Америкалық монеталар: Барбер дизайнының тарихы

Кіріспе

Америка монеталары [[Никель (АҚШ монетасы)]] Барбер монеталары – АҚШ Монета жасау бюросының бас гравері Чарльз Э. Барбер жасаған ондық, тоқсандық және жарты доллардан тұрады. Олар 1892 және 1916 жылдар аралығында соғылды, бірақ серияның соңғы жылы жарты доллар соғылмады. 1880-ші жылдардың аяғында күміс монеталардың көпшілігінде 1830-шы жылдардан бері қолданылып келген «Отырған бостандық» дизайнын ауыстыру туралы ұсыныстар көбейді. 1891 жылы Монета жасау директоры Эдвард О. Лич, Конгресс монеталардың жаңа дизайнын бекітуге рұхсат бергеннен кейін, күміс монеталарға жаңа көрініс беру үшін конкурс жариялады. Жеңімпаз ақшалай сыйлық алатындықтан, шақырылған суретшілер қатысудан бас тартты және халықтан түскен ешбір өтінім қанағаттандырмады. Лич Барберге ондық, тоқсандық және жарты доллар үшін жаңа дизайн дайындауды тапсырды. Бас гравер Личтің мақұлдауына қол жеткізу үшін өзгерістер жасағаннан кейін, олар 1891 жылдың қараша айында президент Бенджамин Харрисоннан бекіту алды. Жаңа монеталарды соғу келесі қаңтарда басталды. Жаңа монеталарға қатысты халықтың және мамандардың пікірлері әртүрлі болды және солай болып қала береді. 1915 жылы Монета жасау қызметкерлері 1916 жылы дизайнның ең төменгі мерзімі біткеннен кейін оларды ауыстыру жоспарларын бастады. 1916 жылы сауда сұранысын қанағаттандыру үшін Барбер димдері мен квартерлері соғылды, бірақ жыл соңына дейін Меркурий димдері, «Тұрған бостандық» квартері және «Жаяу бостандық» жарты долларының өндірісі басталды. Барбер монеталар сериясының көптеген монеталарын алу оңай, бірақ 1894 жылы Сан-Францискода соғылған (1894 S) 24 дана ғана шыққан монеталар өте сирек кездеседі.

Чарльз Барбер

Чарльз Э. Барбер 1840 жылы Лондонда дүниеге келген. Оның әкесі Джон Барбер 1850-ші жылдардың басында отбасын Америкаға көшірген. Джон мен оның ұлы Уильям екеуі де гравер болған, ал Чарльз олардың жолын жалғады. Барбер отбасы АҚШ-қа келгеннен кейін бастапқыда Бостон қаласында тұрды, бірақ кейін Уильямның «Горхэм Дайындау Компаниясында» жұмыс істеуі үшін Провиденске көшті. Уильям Барбердің шеберлігі 1865 жылы оны көмекші гравер ретінде жұмысқа алған Монета ательесінің бас гравері Джеймс Б. Лонгакреге белгілі болды. Лонгакре 1869 жылы қайтыс болғанда Уильям Барбер бас гравер болды, ал Чарльз көмекші гравер болып жұмысқа қабылданды. Уильям Барбер 1879 жылдың 31 тамызында Атлантик-Ситиде (Нью-Джерси) жүзіп, салдарынан ауруға шалдығып қайтыс болды. Оның ұлы бас гравер лауазымына үмітткер болды, сондай-ақ Монета ательесіне жалданып жұмыс істеген тағы бір британдық гравер Джордж Т. Морган да өтініш берді. 1879 жылдың желтоқсан айының басында Қазынашылық хатшысы Джон Шерман, Монета директоры Хорацио Бурчард және Филадельфия Монета ательесінің бастығы А. Лоудон Сноуден мәселені шешу үшін кездесті. Олар Барберді тағайындауды ұсынды, оны кейіннен президент Рутерфорд Б. Хейс ұсынды және 1880 жылдың ақпан айында Сенат бекітті. Барбер бұл лауазымда тоғыз президентке қызмет етіп, 1917 жылы қайтыс болғанға дейін қызмет етті, содан кейін Морган оның орнына келді. Барбер бас гравер болған алғашқы жылдары монета дизайнын жаңалау мәселесі қарастырылды. Бастық Сноуденнің пікірінше, сол кездегі металл монеталардың (бір, үш және бес центтік монеталар) дизайны біркелкі болуы керек, көптеген күміс монеталар сияқты, сондай-ақ кейбір алтын монеталар да. Ол Барберге экспериментальді монета үлгілерін жасауды тапсырды. Сноуденнің тілегіне қарамастан, өзгертілген жалғыз дизайн бес центтік монета, яғни никель болды; Барбердің «Еркіндік Басы» деп аталатын никель дизайны 1883 жылы өндіріске енгізілді. Жаңа монетаның артқы жағында римдік санмен «V» көрсетілген, ал үш центтік монетада әрқашан «III» саны болған. Кәсіби алаяқтар никель мен бес долларлық алтын монетаның (half eagle) мөлшері шамалас екенін байқап, оларды алдап сату үшін металл монеталарды жалап алды. Монета ательесіне қатысты халықтың сықақтарына байланысты өндіріс тоқтатылды, Барбер дизайнының артқы жағына асығыс түрде «цент» деген сөзді қосып бітіргенше.

Charles E. Barber was born in London in 1840. His grandfather, John Barber, led the family to America in the early 1850s. Both John and his son William were engravers and Charles followed in their footsteps. The Barber family initially lived in Boston upon their arrival to the United States, though they later moved to Providence to allow William to work for the Gorham Manufacturing Company. William Barber's skills came to the attention of Mint Chief Engraver James B. Longacre, who hired him as an assistant engraver in 1865; when Longacre died in 1869, William Barber became chief engraver and Charles was hired as an assistant engraver. William Barber died on August 31, 1879, of an illness contracted after swimming at Atlantic City, New Jersey. His son applied for the position of chief engraver, as did George T. Morgan, another British born engraver hired by the Mint. In early December 1879, Treasury Secretary John Sherman, Mint Director Horatio Burchard, and Philadelphia Mint Superintendent A. Loudon Snowden met to determine the issue. They decided to recommend the appointment of Barber, who was subsequently nominated by President Rutherford B. Hayes and in February 1880, was confirmed by the Senate. Barber would serve nine presidents in the position, remaining until his death in 1917, when Morgan would succeed him. Coinage redesign was being considered during Barber's early years as chief engraver. Superintendent Snowden believed that the base metal coins then being struck (the one , three , and five cent pieces) should have uniform designs, as did many of the silver pieces, and also some gold coins. He had Barber create experimental pattern coins. In spite of Snowden's desires, the only design modified was that of the five cent coin, or nickel; Barber's design, known as the Liberty Head nickel, entered production in 1883. The new coin had its denomination designated by a Roman numeral "V" on the reverse; the three cent coin had always had a "III" to designate its denomination. Enterprising fraudsters soon realized that the nickel and half eagle (or five dollar gold piece) were close in size, and plated the base metal coins to pass to the unwary. Amid public ridicule of the Mint, production came to a halt until Barber hastily added the word "cents" to the reverse of his design.

Қайта жобалауға қарай

XIX ғасырдың екінші жартысында АҚШ-тың көптеген күміс монеталарында отырған Тәуелсіздік бейнесі салынған. Бұл дизайнды Филадельфиядағы АҚШ Монета кескіндемесінің шебері Кристиан Гобрехт суретші Томас Саллидің эскизінен жасаған және 1830-шы жылдардың соңында АҚШ монеталарына енгізген. Дизайнның негізінде ағылшын стилі жатқан, және уақыт өте келе көркемдік талғамдар өзгергендіктен, Америка Құрама Штаттарында одан баяғыда ұнамайтын болды. 1876 жылы «The Galaxy» журналы сол кездегі күміс монеталар туралы былай деп жазды:

Жаңа шығарылған Морган долларына қанағаттанбаушылық тудырғандықтан, 1879 жылы Монетахананың шеберлері кішкентай күміс монеталардың дизайнын ұсынуға мәжбүр болды. Жаңа монетаны шығаруды талап еткендердің қатарында «The Century Illustrated Monthly Magazine» журналының редакторы Ричард Уотсон Гилдер де болды. 1880-жылдардың басында ол өзінің бір тілшісі мен мүсінші Август Сент-Годенспен бірге жаңа дизайн жасау үшін Монетахана директоры Бёрчардқа барды. Олар Бёрчардты монеталардың дизайнын жақсарту оңай екеніне көндіру үшін ежегі грек және рим монеталарын алып келді. Бірақ келіп кеткендер көңілі қалды, себебі Бёрчард көп сынға ұшыраған Морган долларын олардан әдемі деп санады. 1885 жылы Бёрчардтың орнына Джеймс Кимболл келді. Жаңа директор Гилдердің идеяларын жақсы қабылдады және 1887 жылы алтын емес монеталардың жаңа дизайны үшін конкурс жариялады. Алайда, Вермонт сенаторы Джастин Моррилл Монетахананың жаңа дизайн шығаруға құқығы бар екеніне күмән келтірген соң, бұл жоспарлар тоқтап қалды. Монетахана 1873 жылғы Монета жасау заңына сәйкес 1878 жылы Морган долларын және 1883 жылы «Liberty Head» никелін шығарған. Моррилл монеталарды қайта жасауды қолдаған және бұрын осы мақсатта заң жобаларын ұсынған; алайда, ол мұны Конгресс актісіз жасау мүмкін емес деп ойлады. Кимболл бұл мәселені үкіметтік заңгерлерге жүктеді, олар Монетахананың талап еткен құқығы жоқ екенін көрсетті. Үшеуі де жаңа дизайнға рұқсат беру туралы заң жобасын қабылдау үшін жұмыс істеді: Моррилл заң жобасын ұсыну және оны қабылдау үшін қысым көрсету арқылы, Кимболл жылдық есебінде билікті қолдау үшін лобби жасады, ал Гилдер жағымды жарияланымдарды ұйымдастырды. Заң шығарушылар басқа мәселелермен айналысқандықтан, президент Бенджамин Харрисон 1890 жылдың 26 қыркүйегінде ғана АҚШ-тың барлық монеталарын Қаржы министрінің мақұлдауымен Монетахананың дереу қайта жасауға мүмкіндік беретін заңға қол қойды. Әр монета алғаш шығарылғаннан кейін 25 жыл өткен соң өзгертілуі мүмкін; мысалы, 1892 жылы алғаш шығарылған монета 1916 жылы қайта жасауға жарамды болар еді.

Public dissatisfaction with the newly issued Morgan dollar led the Mint's engravers to submit designs for the smaller silver coins in 1879. Among those who called for new coinage was editor Richard Watson Gilder of The Century Illustrated Monthly Magazine. Sometime in the early 1880s, he, along with one of his reporters and sculptor Augustus Saint Gaudens visited Mint Director Burchard to argue for the creation of new designs. They brought along classic Greek and Roman coins in an attempt to persuade Burchard that the coinage could easily be made more beautiful. The visitors left disappointed, after learning that Burchard considered the much criticized Morgan dollar as beautiful as any of them. In 1885, Burchard was succeeded as Mint director by James Kimball. The new director was more receptive to Gilder's ideas and in 1887 announced a competition for new designs for the non gold coinage. These plans were scuttled when Vermont Senator Justin Morrill questioned the Mint's authority to produce new designs. The Mint had claimed authority under the Coinage Act of 1873 in issuing the Morgan dollar in 1878 and the Liberty Head nickel in 1883. Morrill was a supporter of coin redesign and had in the past introduced bills to accomplish this; he felt, however, that this could not be done without an act of Congress. Kimball submitted the issue to government lawyers; they indicated that the Mint lacked the claimed authority. All three men worked to secure a bill to authorize new designs: Morrill by introducing and pressing legislation, Kimball by lobbying for the authority in his annual report, and Gilder by orchestrating favorable coverage. With legislators busy with other matters, it was not until September 26, 1890, that President Benjamin Harrison signed legislation making all denominations of U. S. coins available for immediate redesign by the Mint upon obtaining the Secretary of the Treasury's approval. Each coin could thereafter be altered from the 25th year after it was first produced; for example, a coin first struck in 1892 would be eligible for redesign in 1916.

Дайындық

Байқаудың нәтижесіне көңілі қалған Лич 1891 жылғы 11 маусымда Барберге жарты доллар, ширек және ондық монеталардың дизайнын дайындауды тапсырды. Морган доллары қазіргі уақытта көптеп соғылып жатқандықтан, Монета директоры оның дизайнын әзірге өзгертуді жөн көрмеді. Жаңа монеталардың аверсі үшін Лич сол кездегі француз монеталарындағыдай Бостандық бейнесін ұсынды; ол ағымдағы кері жағын сақтап қалуға разы болды. Лич бұрын Барберге, егер жұмыс Монетада жасалса, сыртқы көмекке жүгінуді ұсынған еді; бас гравер жаңа дизайнды дайындауда көмектесе алатын ешкімнің жоқ екенін мәлімдеді. Лич осы мәселе бойынша Сент-Годенспен де сөйлескен; мүсінші әлемде тек төрт адам ғана жоғары сапалы монета дизайнын жасай алатынын айтты: үшеуі Францияда тұрады, ал төртіншісі – ол өзі. Лич шілде айында Барберге жұмысты орындау туралы шешімін жариялады, гравёрге Қаржы министрі Чарльз Фостерге ұсыну үшін эскиздер дайындауды тапсырды. «Нью-Йорк Трибьюн» газетінде жарияланған хатында Гилдер Монета жасау зауытының жаңа дизайнды өз күштерімен жасауды жоспарлап отырғанына наразылық білдірді, себебі Монета жасау зауыты, негізінен монета жасаумен айналысатын фабрика, монеталардың көркем дизайнын жасауға лайық емес деп ойлады. Гилдердің монета дизайнын қайта жасау қозғалысындағы беделіне байланысты Лич тамыздың басында жеке жауап беру қажеттігін сезінді. Ол Гилдерге «өз сияқты сыншылар мен суретшілердің пікіріне сай келетін монеталардың көркем дизайны әрқашан практикалық монета соғуға бейімделе бермейді» деді. Ол Гилдерге Барбер дайындаған эскиздер Митчеллдің мақұлдауынан өткенін, бірақ бас гравёрге ұсынуға болатын бірнеше жақсартулар бар екенін жеткізді. Барбердің жарты долларға жасаған алғашқы әрекеті Личтің нұсқауларын елемеді. Француз монеталарының дизайнына негізделген суреттің орнына ол бостандық бағанасының үстінде пилеус (зәйтүн бұтағынан жасалған тәж) киген Колумбияның тік тұрған бейнесін бейнеледі; оның артында қанаттарын жайып тұрған бүркіт тұрды. Кері жағында АҚШ-тың Ұлы мөрінен алынған геральдикалық бүркіт суреті, қалың емен бұтағымен қоршалған және жиекті айналаған қажетті жазулар бар болды. Лич бұл дизайнды қабылдамады, ал Барбер қыркүйектің ортасында қабылданған монетадағыдай Бостандықтың басын бейнелейтін аверсті қайта ұсынды. Лич достарынан және министр Фостерден пікір алды; 28 қыркүйекте ол Барберге Бостандықтың еріндері «шамадан тыс тартымды» екенін жазып, оған гүлдестесіз кері жақ дайындауды тапсырды. Барбер солай істеді, содан кейін қайта қарастырылған үлгідегі монеталар соғылды. Барбер 2 қазан күні Босбишельге, бірақ Личке жолдаған хатында, өзгерістерді үнемі талап ету оның уақытын текке кетіріп отырғанын айтты. Лич жауап беріп, дизайнды жақсартуға жұмсалатын күш мөлшері оған маңызды емес екенін, әсіресе олар шығарылғаннан кейін 25 жыл бойы қолданылатынын ескерсек, мәлімдеді. Барбердің жауабы 6 қазанда Личке жіберілді. Бұл хатқа қоса, уақытша инспектор Марк Коббтың (Босбишель саяхатта болғандықтан) хаты қоса берілді. Онда Барбер «көңілсіздік танытуға ниеттенбегенін және сіздің заң бойынша жаңа монета дизайнын бекітуге тағайындалған қызметкер ретінде сіздің құқығыңызға күмән келтіргісі келмегенін» айтты. Барбердің хатында әртүрлі дизайн элементтеріне қатысты толық техникалық түсіндірмелер берілді және егер Личтің пікірлері болса, одан кеңес сұрады; жалпы тон талас-тартысқа толы болды. Лич қайтадан жазбауды жөн көрді; ол дизайнға қатысты зәйтүн бұтақтарының дұрыс бейнеленгені туралы алаңдаушылықты шешу үшін Ұлттық ботаникалық баққа барып, бір данасын алып, Барберге жіберді. Монетадағы жұлдыздарды (алғашқы 13 штатты бейнелейтін) қалай көрсету керек деген сұрақ хаттарда көтерілді; соңында Лич аверсте алты ұшты, ал кері жағында бес ұшты жұлдыздарды таңдады. Барбер дизайнның үш нұсқасын дайындады, әрқайсысында бүркіт үстінде бұлттар бейнеленген; Лич 31 қазанда біреуін мақұлдады және жұмыс істеуші қалыптарды дайындауға бұйрық берді, бірақ содан кейін бұлттардың болуына күмән келтіре бастады және тағы екі нұсқа жасады. 6 қарашада президент Харрисон және оның кабинеті қай дизайнды мақұлдау керектігін қарастырды және бұлттарсыз біреуін таңдады; келесі күні Лич жұмыс істеуші қалыптарды дайындауға бұйрық берді. Барбер өзінің дизайнын ширек және ондық монеталарға сәйкес қысқартты. Кабинет дизайнды мақұлдаған кезде, мүшелер монетаның аверсіндегі «Бостандық» және кері жағындағы «E Pluribus Unum» сөздерін қабаттап жазуды сұрады, себебі олар айналымда тозып кеткенін сендірді; нәтижесіндегі өзгерістерге қарамастан, бұл болжам расталды. Ондық монетаның кері жағында, заң бойынша бүркіт бейнелене алмайтындықтан, «Бір ондық» сөздерімен қоршалған жапырақтар мен өнімдердің гүлдестесі бар Отырысқан Бостандық монетасының кері жағына ұқсас шамалы өзгеріс енгізілді. Үлгілік ондық және ширек монеталар қашан соғылғаны белгісіз, бірақ бұл 1891 жылдың қараша айының ортасында болған болуы мүмкін. Үлгілік ондық және ширек монетаның бір-бір данасы белгілі, ал жарты доллардың бесеуі сақталған; Барбер монеталарының барлық белгілі үлгілері Ұлттық нумизматикалық жинақта сақталады және ешқайсысы жеке қолында жоқ. 11 желтоқсанда Босбишель қалыптарды толығырақ сынау үшін өндірісті 1892 жылдың қаңтар айының ортасына дейін кешіктіруді сұрады; Лич бас тартты. Барбер монеталарының алғашқылары 1892 жылдың 2 қаңтарында сағат 9:00-де Филадельфия Монетаханасында соғылды. Күннің соңына қарай барлық үш номиналдағы монеталар соғылды.

Frustrated at the competition's outcome, Leech instructed Barber on June 11, 1891, to prepare designs for the half dollar, quarter, and dime. As the Morgan dollar was then being heavily struck, the Mint director decided to leave that design unaltered for the time being. For the obverse of the new coins, Leech suggested a depiction of Liberty similar to that on the French coins of the period; he was content that the current reverses be continued. Leech had previously suggested to Barber that he engage outside help if the work was to be done at the Mint; the chief engraver replied that he was aware of no one who could be of help in the preparation of new designs. Leech had spoken with Saint Gaudens on the same subject; the sculptor stated that only four men in the world were capable of executing high quality coin designs; three lived in France and he was the fourth. Leech announced the decision to have Barber do the work in July, stating that he had instructed the engraver to prepare designs for presentation to Secretary of the Treasury Charles Foster. In a letter printed in the New York Tribune, Gilder expressed disappointment that the Mint was planning to generate the new designs in house, feeling that the Mint, essentially a factory for coins, was ill equipped to generate artistic coin designs. Due to Gilder's prominence in the coinage redesign movement, Leech felt the need to respond personally, which he did in early August. He told Gilder that "artistic designs for coins, that would meet the ideas of an art critic like yourself, and artists generally, are not always adapted for practical coining". He assured Gilder that the designs which Barber had already prepared had met with the approval of Mitchell, though Leech himself had some improvements to suggest to the chief engraver. Barber's first attempt, modeled for the half dollar, disregarded Leech's instructions. Instead of a design based on French coinage, it depicted a standing figure of Columbia, bearing a pileus (a crown fashioned from an olive branch) atop a liberty pole; an eagle spreading its wings stands behind her. The reverse utilized the heraldic eagle from the Great Seal of the United States, enclosed inside a thick oak wreath, with the required legends surrounding the rim. Leech rejected the design, and Barber submitted a revised obverse in mid September with a head of Liberty similar to that on the adopted coin. Leech got feedback from friends and from Secretary Foster; on September 28, he wrote Barber that Liberty's lips were "rather voluptuous" and directed him to prepare a reverse without the wreath. Barber did so, and pattern coins based on the revised design were struck. Barber complained, in a letter on October 2 to Superintendent Bosbyshell, but intended for Leech, that the constant demands for changes were wasting his time. Leech replied, stating that he did not care how much effort was expended in order to improve the design, especially since, once issued, they would have to be used for 25 years. Barber's reply was transmitted to Leech on October 6 with a cover letter from Acting Superintendent Mark Cobb (Bosbyshell was traveling) stating that Barber "disclaims any intention to be captious and certainly did not intend to question your prerogative as one of the officers designed by law to pass upon new designs for coinage". The letter from Barber was a lengthy technical explanation for various design elements, and requested further advice from Leech if he had preferences; the overall tone was argumentative. Leech chose not to write again; he addressed one concern, about whether the olive branches in the design were rendered accurately, by visiting the National Botanical Garden, obtaining one, and sending it to Barber. The question of how to render the stars (representing the 13 original states) on the coin was posed in the letters; in the end, Leech opted for six pointed stars on the obverse and five pointed ones on the reverse. Barber had prepared three versions of the design, each with clouds over the eagle; Leech approved one on October 31 and ordered working dies prepared, but then began to question the presence of the clouds, and had two more versions made. On November 6, President Harrison and his Cabinet considered which of the designs to approve, and chose one without the clouds; the following day, Leech ordered working dies prepared. Barber scaled down his design for the quarter and dime. While the Cabinet approved the designs, members requested that the Mint embolden the words "Liberty" on the obverse and "E Pluribus Unum" on the reverse, believing that these legends would wear away in circulation; despite the resulting changes, this proved to be accurate. For the reverse of the dime, on which, by law, an eagle could not appear, a slight modification of the reverse of the Seated Liberty dime was used, with a wreath of foliage and produce surrounding the words "One Dime". It is uncertain when pattern dimes and quarters were struck, but this was most likely in mid November 1891. One variety each of pattern dime and quarter are known, whereas five different half dollars are extant; all known Barber coin patterns are in the National Numismatic Collection and none are in private hands. On December 11, Bosbyshell requested a delay in production to mid January 1892 to allow the dies to be more thoroughly tested; Leech refused. The first Barber coins were struck at the Philadelphia Mint on January 2, 1892, at 9:00 a. m. By the end of the day, all three denominations had been coined.

Дизайн

Барбер монетасының барлық үш номиналында да оңға қараған Бостандықтың басы бейнеленген. Ол пилеус пен «Азаттық» деген жазуы бар кішкентай бас киім киеді. 25 центтік және жарты долларлық монеталарда оның басының үстінде «In God We Trust» деген ұран жазылған; оның айналасында алты бұрышты 13 жұлдыз бен дата көрсетілген. Дименде оның басына «Америка Құрама Штаттары» деген жазу мен жыл жазылған. 25 центтік және жарты долларлық монеталардың арт жағында Ұлы мөрге негізделген геральдикалық бүркіт бейнеленген. Құстың аузында «E Pluribus Unum» деген жазуы бар, оң тырнағында зәйтүн бұтағы, сол тырнағында 13 жебе ұстаған. Бүркиттің үстінде бес бұрышты 13 жұлдыз бар; оның айналасында елдің аты мен монетаның номиналы көрсетілген. Дименнің арт жағында «Бір димен» деген сөздерді қоршап тұрған жүгері, бидай, клен және емен жапырақтарынан жасалған гүл шоғыры бейнеленген. Барбердің «B» монограммасы Бостандықтың мойнының қиығында орналасқан; монета белгісі дименде гүл шоғырының астында, ал үлкен номиналдарда бүркіттің астында орналасқан. Барбердің Бостандық бейнесі таза классикалық стильде, римдік үлгіде жасалған. Басы 19 ғасырдың соңындағы француздық «Ceres» күміс монетасынан үлгіленген, бірақ Морганның күміс доллар дизайнына ұқсас. Бұл туралы нумизмат Уолтер Брин өзінің АҚШ монеталарына арналған толық нұсқаулығында былай деді: «Барбер өте жалыққан болуы керек. Ол 1860 жылдан бері қолданылып келе жатқан [дименнің] арт жақ дизайнын, шағын өзгерістермен қалдырды. Оның ал жағы Морган долларының басының айнадағы бейнесі болды, Анна Уиллесс Уильямстың шашының көп бөлігі қысқартылып, қалғаны пропорционалды түрде үлкен бас киімнің ішінде жасырылды». Брин Барбердің 25 центігін таныстыра отырып: «Бұл композицияның бәрі германдық түрде тұрақсыз, жайсыз, тығыз (әсіресе арт жағында) және техникалық рельефінен басқа ешқандай артықшылығы жоқ» деді. Бурдетт Барбердің дизайнын «олар алмастырған ескі, түсініксіз Бостандық типінен жақсырақ емес» деп сипаттады. Көркемөнер тарихшысы Корнелиус Вермеул АҚШ монеталары туралы еңбегінде Барбердің монетасына оң көзқарас білдірді: «олардың эстетикалық құндылықтары туралы соңғы сөз әлі айтылмаған. Олар пайда болғаннан кейін үш буыннан астам уақыт бойы бағаланбай немесе жиналмай келді [1971 жылы жазылған], бірақ бұл монеталар коллекционерлер арасында өте танымал болды». Вермеул «Барбердің монеталарының дизайны оның ойлағаннан да осы заманға сай келгенін» айтты. Ол Дэниел Честер Френчтің Дүниежүзілік Колумбия көрмесі үшін жасаған «Республика» монументінің ерекшеліктері «Көрме ашылған жылы Чарльз Барбердің монета үшін жасаған ерекшеліктерімен толық үйлеседі» деп болжады.

All three denominations of the Barber coinage depict a head of Liberty, facing right. She wears a pileus and a small headband inscribed "Liberty". On the quarter and half dollar, the motto "In God We Trust" appears above her head; she is otherwise surrounded with 13 six pointed stars and the date. On the dime, her head is surrounded with "United States of America" and the year. The reverse of the quarter and the half dollar depicts a heraldic eagle, based on the Great Seal. The bird holds in its mouth a scroll inscribed "E Pluribus Unum" and in its right claws an olive branch; in its left it holds 13 arrows. Above the eagle are 13 five pointed stars; it is surrounded by the name of the country and by the coin's denomination. The reverse of the dime depicts a wreath of corn, wheat, maple and oak leaves surrounding the words "One Dime". Barber's monogram "B" is on the cutoff of Liberty's neck; the mint mark, on the dime, is placed beneath the wreath on the reverse and beneath the eagle on the larger denominations. Barber's head of Liberty is purely classical, and is rendered in the Roman style. The head is modeled after the French "Ceres" silver coinage of the late 19th century, but bears a resemblance to Morgan's design for the silver dollar. This did not escape numismatist Walter Breen in his comprehensive guide to U. S. coins: "Barber must have been feeling unusually lazy. He left the [dime] rev[erse] design as it had been since 1860, with minor simplifications. His obv[erse] was a mirror image of the Morgan dollar head, with much of Miss Anna Willess Williams' back hair cropped off, the rest concealed within a disproportionately large cap." In his text introducing the Barber quarter, Breen states, "the whole composition is Germanically stolid, prosy, crowded (especially on rev[erse]), and without discernible merit aside from the technical one of low relief". Burdette terms Barber's designs, "typically mediocre imitations of the current French style—hardly better than the arcane seated Liberty type they replaced". Art historian Cornelius Vermeule, in his work on U. S. coins, took a more positive view of Barber's coinage: "the last word as to their aesthetic merits has yet to be written. Little admired or collected for more than three generations after their appearance [writing in 1971], these essentially conservative but most dignified coins have suddenly become extremely popular with collectors". Vermeule argued that "the designs of Barber's coins were more attuned to the times than he perhaps realized. The plumpish, matronly gravitas of Liberty had come to America seven years earlier in the person of Frédéric Bartholdi's giant statue [the Statue of Liberty] " He suggested that the features of Daniel Chester French's huge statue Republic, created for the World Columbian Exposition, "were absolutely in harmony with what Charles Barber had created for the coinage in the year of the Fair's opening".

Қабылдау

Лич 10 қарашада 1891 жылы жаңа дизайндарды баспасөзге жариялады. Нумизмат Дэвид Ланге айтқандай, жаңа монеталарға қатысты пікірлер әртүрлі болды: «Жалпы баспасөз және жұртшылық жаңа ондық, тоқсандық және жарты долларлық монеталарға қанағаттанғандай көрінді, ал нумизматтар жаңа монеталарға аздап көңілі толмады немесе бұл мәселеде үнсіз қалды». Моран оң пікірлерді тізбемей, бірнеше жағымсыз пікірлерді келтірді. Вермеул былай деді: «Жаңа монеталар туралы алғашқы пікірлер конкурстың жаңалығы, оның сәтсіздігі және комиссияның әдеттегідей Бас гравер [Барбер] мен оның командасына берілетіні туралы болды». The Numismatist журналының редакторы Джордж Хит жаңа монеталар туралы былай деді: «Механикалық жұмыс керемет жасалған, және біздің монета соғылатын билігіміз сақтап жүрген консервативтік бағытқа байланысты, мұнан жақсы нәтиже алу мүмкін емес». В. Т. Р. Мартин American Journal of Numismatics журналында былай деп жазды: «Жалпы әсері жағымды, үш монетаның ішінде диме көптеген адамдар үшін ең тартымдысы. Либертидің бейнесі қадірлі, бірақ Нью-Йорктің «басқаратын сұлуы» туралы әңгіме тараса да, оны әдемі деп атау қиын; кейбір римдік монеталарда классикалық бейнелердің ұсынысы бар, ал 1871 жылдан бастап француз франктарындағы бейнеге одан да күшті ұқсастық бар. Бұл монеталар бұрынғы жетістіктерден жоғары тұр, бірақ идеалды ұлттық монетаға дейін әлі де алыс жол бар». Басқа реакциялар да жағымсыз болды. 1891 жылғы конкурстың шақырылған суретшілерінің бірі Кенион Кокс: «Менің ойымша, осы ұлы елде мұндай монета болуы ұят» деді. Harper's Weekly журналы: «Тау ауыр еңбек етіп, тышқанды дүниеге әкелді» деп жариялады. Сент-Годенспен де сұхбат жүргізілді, және автор Моран айтқандай, ол «асыра тілдесті»: «Бұл нашар; оны он алты жастағы қыз жасағандай көрінеді, модельдеу сабақтарын бірнеше рет алған қыз. Бұл сынға келмейді. Бұл елде жүздеген суретшілер бар, олардың кез келгені дизайнердің көмегімен өте жақсы монета жасай алады, ал бұл солай емес».

Leech released the new designs to the press about November 10, 1891. According to numismatist David Lange, the new coinage received mixed reviews: "while the general press and public seemed satisfied with the new dime, quarter dollar, and half dollar, numismatists were either mildly disappointed with the new coins or remained silent on the matter." Moran records a number of unfavorable reviews, without listing any favorable ones. Vermeule stated that "the initial comment on the new coinage concerned the novelty of a contest, its failure, and the inevitable result that the commission would go, as always, to the Chief Engraver [Barber] and his staff." George Heath, editor of The Numismatist, discussed the new pieces: "the mechanical work is all that could be desired, and it is probable that owing to the conventional rut in which our mint authorities seem obliged to keep, this is the best that could be done". W. T. R. Martin wrote in the American Journal of Numismatics, "The general effect is pleasing, of the three the Dime is to many the most attractive piece. The head of Liberty is dignified, but although the silly story has been started that the profile is that of a 'reigning belle' of New York, she can hardly be called a beauty; there is a suggestion of the classic heads on some of the Roman coins, and a much stronger suggestion of the head on the French Francs of 1871 and onward these coins are an advance on what has hitherto been accomplished, but there is yet a long distance between them and the ideal National coin." Other reactions were unfavorable. Artist Kenyon Cox, one of the invited artists to the 1891 competition, stated, "I think it disgraceful that this great country should have such a coin as this." Harper's Weekly proclaimed, "The mountain had labored and brought forth a mouse." Saint Gaudens was also interviewed, and as author Moran put it, "injudiciously ranted": "This is inept; this looks like it had been designed by a young lady of sixteen, a miss who had taken only a few lessons in modeling. It is beneath criticism There are hundreds of artists in this country, any of whom, with the aid of a designer, could have made a very respectable coin, which this is not."

Өндіріс және жинау

Жаңа тоқсандықтар шығарылғаннан кейін көп ұзамай, Монета соғу орталығына олар дұрыс үйілмейтіндігі туралы шағымдар келіп түсті. Барбер бұл мәселені шешу үшін дизайнын өзгертті. Осыған сәйкес, 1892 жылғы тоқсанның «I тип» және «II тип» деп аталатын екі нұсқасы бар, екеуі де Филадельфияда соғылған, сондай-ақ Нью-Орлеан (1892 O) және Сан-Франциско (1892 S) монета соғу орталықтарында соғылған, белгісі жоқ нұсқалар үшін де осы атаулар қолданылады. Олардың артқы жағынан ерекшеленуі мүмкін: I типті тоқсандықтарда «UNITED» сөзіндегі «E» әрпінің шамамен жартысы бүркіттің қанатымен жабылады; ал II типті тоқсандықтарда әріп көбінесе толығымен жасырылған. I типті тоқсандықтар әр монета соғылған орын үшін сирек кездеседі. 1894 жылғы S Барбер димасы – нумизматикадағы ең құнды монеталардың бірі, оның ресми саны 24 данадан тұрады. Осы монетаның сирек болу себебіне қатысты әртүрлі әңгімелер бар. Нэнси Оливер мен Ричард Келлидің 2011 жылғы «Нумизматист» журналындағы мақаласына сәйкес, Сан-Франциско монета соғу орталығы 1894 жылдың маусым айында тозған монеталарды балқытудан қалған күміспен 2,40 долларлық 24 дима соғуға мұқтаж болды. Сол жылы он центтік монеталардың тағы соғылуы күтілген, бірақ бұл орындалмады. Бриннің сөзіне қарағанда, Сан-Франциско монета соғу орталығының басшысы Джон Даггет банкир достарына әрқайсысына үш димадан берген. Ол сондай-ақ үш димасын кішкентай қызы Халлиге сыйлап, өзі сияқты үлкен болғанша сақтауын және кейін жақсы бағаға сата алатынын айтқан. Әңгіме бойынша, ол біреуін балмұздаққа жұмсаған, ал қалған екеуін 1954 жылға дейін сақтаған. 1957 жылы айналымнан табылған тоғыз диманың бірі, осы балмұздаққа жұмсалмаған дима болуы мүмкін деп Брин болжаған. 2007 жылы аукционда сатылған бір димасы 1 552 500 долларға бағаланды. 1900 жылы Барбер монета қалыптарын өзгертті. Бұл өзгеріс нәтижесінде жаңа монеталардың 21 данасы ескі монеталардың 20 данасының орнында үйіледі. Барбер қайтадан монета қалыптарымен жұмыс істей бастады. Сан-Франциско монета соғу орталығының қызметкерлері ескі қалыптарды пайдалануға рұқсат сұрады, бірақ оларға бас тартылды, себебі барлық монета соғу орталықтары бірдей стандарттарға сәйкес монеталар шығаруы керек деп саналды. Әртүрлі монета соғу орталықтарында шығарылған тоқсандықтар арасында шамалы айырмашылықтар бар. 1894 жылғы S димасынан басқа, Барбер сериясында сирек кездесетін монеталар жоқ, себебі монеталардың тиражы көбінесе жеткілікті деңгейде болды. Диманың маңызды жылдары: 1895 O (ең төмен тиражбен), 1896 S, 1897 O, 1901 S және 1903 S. Тоқсан үшін маңызды жылдар: өте төмен тиражбен шығарылған 1896 S, 1901 S және 1913 S монеталары, әсіресе 1901 S монетасы ерекше сирек. Ең сирек кездесетін жарты доллар – 1892 жылғы O «Микро O», онда Нью-Орлеан монета соғу орталығының «O» белгісі жарты доллар қалыбына тоқсанға арналған соққымен түсірілген; басқа да маңызды жылдар: 1892 O, 1892 S, 1893 S, 1897 O, 1897 S, 1913, 1914 және 1915 жылдар. Соңғы үш жылғы монеталардың тиражы өте төмен болғанымен, олар көп сақталып қалған. Жарты долларлар кеңінен қолданылғандықтан, жоғары сападағы монеталардың бағасы көтеріледі. «Жағдайына қарай сирек кездесетін» монеталар, айналымда кең таралған және арзан болғанымен, жоғары сапада қымбатқа бағаланады, оларға 1901 S, 1904 S және 1907 S жарты долларлары жатады. Осылайша, көптеген жылдардағы монеталарды алу оңай болғанымен, олардың жоғары сападағы және айналымнан өтпеген түрлері сирек кездеседі. Сонымен қатар, 1909 жылы жаңа жарты доллар қалыбы енгізілді, ол «Liberty» сөзін басқаша көрсетіп, монета сапасын анықтауға көмектесті. Ертедегі Барбер жарты долларлары көбінесе олардың алдыңғы және артқы жақтарына қарай бөлек бағаланады, себебі артқы жағы тез тозуға бейім. Соңында, 1979 және 1980 жылдардың басында күміс бағасының өсуіне байланысты, төмен сапалы Барбер монеталарының көп бөлігі балқытылды.

Soon after issuance of the new quarters, the Mint received complaints that they would not stack properly. Barber made adjustments in his design to remedy this problem. Accordingly, there are two versions of the 1892 quarter, dubbed "Type I" and "Type II", both for the version without mint mark struck at Philadelphia and for those struck at the New Orleans Mint (1892 O) and the San Francisco Mint (1892 S). They may be distinguished by their reverses: Type I quarters have about half of the letter "E" in "UNITED" covered by the eagle's wing; with Type II quarters, the letter is almost entirely obscured. Type I quarters are rarer for each mint. The 1894 S Barber dime is one of the great numismatic rarities, with a published mintage of 24 proof pieces. Various stories attend the question of how so few came to be coined. According to Nancy Oliver and Richard Kelly in their 2011 article for The Numismatist, the San Francisco Mint in June 1894 needed to coin $2.40 in silver left over from the melting of worn out coins, just enough to coin 24 dimes. More ten cent pieces were expected to be struck there later in the year, but this did not occur. Breen, on the other hand, related that San Francisco Mint Superintendent John Daggett had the dimes struck for a group of banker friends, giving three to each. He also gave three to his young daughter Hallie, telling her to retain them until she was as old as he was, and she would be able to sell them for a good price. According to the story, she spent one on a dish of ice cream, but kept the other two until 1954. One of the approximately nine known dimes was retrieved from circulation in 1957, and Breen speculated this may have been the ice cream specimen. One sold for $1,552,500 at auction in 2007. In 1900, Barber modified the dies. This change resulted in quarters that were thinner, so that 21 of the new coins would stack in the space occupied by 20 of the old. Barber again set to work on the dies. San Francisco Mint officials wanted permission to use the old dies, which was refused, as it was felt that all mints should be producing coins with the same specifications. There are small differences between quarters produced at the different mints. Except for the 1894 S dime, there are no great rarities in the Barber series, as mintages were generally adequate to high. Key dates for the dime include the 1895 O (with the lowest mintage), 1896 S, 1897 O, 1901 S and 1903 S. For the quarter, key dates are the very low mintage 1896 S, 1901 S, and 1913 S issues, with the 1901 S particularly scarce. The rarest half dollar is the 1892 O "Micro O", in which the mint mark "O" for New Orleans was impressed on the half dollar die with a puncheon intended for the quarter; other key dates are the regular 1892 O, 1892 S, 1893 S, 1897 O, 1897 S, 1913, 1914, and 1915. The last three dates have very low mintages but were preserved in substantial numbers. As half dollars were heavily circulated, prices tend to steeply rise for all coins in higher grades. "Condition rarities", relatively common and inexpensive in circulated condition but costly in high grades, include the 1901 S, 1904 S, and 1907 S half dollars. Thus, although most dates are easily obtainable, many are scarce in higher and uncirculated grades. Also, in 1909, a new half dollar hub was introduced, which made the headband word "Liberty" stronger, thus changing a grading diagnostic. Earlier Barber halves are frequently separately graded for their obverse and reverse characteristics, as the reverse tended to wear faster. Finally, large quantities of lower grade Barber coins were melted for bullion when silver prices rose in 1979 and early 1980.