Кіріспе
Неміс өнертапқышы Генрих Даниэль Румкорф (Rühmkorff) (15 қаңтар 1803 – 20 желтоқсан 1877) – индукциялық катушканы (көбінесе Румкорф катушкасы деп аталады) коммерциялық жағынан сәтті пайдаланған неміс аспап жасаушы. Румкорф Ганноверде дүниеге келген. Шетелде тұрғанда ол өзінің тегіндегі "ü" әрпін "u" әрпімен ауыстырған. Неміс механиктерінен тәлім алғаннан кейін Англияға көшіп келді. Заманауи және қазіргі кездегі өмірбаяндық мәліметтерде ол өнертапқыш Джозеф Брамамен бірге жұмыс істегендігі айтылады, бірақ Брама 1814 жылы қайтыс болғандықтан, бұл ақпарат сенімді емес. Дегенмен, ол Брама компаниясында жұмыс істеген болуы мүмкін. 1855 жылы ол Парижде дүкен ашты, онда электр құралдарының жоғары сапасымен танымал болды. Румкорфтің индукциялық катушканы ойлап тапқандығы жиі айтылса да, шын мәнінде оны Николас Каллан 1836 жылы ойлап тапқан. Румкорфтың 1851 жылы патент алған алғашқы катушкасында мыс сымның ұзын орамдары қолданылып, шамамен 2 дюйм (50 мм) ұзындығындағы ұшқын жасалды. 1857 жылы америкалық өнертапқыш Эдвард Сэмюэл Ричи жасаған жақсартылған үлгіні қарап шыққаннан кейін Румкорф өзінің дизайнын жетілдірді (басқа инженерлер де солай жасады), шыны изоляциясы және басқа да жаңалықтарды пайдаланып, 30 сантиметрден асатын ұшқын шығаруға қол жеткізді. Румкорф өзінің индукциялық катушкасының алғашқы нұсқасына 1851 жылы патент алды, және оның сәттілігі соншалық, 1858 жылы ол электр энергиясын қолданудағы маңызды жаңалықтардың бірі үшін Наполеон III-нің 50 000 француз франкінен тұратын Вольта сыйлығының алғашқы иегері атанды. Ол 1877 жылы Парижде қайтыс болды. Жюль Верннің бірнеше ғылыми-фантастикалық романдарынан таныс Румкорф шамдары немесе «Румкорф аппараты» индукциялық катушкаларға негізделген, бірақ оларды Румкорф әзірлемеген.
Heinrich Daniel Ruhmkorff (Rühmkorff) (15 January 1803 – 20 December 1877) was a German instrument maker who commercialised the induction coil (often referred to as the Ruhmkorff coil). Ruhmkorff was born in Hanover. He changed the "ü" to "u" in his name when living abroad. After an apprenticeship with a German mechanic, he moved to England. Contemporaneous and extant biographies have made the assertion that he worked with the inventor Joseph Bramah, but this is unlikely since Bramah died in 1814. He may, though, have worked for the Bramah company. In 1855, he set up a shop in Paris, where he gained a reputation for the high quality of his electrical apparatus. Although Ruhmkorff is often credited with the invention of the induction coil, it was in fact invented by Nicholas Callan in 1836. Ruhmkorff's first coil, which he patented in 1851, utilized long windings of copper wire to achieve a spark of approximately 2 inches (50 mm) in length. In 1857, after examining a greatly improved version made by an American inventor, Edward Samuel Ritchie, Ruhmkorff improved his design (as did other engineers), using glass insulation and other innovations to allow the production of sparks more than 30 centimetres long. Ruhmkorff patented the first version of his induction coil in 1851, and its success was such that in 1858 he becomes the first recipient of the Volta Prize, 50,000 French franc award by Napoleon III for one of the most important discoveries in the application of electricity. He died in Paris in 1877. The Ruhmkorff lamps or 'Ruhmkorff's apparatus' mentioned in several of Jules Verne's science fiction novels relied on induction coils but were not developed by Ruhmkorff.
Астероид
1991 жылы Э. В. Элст ашқан 15273 Румкорф астероиды Генрих Даниэль Румкорфтың құрметіне аталған.