Уолтон Эванс: Америкалық инженер және теміржол құрылысшысы
Walton Evans
Уолтон Эванс – американдық инженер, 19 ғ. ортасында Америкадағы теміржолдар мен каналдар құрылысына үлкен үлес қосып, жобалар жасаған. Биографиясы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық инженер-құрылысшы Энтони Уолтон Уайт Эванс (31 қазан 1817 – 28 қараша 1886), Уолтон Эванс ретінде танылған, американдық инженер-құрылысшы. Оның еңбектері 19 ғасырдың ортасында Солтүстік және Оңтүстік Америкадағы көптеген теміржол және канал жобаларын қамтыды.
American civil engineer
Anthony Walton White Evans (October 31, 1817 – November 28, 1886), known as Walton Evans, was an American civil engineer whose work included countless railroad and canal commissions in North and South America during the mid nineteenth century.
Туу
Ол 1817 жылғы 31 қазанда Нью-Брансуик, Нью-Джерсиде Томас М. Эванс пен Элиза Мэри Уайттың отбасында дүниеге келді. Оның туыстары: Элизабет Маргарет Эванс және Изабелл Йоханна Эванс. Оның шешесінің әкесі – бригадалық генерал Энтони Уолтон Уайт, американдық тәуелсіздік соғысының қатысушысы.
He was born on October 31, 1817, in New Brunswick, New Jersey, to Thomas M. Evans and Eliza Mary White. His siblings included: Elizabeth Margaret Evans and Isabelle Johanna Evans. His maternal grandfather was Brigadier General Anthony Walton White, an American Revolutionary War veteran.
Білім
1834 жылы Ренсселер политехникалық институтына түсуге дейін жергілікті мектептерде оқыды. Ол 1836 жылдың қазан айында оқуын тоқтатты, содан кейін Эри каналында инженердің көмекшісі болып жұмыс істеді. 1845 жылы ол Нью-Йорк және Харлем теміржолының Албани, Нью-Йорк штатына дейінгі жалғасу құрылысында Аллан Кэмпбеллдің көмекшісі болды. Келесі жылы ол құрылыс алаңындағы инженер болып тағайындалды, бірақ 1850 жылы Чилидегі Копиапо теміржолын салуға Кэмпбеллге қосылу үшін қызметтен босады. Эванс Кэмпбелл кеткеннен кейін 1853 жылы жолды аяқтады. Содан кейін ол 1853 жылдан 1856 жылға дейін Перудегі Арика және Такна теміржолының құрылысында бас инженер болып қызмет етті. Ол Нью-Йоркке қайтып, Перудегі Лима және Ороя теміржолына консультант ретінде жұмыс істеді. Осы лауазымда ол Верругас виадугын жобалады. Бұл көпірді Лефферт Л. Бак инженерлік жобалады. Сондай-ақ теміржолда Вергиль Богу жұмыс істеді. Бұл екеуі де RPI-нің түлектері еді.
He attended local schools before entering the Rensselaer Polytechnic Institute in 1834. He left the school in October 1836, and then served as an assistant engineer on the Erie Canal. In 1845 he became an assistant to Allan Campbell in the construction of the New York and Harlem Railroad extension to Albany, New York. The following year he became the resident engineer on the job but resigned in 1850 to join Campbell in building the Copiapo Railroad in Chile. Evans completed the road in 1853 after Campbell's departure. Evans then served as Chief Engineer for the construction of the Arica and Tacna Railroad in Peru from 1853 to 1856. He returned to New York and worked as a consultant for the Lima and Oroya Railway in Peru. In that capacity, he designed the Verrugas Viaduct. This bridge was engineered by Leffert L. Buck. Also working on the railway was Virgil Bogue. Both of these men were fellow RPI graduates.
Неке
Эванс АҚШ-қа оралып, 1856 жылғы 24 маусымда Анна Циммерманға үйленді. Жұбайлар Чилиге көшіп, онда Эванс Сантьягодан оңтүстікке қарай елу мильге созылған Оңтүстік темір жолының құрылысын қадағалады. Темір жол 1860 жылы аяқталды. 1860 жылы Нью-Йоркке оралғаннан кейін ол кеңесші-инженер болып, Луна және Ороя темір жолындағы Варругас виадугын жобалады. Ол бірнеше шетелдік темір жолдардың агенті ретінде жабдық сатып алып, персоналды жұмысқа алды, соның ішінде 1876 жылы Австралиядағы Виктория темір жолы үшін екі локомотив және 1877 жылғы NZR K класы – Жаңа Зеландия мемлекеттік темір жолдарына жеткізілген алғашқы американдық локомотивтер. Ол әрқашан Еуропада жасалғандарға қарағанда американдық локомотивтер мен вагондарды қолдануды ұсынды. 1862 жылдан 1864 жылға дейін Нью-Йорк портының инженері болып жұмыс істеді, ал 1865 жылы АҚШ Мұнай компаниясының президенті болды. Ол сондай-ақ Spuyten Duyvil Rolling Mill компаниясының президенті де болды. Орталық Америкадағы Панама каналына қызығушылық танытып, 1879 жылы Парижде (Франция) өткен халықаралық конгресске қатысты. Эванс кітаптар мен картиналарды жинады, олар Нью-Рошельдегі Санс-Суси үйінде қойылды. Өлімінен бұрын ол өзінің коллекциясын Смитсондар институтына сыйлады. 1886 жылғы 28 қарашада қайтыс болды.
Evans returned to the United States and married Anna Zimmerman on June 24, 1856. The couple moved to Chile where Evans supervised the building of the Southern Railroad, which ran for fifty miles south of Santiago. The railroad was completed in 1860. After his return to New York in 1860 he became a consulting engineer, and designed the Varrugas Viaduct on the Luna & Oroya Railroad. He acted as agent for a number of foreign railways to purchase equipment and recruit staff, including two locomotives for the Victorian Railways in Australia in 1876 and the NZR K class of 1877, the first American locomotives supplied to the New Zealand Government Railways. He always recommended the use of American locomotives and cars over those built in Europe. From 1862 to 1864, he served as the engineer for the Port of New York and in 1865, he became President of the United States Petroleum Company. He also was President of the Spuyten Duyvil Rolling Mill. He was interested in what would become the Panama Canal in Central America, and he attended the 1879 International Congress on the Canal in Paris, France. Evans collected books, and paintings which were displayed at his home, Sans Souci, in New Rochelle, New York. He donated his collection to the Smithsonian Institution before his death. He died on November 28, 1886.