Кіріспе
Гленшин, тарихи Конгдон Estate – Минесота штатының Дулут қаласындағы 20 000 шаршы фут (шамамен 1858 шаршы метр) көлемді сарай. Минесота университетінің Дулут бөлімшесі оны тарихи үй-мұражай ретінде пайдаланады. Гленшин Супериор көлінің жағасындағы 12 акр (шамамен 4.86 гектар) жерде орналасқан, 39 бөлмеден тұрады және Жакобиан сәулет өнері дәстүрінде салынған, сол дәуірдің сәнді өнер стилінен шабыттанған. Сарай Честер Адгейт Конгдонның отбасылық үйі ретінде салынған. Ғимаратты Миннесота архитекторларының бірі Кларенс Х. Джонстон аға жобалаған, ал интерьерін Уильям А. Френч компаниясы, ал ресми террасалы бақ пен ағылшын стиліндегі ландшафтын Нью-Йорктегі Чарльз Велфорд Ливитт фирмасы жасаған. Құрылысы 1905 жылы басталып, 1908 жылы аяқталған. Үйдің жалпы құны 854 000 АҚШ долларына тең, 2017 жылғы бағамен есептегенде бұл 22 миллионнан астам АҚШ долларына бағаланады. Бұл үй – ХХ ғасырдың басындағы АҚШ Орта Батысының дизайн және қолөнер шеберлігінің көрнекті үлгісі.
Glensheen, the Historic Congdon Estate is a 20,000 square foot mansion in Duluth, Minnesota, United States, operated by the University of Minnesota Duluth as a historic house museum. Glensheen sits on 12 acres of waterfront property on Lake Superior, has 39 rooms and is built in the Jacobean architectural tradition, inspired by the Beaux Arts styles of the era. The mansion was constructed as the family home of Chester Adgate Congdon. The building was designed by Minnesota architect Clarence H. Johnston Sr., with interiors designed by William A. French Co. and the formal terraced garden and English style landscape designed by the Charles Wellford Leavitt firm out of New York. Construction began in 1905 and was completed in 1908. The home cost a total of $854,000, equivalent to more than $22 million in 2017. The home is a crowning example of design and craftmanship of the Midwestern United States in the early 20th century.
Сипаттама
Уильям Френчтің интерьерінде Кейінгі Виктория, Өнер және қолөнер, Федералды стиль және Арт-нуво стильдері кездеседі. Френч әр бөлмедегі стильге сәйкес үйдің жиһаздарын да жобалаған. Бөлмелер шаркес жаңғағы, махоган, кипарис, түтінді емен, эмальдалған қайың және американдық жаңғақтан жасалған, ал әр бөлмедегі жиһаз сол бөлмеде қолданылған ағаштан жасалған. 1908 және 1909 жылдары үйге әкелінген түпнұсқа жиһаз 110 жылдан бері дерлік сол орнында тұр. Кейбір қабырға жабындары мен төсемдер де түпнұсқа. Коридорларда Өнер және қолөнер стиліндегі түпнұсқа әшекейлеулер мен ағаш ою-өрнектері сақталған. Қабырғалар мен төбелер жүннен, жібектен, толтырылған жұтаннан және алтын жапырақтан жасалған. Үйдің барлық есіктері екі түрлі ағаштан жасалған: дәліз жағынан емен, ал бөлме жағынан сол бөлмеде қолданылған ағаш. Мысалы, үлкен ұлының бөлмесіндегі жиһаз эбен ағашынан жасалған ою-өрнектермен безендірілген, олар еменнен жасалған қабырға панельдерінде қайталанады. Честер Конгдонның өнер жинағы Конгдондар тұрған кездегідей, үйде ілінген. Жинаққа американдық суретшілер Чарльз Уоррен Итон, Генри Фаррер, Чайлд Хассам, Альберт Лори Гролл, Гамильтон Кинг, Лоуренс Маццанович, Генри Уорд Рейнджер, Питер Альфред Гросс, Дэвид Эрикссон, С. Ф. Добиньи, Генри Харпиньи және тағы да көптеген авторлардың туындылары кіреді. Үйде сонымен қатар жапон суретшісі Ватунабе салған жібек кестесі де бар. Басты сарайдан басқа, мүлікте Карета үйі, Бағбанның коттеджі және Супериор көлінде қайық үйі де бар.
Тарих
1968 жылы бұл мүлік Минесота университетінің Дулют қаласындағы бөліміне (University of Minnesota Duluth) берілді, олар оны иеленуге және басқаруға құқық алды. Сол кезде Честер Конгдонның кіші қызы Элизабет Конгдонға өмір бойына иелену құқығы берілді, бұл оған Гленшиінде өмірінің соңына дейін тұруға мүмкіндік берді. Елизабет Конгдонның асырап алған қызы Марджори Конгдон ЛеРой Колдуэлл Хагеннің екінші күйеуі Роджер Колдуэлл 1977 жылдың 27 маусымында Элизабет Конгдон мен оның медбикесі Велма Пэтиланы өлтіргені үшін бірінші дәрежелі кісі өлтірудің екі баптан айыпталып, екі өмір бойына сотталды. Марджориге кісі өлтіруге көмектесу, оған қатысу және кісі өлтіруге сөз байласу айыптары тағылды, бірақ ол барлық айыптардан ақталды. 1982 жылы Минесота Жоғарғы соты Колдуэллтің үкімін жоққа шығарды. Ол қайта сотталуға дайын еді, бірақ кінәсін мойындап, толық жауап берді. Кейін түрмеден босатылып, 1988 жылы өз-өзіне қол жұмсады. Осы жылдар ішінде Марджори Конгдон Колдуэлл Хаген өрт сөндірудің екі қылмысына кінәлі деп танылды, осы үшін 12 жыл түрмеде отырды, сондай-ақ Солтүстік Дакота штатында бигамия жасағаны үшін іздеуде болды. 1979 жылы, Конгдонның өлімінен екі жыл өткен соң, сарай жалпы жұртшылыққа ашылды. Бірнеше жыл бойы үшінші қабат пен шатыр қауіпсіздік себептерімен және кіру мүмкіндігі шектеулі болғандықтан жабық болды, бірақ 1992 жылы екі аймақ та шағын топтарға ашылды. Бұл мүлік Ұлттық тарихи орындар тізіліміне енгізілген.
Танымал мәдениетте
"Сен менің анамды жақсы көресің" фильмі Гленшин сарайында түсірілді. Фильмде Патти Дьюк пен Ричард Томас ойнады, ол 1972 жылдың 13 қазанында көрсетілді. Америкалық/австралиялық деректі телесериал "Мansion қабырғаларының артында", Investigation Discovery арнасында, бірінші маусымындағы жетінші бөлімнің жартысын Элизабет Конгдон мен оның медбикесінің қанына толы қылмысына арнады. Америкалық "Mansions and Murders" телешоуы Элизабет Конгдон мен оның медбикесі Велма Пьетиланың өлтірілуі туралы айтты. Шоуда сонымен қатар Элизабеттің асырап алған қызы Марджори жасаған қылмыстар, мысалы, өрт сөндіру және жалған құжат жасау, сондай-ақ оның кісі өлтіруден босатылуы туралы да сөз болды. Бөлімнің атауы "Жақсы түң, медбике". Бұл бірінші маусымның үшінші бөлімі және 2015 жылдың 6 мамырында көрсетілді. 2015 жылы Джеффри Хатчер мен Чан Полинг Элизабет Конгдонның қанына толы оқиғасына негізделген "Гленшин" музыкалық спектаклін жазды. Франческа Иствудтың "Жоғалған қыз" фильмі Гленшинде ішінара түсірілді, онда сарайдың аумағы, Супериор көлінің жағалауы және үйдің сыртқы пішіні көрсетілген.