Америкалық серийлі кісі өлтіруші, зорлаушы және каннибал Альберт Фиш
Albert Fish
Альберт Фиш – американдық серийлі кісі өлтіруші, зорлаушы және каннибал (1870-1936). Грейс Баддты өлтіргені үшін сотталды, өлім жазасы алды. Қылмыскердің өмірі туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық сериялық кісі өлтіруші, бала зорлаушы және каннибал (1870–1936).
American serial killer, child rapist and cannibal (1870–1936)
Фиш бір кезде "әр штаттың ішінде балалары бар" деп мақтанған. Фиш 1934 жылдың 13 желтоқсанында ұсталды және Грейс Баддты ұрлап, өлтіргені үшін сотқа тартылды. Ол кінәлі деп танылып, 1936 жылдың 16 қаңтарында 65 жасында электр орындығында өлім жазасына кесілді.
Fish once boasted that he "had children in every state", Fish was apprehended on December 13, 1934, and put on trial for the kidnapping and murder of Grace Budd. He was convicted and executed by electric chair on January 16, 1936, at the age of 65.
Ерте өмір
Альберт Фиш 1870 жылы 19 мамырда Вашингтон қаласында Хамильтон Говард Фиш болып дүниеге келді. Оның ата-анасы Рэндалл Фиш (1795-1875) және Эллен Фрэнсис Хауэлл (1838-1903). Фиштің әкесі ағылшын тегіне жататын америкалық, ал анасы шотландтық-ирландтық америкалық. Оның әкесі анасынан қырық үш жас үлкен еді, ал туғанда жасы жетпіс бесте еді. Фиш отбасының ең кіші баласы болды және оның үш ағасы мен апасы бар еді: Уолтер, Энни және Эдвин. Ол өлген бауырының есімімен "Альберт" деп аталуды және балалық шағының көп бөлігін өткізген жетімдер үйінде берілген "Шам мен жұмыртқалар" лақап есімінен құтылуды қалайды. Фиштің отбасында психикалық аурулар болған. Оның ағасы манияға шалдықты, оның ағаларының бірі мемлекеттік психиатриялық ауруханада жатты, әкесінің жарты ағасы шизофрениядан зардап шекті, ал оның қарындасы Энниге "психикалық ауыру" деген диагноз қойылды. Оның тағы үш туысы психикалық аурумен ауырады, ал анасы "аудио және/немесе визуалды галлюцинацияларға" ұшырайды. 1875 жылы 16 қазанда Балықтың әкесі, тыңайтқыш өндіруші және бұрынғы өзен қайығының капитаны Балтимор және Потомак теміржол станциясында өлімге әкелген жүрек ауруынан зардап шекті. Содан кейін анасы өз ұлын Вашингтондағы Сент-Джон жетімдер үйіне орналастырды, онда ол жиі физикалық қорлық көрген. Алайда Фиш ұрып-соғудың тәндік зардабын сезінуден рақат таба бастады. 1880 жылы Фиштің анасы мемлекеттік жұмысқа орналасып, оны жетімдер үйінен шығара алды. 1882 жылы 12 жасында Фиш телеграфшы жігітпен қарым-қатынас бастады. Жастар Фишка несеп ішу және нәжіс жеу сияқты әдеттермен таныстырды. Фиш қоғамдық моншаларға бара бастады, онда ол басқа ұлдардың киімін шешіп, демалыс күндерінің көп бөлігін осы сапарларға өткізеді. Олардың алты баласы болды: Альберт, Анна, Гертруда, Юджин, Джон және Генри Фиш. Бірнеше жылдан кейін, 1910 жылы, Фиш Вилмингтон қаласында жұмыс істеп жүргенде, 19 жасар Томас Бедден есімді жігітпен кездесті. Ол Бедденді өзі тұрып жатқан жерге алып барды және екеуі садомазохистік қарым-қатынас бастады; садомазохизм Бедденнің келісімімен болды ма, жоқ па, белгісіз, бірақ оның мойындауы Бедденнің ақыл-ой жағынан мүгедек екенін білдірді. Он күннен кейін Фиш Бедденді "ескі фермаға" алып барып, екі апта бойы азаптап отырды. Балық ақырында Бедденді байлап, оның жыныстық мүшесінің жартысын кесіп тастады. Кейінірек ол былай деп есіне алды: "Мен оның айқайлауын да, маған қарағанын да ешқашан ұмытпаймын". Бастапқыда ол Бедденді өлтіріп, денесін кесіп, үйіне алып кетуге ниеттенген, бірақ ыстық ауа райы назар аударады деп қорықты; оның орнына Балық жараға пероксид құйып, оны вазелинмен қапталған қолжазбаға орады, 10 доллар қалдырды, Бедденді сәлемдеп, сәлем берді. "Мен үйге оралу мүмкін болатын алғашқы пойызға отырдым. Оның не болғанын естімедім, білгім де келмеді", - деп еске алды Фиш. 1917 жылдың қаңтар айында Фиштың әйелі оны Джон Строубқа тастап кетті, ол Фиш отбасымен бірге болған қолөнерші. Кейіннен Фиш балаларды жалғызбасты ата-ана ретінде тәрбиелеуге мәжбүр болды. Тұтқындалғаннан кейін Фиш бір газетке әйелі оны тастап кеткенде, отбасының барлық заттарын алып кеткенін айтты. Бірде ол өзін кілемге орап, елші Жоханның нұсқауларын орындап жүрмін деп айтқан. Ол ақыл-ойы бұзылған немесе афроамерикалық адамдарды құрбандық ретінде таңдады, кейіннен ол бұл адамдарды өлтірген кезде жоғалтпайды деп ойлағандығын түсіндірді. Кейіннен Фиш басқа балаларды әкелу үшін кейде жігіттерге ақы төлегенін айтады. Балық кішкентай балаларды өзінің "тозақ құралдарымен" - ет кескішпен, ет кескішпен және кішкентай қол арасымен азаптап, қинап, өлтірді. 1924 жылдың 11 шілдесінде Фиш Нью-Йорк штатының Стейтен аралында ата-анасының фермасында жалғыз ойнап жүрген 8 жасар Беатрис Килді тапты. Ол оған раубарб іздеуге көмектесу үшін ақша ұсынды. Ол фермадан кетіп бара жатқанда, анасы Фишты қуып жіберді. Фиш кетіп, кейінірек Кильдердің қорасына оралды, онда ол ұйықтауға тырысты, бірақ Беатристің әкесі оны тауып, кетуге мәжбүр етті. 1924 жылы 54 жастағы Фиш психоздан зардап шегеді, Құдай оған балаларды азаптау мен жыныстық жағынан қиюға бұйрық берді деп ойлады. Үйленгеніне қарамастан, Фиш 1930 жылы 6 ақпанда Нью-Йорктің Ватерлоо қаласында Эстела Уилкокспен үйленді; олар бір аптадан кейін ғана ажырасты. 1930 жылы мамыр айында Фиш "қызметші қызды іздеу туралы жарнамаға жауап берген әйелге әдепсіз хат жібергені" үшін тұтқындалды.
Albert Fish was born Hamilton Howard Fish in Washington, D. C., on May 19, 1870, to Randall Fish (1795–1875) and Ellen Francis Howell (1838–1903). Fish's father was American, of English ancestry, and his mother was a Scots Irish American. His father was forty three years older than his mother and aged 75 at the time of his birth. Fish was his family's youngest child and had three living siblings: Walter, Annie and Edwin. He wished to be known as "Albert" after a dead sibling and to escape the nickname "Ham and Eggs" that he was given at an orphanage in which he spent much of his childhood. Fish's family had a history of mental illness. His uncle had mania, one of his brothers was confined in a state mental hospital, a paternal half brother suffered from schizophrenia and his sister Annie was diagnosed with a "mental affliction". Three other relatives were diagnosed with mental illnesses, and his mother had "aural and/or visual hallucinations". On October 16, 1875, Fish's father, a fertilizer manufacturer and former river boat captain, suffered a fatal heart attack at the Baltimore and Potomac Railroad Station. His mother then put her son into Saint John's Orphanage in Washington, where he was frequently physically abused. However, Fish began to enjoy the physical pain brought by the beatings. By 1880, Fish's mother secured a government job and was able to remove him from the orphanage. In 1882, at age 12, Fish began a relationship with a telegraph boy. The youth introduced Fish to such practices as drinking urine and eating feces. Fish began visiting public baths where he could watch other boys undress, spending a great portion of his weekends on these visits. They had six children: Albert, Anna, Gertrude, Eugene, John and Henry Fish. Several years later, around 1910, Fish was working in Wilmington, Delaware, when he met a 19 year old man named Thomas Bedden. He took Bedden to where he was staying and the two began a sadomasochistic relationship; it is unclear whether or not the sadomasochism was consensual on Bedden's part, but his confession implied that Bedden was intellectually disabled. After ten days, Fish took Bedden to "an old farm house", where he tortured him over a period of two weeks. Fish eventually tied Bedden up and cut off half of his penis. "I shall never forget his scream, or the look he gave me", Fish later recalled. He originally intended to kill Bedden, cut up his body and take it home, but he feared the hot weather would draw attention; instead, Fish poured peroxide over the wound, wrapped it in a Vaseline covered handkerchief, left a $10 bill, kissed Bedden goodbye and left. "Took first train I could get back home. Never heard what become of him, or tried to find out," Fish recalled. In January 1917, Fish's wife left him for John Straube, a handyman who boarded with the Fish family. Fish was subsequently forced to raise his children as a single parent. After his arrest, Fish told a newspaper that when his wife left him, she took nearly every possession the family owned. Fish began to have auditory hallucinations; he once wrapped himself in a carpet, saying that he was following the instructions of John the Apostle. He chose people who were either mentally disabled or African American as his victims, later explaining that he assumed these people would not be missed when killed. Fish would later claim to have occasionally paid boys to procure other children for him. Fish tortured, mutilated, and murdered young children with his "implements of Hell": a meat cleaver, a butcher knife, and a small handsaw. On July 11, 1924, Fish found 8 year old Beatrice Kiel playing alone on her parents' farm on Staten Island, New York. He offered her money to come and help him look for rhubarb. She was about to leave the farm when her mother chased Fish away. Fish left but returned later to the Kiels' barn, where he tried to sleep but was discovered by Beatrice's father and forced to leave. During 1924, the 54 year old Fish, suffering from psychosis, felt that God was commanding him to torture and sexually mutilate children. Despite already being married, Fish married Estella Wilcox on February 6, 1930, in Waterloo, New York; they divorced after only one week. Fish was arrested in May 1930 for "sending an obscene letter to a woman who answered an advertisement for a maid."
Грейс Баддты өлтіру
1928 жылғы 25 мамырда Фиш «Нью-Йорк әлемі» газетінің жексенбілік санындағы жарияланған хабарламаны көрді: «18 жастағы жігіт елде жұмыс іздейді. Эдвард Бадд, Батыс 15-ші көше, 406». 28 мамырда 58 жастағы Фиш Эдвардты жұмысқа алу сылтавымен Манхэттендегі Баддтар отбасына барды; кейін ол Эдвардты байлап, мүкіс етіп, қансырап өлтіруді жоспарлағанын мойындады. Фиш өзін «Фрэнк Ховард» деп таныстырды, ол Нью-Йорк штатының Фармингдейл қаласынан келген шаруа. Ол Бадд пен оның досын жұмысқа алуға уәде берді және оларды бірнеше күннен кейін шақыртатынын айтты. Фиш уадесін орындамады, бірақ Баддтар отбасына кешірім сұрап телеграмма жіберіп, басқа күнді белгіледі. Фиш қайтып келгенде Эдвардтың кіші әпкесі, 10 жасар Грейс «Грейси» Баддпен кездесті. Ол Грейске қызығушылық танытып, немересінің туған күніне баратынын айтып, тез арада жалған әңгіме ойлап тапты. Ол Грейсті сол кешкі мерекеге алып баруға Делия Бриджет Фланаган мен Альберт Фрэнсис Бадд ағаны көндірді. Содан кейін Фиш Грейсті өзінің келесі құрбанын өлтіру үшін бұрын таңдаған қараусыз үйге, Нью-Йорк штатының Ирвингтон қаласының Шығыс Ирвингтон ауданындағы 359 Маунтин-роудтағы «Вистерия коттеджіне» алып барды. Ол жерде Фиш оны қолмен тұншықтырып өлтірді, содан кейін басын кесіп, денесін бөліп, келесі бірнеше күнде қалдықтардың көп бөлігін жеді. Полиция 66 жастағы инспектор Чарльз Эдвард Поупты 1930 жылғы 5 қыркүйекте Грейстің жоғалуына қатысты күдікпен ұстады, оны Поуптың бұрынғы әйелі айыптады. Поуп 1930 жылғы 22 желтоқсанда тұтқындалғаннан бастап сотқа дейін 108 күн түрмеде отырды. Ол кінәсіз деп танылды.
On May 25, 1928, Fish saw a classified advertisement in the Sunday edition of the New York World that read, "Young man, 18, wishes position in country. Edward Budd, 406 West 15th Street." On May 28, Fish, then 58 years old, visited the Budd family in Manhattan under the pretence of hiring Edward; he later confessed that he planned to tie Edward up, mutilate him, and leave him to bleed to death. Fish introduced himself as "Frank Howard", a farmer from Farmingdale, New York. He promised to hire Budd and his friend, and said he would send for them in a few days. Fish failed to show up, but he sent a telegram to the Budd family apologizing and set a later date. When Fish returned, he met Edward's younger sister, 10 year old Grace "Gracie" Budd. He apparently shifted his intentions toward Grace and quickly made up a story about having to attend his niece's birthday party. He persuaded the parents, Delia Bridget Flanagan and Albert Francis Budd Sr., to let Grace accompany him to the party that evening. Fish subsequently took Grace to an abandoned house he had previously picked out to use for the murder of his next victim, Wisteria Cottage at 359 Mountain Road, located in the East Irvington neighborhood of Irvington, New York. There, Fish manually strangled her to death, then decapitated and dismembered her body, and ate most of the remains over the next several days. The police arrested 66 year old superintendent Charles Edward Pope on September 5, 1930, as a suspect in Grace's disappearance, accused by Pope's estranged wife. Pope spent 108 days in jail between his arrest and trial on December 22, 1930. He was found not guilty.
Грейс Баддтың анасына хат
1934 жылдың қараша айында Грейстің ата-анасына анонимді хат жіберілді, ол нәтижесінде полиция Фиштің ізгілігіне жетті. Бэддтің анасы сауатсыз болғандықтан, хатты өзі оқи алмады, сондықтан ол ұлына оқытып берді. Өзгертілмеген хаттың мәтіні мынадай:
In November 1934, an anonymous letter sent to Grace's parents ultimately led the police to Fish. Budd's mother was illiterate and could not read the letter herself, so she had her son read it to her. The unaltered letter reads:
Ұстау
Хат кішкентай алтыбұрышты белгісі бар конвертке салынған, онда "Нью-Йорк жеке жүргізушілердің қайырымдылық қоғамы" деген мағына беретін "N. Y. P. C. B. A." әріптері жазылған. Компанияның санитары полицияға ол кеңсе заттарының бір бөлігін үйіне алып кеткенін, бірақ көшіп шыққанда оны 200-ші Шығыс 52-ші көшедегі жатақханасында қалдырғанын айтты. Жатақхананың иесі Фиш бірнеше күн бұрын сол бөлмеден шығып кеткенін мәлімдеді. Ол Фиштің ұлы ақша жібергенін және оның келесі чегін сақтап тұруын сұрағанын айтты. Істің бас тергеушісі детектив Уильям Кинг Фиш қайтып келгенше бөлме сыртында күтті. Фиш жауап беру үшін бас кеңсеге баруға келісті, сосын қынап пышақ шығарды. Кинг Фишті қарусыздандырып, полиция бөліміне алып кетті. Фиш Грейс Баддты өлтіргенін жоққа шығармай, үйге оның ағасы Эдвардты өлтіру үшін барғанын айтты. Фиш қызды зорлау туралы "ешқашан ойламағанын" мәлімдеді, бірақ кейін адвокатына Грейстің кеудесіне тізелеп, мойнынан қысып өлтірген кезде екі рет еріксіз шәуеттенгенін айтты. Бұл ақпарат сотта қарау кезінде ұрлықтың сексуалдық себептермен жасалғанын дәлелдеу үшін пайдаланылды, соның арқасында каннибализм туралы айтудан жалтарды.
The letter was delivered in an envelope that had a small hexagonal emblem with the letters "N. Y. P. C. B. A." representing "New York Private Chauffeur's Benevolent Association". A janitor at the company told the police he had taken some of the stationery home but left it at his rooming house at 200 East 52nd Street when he moved out. The landlady of the rooming house said that Fish checked out of that room a few days earlier. She said that Fish's son sent him money and he asked her to hold his next check for him. Detective William King, the chief investigator for the case, waited outside the room until Fish returned. He agreed to go to headquarters for questioning, then brandished a razor blade. King disarmed Fish and took him to police headquarters. Fish made no attempt to deny the murder of Grace Budd, saying that he meant to go to the house to kill her brother Edward. Fish said it "never even entered [his] head" to rape the girl, but he later claimed to his attorney that, while kneeling on Grace's chest and strangling her, he did have two involuntary ejaculations. This information was used at trial to make the claim the kidnapping was sexually motivated, thus avoiding any mention of cannibalism.
Фрэнсис МакДоннелл
1924 жылдың 14 шілдесі күні түні 9 жасар Фрэнсис МакДоннелл жоғалды деп хабарланды, ол Стейтен аралындағы Порт-Ричмондта достарымен доп тастағаннан кейін үйге оралмады. Іздеу жұмыстары ұйымдастырылды және оның денесі үйіне жақын орманды жерде, ағашқа ілініп тұрған күйі табылды. Ол сексуалдық зорлыққа ұшыраған, содан кейін оның белдігімен мойнынан байланған. Бастапқыда, Гаффнидің қырқынына Питер Кузиновски күдікті ретінде қарастырылды. Кейін, Бруклиндегі трамвайдағы машинист Джозеф Михан газетте Фиштің суретін көріп, оны 1927 жылдың 11 ақпанында көрген қарт адам деп таныды; ол трамвайда отырған кішкентай ұлды тыныштандыруға тырысқан. Баланың үстінде күртешесі болмаған, анасын шақырып жылап тұрған, және сол адам оны трамвайға кіргізіп, шығарып отырған. Битон сипаттаған "қорқынышты адам" Фишке ұқсас болды. Полиция баланың сипаттамасын Гаффнимен салыстырды. Манхэттендегі жоғалғандар бюросының детективтері 1927 жылдың ақпан айында Фиштің Бруклиндегі жылжымайтын мүлік компаниясында үй бояушысы болып жұмыс істегенін және Гаффни жоғалған күні ол бала ұрланған жерден бірнеше шақырым қашықтықта жұмыс істегенін анықтады. Гаффнидің анасы Элизабет Гаффни детектив Кингпен бірге Синг-Синг түрмесінде Фишті кездестірді. Ол ұлының өлімі туралы сұрағысы келді, бірақ Фиш онымен сөйлесуден бас тартты. Дегенмен, Фиш адвокатына жазған хатында былай деді: Төрт куәгердің біріншісі – 1930 жылы Фиштің емделгені Беллвью ауруханасының бұрынғы директоры Менас Грегори болды. Ол Фиштің қалыптан тыс, бірақ саналы екенін айтты. Демпси одан сопофилия, урофилия және педофилия саналы немесе ақылсыз адамды көрсететінін сұрады. Грегори мұндай адамның "ақыл-есі бұзылмаған" екенін және бұл "әлеуметтік тұрғыдан қалыпты" жиі кездесетін бұзылыстар екенін, ал Фиш "осындай" бұзылыстары бар миллиондаған басқа адамдардан, тіпті өте беделді және сәтті адамдардан ешқандай айырмасы жоқ екенін мәлімдеді. Келесі куә – "Томбс" түрмесінің дәрігері Перри Лихтенштейн. Демпси психиатрияда білімі жоқ дәрігердің саналылығы туралы куәлік беруіне қарсылық білдірді, бірақ судья Клоуз түрме дәрігерінің айтқанына қандай мән беру керектігін қазылар шеше алатынын негізге ала отырып, қарсылықты қабылдамады. Лихтенштейннен Фиштің өзіне-өзі ауырсыну сезімі тудыруы психикалық жағдайды көрсететінін сұрағанда, ол: "Бұл мазохизм емес", - деп жауап берді, өйткені ол тек "сексуалдық қанағат алу үшін өзін жазалап отырған". Келесі куә, Чарльз Ламберт, сопофилияның кең таралған практика екенін және діни каннибализм психопатиялық болуы мүмкін екенін, бірақ "дәмі мәселесі" екенін және психоздың дәлелі емес екенін айтты. Соңғы куәгер Джеймс Вавасур Ламберттің пікірін қайталады. Олар оны саналы және кінәлі деп тапты, ал судья айыпталушыны электр тогымен өлім жазасына кесті. Фиш 1935 жылдың наурыз айында түрмеге келді және 1936 жылдың 16 қаңтарында Синг-Сингтегі электр креслосында өлім жазасын алды. Ол палатаға сағат 23:06-да кірді және үш минуттан кейін қайтыс болды деп жарияланды. Ол Синг-Синг түрмесінің зиратына жерленді. Фиш өлім жазасын орындаушыға электродтарды денесіне орналастыруға көмектескен деседі. Оның соңғы сөзі: "Мен тіпті неге осында екенімді білмеймін" болды. 16 жасар Мэри Эллен О'Коннордың мүшеленген денесі 1932 жылдың 15 ақпанында Квинстегі Фар Роккавейде Фиш сурет салған үйдің жанындағы орманнан табылды. Эмиль Аллинг, 4 жаста, 1930 жылдың 13 шілдесі. Робин Джейн Лю, 6 жаста, 1931 жылдың 2 мамыры. Бенджамин Коллингс, 17 жаста, 1932 жылдың 15 желтоқсаны.
During the night of July 14, 1924, 9 year old Francis McDonnell was reported missing after he failed to return home after playing catch with friends in Port Richmond, Staten Island. A search was organized and his body was found—hanging by a tree—in a wooded area near his home. He had been sexually assaulted, and then strangled with his suspenders. Initially, serial killer Peter Kudzinowski was a suspect in Gaffney's murder. Then, Joseph Meehan, a motorman on a Brooklyn trolley, saw a picture of Fish in a newspaper and identified him as the old man whom he saw February 11, 1927; the man had been trying to quiet a little boy sitting with him on the trolley. The boy was not wearing a jacket, was crying for his mother, and was dragged by the man on and off the trolley. Beaton's description of the "bogeyman" matched Fish. Police matched the description of the child to Gaffney. Detectives of the Manhattan Missing Persons Bureau were able to establish that Fish was employed as a house painter by a Brooklyn real estate company during February 1927, and that on the day of Gaffney's disappearance he was working at a location a few miles from where the boy was abducted. Gaffney's mother, Elizabeth Gaffney, visited Fish in Sing Sing, accompanied by Detective King. She wanted to ask him about her son's death, but Fish refused to speak to her. However, Fish claimed the following in a letter to his attorney: The first of four rebuttal witnesses was Menas Gregory, the former manager of the Bellevue Hospital, where Fish was treated during 1930. He testified that Fish was abnormal but sane. Under cross examination, Dempsey asked if coprophilia, urophilia, and pedophilia indicated a sane or insane person. Gregory replied that such a person was not "mentally sick" and that these were common perversions that were "socially perfectly alright" and that Fish was "no different from millions of other people", some very prominent and successful, who had the "very same" perversions. The next witness was the resident physician at The Tombs, Perry Lichtenstein. Dempsey objected to a doctor with no training in psychiatry testifying on the issue of sanity, but Justice Close overruled on the basis that the jury could decide what weight to give a prison doctor. When asked whether Fish's causing himself pain indicated a mental condition, Lichtenstein replied, "That is not masochism", as he was only "punishing himself to get sexual gratification". The next witness, Charles Lambert, testified that coprophilia was a common practice and that religious cannibalism may be psychopathic but "was a matter of taste" and not evidence of a psychosis. The last witness, James Vavasour, repeated Lambert's opinion. They found him to be sane and guilty, and the judge sentenced the defendant to death by electrocution. Fish arrived at prison in March 1935, and was executed on January 16, 1936, in the electric chair at Sing Sing. He entered the chamber at 11:06 p. m. and was pronounced dead three minutes later. He was buried in the Sing Sing Prison Cemetery. Fish is said to have helped the executioner position the electrodes on his body. His last words were reportedly, "I don't even know why I'm here." The mutilated body of 16 year old Mary Ellen O'Connor was found in the woods close to a house that Fish had been painting in Far Rockaway, Queens on February 15, 1932. Emil Aalling, age 4, July 13, 1930. Robin Jane Liu, age 6, May 2, 1931. Benjamin Collings, age 17, December 15, 1932.
Танымал мәдениетте
2007 жылы Джон Боровскидің режиссерлігімен Fish туралы деректі фильм жарық көрді. Сонымен қатар 2007 жылы Патрик Баушау Fish рөлінде ойнаған "Сұр адам" атты тамыр тарихы фильмі шықты. Комедияшы Норм Макдональд өзінің "Norm Macdonald Live" подкастында қайта-қайта қолданылатын әзіл жасау үшін Fish-тің қылмыстары туралы мәліметтерді пайдаланды. Әзілге қылмыстардың қорқынышты жайттарын сипаттау кіретін, бірақ әдейі көңіл көтермейтін ("антиклимактикалық") соңымен аяқталар: "Осы жігіт шынымен де ашкөз еді!". Американдық экстремалды металл тобы Macabre Альберт Фиш туралы бірнеше ән жазды, олар "Grim Reality", "Gloom", "Sinister Slaughter", "Behind the Wall of Sleep" және "Carnival of Killers" альбомдарында және EP-лерінде орын алды.
A documentary film about Fish was released in 2007, directed by John Borowski. Also in 2007, the biographical film The Gray Man was released, starring Patrick Bauchau as Fish. Comedian Norm Macdonald used information from Fish's crimes to set up a recurring joke on his podcast, Norm Macdonald Live. The joke included describing horrific elements of the crimes prior to setting up the intentionally anticlimactic punchline, "This guy was a real jerk!" Several songs about Albert Fish were recorded by American extreme metal band Macabre, featured on their Grim Reality, Gloom, Sinister Slaughter, Behind the Wall of Sleep and Carnival of Killers albums and EPs.