Камбусланг RFC – шотландтық рагби клубы (1903). Оңтүстік Ланаркширде орналасқан, Coats Park стадионында өнер көрсетеді. Рагби тарихы, команда туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Шотландия регби одағы клубы, Камбусланг, Оңтүстік Ланнаркширде орналасқан.
Scottish rugby union club, based in Cambuslang, South Lanarkshire
Камбусланг RFC – Шотландия регби одағына мүше және Шотландияның Камбусланг, Оңтүстік Ланнаркшир қаласында орналасқан регби футбол клубы. 1903 жылы құрылған, қазіргі таңда Коутс Паркте үйкі ойындарын өткізеді.
Cambuslang RFC is a Rugby Football Club belonging to the Scottish Rugby Union and based in Cambuslang, South Lanarkshire, Scotland. Established in 1903, they currently play in the with home games at Coats Park.
Тарих
1903 жылғы 7 тамызда марқұм Х. Шепард мырзаның төрағалығымен кездесу өтті, онда Камбуслангта регби клубы құру туралы шешім қабылданды. Клуб Гринлиз фермасында ойнауға кірісті және Шепард мырзаның басшылығымен және оның құрметті президенті, марқұм доктор Т. Д. Лэрдтің қолдауымен 1914-1918 жылдардағы соғыс басталарға дейін дами берді. Осы кезеңде клуб екі команданы ұйымдастыруға, қаржы жинауға және кішкентай клуб үйі салдыруға жетті. Сол кезде Камбусланг крикет клубы да жұмыс істеді, ол марқұм Дж. С. Пол мырзаның басшылығында болды. Екі клуб біраз уақыт бірлесіп жұмыс істеді, бірақ жаз айларында крикет клубына қажет емес алаң табу қиын болғандықтан, тұрақты келісімге келе алмады. Шын мәнінде, регби клубы кейіннен өзінің алаңын Истфилдтегі алаңға көшіруге мәжбүр болды. Осы кезеңде клуб Шотландия батысындағы спортта жетекші орын алды және Ескі футбол одағының мүшесі болды. Бірінші дүниежүзілік соғыс аяқталғаннан кейін клубтың қайта жандануы заңды болды. Клуб қысқа мерзімге Гринлиз фермасында ойнады, бірақ 1921 жылы Коутс паркіндегі жерді жалға алып, клуб өзінің тұрақты мекеніне орналасты. Осы кезде өз алаңы бар клуб крикет клубымен бірігіп, «Камбусланг атлетика клубы» болып қайта құрылды. Регби мен крикеттен басқа, хоккей және бір кезде футбол секциялары да болды. Крикет клубы К. В. Гибб мырзаның басшылығымен дами берді, бірақ регби секциясының тарихында Г. Маркуанд, Дэн Спенс, Лэрдтер және басқа да көрнекті тұлғалар клубтың атына үлкен даңқ әкелген кезде ғана одан асып түсті.
On 7 August 1903, a meeting was held under the Presidency of the late H. Shepherd, Esq., at which it was decided to form a Rugby Club at Cambuslang. The Club commenced playing at Greenlees Farm and under the guidance of Mr. Shepherd and the benevolent auspices of the late Dr. T. D. Laird, its Honorary President, it (the club) went from strength to strength until the beginning of the 1914–1918 War. During this period, the Club progressed to the extent of running two teams, raising funds, and building a small Clubhouse. During the same period, there was in existence, the Cambuslang Cricket Club, which was then under the wing of the late J. S. Paul, esq. For some time the two Clubs worked together, but owing to the difficulty of finding a field which the former did not require in the summer time, no permanent arrangement was made and indeed the Rugby Club itself had to later on change its ground to a field at Eastfield. All through this period the Club took a leading place in sport in the West of Scotland, and was a member of the Old Football Union. It was only natural that after the Armistice, the club would revive. For a short period the club played at Greenlees Farm but in 1921 a lease of the ground at Coats Park was arranged and the Club took up residence in what was to become its permanent home. At this time, with a ground of its own, the Club joined up with the Cricket Club, and was re constituted as the "Cambuslang Athletic Club." In addition to Rugby and Cricket, there were sections for Hockey, and at one time, Association Football. The Cricket Club, under the guidance of C. W. Gibb, Esq., progressed from strength to strength and was only eclipsed by a halcyon period in the Rugby Section's history when stalwarts such as G. Marquand, Dan Spence, the Lairds, and other illustrious figures brought much credit to the club's name.
Үй - Коутс паркіне айналады
1921–22 және 1922–23 маусымдарында Камбусланг Батыс округінің чемпионы атанды, осының нәтижесінде оларға бір немесе екі халықаралық ойыншысы бар Шотландия батысының аға құрама XV командасына қарсы матч ұсынылды. Бұл ойын 1924 жылы өтті, және Камбусланг өздерінің пайдасына 5–0 есебімен мақтана алады. Сол кезде клубтың тағы бір құрметі – Олд Аннислендте мектептің жаңа алаңында гол соққан алғашқы команда болуы еді. Клубтың дамуының осы кезеңінде және 1903 жылы клубтың алғашқы капитаны болған, марқұм J. M. Barr мырзаның бастамасымен, ірі және беделді комитет құрылды. Бұл комитет, марқұм Генри Нобл мырзаның басшылығымен және төрағалығымен, Коутс паркін толығымен сатып алуға және қазіргі орналасқан жерінде клуб үйін салуға жеткілікті қаражат жинады, соның арқасында клубтың болашағы қамтамасыз етілді. Келесі жылдары, үлкен жетістіктерге жете алмаса да, Регби секциясы Шотландия батысындағы жетекші командалардың бірі ретінде қалып, үш XV және бір кезде жастар командасын құрды. Крикет секциясы дамып, күшейді, ал оның сенбі күнгі ойындары отызыншы жылдары аудандағы әлеуметтік оқиғаға айналды. Шындығында, соғыс аралық кезеңде клуб аудан жастарының ұйымына айналып, көптеген жергілікті шаралардың алдында болды. Институтта өткізілетін сенбі кешкі билер әрқашан танымал болды, ал жыл сайынғы вист ойындары мен жұмыстардың сатылуына барлығы қуанышпен күтетін. Бірақ бұл шаралар, әрине, Хоккей секциясының әйелдерінің ерекше саласы болды, олардың маусым соңындағы нәтижелері көбінесе басқа секцияларды ұятқа қалдыратын. Клуб 1939 жылдың тамызында жаттығулар жүргізді, бірақ 3 қыркүйекте соғыс басталғандықтан, 1946/47 жылға дейін ешқандай ойын ойнамады. Соғыс жылдарында Коутс паркі Клайд қағаз фабрикасы эспарто шөбінің үлкен дозаларын сақтау үшін пайдаланылды. Клуб үйін клубтың негізін қалаушысы, доктор Хатчисон, дерлік жеке күшімен сақтап, клубты аман сақтады.
In the season 1921–22 and again in 1922–23, Cambuslang were Western District Champions, as a result of which they were offered a match against a West of Scotland Senior Select XV which contained one or two internationalists. This game took place in 1924, and Cambuslang can be justly proud of a 5–0 result in their favor. Another honor to the Club at that time was that of being the first team to play at the Old Anniesland against the High School F. P.'s which honor they celebrated by being the first team to score on the School's new pitch. At this stage in the club's development and the instigation of the late J. M. Barr Esq., who had been the club's first captain in 1903, a large and influential committee was formed which, under the guidance and Chairmanship of the late Henry Noble esq., raised sufficient funds to purchase Coats Park outright and erect a clubhouse in the present location and in doing so secured the future of the club. In the years that ensued, while not attaining large heights, the Rugby Section continued as a leading team in the West of Scotland, running up to three XV's and at one period, a junior team. The Cricket Section went from strength to strength, and its Saturday afternoon games had become, in the thirties, a social event in the District. In fact, all through the inter war period, the club had developed more and more into an organization of the young people of the District and was to be found in the lead in many local events. Its pre war Saturday evening dances held in the Institute were ever popular, and its annual whist drives and sales of work were looked forward to universally. But these functions were, of course, the special territory of the ladies of the Hockey Section, whose results at the end of the season often put other Sections to shame. The club trained during August 1939 but due to the outbreak of war on 3 September they did not play a game again until 1946/47 when the club had a single XV playing on the public pitches at Nether Pollok. During the war, Coats Park was used by Clyde Paper Mill for storing huge bales of esparto grass. The clubhouse was kept in order by a founder member, Dr. Hutchison, who more or less single – handedly kept the club afloat.
Соғыстан кейінгі жылдар
1947–1948 жылдары клуб Коутс-паркте қайтадан екі командамен бірге достық ойындардың дәстүрлі айналымын ойнады. Ағаштан жасалған клуб үйінің артқы жағындағы ваннаның айналасындағы аумақ толығымен шіріп, оның орнына кірпіштен салынған ғимарат келді. 1953 жылы клубтың 50 жылдығын мерекелеу үшін Клайдфорд-роудтағы бұрынғы Камбусланг гольф клубында есте қаларлық кеш өткізілді. Ескі клуб үйі, 1914–1918 жылдардағы әскерлік казарма, уақыт өте келе тозығы жетіп, күтімді қажет етті. 1957 жылы бұрынғы ойыншы Кенни Уокер тоғыз аға клуб мүшесін шақырып, олардың әрқайсысы клубқа 100 фунт стерлингтен қарыз берді. Осы 1000 фунт стерлингпен жаңа клуб үйінің қабырғасы салынды. Ішкі бөлімдерін ойыншылардың өзі салған. Бұл өте қарапайым болды. Бір жағында үй командалары үшін үлкен киім ауыстыратын бөлме және қонақтар үшін екі кішкентай бөлме, ортасында асүйі бар шайхана, екінші жағында әуесқой хоккей командасының киім ауыстыратын бөлмесі, дәретханасы және душы болды. Артындағы кірпіштен салынған қосымша бөлмеде бірнеше душ және суға батырылатын командалық ванна орналасқан. Бұл ванна бастапқыда плиткамен қапталған, бірақ жылдар өте плиткалар сынып, алынып тасталған, нәтижесінде кедір-бүдыр бетон беті қалды. Белгісіз бір себеппен, ашық шатыры бар, тұрмыстық кран орнатылған, ерекше пішіндес суару құбырынан тұратын бірегей ағызу құрылғысы болды. Бұл қарапайым болғанымен, жұмыс істеді. Суды қыздыру үшін көмірмен от қоздырылатын қазандық пайдаланылды, оны матч күндері тұтандырып, отынмен толықтыру қажет болды. Төрт команда жуынғаннан кейін судың түсі мен тұтқырлығы алаңдағы лайлы, қара түсті суға ұқсас болды, соңғы болып кіргенге жағымсыз болды. Регби ойналмаған кезде хоккейші қыздар командалық ваннаны пайдаланды, бұл жергілікті күзетшіге қуаныш сыйлады, ол ваннаның толтырылуын бақылау үшін ас үйден көз тіретін тесік жасаған. Қазіргі Лэнгли жолы Уитлауберн фермасына дейін жететін қарапайым шаруа жолы және биік доланамен қоршалған еді. Доптарды жинаушы жиі жұмыс істеді, себебі тікендер доптарды тесіп тұратын. Кейде бір ойын барысында төрт доп қажет болатын. 1957 жылы қазіргі 3-ші команда алаңының орнында орналасқан Коутс Парк шахтасы жабылды. Бұл аймақ үлкен теміржол жолдарымен, тозған машиналарынмен және қираған ғимараттарымен өнеркәсіптік шөлге айналған. Бірақ уақыт өте келе бәрі алынып тасталды. Клуб алаңдарының артында ағатын Уитлоу Бэрн құбырға жабылып, бингі бульдозермен тегістеліп, шөп себілді. Осы кезде клубқа қызығушылық артып, ойыншылардың саны көбейіп, клуб үнемі төрт үлкен команданы алаңға шығара бастады. Клубтың дәстүрлі сары және қызыл түсті көлденең жолақтары Глазго орта мектебі мен Шотландияның батыс командасының формасына тым ұқсас деп есептелді, сондықтан ескі галстук дизайнына негізделген қазіргі жейде қабылданды.
In 1947–48 the club was back at Coats Park with two XV's again playing their traditional round of friendly games. The area at the back of the wooden clubhouse around the bath was completely rotten and this was replaced by a brick building. In 1953 a memorable dinner was held in the former Cambuslang Golf Clubhouse in Clydeford Road to celebrate 50 years of the club. The whole of the old clubhouse, a 1914–1918 ex army hut, was becoming increasingly dilapidated and required more and more maintenance. In 1957 a former player Kenny Walker enlisted nine senior club members and each of them loaned the club £100 each and with this £1,000 the shell of a new clubhouse was built. The internal divisions were built by the players themselves. It was very basic. At one end there was a large dressing room for the home teams and two smaller rooms for visitors, in the middle there was a tea room with the kitchen off it and at the other end a changing room for the ladies hockey team with a toilet and shower. The brick extension at the rear housed a couple of showers and a sunken team bath. This bath had originally been tiled but over the years the tiles had broken and been removed leaving a rough concrete surface. For some obscure design reason there was an open roofed area which housed a unique urinal, composed of a length of ogee guttering with a household tap at one end. It was primitive but it worked. Water was heated by a coal boiler, which had to be lit and stoked on match days. After four teams had washed in the bath the consistency and colour of the water was similar to that of the pitches muddy and black and being the last in was no fun. When no rugby was being played the hockey girls used the team bath much to the delight of the groundman who had a peep hole through from the kitchen ostensibly so he could control the filling of the bath. What is now Langlea Road was only a farm track leading to Whitlawburn Farm and bounded with a high hawthorn hedge. The balls convener was kept busy as the thorns were always puncturing balls. Sometimes four were required in the course of a single game. In 1957, Coats Park Colliery which was situated on the site of the present 3rd XV pitch closed. This area was an industrial wilderness with massive railway lines, rusty machinery, and derelict buildings. However, in time this was all removed. The Whitlaw Burn which ran at the back of the club's pitches was piped in and the bing was bulldozed and grass sown. Around this time there was an upsurge of interest in the club and the number of players increased until the club was regularly fielding four senior XV's. It was felt that the clubs traditional strip of claret and amber horizontal stripes was too similar to that of Glasgow High School and West of Scotland so the present jersey based on an old established tie design was adopted.
Алкогольсіз бе?
1960 жылдардың басында Англияның солтүстігіне саяхаттар тұрақты түрде ұйымдастырылып тұрды. Клубтың конституциясы алкогольге қатаң қарсы болғандықтан, клуб үйі ішімдікке құрғақ болды және клуб әр түрлі уақытта бағалаған бірнеше мейрамханасы болды. Камбусланг қаласының бас көшесіндегі Теміржол тавернасы (қазіргі Findlays), Сильвербанкстегі Ағаш шарап шелегі, Ратерглендегі Фэйрвей және Камбус соты демеушілік алды. Клуб үйі қазір жақсы болғанымен, алаңдары солай емес еді. Кен оқу салдарынан 1946 және 1962 жылдар аралығында бір аймақта 16 футқа шұңқыр пайда болды, ал 2-ші құрама алаңының ортасында тұрғанда, голдың бірінің жоғары тірегін көру мүмкін емес еді. Жерді тегістеу құны клубтың шектеулі қаржысынан әлдеқайда жоғары болды. Осы кезде Каткин орта мектебі салынып жатқан еді, және Ланарк округі кеңесі клубқа жүгініп, егер клуб мектеп аумағынан топырақ төгуге рұқсат берсе, команда алаңын тегістеп, кептіріп, қайтадан тұқым себуге дайын екенін ұсынды. Командаға сондай-ақ екі Хилл 90 алаңын уақытша пайдалануға рұқсат берілді. Бұл Камбуслангтың қабылдамауы мүмкін емес ұсыныс болды, бірақ ол клубты құлдырауға жақын жеткізді.
Tours to the North of England were a regular feature in the early 1960s. As the constitution was strongly against alcohol, the clubhouse was dry and the club had several hostelries that they favored at various times. The Railway Tavern – now Findlays, in Cambuslang Main Street, the Wooden Cask at Silverbanks, the Fairway in Rutherglen, and the Cambus Court all received patronage. Although the clubhouse was now reasonable, the pitches were not. Mining subsidence caused a drop in one area of 16 ft between 1946 and 1962 and standing on the center spot of the 2nd XV pitch it was impossible to see the crossbar of one of the goals. The cost of levelling the ground was far beyond the limited finances of the club. At this time Cathkin High School was being built and Lanark County Council approached the club and offered to level, drain and reseed the team's area if the club allowed them to dump soil from the school site. The team was also given the temporary use of the two Hill 90 pitches. It was an offer Cambuslang could not refuse yet it nearly finished the club.
Камбуслангтағы қиын кезеңдер
Жоспар бойынша, бір қыс пен көктемді пайдаланып алаңды жаңарту, жаз бойы жерді дайындау және күзде қайтадан тұқым себу жоспарланған еді. Бұл клубқа келесі күзде жаңа, жақсы жағдайдағы алаңдарға оралуға мүмкіндік берер еді. Алайда, жоспар орындалмады. Кеңес таңдаған мердігер бұрын спорт алаңдарымен жұмыс істемеген және білікті емес еді. Оның жұмысы соншалықты нашар болғандықтан, сол кездегі президент Бобби Робертсон, кәсібі бойынша инженер-құрылысшы, оны қабылдаудан түбірлі бас тартты. Мердігерге атқарған жұмысы үшін ақы төленбеді, нәтижесінде ол банкротқа ұшырады. Бұл жаңа мердігер тағайындалғанға дейін ұзақ кешігуге себеп болды, ол жұмысты шамамен екі жыл кешіктіріп аяқтады. Вандалдар клуб үйіне еніп, барлық құнды заттарды ұрлап қана қоймай, сонымен қатар клубтың тарихи, қайта келтірілмейтін суреттерін алып кетті. Алаңның нашар жағдайы клуб мүшелеріне әсер етті және бір кезде клуб бір команданы да алаңға шығаруға қиналды. Қаржылық жағдай өте қиын болды және клубты сақтап тұруға тек бірнеше адал мүшелердің берілгендігі мүмкіндік берді. Жаңа алаңдарды ашуға арналған көрсету ойынынан кейін клубтың жағдайы біртіндеп жақсара бастады.
The plan was to coup one winter and spring, prepare the ground during the summer, and reseed in the autumn. This would have allowed the club back on to nice, new level pitches the following autumn. Unfortunately it did not go according to plan. The contractor chosen by the council had never worked on a sports ground previously and was incompetent. His work was so poor that then President, Bobby Robertson, a Civil Engineer by profession, categorically refused to accept it. The contractor was not paid for what he had done and as a result went bankrupt. This caused a lengthy delay before a new contractor was appointed who finished the job about two years late. Vandals broke into the clubhouse and not only removed or destroyed everything of value but also took historic, irreplaceable club photographs. The poor playing conditions had its effect on the membership and for a time the club was struggling to field one team. Money was extremely short and it was only the loyalty of a few dedicated members that allowed the club to continue. After a show game to open the new pitches the club slowly began to improve.
Ұлттық лигалар
1973 жылы лигалар басталғанда клуб Ұлттық лигаға қарамастан, округтік лигада қалудан мүжілді. Команда 1975/76 жылғы VI дивизионнан бастап, біртіндеп өсіп, 1977/78 жылы V дивизионға, 1980/81 жылы IV дивизионға (Курри VII дивизионда ойнаған кезде) көтерілді. 1983/84 жылы III дивизионда төртінші орын алып, клуб тарихындағы ең жоғары жетістігіне қол жеткізді. 1986–87 жылдары IV дивизионға түсірілді. Клубтың осы уақытқа дейінгі ең үлкен жетістігі 1991–92 маусымында болды, онда команда қатарынан өткен кубок ойындарында «Килмарнок», «Шотландия батысы» командаларын жеңіп, ең жақсы нәтижесін көрсетті – шотландтық халықаралық ойыншы Дуглас Вилли және Шотландия және Британ Арыстандарының бұрынғы капитаны Финлей Кальдерді алаңға түсірген «Стюартс Мелвилл» командасын ұтты. Аймақтық және халықаралық ойыншыларға толы «Борромур» командасы ғана «Камбусланг RFC» клубын жарыстан шығара алды.
When leagues started in 1973 the club narrowly escaped being in the District rather than the National League. The team slowly managed to improve its playing standard from Division VI in 1975/76 to Division V in 1977/78, to Division IV in 1980/81, (when Currie were in the VII Division), then in 1983/84 the giddy heights of finishing fourth in Division III which is the highest we have ever managed. Relegation to Division IV in 1986–87 followed. The greatest success of the club up to this time was in the 1991–92 season when, in successive cup games, it defeated Kilmarnock, West of Scotland, and, its best result ever, Stewarts Melville, who were beaten despite fielding Douglas Wyllie a Scottish international and Finlay Calder a former Scottish and British Lions captain. It took a Boroughmuir team full of district and international players to eventually knock Cambuslang RFC out.
Қазіргі заман
1998–99 жылғы маусымда "Камбусланг" клубы Ұлттық лиганың 3-дивизионына түсіп, көңілі толмаған нәтижелерге жеткенімен, кейін клубтың жағдайы айқын түрде жақсарды. "Камбусланг" 1999–00 маусымында Ұлттық 3-дивизионнан, ал 2000–01 маусымында Ұлттық 2-дивизионнан жоғары көтерілді. Ұлттық 1-дивизиондағы екінші маусымында, 2002–03 жылдары 5-орынды иеленді және лиганың қайта құрылуының нәтижесінде 3-Премьер-дивизионға жол алды. 2005–06 маусымында "Камбусланг" 3-Премьер-дивизиондағы статусын сақтап, ең жоғары деңгейде өнер көрсетуге ұмтылды. Клуб әр апта сайын 2-ші және 3-ші құрамаларын алаңға шығарады және жастар бөлімі дамып келеді.
After a disappointing season, 1998–99, which saw Cambuslang relegated to National League Division 3, there has been a distinct upturn in fortunes for the club. Cambuslang were promoted from National Division 3 in season 1999–00 and from National Division 2 in season 2000–01. In their second season in National Division 1, 2002–03 they achieved a 5th place finish and courtesy of league reconstruction, were promoted to Premier Division 3. Season 2005–06 saw Cambuslang maintain their Premier Division 3 status and striving to perform at the highest possible level. The club continues to field a 2nd and 3rd XV each week and has a thriving junior section.
Камбуслаг жетісі
Клуб Камбусланг Севенс турнирін өткізеді.
The club hosts the Cambuslang Sevens tournament.
Басқа спорт түрлері
Бірнеше жергілікті ұйымдар да Coats Park нысандарынан пайдаланады, оның ішінде Шотландияның алдың қатарлы жүгіру клубтарының бірі – Камбусланг Харриерс, және гэль футбол клубы – Tír Conaill Harps.
Several local organisations also make use of the Coats Park facilities, including Cambuslang Harriers, one of Scotland's leading running clubs, and Tír Conaill Harps, a Gaelic football club.