Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық кісі өлтіруші (1933–1987)
American murderer (1933–1987)
Одри Мари Хиллей (туған кезде Фрейзер, кейін Хоман; 4 маусым 1933 – 26 ақпан 1987), сонымен қатар Робби Ханнон және Тери Мартин аттарымен де белгілі, американдық кісі өлтіруші және күдікті сериялық кісі өлтіруші. Ол күйеуін улап өлтіруде және қызына қастандық жасауда күдіктелді, үш жыл бойы заңнан қашып жүрді. Оның өмірі мен қылмыстық іс-әрекеттері 1991 жылғы "Әйел, ана, кісі өлтіруші" телефильмінің сюжетіне алынған.
Audrey Marie Hilley (née Frazier, later Homan; June 4, 1933 – February 26, 1987), also known by the aliases Robbi Hannon and Teri Martin, was an American murderer and suspected serial killer. She was suspected in the death by poisoning of her husband and the attempted murder of her daughter, and spent three years as a fugitive from justice. Her life and crime spree are the subjects of the 1991 telefilm Wife, Mother, Murderer.
Жастық шағы және алғашқы қылмыстары
Одри Мари Хиллей 1933 жылғы 4 маусымда Алабама штатының Аннистон қаласындағы Блю-Маунтин ауданында Одри Мари Фрейзер болып дүниеге келді. Оның ата-анасы Хьюи Фрейзер және оның әйелі Люсиль (қыз есімі Мидс) болды. Ол 1951 жылғы 8 мамырда Фрэнк Хиллейге үйленді. Фрэнк жақсы жалақы алатын, ал Мари хатшы болып жұмыс істегеніне қарамастан, Маридің шамадан тыс ақша жұмсау әдетіне байланысты, отбасының үнемдеген ақшасы аз болды, бұл некеде шиеленіс тудырды. Фрэнк әйелінің ақша немесе жоғары бағалау үшін жұмыс басшыларымен жиі сексуалдық қатынасқа түсетінін білмеді. Фрэнк пен оның ұлы Майк екеуі де түсіндіріле алмайтын ауруға шалдықты, бірақ Майк семинарияға оқуға кеткеннен кейін оның асқазанмен байланысты симптомдары кенеттен тоқтады. 1975 жылы Фрэнк ауруына байланысты үйге ерте оралғанда Мариді өз басшысымен бірге жатқан жерде тапты. Ол кеңес алу үшін Атлантада тұратын, дін қызметкері Майкқа жүгінді. 1975 жылдың мамыр айында Майк келгеннен кейін көп ұзамай Фрэнк дәрігерге жүрек айну мен іштің ауыруынан шағымданып келді. Аурудың күшеюіне байланысты ол ауруханаға жатқызылды, онда жасалған тексерулер бауырдың жұмысында бұзылыс бар екенін көрсетті; дәрігерлер инфекциялық гепатит диагнозын қойды. Фрэнк Хиллей 1975 жылғы 25 мамырда таңертең қайтыс болды. Фрэнктың денесін әйелінің рұқсатымен жасалған автопсияда бүйрек пен өкпе ісігі, екі жақты пневмония және асқазан қабынуы анықталды. Симптомдары гепатитке ұқсас болғандықтан, өлімінің себебі ретінде гепатит көрсетілді және қосымша тексерулер жүргізілмеді. Фрэнк өмірге сақтандыру полисін сақтап қалған, оны Мари алғашқы ауруы кезінде жасырын түрде рәсімдеген, ол үшін 31140 АҚШ доллары алған (1975 жылғы 31140 АҚШ доллары қазіргі уақытта шамамен <есептелген сомаға> тең). Үш жылдан кейін Мари қызы Кэрол үшін 25 000 долларлық өмірге сақтандыру полисін рәсімдеді; тамыз айында қосымша 25 000 долларлық жазатайым оқиғадан өлімге байланысты сақтандыру күшке енді, барлығы 50 000 АҚШ доллары (1978 жылғы 50000 доллар қазіргі уақытта шамамен <есептелген сомаға> тең). Бірнеше айдан кейін Кэролдың іші ауырып, бірнеше рет жедел жәрдемге түсті. Бір жылдан кейін Мари қызына өмірге сақтандыру полисін рәсімдегеннен кейін, оған ісік салды, ол іш ауруын басады деп уәде берді. Алайда симптомдары нашарлай берді, Кэролдың қол-аяқтары ұю сезіміне шалдықты. Медициналық тексерулерде ешқандай ауру анықталмағаннан кейін, Кэролдың дәрігері оның психосоматикалық белгілері болуынан қорқып, оны Бирмингемдегі Карравей методистік ауруханасында психиатриялық тексеруге жіберді. Сол жерде ол анасынан жасырын екі инъекция алды, оған бұл инъекциялар туралы ешкімге айтпауға ескертті. Кэрол ауруханаға түскеннен бір ай өткен соң, дәрігер оның тамақтандыру жетіспеушілігі мен витамин тапшылығынан зардап шегетінін хабарлады, сондай-ақ симптомдардың себебі ауыр металлмен улану болуы мүмкін екенін болжады. Үрейленген Мари Кэролды сол күні ауруханадан шығарып алды. Келесі күні Кэрол Алабама университетінің ауруханасына жатқызылды. Сол кезде Мари чектерді жасау арқылы ұсталды; олар Кэролдың өмірін сақтандырған сақтандыру компаниясына жазылған, бұл полистің күшін жойды. Университет дәрігерлері зерттеулерін ауыр металлмен улану мүмкіндігіне шоғырландырды, Кэролдың қол-аяқтарының ұюын, аяқтарының түсуіне себеп болатын жүйке параличі және терең сіңір рефлекстерінің көп бөлігін жоғалтқанын атап өтті.
Audrey Marie Hilley was born Audrey Marie Frazier in the Blue Mountain neighborhood of Anniston, Alabama, on June 4, 1933. Her parents were Huey Frazier and his wife, Lucille (née Meads) She married Frank Hilley on May 8, 1951; they had two children, Mike and Carol. Despite Frank's well paying job and Marie's secretarial employment, the couple had little money set aside in savings due to Marie's excessive spending habits, leading to tension in the marriage. Unbeknownst to Frank, his wife frequently engaged in sex with her bosses in exchange for money or superior performance evaluations. Frank began suffering from a mysterious illness, as did his son Mike, but Mike's symptomswhich his doctors attributed to stomach fluabruptly stopped when he moved away to attend a seminary. In 1975, after returning home early due to his illness, Frank found Marie in bed with her boss. He turned to Mike, then an ordained minister living in Atlanta, for advice. In May 1975, shortly after a visit from Mike, Frank visited his doctor complaining of nausea and tenderness in his abdomen, being diagnosed with a viral stomach ache. The condition persisted and he was admitted to a hospital, where tests indicated a malfunction of the liver; doctors diagnosed infectious hepatitis. Frank Hilley died early in the morning of May 25, 1975. Frank's autopsy, performed with his wife's permission, revealed swelling of the kidneys and lungs, bilateral pneumonia, and inflammation of the stomach. Because the symptoms closely resembled those of hepatitis, that was listed as his cause of death and no further tests were conducted. Frank had maintained a moderate life insurance policy, secretly taken out by Marie at the time of his initial illness, that she redeemed for US$31140 (31140.0 in 1975 is equivalent to about <calculated amount> in recent years). Three years later, Marie took out a $25,000 life insurance policy on her daughter Carol; an additional $25,000 accidental death rider took effect that August, for a total of US$50,000 (50000.0 in 1978 is equivalent to about <calculated amount> in recent years). Within a few months, Carol began experiencing nausea and was admitted to the emergency room several times. A year after filing the insurance policy on her daughter, Marie gave her an injection that she claimed would alleviate the nausea. However, the symptoms only worsened, with Carol's enduring numbness in her extremities. After medical tests found no disease, Carol's physician, fearing the symptoms were psychosomatic, had her undergo psychiatric testing at Carraway Methodist Hospital in Birmingham. There, Carol secretly received two more injections from her mother, who warned her not to tell others about the shots. A month after Carol was admitted to the hospital, her physician reported she was suffering from malnutrition and vitamin deficiencies, adding that he suspected heavy metal poisoning was to blame for the symptoms. Panicking, Marie had Carol discharged from the hospital that afternoon. The following day, Carol was admitted to the University of Alabama Hospital. Coincidentally, Marie was arrested for check kiting; they were written to the insurance company that insured Carol's life, causing that policy to lapse. University physicians concentrated their investigation on the possibility of heavy metal poisoning, noting that Carol's hands and feet were numb, she had nerve palsy causing foot drop and she had lost most of her deep tendon reflexes.
Тұтқындау
Дәрігерлер Карольдің тырнақтарында удың белгілі бір түрлерін көрсететін Олдрич-Мис сызықтарын байқады. 1979 жылдың 3 қазанында Алабама штатының сот-медициналық сараптама департаменті оның шашынан алынған үлгілерді сараптады, нәтижесінде шаштың түбіндегі арсен деңгейі қалыпты деңгейден 100 есе жоғары болса, шаштың ұшындағы деңгейі қалыпты деңгейге тең болды. Бұл Карольге төрттен сегіз айға дейін арсеннің дозасы арттырылып берілгенін көрсетті. Сол күні Фрэнктың денесі қазбадан шығарылды, тексеру кезінде арсен деңгейі қалыпты деңгейден 10-100 есе жоғары болды. Соның салдарынан Фрэнк пен Карольдың екеуі де созылмалы арсенмен уланудан зардап шеккені анықталды, ал Фрэнктың улануы өлімге әкелді. Мари 9 қазанда қызын өлтіруге талпынғандығы үшін тұтқындалғанда, қолма-қол ақшаны қолма-қол айналымға салу айыбымен қамауға алынды. Аннистон полициясы оның сөмкесінен арсен бар құтыны тапты. Екі аптадан кейін Фрэнктың қарындасы 1,4–1,5% арсен қосқан тышқан уын тапты. 9 қарашада Мари кепілдікпен босатылып, кейін жалған есіммен жергілікті мотельде тіркеліп, жоғалып кетті. Ол "басынан кешірген оқиғадан кейін ұрланған болуы мүмкін" деген хабар қалдырды, бірақ Мари қашқын ретінде тізілді.
Physicians noticed Aldrich Mees linesindicating certain types of poisonson Carol's nails. Forensic tests on samples of her hair were conducted by the Alabama Department of Forensic Sciences on October 3, 1979, revealing arsenic levels ranging from over 100 times the normal level close to the scalp to zero times the normal level at the end of the hair shaft. This indicated that Carol had been given increasingly larger doses of arsenic over a period of four to eight months. That same day, Frank's body was exhumed, and upon examination, showed between ten and 100 times the normal level of arsenic. It was concluded that both Frank and Carol had suffered from chronic arsenic poisoning, with Frank's poisoning being fatal. Marie was incarcerated on her check kiting charges when she was arrested on October 9 for the attempted murder of her daughter. Anniston police found a vial in her purse, tests of which revealed the presence of arsenic. Two weeks later, Frank's sister found a jar of rat poison which contained 1.4–1.5% arsenic. On November 9, Marie was released on bail, after which she registered at a local motel under an assumed name and disappeared. While a note was left behind indicating that she "might have been kidnapped", Marie was listed as a fugitive.
Қашу
19 қарашада Маридің тәтесінің үйіне қарақшылық шабуыл болды. Тәтесінің машинасы, сондай-ақ кейбір киімдері мен бір түнге арналған сөмкесі ұрланды. Тергеушілер үйде "Полицияны шақырмаңыз. Шақыратын болсаңыз, сізді өртеп жібереміз. Біз іздегенімізді таптық, енді сізді мазаламамаймыз" деген жазбаны тапты. Екі айдан кейін, 1980 жылдың 11 қаңтарында Мари Франкты өлтіргені үшін қатысусыз айыпталып сотталды. Кейін тергеушілер оның анасы мен қалың анасы Кэрри Хиллінің қайтыс болған кезде денелерінде арсениктің маңызды, бірақ өлімге жеткізбейтін мөлшерде іздері болғанын анықтады. 1974 жылы себебі анықталмаған аурудан қайтыс болған Кэролдың 11 жасар досы Соня Марселл Гибсонның денесі де эксгумацияланып зерттелді, бірақ құрамында тек "қалыпты" мөлшерде арсеник болғаны анықталды. Гибсон – Хиллі үйіне келгенде оларға берілген сусынды ішіп, ауырған көптеген көрші балалардың бірі еді. Хиллі үйіндегі жанжалға жіберілген екі полицей Мари ұсынған кофе ішкеннен кейін құсу мен асқазан ауруына шағымданды. Полиция мен ФБР кең ауқымды іздеу жұмыстарын жүргізсе де, Мари Хиллі үш жылдан астам қашқын болып жүрді.
On November 19, a burglary occurred at the home of Marie's aunt. The occupant's car was stolen as well as some clothes and an overnight bag. Investigators found a note in the house reading, "Do not call police. We will burn you out if you do. We found what we wanted and will not bother you again." Two months later, on January 11, 1980, Marie was indicted in absentia for Frank's murder. Subsequently, investigators found that both her mother and her mother in law, Carrie Hilley, had significant, but not fatal, traces of arsenic in their systems when they died. The remains of Sonya Marcelle Gibson, an 11 year old friend of Carol's who had died of indeterminate causes in 1974, were also exhumed and examined, but were found to contain only a "normal" amount of arsenic. Gibson was one of the many neighborhood children who had fallen ill after drinking beverages that they had been given during visits to the Hilley household. Two police officers who had been dispatched to a domestic disturbance at the Hilley household also reported coming down with nausea and stomach cramps after drinking coffee that Marie had offered them. Although police and the FBI launched a massive manhunt, Marie Hilley remained a fugitive for a little more than three years.
Жаңа жеке тұлғалар
"Роби Ханнон" деген атпен Мари Флоридаға барып, Джон Гринлиф Хоман III есімді адаммен танысты. Олар 1981 жылғы 29 мамырда үйленгенге дейін бір жылдан астам бірге өмір сүрді, содан кейін ол оның тегін алды. Жұбайлар Нью-Гэмпшир штатына көшіп кетті. 1982 жылдың тамыз айының соңында ол Нью-Гэмпширден кетіп, күйеуіне отбасылық мәселелермен айналысуға және денсаулығына қатысты дәрігерлерге көрінуге бару қажет екенін айтты. Осы уақыт ішінде ол "Тери Мартин" деген жалған есіммен, ойдан туған егіз қарындасы ретінде Флорида мен Техасқа сапар шекті. Сапар барысында Мари Хоманға "Тери" есімімен қоңырау шалып, Роби Техаста қайтыс болғанын, оның денесі медициналық зерттеулерге берілгендіктен, оны алудың қажеті жоқ екенін хабарлады. Телефон арқылы "Теримен" танысқаннан кейін Хоман онымен кездесуге ниет білдірді. Ол келісіп, "Робидің" өлімін ұмыту керектігін айтты. 1982 жылдың қарашасында шашының түсін өзгерткеннен және салмақтан айырлғаннан кейін Мари Нью-Гэмпширге оралып, Хоманмен қайта қосылды, өзінің "қайтыс болған" әйелінің қарындасы ретінде таныстырды. Роби Хоманның некрологы Нью-Гэмпшир газетінде жарияланды, бірақ полиция оның ішіндегі ақпаратты тексеріп, растай алмағандықтан күдік тудырды. Хоманның әріптестері де оның жаңа "қарындасы" туралы күдік білдіріп, қаржы жымқырылуы мүмкін деген алаңдаушылық білдірді. Нью-Гэмпшир штатының полициясының тергеушісі Тери және Робби ретінде өмір сүрген әйелдің бір адам екенін болжады. Хоманның алаңдаған әріптестері "Робидің" денесі зерттеуге берілген деп есептелетін Техас Медициналық Зерттеу Институтының және оның өліміне қатысты сөз сөйлеген шіркеудің жоқ екенін анықтады. Хоманның жұмыс орны аудиттен өтті, ешқандай заңбұзушылық табылмады, бірақ билік "Тери Мартиннің" Кэрол Мэннинг есімді іздестіріліп жатқан банкті тонаушы болуы мүмкін (кейін бұл жорамал жоққа шығарылды) немесе басқа да қылмыстық істер бойынша іздестіріліп жатқанына сенді. Осы уақытта "Тери" жақын жердегі Браттлборо қаласында хатшы болып жұмысқа орналасып, тұтқындалды. Вермонт штатының полиция қызметкерлері оны тексерген кезде ол Алабама штатында чектермен алаяқтық жасағаны үшін іздестіріліп жатқанын мойындады және өзінің нағыз есімін айтты. Алабама билігімен байланыс орнату арқылы бұл факт расталды, сонымен қатар, оған адам өлтіру және адам өлтіруге талпыну айыптары да қойылды. Мари 1983 жылдың қаңтар айында сотқа түсу үшін Алабама штатына жіберілді. Ол кінәлі деп танылып, 1983 жылғы 19 маусымда күйеуін өлтіргені үшін өмір бойына, ал қызына зиян келтіруге талпынғаны үшін 20 жылға бас бостандығынан айырылды.
Under the alias "Robbi Hannon", Marie travelled to Florida and met a man named John Greenleaf Homan III. They lived together for more than a year before marrying on May 29, 1981, at which point she took his last name. The couple moved to New Hampshire. Late in the summer of 1982, she left New Hampshire, telling her husband that she needed to attend to family business and to see some doctors about an illness. During this time, she travelled to Florida and Texas using the alias "Teri Martin", an imaginary twin sister. During the trip, Marie called Homan as "Teri" and informed him that Robbi had died in Texas, saying there was no need for him to claim the body because it had been donated to medical science. After getting to know "Teri" over the phone, Homan expressed interest in meeting her. She agreed, saying he needed to put "Robbi's" death behind them. In November 1982, after changing her hair color and losing weight, Marie returned to New Hampshire and reunited with Homan, posing as his "deceased" wife's sister. An obituary for Robbi Homan appeared in a New Hampshire newspaper, but aroused suspicion when police were unable to verify any of the information it contained. Homan's coworkers also had suspicions about his new "sister in law" and were concerned defalcation may have been at play. A detective with the New Hampshire State Police surmised that the woman living as Teri and Robbi were one and the same. Homan's concerned co workers discovered that the Medical Research Institute of Texas, where "Robbi's" body was supposedly handed over for study, was nonexistent, as was the church that eulogized her death. While Homan's workplace was audited and no embezzlement found, authorities still believed that "Teri Martin" was possibly a fugitive bank robber named Carol Manning (later disproven) or wanted on other outstanding charges. In the meantime, "Teri" had taken a secretarial job in nearby Brattleboro, Vermont, and was arrested. While being interrogated by Vermont state troopers, she confessed that she was wanted in Alabama on check kiting charges and divulged her true name. Contact with Alabama authorities confirmed this, while also disclosing the far more serious charges for murder and attempted murder. Marie was extradited to Alabama, in January 1983, to stand trial. She was found guilty, then sentenced on June 19, 1983, to life in prison for her husband's murder and 20 years for attempting to kill her daughter.
Түрмеге қамау және өлім
Мари 1983 жылы Алабама штатының Ветумпка қаласындағы Джулия Тютвилер әйелдер түрмесінде жазасын өтеуге кірісті, ол – қатаң күзетілетін түрме. Оның кеңседе жұмыс істеген тәжірибесінің арқасында оған көбінесе құжаттармен жұмыс тапсырылды және ол үлгілі, тыныш тұтқын саналды. Осы жақсы мінез-құлқының нәтижесінде ол бірнеше бір күндік рұқсат алып, белгіленген мерзімінде түрмеге қайта оралды. 1987 жылдың ақпан айында Мариге үш күндік рұқсат берілді, ол Хоманға бару үшін пайдаланды, ол әйеліне жақын болу үшін Эннистонға көшіп кеткен еді. Олар Эннистон қонақ үйінде бір күн өткізді, ал Хоман бірнеше сағатқа кеткен кезде, ол жоғалып кетті, өтінішпен кешірім сұрап хат қалдырды. Хоман дереу полицияға хабарлады. Оның қашқаны Алабама штатының түрмеден босату саясатын зерттеуге себеп болды. Мотельден жоғалып кеткеннен кейін төрт күн өткен соң Мари Эннистондағы үйдің артқы жағында, есінен адасқан күйде табылған. Мариді тапқан әйел оның сыртқы түрі қорқынышты болғанын айтты, оның беті лайлы, тырнақтары ұзын болған. Ол полицияға хабарласты, олар дереу жедел жәрдем шақыртты. Мари оқиға орнында есін білгенімен, жақын ауруханаға жеткізілгенде есінен танып қалды. Ауруханаға келгеннен кейін жүрек талмасына ұшырады. Дәрігерлер оны қайта тірілтуге тырысты, бірақ сәтті болмады, ол табылғаннан кейін 3,5 сағаттан кейін қайтыс болды. Сот медициналық сарапшысы оның төрт күн бойы жиі жауған жаңбырдан суға малып, температураның нөлге жуық салқындауына ұшырағанын айтты. Оның өлімінің негізгі себебі гипотермия және суыққа ұшырау болып табылды.
Marie began serving her sentence in 1983 at the Julia Tutwiler Prison for Women in Wetumpka, Alabama, a maximum security prison. Due to her clerical career, she was often assigned to perform paperwork and was considered a quiet model prisoner. This good behavior earned her several one day passes from prison, from which she returned as scheduled. In February 1987, Marie was given a three day pass to visit Homan, who had moved to Anniston to be closer to his wife. They spent a day at an Anniston motel, and when Homan left for a few hours, she disappeared, leaving behind a note asking for his forgiveness. Homan promptly alerted police. Her escape prompted an inquiry into Alabama's furlough policy. Four days after she vanished from the motel, Marie was found delirious on the back porch of a house in Anniston. The woman who found Marie described her appearance as scary, stating she was dirty with mud on her face and long fingernails. She alerted police, who then summoned paramedics. Marie was conscious at the scene but lost consciousness while being transported to a nearby hospital for treatment. Upon arrival she suffered a heart attack. Doctors attempted to revive her but were unsuccessful, and she was pronounced dead 3 1/2 hours after being found. The coroner believed she had been crawling around in the woods, drenched by four days of frequent rain and exposed to temperatures that dropped to around freezing. Her final cause of death was attributed to hypothermia and exposure.