Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Айанноу (Iyanough) – американдық үнді сахемы және Массачусетс штатының Барнстебл аймағындағы Куммакуидтің (Cummaquid) Mattachiest (Mattakeese, Wampanoag халқының кіші тобы) тайпасының басшысы. Хайанис ауылы, Остервиллдің Вианно бөлігі және Айанноу жолы (132-бағдарламалық жол) оның құрметіне аталған.
Iyannough (also Iyanough) was an American Indian sachem and leader of the Mattachiest (Mattakeese, a sub group of the Wampanoag people) tribe of Cummaquid in the area of what is now Barnstable, Massachusetts. The village of Hyannis, the Wianno section of Osterville, and Iyanough Road (Route 132) are all named after him.
Өмір
Тарихи деректерде ол және оның тайпасы паломниктерге және кейін отарлаушыларға көмек пен қонақжайлылық көрсеткені айтылады. 1621 жылғы қаңтарда Плимуттегі жаңа қоныстан «Мейфлауэр» кемесінің жолаушысы Джон Биллингтонның ұлы қашып кеткенде, Айанноу баланы табуға көмектесті. Эдвард Уинслоу (оқиғалардың авторы деп саналады) және екі американдық индей – аудармашы Тискуантум және «жақын досы» Токамахамон болған он пилигримнен тұратын топ Маттакезе тайпасының өкілдерімен кездесіп, олармен бірге тамақтанды. Олар бізді өздерінің сахемыне, яғни басшысына алып келді, оны Айанноу деп атады. Ол жиырма алты жастан аспайтын, бірақ өте сұлу, әдепті, мейірімді және жақсы мінезді адам еді, киімінен басқа, ешқандай жабайылық белгісі көрінбеді. Оның қонақжайлылығы мінезіне сай болды, дастарқаны мол және әртүрлі тағамдардан құралды. Ол шамамен 1623 жылы, жиырмадан кейін қайтыс болған деп есептеледі. Индейлер мен пилигримдер арасындағы қарым-қатынас нашарлай бастады, сол қыста Майлс Стэндиштің Массачусет тайпасына жасаған күтпеген шабуылынан кейін, аймақтағы көптеген индейлер отарлаушылардан қорқып, батпақтар мен шалқар аралдарға қашып жасырды. Айанноудың өзі сол кезде суықтан қаза тапқан деген болжам бар. Ол ерте қайтыс болғаннан кейін, оның жері үлкен ұлы Янноға, сондай-ақ Джон Хьяно деп те белгілі болды, өтті.
Historic records mention the assistance and entertainment offered by him and his tribe towards the Pilgrims and later colonists. When the son of Mayflower passenger John Billington wandered away from the new settlement at Plymouth in January 1621, Iyannough assisted in finding the boy. A party of ten Pilgrims, including Edward Winslow (who is generally thought to be the author of the events) and two American Indians, the interpreter Tisquantum and "special friend" Tokamahamon, met Mattakeese tribesmen, and were invited to eat with them. They brought us to their sachem, or governour: whom they called Iyannough, a man not exceeding twenty six years of age, but very personable, gentle, courteous, and fair conditioned, indeed not like a savage, save for his attire. His entertainment was answerable to his parts, and his cheer plentiful and various. It is believed that he died c. 1623, in his late twenties. Relations between the Indians and Pilgrims began to deteriorate, and after a surprise attack by Myles Standish on the Massachusett tribe that winter, many Indians in the region grew fearful of the colonists and fled to hide in the area's swamps and remote islands. It is believed that Iyannough himself died of exposure during this time. Upon his early death, his lands went to his eldest son Yanno, also known as John Hyanno.