Британ саяхатшысы Эрнест Роджерс Миллингтонның өмірі мен қызметі
Ernest Millington
Эрнест Роджерс Миллингтон – британдық саяхатшы, Парламент мүшесі (1916-2009). Соғыс батыры, Common Wealth және Лейборист партиясы өкілі болған. Биографиясы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық саясаткер Эрнест Роджерс Миллингтон (15 ақпан 1916 – 9 мамыр 2009) – Ұлт Достастығы партиясының, кейіннен Лейборист партиясының парламент мүшесі (депутат). Джон Профумоның 2006 жылғы 10 наурыздағы қазасынан кейін Миллингтон 1945 жылғы жалпы сайлаудан бұрын сайланған 38-ші парламенттің жалғыз тірі бұрынғы депутаты болды. Ол сондай-ақ Ұлт Достастығы партиясынан депутат болған соңғы тірі адам еді.
British politician
Ernest Rogers Millington (15 February 19169 May 2009) was a British Common Wealth and later Labour Member of Parliament (MP). Following the death of John Profumo on 10 March 2006, Millington was the only living former MP from the 38th Parliament, elected prior to the 1945 general election. He was also the last surviving person to have served as a Common Wealth Party MP.
Білім
Миллингтон Чигвелл, Сент-Марк және Сент-Джон колледжінде (Челсиде) және Лондонның Биркбек колледжінде білім алған. Ол Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде RAF бомбалау әскерлерінде қызмет етті, онда қанатты командир шеніне дейін көтеріліп, 1945 жылы Ең батыл ұшқыш кресімен марапатталды.
Millington was educated at Chigwell, the College of St Mark and St John, Chelsea, and Birkbeck College, London. He served with the RAF Bomber Command during the Second World War, where he rose to the rank of wing commander and was awarded the Distinguished Flying Cross in 1945.
Парламенттік
Ол 1945 жылғы сәуір айында қысқа ғұмырлы Common Wealth партиясынан Челмсфорд округінен депутат болып сайланды. Бұл орын бұрынғы консерватор мүшесі, полковник Джон Макнамара Италиядағы әскери қызметте қаза болғаннан кейін бос қалды. Консерваторлар, либералдар және Еңбек партиясы сайлауда бейтараптық туралы келісімге келгенімен, Common Wealth партиясы оған келіспеді. Жергілікті CW партиясының алты мүшесі болды және олар көп ұзамай сайлау науқаны үшін 200 фунт стерлинг жинады. Ұзақ талқыдан кейін жергілікті коммунистік партия оны қолдамауға шешім қабылдады. Дегенмен, ол айқын социалистік бағдарламаны жақтағандықтан көптеген жұмысшы қозғалыстарының қолдауын алды. Миллингтон сол кездегідей, Парламентке барғандағы киіміне DFC лентасын тақты. Көп жылдар өткен соң ол консерватор депутатының Миллингтонның лентасын дұрыс тақпағаны үшін кінәләгенін еске алды. Миллингтон BBC-ге: "Маған азаматтық киімдегі және қолы шалбарының қалтасында болған тори депутаты келді. "Сіздің DFC лентаңыз тым кең". Менің ойымша, ол менің реакциямды күтпеді. "Егер сіз маған Әскери-әуе күштерінің офицері ретінде сөйлеп жатсаңыз, тік тұрыңыз, қолыңызды қалтаңыздан шығарып, жоғары шенді офицерге "Мырза" деп сөйлесіңіз. Егер сіз маған Парламент мүшесі ретінде сөйлеп жатсаңыз, өз ісіңізбен айналысыңыз да, кетіңіз" деді.
He was elected as MP for Chelmsford at a by election in April 1945, for the short lived Common Wealth Party. The vacancy was created by the death of the previous Conservative member, Colonel John Macnamara, killed on active service in Italy. Whereas the Conservative, Liberal and Labour parties had agreed an electoral truce, the Common Wealth Party refused to accept this. The local CW Party had six members and soon raised £200 for the electoral campaign. After a brief discussion the local Communist Party decided not to support him. Nevertheless, he received the support of much of the labour movements as he advocated a distinctly socialist programme. Millington wore his DFC ribbon on his uniform when attending the House of Commons, as was customary at the time. Many years later he fondly recalled being reprimanded by a Conservative MP who bemoaned the fact that Millington's ribbon was being incorrectly worn. Millington told the BBC, "I was approached by a Tory MP dressed in civilian clothes and with a hand in his trouser pocket. 'Your DFC ribbon is worn too wide'. He was, I think, not expecting my reaction. 'If you are talking to me as an RAF officer: stand to attention; take your hand out of your trouser pocket and address a senior officer as Sir. If you are talking to me as a fellow Member of Parliament, mind your business and bugger off.'"