941 with the rank of lieutenant colonel to act as then Colonel Leslie R. Groves Jr.'s executive officer in the Operations Branch of the Construction Division under the Office of the Office of the Quartermaster General. At this point, the US Army was about to embark on a national mobilization, and it was the task of the Construction Division of the Quartermaster Corps to prepare the necessary accommodations and training facilities for the vast army that would be created. The enormous construction program had been dogged by bottlenecks, shortages, delays, spiralling costs, and poor living conditions at the construction sites. Newspapers began publishing accounts charging the Construction Division with incompetence, ineptitude, and inefficiency. Farrell and Groves worked out new, simplified procedures for centralized procurement that provided the flexibility needed to get projects done on time with the accountability that such enormous expenditures demanded. He was awarded the Legion of Merit for his services.
Соғыстан кейінгі
1945 жылдың қазан айында Фаррелл генерал-майор шеніне көтерілді. 1946 жылдың сәуір айында белсенді қызметтен шыққанға дейін ол Манхэттен жобасының орынбасары қызметін атқарды. Соғыстан кейін, әсіресе қайта оралған ардагерлерге қоғамдық тұрғын үйлерді ұсыну қала үшін маңызды міндет болды. Сол кездегі басқа жобалардан өзгеше, Нью-Йорк қаласындағы қоғамдық тұрғын үйлер нәсілдік бөлінуге ұшыраған жоқ. 1950 жылы Фаррелл: «Нью-Йорктің қоғамдық тұрғын үй жобалары қара және ақ адамдардың бірге өмір сүре алатынын көрсетеді» деп жазды. Ол «Крестовый переулок» операциясы бойынша сараптау кеңесінің мүшесі болды және Бернард Барухқа, Біріккен Ұлттар Ұйымының Атом энергиясы жөніндегі комиссиясының АҚШ өкіліне кеңесші болды. 1950 жылы Корея соғысы кезінде Фаррелл қайтадан армияға белсенді қызметке кіріп, Қорғаныс өндірісі басқармасында қызмет етті. 1951 жылдың шілдесінде ол Манхэттен жобасының ізбасары – Атом энергиясы жөніндегі комиссияға (АЭК) ауыстырылды, онда ол өндіріс жөніндегі бас менеджердің орынбасары болды. Осы қызметінде ол Комиссияның өндірістік қуатын күрт арттырды. Ханфорд және Саванна-Ривер нысандарының жаңа реакторларын салу нәтижесінде ядролық қару өндірісі үш есеге өсті. Кейін ол Триборо көпір және туннельдер басқармасының консультанты ретінде, мысалы, Кросс-Бронкс тас жолы сияқты жобалармен айналысты. 1960 жылдан 1964 жылға дейін ол Флошинг-Медоус–Корона паркінде 1964 жылғы Нью-Йорк әлемдік көрмесіне дайындық жұмыстарында қатысты. Оның балалары – Томас, Барбара, Питер, Патрисия және Стивен. Томас 1942 жылы Вест-Пойнтты бітірді, «Күміс жұлдыз» медалі мен «Ерекше қызмет көрсеткені үшін» медалімен марапатталды және 1944 жылдың 25 ақпанында Анциода қаза тапқанға дейін капитан шеніне жетті. Армияның портты жөндеу кемесі, «Томас Ф. Фаррелл-младший» оның құрметіне аталды. Питер 1950 жылы Вест-Пойнтты бітірді. Ол Вьетнам соғысында армияда қызмет етті, онда Тет шабуылы кезінде 56-шы әуе қорғанысы артиллериясының 6-шы батальонына қолбасшылық етті. 1978 жылы полковник шенімен армиядан зейнетке шықты. Фарреллдің қызы Барбара Вуканович 1983 жылдан 1997 жылға дейін АҚШ Өкілдер палатасына сайланған Невададан шыққан алғашқы әйел болды. Оның немересі Патрисия Диллон Кафферата 1983 жылдан 1987 жылға дейін Невада штатының қазынашысы қызметін атқарды. Фаррелл 1967 жылдың 11 сәуірінде Невада штатының Рино қаласындағы Сент-Мэри ауруханасында қайтыс болды. Оның әйелі Инес бір жыл бұрын қайтыс болған еді. Айырықша жағдай, өмір бойы құрылыспен айналысқан адам Хиросима мен Нагасакинің қирауымен есінде қалды.
Farrell was promoted to the rank of major general in October 1945. He remained Deputy Commander of the Manhattan Project until he retired from active service in April 1946. In the aftermath of the war, providing public housing, especially for returning veterans, was a major priority for the city. Unlike other projects of the time, New York City public housing was not racially segregated. Writing in 1950, Farrell declared, "New York's public housing projects demonstrate that Negroes and whites can live together." He served as a member of the evaluation board for Operation Crossroads, and was an advisor to Bernard Baruch, the United States' representative on the United Nations Atomic Energy Commission. In 1950, during the Korean War, Farrell returned to active duty with the Army once more, and served with the Defense Production Administration. In July 1951, he was transferred to the Atomic Energy Commission (AEC), the successor organization to the Manhattan Project, where he became the Assistant General Manager for Manufacturing. In this role, he oversaw a vast increase in the Commission's production capabilities. The construction of new reactors at the Hanford and Savannah River Sites would eventually triple the production of nuclear weapons. He subsequently worked as a consultant for the Triborough Bridge and Tunnel Authority on projects such as the Cross Bronx Expressway. From 1960 to 1964, he worked on the preparations for the 1964 New York World's Fair at Flushing Meadows–Corona Park. His children were Thomas, Barbara, Peter, Patricia, and Stephen. Thomas graduated from West Point in the class of 1942, received the Silver Star Medal and the Distinguished Service Cross, and reached the rank of captain before being killed at Anzio on 25 February 1944. An Army port repair ship, the Thomas F. Farrell Jr., was named in his honor. Peter graduated from West Point in the class of 1950. He served with the Army in the Vietnam War, where he commanded the 6th Battalion, 56th Air Defense Artillery during the Tet Offensive. He retired from the Army in 1978 with the rank of colonel. Farrell's daughter, Barbara Vucanovich, was the first woman from Nevada to be elected to the United States House of Representatives, serving from 1983 to 1997. His granddaughter, Patricia Dillon Cafferata, served as Nevada State Treasurer from 1983 to 1987. Farrell died at Saint Mary's Hospital in Reno, Nevada, on 11 April 1967. His wife Ynez had died the year before. Ironically, the man who had spent a lifetime building things was principally remembered for the destruction of Hiroshima and Nagasaki.
Танымал мәдениетте
Ол "Бастапқы немесе соңы" атты Манхэттен жобасы туралы деректі-драмалық фильмде Генри О'Нилл бейнеледі.
He was portrayed by Henry O'Neill in The Beginning or the End, a docudrama about the Manhattan Project.