1949 жылғы Lincoln Cosmopolitan: Тарих және ерекшеліктері

Бірінші буын (1949-1951)

1949 жылы Линкольн өзінің соғыстан кейінгі алғашқы кузовтарын (біріктірілген Линкольн Меркурий бөлімшесінің алғашқы өнімдері) ұсынды: Меркурий Сегізге негізделген стандартты Линкольн және эксклюзивті кузов пен дөңгелек базасын пайдаланған үлкен "үстем" Линкольн Космополитан. Бұл екі Линкольн Фордтың соғыстан кейінгі бастапқы жоспарларын соңғы сәтте қайта қараудың нәтижесі болды. 1949 жылғы Форд мүлдем жаңа, кішкентай көлік болады деп шешілгеннен кейін, бастапқыда жоспарланған Форд жаңа Меркурийге, ал бастапқыда жоспарланған Меркурий "кене" Линкольнге, ал бастапқыда жоспарланған Линкольн "үстем" Линкольн Космополитанға айналды. Бұрынғы Линкольн көліктерінен ерекшеленетіні, кузовта жүріс тақталары болмады, ал крыло мен есіктер біріктірілген; Линкольндердің фаралары мен артқы шамдары кузовқа енгізілген ("френчтей"). Ол кезде стиль "понтондық дизайн" деп аталды. Кейінірек Линкольн Континенталь седанында пайда болатын ерекшеліктерді пайдалана отырып, барлық Линкольн Меркурий төрт есікті седандары артқы шарнылы "суицид" есіктермен жабдықталған. Төрт есіктің қатар тұрған, Космополитан екі есікті (стандартты және Capri комплектациясында) және екі есікті кабриолет түрінде сатылды. Сонымен қатар, төрт есікті фастбэк седан стилі де болды (Cosmopolitan Town Sedan ретінде сатылды), бірақ фастбэктер Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін тез сәннен шықты және тек 7302 Town Sedan тапсырыс берілгеннен кейін, модель 1950 жылға қайта оралмады. Линкольн 1949 жылғы модель үшін барлығы 73 507 автомобиль сатса, 1950 жылғы өндіріс 28 150 ғана құрады, бұл шамамен 60% төмендеу. Кабриолеттің бөлшек сауда бағасы 3948 АҚШ доллары болды. Фордтың әлі толық автоматты берілісі болмаған, бірақ 1941 жылы Liquamatic деп аталатын тәжірибелік автоматты сынақтан өткізілді. Packard-тың Ultramatic берілісін сатып алуға жасалған әрекет сәтсіз аяқталды, өйткені Packard жеткілікті мөлшерде берілістерді жеткізе алмады, сондықтан Форд GM Hydramatics сатып алды. Форд пен Меркурий 1951 жылы автоматты берілістер алса да, Линкольн 1955 жылға дейін Гидраматикті пайдалануды жалғастырды. 1951 жылғы модельде 2000 жылғы Lincoln LS-ге дейін соңғы Линкольндерде қолмен беріліс болды. Линкольн Космополитанның барлық нұсқалары стандартты жабдық ретінде электрогидравликалық жұмыс істейтін терезелермен және алдыңғы орындықпен келді, ал стандартты Линкольн үшін бұл опция ретінде ғана қол жетімді болды. Өндіріс техникасының жақсаруының арқасында Линкольн клиенттеріне кең түрлі түс таңдауларын ұсынды, оның ішінде екі түсті сыртқы жағы және металдық түстерді қоса алғанда 23 бір түс және 24 екі түсті комбинациялар бар болды. Қосымша жабдықтардың тізімі қысқа болды, оның ішінде жылытқыш, жел әйнегінің мұздату құрылғысы және радио кірді, ал толық дөңгелек қаптары, артқы крыло юбкалары және ақ қабырғалы шиналар стандартты жабдыққа кірді. Ақ үй Линкольн үшін Хенни мотор компаниясы құрастырған және Хесс және Айзенхардт компаниясы өзгертетін он Линкольн Космополитанды жалға алды. Көліктер сол кезде танымал болған биік жібек шляпаларға сәйкес келетін қосымша бас кеңістігімен жабдықталды және қара түспен боялды. Автомобильдердің тоғызы жабық кузовты болды, ал оныншысы президент Трумэн үшін арнайы бронеленген кабриолет болды. Оныншы "Космополитан" 6 метр ұзындығында, 2 метр енімен және 1 тонна салмағымен, стандартты "Космополитаннан" ауыр болды. Он автомобильдің барлығы V8 қозғалтқыштарымен және "жұмыс істейтін Гидраматик берілістерімен" жабдықталған. 1954 жылы президент Дуайт Д. Эйзенхауэр "Космополитан" кабриолетін "Көпірше" деп аталған плексиглас шатырымен жабдықтады; ол 1965 жылға дейін президенттік қызметте болды.

In 1949, Lincoln introduced its first postwar bodies (the first product lines of the combined Lincoln Mercury Division); a Mercury Eight based standard Lincoln and a larger "senior" Lincoln Cosmopolitan utilizing an exclusive body and wheelbase. The two Lincolns were the result of a last minute revision to Fords original postwar plans for small (Ford), medium (Ford based Mercury) and large (Lincoln) car variants. When it was decided that the 1949 Ford would be an entirely new, smaller vehicle the originally planned Ford would become the new Mercury, the somewhat longer originally planned Mercury would become the "junior" Lincoln and the originally planned Lincoln would become the "senior" Lincoln Cosmopolitan. In a departure from previous Lincoln vehicles, the bodywork featured no running boards, with the fenders and doors enclosed together; the Lincolns featured headlights and taillights recessed ("frenched") into the bodywork. At the time, the styling was referred to as a pontoon design. Using a feature that would later appear in the later Lincoln Continental sedan, all Lincoln Mercury four door sedans featured rear hinged suicide doors. Alongside the four door, the Cosmopolitan was sold as a two door (in standard and Capri trim) and two door convertible. There was also a four door fastback sedan body style (marketed as the Cosmopolitan Town Sedan), but fastbacks rapidly went out of style after WWII and after only 7302 Town Sedans were ordered, the model did not return for 1950. Although Lincoln moved 73,507 total cars for the 1949 model year, 1950 production totaled only 28,150, a nearly 60% drop. The retail price for the convertible was US$3,948 Ford did not have a full automatic transmission yet, although an experimental automatic known as Liquamatic had been tested in 1941. An attempt to purchase Packard's Ultramatic transmission was unsuccessful as Packard could not supply the transmissions in sufficient quantities, so Ford instead purchased GM Hydramatics. Although Ford and Mercury would gain automatics for 1951, Lincoln continued using the Hydramatic until 1955. The 1951 model year saw the last Lincolns with manual transmissions until the 2000 Lincoln LS. All versions of the Lincoln Cosmopolitan came with electro hydraulically operated windows and front seat as standard equipment, the same was obtainable only as an extra cost option on the standard Lincoln. With the advent of improved production techniques, Lincoln offered its clients a vast array of color choices, including two tone appearances and offered 23 single colors including metallic selections, and provided 24 two tone combinations. Optional equipment was a short list to include a heater and windshield defroster and a radio while full wheel covers, rear fender skirts and whitewall tires were standard. The White House leased ten Lincoln Cosmopolitans, built by the Henney Motor Company for Lincoln, and modified by the Hess and Eisenhardt Company. The cars were modified with extra headroom to accommodate the tall silk hats popular at the time, and were painted black. Nine of the automobiles had enclosed bodies, while the tenth was an armored convertible especially for President Truman. The tenth Cosmopolitan was 20 feet (6 m) long, 6.5 feet (2 m) wide, and weighed , heavier than a stock Cosmopolitan. All ten cars were outfitted with V8 engines "with heavy duty Hydra Matic transmissions." In 1954, President Dwight D. Eisenhower had the Cosmopolitan convertible fitted with a Plexiglas roof that became known as the "Bubble top"; it remained in presidential service until 1965.