Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Ауризина (1923 жылға дейін Набрезина) – Италияның Триест қаласына жақын, Дуино-Ауризина коммунасының (словен тілінде: Девин-Набрежина) карст аймағындағы қала. Ол Триесттен солтүстік-батысқа қарай 15 шақырым қашықтықта орналасқан және 2003 жылғы халық санауы бойынша 2406 тұрғыны бар, олардың 60 пайызы – словендер.
Aurisina (until 1923 Nabresina, ) is a town in the karst part of the comune of Duino Aurisina (Slovene: Devin Nabrežina) near Trieste, Italy, in a region of Slovene minority. It lies 15 kilometres northwest of Trieste, and according to the 2003 census had a total of 2,406 inhabitants, 60% of them Slovenes.
Шолу
Аурисина қалашығы рим дәуірінде, жақын маңдағы Аврисина мәрмәрі деп аталатын, Рим Аквилеясын салу үшін пайдаланылған белгілі әк тас кені болғандықтан қоныстанған. Елді мекен 1308 жылы Леброзина деп тұңғыш рет айтылған, ал 1857 жылы Вена-Триест темір жолы салынғаннан кейін маңыздылығы артты. Әлемдік соғыстар Аурисинаны қиратты. Фашистік үкімет кезінде көптеген словендер, соның ішінде білімді адамдар Югославияға қашып кетті. Екінші дүниежүзілік соғысқа дейін және оның барысында Италияның фашистік режимі, кейін Германияның нацистік режимі көптеген тұрғындарды Еуропа бойынша концлагерьлерге депортациялады. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін Аурисина Триестпен бірге Триест еркін аумағының құрамына кірді. 1954 жылы бұл құрылым таратылып, Италияға қосылды. Елді мекен Карст жазығының үстінде орналасқан, мұнда тік жарлар теңізге қарай төмендейді. Оның биіктігі 143 метр. Ауылдың төңірегінде Ojstri vrh, Gradec, Бабица тауы (Monte Babiza, 197 м) және Берциза тауы (Monte Berciza, 219 м) деп аталатын төрт төбе бар. Аурисинада әк тастан салынған үйлермен ерекшеленетін, карст сәулетіне тән құрылыстар кездеседі. Ескі ауыл Әулие Рохқа арналған шіркеудің төңірегінде салынған. Аурисина – словен ақыны Иго Груденнің және теңіз биологы Мирослав Зейдің туған жері. Галисиялық тіл білімі маманы Флориан Биеск өмірінің соңғы он жылын осы ауылда өткізді.
The town of Aurisina was inhabited in the Roman era because of a nearby quarry with a well known limestone, called Aurisina marble, used to build Roman Aquileia. The settlement was first mentioned as Lebrosina in 1308, and it grew in importance as the Vienna Trieste railway was built in 1857. The world wars devastated Aurisina. Many Slovene people, including educated persons, escaped to Yugoslavia during fascist rule. Before and during World War II, the Italian fascist regime and later the German Nazi regime deported many inhabitants to concentration camps throughout Europe. After World War II, Aurisina, together with Trieste, became part of the Free Territory of Trieste. When this entity was disbanded in 1954, it was annexed to Italy. The settlement lies on top of the Karst Plateau, where the cliffs descend to the sea. Its elevation is 143 m. Around the village there are four rises named Ojstri vrh, Gradec, Mount Babiza (Monte Babiza, , 197 m), and Mount Berciza (Monte Berciza, , 219 m). Aurisina has typical karst architecture with houses made of limestone. The old village stands around a church dedicated to Saint Roch. Aurisina is the birthplace of the Slovenian poet Igo Gruden and the marine biologist Miroslav Zei. The Galician linguist Florian Biesik spent the last decade of his life in the village.