Америкалық серийлі кісі өлтірушілер Гвендолин Грэм мен Кэтрин Вуд 1987 ж. Мичиган штатындағы зейнеткерлер үйінде 5 қартты өлтіргені үшін сотталды. Қылмыстық байланыс.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық сериялық кісі өлтірушілер жұбы – сериялық кісі өлтірушілер.
American serial killer duo
the serial killers
Гвендолин Гейл Грэм (6 тамыз, 1963 жылы туған) және Кэтрин Мэй Вуд (7 наурыз, 1962 жылы туған) – 1987 жылы Гранд-Рапидс қаласының маңындағы Мичиган штатының Уокер қаласында бес қарт әйелді өлтіргені үшін сотталған американдық сериялық кісі өлтірушілер. Олар өз қылмыстарын Альпин Манор зейнеткерлер үйінде жасады, онда екеуі де медбике көмекшісі болып жұмыс істеген.
Gwendolyn Gail Graham (born August 6, 1963) and Catherine May Wood (born March 7, 1962) are American serial killers convicted of killing five elderly women in Walker, Michigan, a suburb of Grand Rapids, in 1987. They committed their crimes in the Alpine Manor nursing home, where they both worked as nurse's aides.
Қылмыстар
Екі әйел Алпинг Манор зейнеткерлер үйінде Грэмның Техастан Мичиганға көшіп келгеннен кейін танысты. Олар тез дос болып, 1986 жылы махаббатқа берілді. Екі жылдан кейін екеуіне де бес қарт пациентті өлімге жібергені үшін, «махаббат байланысының» бөлігі ретінде, кісі өлтіру айыбы тағылды. Қылмыстардың мән-жайлары дерлік толығымен Вудтың қылмыстық сот органдарына берген мәлімдемелерінен алынды. Оның кісі өлтіру айыбы сот келісімімен жеңілдетілді, осылайша ол Грэмға қарсы Грэмның бірінші дәрежелі кісі өлтіру ісінде куәлік беруге мүмкіндік алды. Алайда, Вудтың мәлімдемелері және өзін Грэмның құрбысы ретінде көрсетуі 1992 жылы марапат алған журналист Лоуэлл Кауффиелдің «Мәңгілік және бес күн» атты криминалдық кітабында күмәндігін тудырды. Вудтың айтуынша, 1987 жылдың қаңтар айында Грэм Альцгеймер ауруымен ауырған әйелдің бөлмесіне кіріп, оны жуу салпысымен тұншықтырып өлтірді, ал Вуд күзетшілік жасады. Әйел қарсы тұруға мүкіндігі болмады, сондықтан жұптың алғашқы құрбаны болды. Әйелдің өлімі табиғи себептерге байланысты болғандықтан, мәйіт саралау жүргізілген жоқ. Вуд Грэмның пациентті «жан күйзелісінен арылу үшін» өлтіргенін мәлімдеді. Бірақ бұл қиын болғанда, олар әрбір өлтіруді «күн» деп санап, «Мен сені мәңгілік және бір күнге дейін сүйемін» деген сөз тіркесін қолданды. Вудтың Грэмға арнаған өлеңі, сотта оқылды, «Сен мәңгілік менікі боласың және бес күн». Вуд сондай-ақ Грэмның құрбандардан естеліктер жинап, өлімді қайта басып өту үшін сақтап алғанын айтты. Алайда, полиция мұндай естеліктерді таба алмады. Вуд қарым-қатынастарында Грэмның жыныстық, физикалық және эмоционалдық үстемдік танытқанын көрсетті. Бірақ Грэм Альпинде жұмыс істейтін тағы бір медбикемен қарым-қатынасқа түскеннен кейін олар ажырасып кетті. Содан кейін Грэм сол әйелмен бірге Техасқа көшіп, нәрестелерге күтім жасайтын ауруханада жұмыс істеді. Сот барысында Вуд жазаны жеңілдету үшін келісім жасады, Грэмның өлтіруді жоспарлап, орындағанын, ал оның күзетші немесе көңіл аударушы болғанын мәлімдеді. Грэм өзінің кінәсіздігін сақтап, айыптамалар Вудтың құрастырған «ойынның» бөлігі екенін айтты. Физикалық дәлелдердің болмауына қарамастан, қазылар Грэмның жаңа қарындасының куәлігіне көз жеткізді, ол Грэмның бес кісі өлтіргенін мойындағанын айтты. 1989 жылдың 3 қарашасында Грэм бес кісі өлтіргені және кісі өлтіруге қатысқандығы үшін кінәлі деп танылды, содан кейін сот оған бес өмір бойына бас бостандығынан айыру жазасын берді. Грэм Мичиган штатының Питтсфилд қалашығындағы әйелдерге арналған Хьюрон аңғарының түзеу мекемесінде отыр. Вудқа екінші дәрежелі кісі өлтіру және екінші дәрежелі кісі өлтіруге қатысқандығы бойынша айып тағылды. Ол әр айып бойынша 20 жылға сотталды және 2005 жылдың 2 наурызынан бері шартты түрде босатылуға құқылы. Вуд Флоридадағы Таллахассидегі ең төменгі қауіпсіздік деңгейіндегі федералдық түзету мекемесінде жазасын өтеді. Ол 2020 жылдың 16 қаңтарында босатылды және Оңтүстік Каролинадағы туыстарымен бірге тұруы күтілуде. Алайда, Лоуэлл Кауффиел өзінің деректік кітабында Грэм мен Вудты білетін достары, әріптестері, отбасы мүшелері және басқалар Вудтың Грэмның ісіндегі басты куәгер ретінде айтқан оқиғадан мүлдем басқаша оқиғаны айтты. Олар Вудты басқалардың өмірін қиратудан ләззат алатын, жалған сөйлейтін және азғыруға бейім адам ретінде сипаттады. «Мәңгілік және бес күн» кітабында Вудтың Грэмды басқа әйелмен бірге тапқаннан кейін алғашқы өлтіруді жоспарлағаны көрсетілген. Ол Грэмды өзін ешқашан тастап кетпеу үшін сақтандыру полисі ретінде пайдаланды. Грэм оны өлтірулер сериясынан кейін тастап кеткенде, Вуд кек алу үшін полицияға хабарлап, өзін құқықтық тәуекелге салуға дайын болды. Кітап Вудты психопаттық қылмыскер ретінде бейнелейді, ол сотты және қазылар алқасын Грэмды жазалау үшін манипуляциялады. Психологиялық тестілеу Грэмның манипуляцияға бейім екенін, шекаралық тұлғалық бұзылыстан зардап шегетінін және өлтірулер сериясын жоспарлауға жеткілікті білімі болмағанын, тіпті сотта өзін тиімді қорғауға мүмкіндігі болмағанын көрсетті. Кітапта Вудтың кейіннен тұтқындарға оқиғаның тағы екі нұсқасын айтқаны да жазылған: Біріншісі, ол Грэмды басқа әйелге тастап кеткені үшін өмір бойына түрмеге жабу үшін бүкіл оқиғаны ойлап тапқаны. Екіншісі, ол барлық кісі өлтіргенін, бірақ Грэмды кек алу үшін айыптағаны. Alpine Manor иелеріне «қауіпті және денсаулығы сақталмаған қызметкерлерді» жұмысқа алғаны үшін бірнеше отбасы сотқа шағымданып, талап арыз берді. Alpine Manor кейіннен жұмысын тоқтатты, бірақ ғимарат қазір «Sanctuary at Saint Mary's» деп аталатын зейнеткерлер үйіне орналасқан.
The two women met at the Alpine Manor nursing home shortly after Graham had moved to Michigan from Texas. They quickly became friends, and then lovers, in 1986. Two years later they both were facing murder charges for allegedly smothering five elderly patients as part of a "love bond". The details of the murders came almost entirely from accounts to criminal justice authorities by Wood, whose murder charges were reduced by a plea agreement so she could testify against Graham in Graham's trial for first degree murder. However, Wood's accounts and her self portrayal as Graham's pawn were later brought into serious question by award winning journalist Lowell Cauffiel in his 1992 true crime book, Forever and Five Days. According to Wood's account, in January 1987, Graham entered the room of a woman who had Alzheimer's disease and smothered her with a wash cloth as Wood acted as her lookout. The woman was too incapacitated to fight back, and thus became the pair's first victim. The woman's death appeared to be natural, so an autopsy wasn't performed. Wood claimed Graham murdered the patient to "relieve her tension." But when that became difficult, they began counting each murder as a "day," as in the phrase, "I will love you for forever and a day." A poem by Wood to Graham, and introduced in the trial, concluded, "You'll be mine forever and five days." Wood also testified that Graham took souvenirs from the victims, keeping them to relive the deaths. However, no such souvenirs were ever discovered by police. Wood also portrayed Graham as being sexually, physically and emotionally dominant in their relationship. The couple eventually broke up when Graham began dating another female nursing aide who also worked at Alpine Manor. Graham then moved to Texas with the woman and began work in a hospital taking care of infants. During the trial, Wood plea bargained her way to a reduced sentence, claiming that it was Graham who planned and carried out the killings while she served as a lookout or distracted supervisors. Graham maintained her innocence, testifying that the alleged murders were part of an elaborate "mind game" by Wood. Despite the lack of physical evidence, the jury ultimately was swayed by the testimony of Graham's new girlfriend, who revealed that Graham had confessed to five killings. On November 3, 1989, Graham was found guilty of five counts of murder and one count of conspiracy to commit murder, and the court gave her five life sentences. Graham is housed in the Women's Huron Valley Correctional Facility in Pittsfield Charter Township, Michigan. Wood was charged with one count of second degree murder and one count of conspiracy to commit second degree murder. She was sentenced to 20 years on each count and has been eligible for parole since March 2, 2005. Wood was incarcerated in the minimum security Federal Correctional Institution, Tallahassee in Florida; she was released January 16, 2020 and is expected to live with relatives in South Carolina. However, as Lowell Cauffiel documents in his nonfiction book, friends, coworkers, family members and others who knew Graham and Wood told an entirely different story than the one Wood spun as the key witness in Graham's trial. They described Wood as both a coercive and seductive pathological liar who delighted in wreaking havoc in the lives of others. Forever and Five Days presents evidence that Wood planned the first murder after she found Graham with another woman. She involved Graham as an insurance policy to keep her from ever leaving her. When Graham left her anyway after the series of alleged killings, Wood was willing to put herself in legal jeopardy by disclosing to police to exact her revenge. The book portrays Wood as a psychopathic criminal mastermind who manipulated the prosecutor and the jury to punish Graham. Psychological testing also revealed Graham could be easily manipulated, suffered from borderline personality disorder and lacked the sophistication to plan the series of killings, let alone adequately defend herself in her trial. Wood, the book also reveals, later told inmates two other versions of events: The first, that she had made the entire story up to put Graham away for life for leaving her for another woman. The second, that she had done all the killing, but framed Graham, also for revenge. Several of the families sued the owners of Alpine Manor for hiring "dangerous and unbalanced employees". Alpine Manor has since gone out of business, but the building now houses a nursing home called "Sanctuary at Saint Mary's".
Медиа
Бұл оқиға 1992 жылы Лоуэлл Кауффиелдің "Мәңгілік және бес күн" атты деректі қылмыстық әңгімелер кітабының негізі болды. Грэм мен Вуд "Серілік қылмыскерлер" телесериалының екі эпизодында пайда болды, онда олардың қарым-қатынасы және жасаған қылмыстары туралы сұхбаттастырылды. Олар сондай-ақ "Snapped: Killer Couples" эпизодында да көрсетілді. "Американдық қорқынышты оқиға" телесериалының алтыншы маусымында олардың оқиғасының жоғары көркемделген нұсқасы баяндалды. Бұл дуэт Миранда мен Бриджит Джейн сестері ретінде бейнеленген. Олардың ісі "Өлімдік күнәлар" шоуының бесінші маусымындағы "Мичиган Вулвериндері" атты бесінші эпизодында көрсетілген. Кэти Вудтың қызы Джеки 2019 жылдың 25 маусымында "Ховард Стерн Шоу" бағдарламасына қоңырау шалып, жаңалықтар аясында анасының оқиғасын талқылады. "Шындығында, анам қазір мерзімінен бұрын босатылуға үміттенеді, бірақ құрбандардың отбасы мүшелері шағымдануда, сондықтан босатылуына біраз уақыт кетеді, бірақ ол шығады", - деді ол. Ол Хауардпен шамамен 10 минут сөйлесті. 2020 жылдың 26 қыркүйегінде "Oxygen's License To Kill" бағдарламасының "Тозақтағы жұптасу" деп аталатын эпизоды осы оқиғаны терең зерттеді.
The case was the basis of the 1992 true crime book Forever and Five Days by Lowell Cauffiel. Graham and Wood were featured in two episodes of the TV series The Serial Killers in which they were interviewed about their relationship and crimes. They were also featured on an episode of Snapped: Killer Couples. The television series American Horror Story tells a highly fictionalized version of their story in its sixth season, Roanoke. The duo are depicted as sisters Miranda and Bridget Jane. Their case is featured in the fifth episode, titled "Michigan Wolverines", of the fifth season of the show Deadly Sins. Jackie, Cathy Wood's daughter, called in to The Howard Stern Show on June 25, 2019 during the news and discussed her mother's story. "My mom is actually up for parole right now, but the victims' family members are appealing so it's taking a while for her to get out but she's going to get out." She stayed on the air with Howard for about 10 minutes. On September 26, 2020, an episode of Oxygen's License To Kill called "A Match Made In Hell" took an in depth look at the case.
Ресурстар
Buhk, T. T. және Cohle, S. D. (2008). Құпиядағы қаңқалар. Нью-Йорк: "Прометей кітаптары". Коффиел, Лоуэлл. "Мәңгілік және бес күн": Мичиган штатының Гранд-Рапидс қаласындағы махаббат, адалдық бұзу және сериялық кісі өлтірудің қорқынышты шын оқиғасы. "Пинакл", 1997. "Науқастардың өліміне қатысты сот үкімі" (1989 ж. 3 қараша). Ворстер телеграммасы және газеті.
Buhk, T. T. and Cohle, S. D. (2008). Skeletons in the closet. New York: Prometheus Books. Cauffiel, Lowell. Forever And Five Days: The Chilling True Story of Love, Betrayal and Serial Murder in Grand Rapids, Michigan. Pinnacle, 1997. "Woman Sentenced In Patients' Deaths" (Nov 3, 1989). Worcester Telegram & Gazette.