Кіріспе
Педро Арыстанның "The Longest Winter: The Battle of the Bulge and the Epic Story of World War II's Most Decorated Platoon" атты әні Алекс Кершоудың 2004 жылы Da Capo Press баспасында жарық көрген құжаттық кітабы. Ол New York Times бестселлері тізіміне енді. Кітап Лайл Бук лейтенантының басшылығымен 18 сарбаздан құралған барлау взводының тарихын баяндайды. Сарбаздар майданның алғы шебінде орналасып, Арденн шайқасының таңында Лансарет ауылының маңында немістердің шабуылын тоқтату үшін қаһармандықпен шайқасты.
The Longest Winter: The Battle of the Bulge and the Epic Story of World War II's Most Decorated Platoon is a non fiction book written by Alex Kershaw and published in 2004 by Da Capo Press. It became a New York Times bestseller. It tells the story of the eighteen men of an intelligence platoon under the command by Lieutenant Lyle Bouck. Placed in a front line position, the soldiers fought fiercely outside the village of Lansareth to prevent the German advance on the morning of the Battle of the Bulge.
Взводтың іс-әрекеті
99-шы жаяу әскер дивизиясының 394-ші жаяу әскер полкіне қарасты барлау және тыңшылық взводы Екінші дүниежүзілік соғыстағы ең көп марапатталған взвод болып есептеледі. Лосхайм аймағындағы маңызды жолды қорғаған Бульж шайқасының алғашқы күніндегі ерлігі үшін оларға осы атақ берілді. 20 жасар лейтенант Лайл Бук-младший басқарған 18 сарбаз бен төрт артиллериялық бақылаушыдан тұратын взвод 20 сағатқа созылған шайқаста 500-ден астам неміс әскерлерінен тұратын бүкіл батальонды тоқтатты, нәтижесінде неміс әскері 96 адамдық шығынға ұшырады. Взводтың шабуылдың солтүстік жағындағы неміс 6-шы танк армиясының жоспарланған шабуылына елеулі кедергі келтірді. 16 желтоқсан күні сағат 16:30-да шамамен 50 неміс парашютистік әскері взводты айналып өтіп, қалған 15 сарбазды тұтқынға алды. Күшейту күші сұрап, полк штаб-пәтеріне аяқпен жіберілген екеуі тұтқынға түсті, ал үшіншісі қаза тапты. Барлық он бесі де соғыс тұтқыны ретінде тірі қалды. Олардың тұтқынға алынуы, осы ірі науқанның алғашқы аптасындағы оқиғалардың шатақтығы, сондай-ақ босатылып, үйге оралуы салдарынан АҚШ армиясы 37 жыл бойы взводтың іс-қимылынан хабарсыз болды. Джон С.Д. Эйзенхауэрдің "Ащы ормандар" атты кітабында взводтың іс-қимылы егжей-тегжейлі сипатталған, бұл взводтың сол күні жасаған ерлігіне назар аударуға көмектесті. 1981 жылдың 15 қаңтарында Армия хатшысы Джон О. Марш бүкіл взводты Президенттік бірлікпен марапаттады, сонымен қатар взводтың әрбір мүшесі төрт Ерекше қызмет ордені, бес Күміс жұлдыз және он Қола жұлдыз (Батырлық үшін V таңбасымен) иеленді, осылайша взвод Екінші дүниежүзілік соғыстағы Американың ең көп марапатталған взводы атанды.